INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 5 อย่าโกหกสิคะ
Última actualización:
2026-02-13 11:22:02รถแคมรี่สีดำเลี้ยวผ่านประตูรั้วสู่ถนนคอนกรีตที่ทอดยาวมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์หลังงาม ศุภกรณ์มองผ่านกระจกหน้าเห็นอ่างน้ำพุหินอ่อนขนาดใหญ่ที่ส่งเสียงน้ำกระเซ็นอย่างรื่นหู ในใจของเขาสั่นไหวอย่างประหลาด ก่อนจะหยิบกระเป๋าหรูราคาแพงที่ถูกลืมไว้เมื่อสองวันก่อนขึ้นมาถือไว้มั่น
แม่บ้านวัยกลางคนเดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มละไม
“รอคุณบัวแก้วสักครู่นะคะ เธอกำลังเดินมาจากเรือนหลังเล็กค่ะ เชิญคุณผู้ชายเข้าไปนั่งรอข้างในให้สบายก่อนนะคะ”
“ขอบคุณครับ” ศุภกรณ์ตอบสั้นๆ สายตาคมกวาดมองไปรอบอาณาเขตที่ดูหรูหราไปทุกตารางนิ้ว หากเขาจะฝากกระเป๋าไว้ที่แม่บ้านแล้วกลับไปเลยก็ได้ แต่เขาอยากเห็นใบหน้าสวยพริ้มเพราของเจ้าของกระเป๋าที่ติดตาเขาตั้งแต่วันนั้น จนทำให้เขาตัดสินใจที่จะรอ... รอเพื่อที่จะได้สบตาเธออีกครั้ง
ผ่านไปไม่นาน ร่างงามระหงที่กำลังเดินตรงมาจากเรือนสีขาวหลังเล็กก็ทำให้ศุภกรณ์ถึงกับลืมหายใจ บัวแก้ว ในชุดเดรสกระโปรงยาวทรงหลวมสีชมพูพาสเทล เนื้อผ้าพริ้วไหวไปตามจังหวะการเดินที่ดูสง่างาม แสงแดดยามเช้าตกกระทบผิวขาวละเอียด ผมลอนยาวสีดำขลับที่ทิ้งตัวถึงกลางหลังและริมฝีปากอิ่มสีกุหลาบนั้นปลุกเร้าสัญชาตญาณบางอย่างในตัวชายหนุ่มให้ตื่นตัว
“สวัสดีครับคุณบัวแก้ว” เขาเอ่ยทักทาย น้ำเสียงทุ้มลึกกว่าปกติโดยไม่รู้ตัว
“สวัสดีค่ะ ต้องขอโทษจริงๆ ที่รบกวนนะคะ แล้วก็ยังทำให้คุณเสียเวลารออีก” เธอคลี่ยิ้มหวานจนเห็นลักยิ้มจางๆ ดวงตากลมโตสบตาเขาอย่างขอบคุณ ทว่าแฝงด้วยประกายลึกลับที่ชวนให้ค้นหา
“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดีนำมาคืนให้คุณอยู่แล้ว” เขาพูดยิ้มๆ พร้อมกับยื่นกระเป๋าคืนให้
“คุณศุภกรณ์มาได้จังหวะมากเลยนะคะ พอดีป้าแม่ครัวกำลังตั้งโต๊ะอาหารเช้าอยู่พอดีเลย ถ้ายังไง... เชิญทานอาหารเช้าด้วยกันสักมื้อนะคะ” คำชวนของเธอนุ่มนวล พร้อมสายตาที่มองมาก็ดูเย้ายวนใจอย่างบอกไม่ถูก
“ที่จริงผมทานกาแฟมาแล้ว ไม่ต้องยุ่งยากก็ได้ครับ” เขาปฏิเสธตามมารยาท ทั้งที่ในใจอยากจะอยู่ต่อ
แต่แล้วเสียงท้องเจ้ากรรมก็ประท้วงขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ ศุภกรณ์ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะส่งยิ้มเก้อเขินให้หญิงสาวที่กำลังหลุดหัวใจเบาๆ
“บัวแก้วว่า... ท้องของคุณกำลังบอกว่าคุณโกหกอยู่นะคะ” เธอขยับกายเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้จากตัวเธอ
“ถ้าไม่รังเกียจ เชิญไปทานอาหารเช้าด้วยกันเถอะค่ะ บัวแก้วไม่อยากนั่งทานคนเดียว”
สายตาที่เว้าวอนและริมฝีปากที่เผยอออกเล็กน้อยของเธอเหมือนเป็นคำสั่งที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้
“งั้นก็ได้ครับ... ผมคงขัดใจคุณบัวแก้วไม่ได้แล้วจริงๆ” เขาเดินตามแผ่นหลังบางที่ซ่อนสัดส่วนเย้ายวนไว้ภายใต้ชุดกระโปรงหลวมนั้นไปที่โต๊ะอาหาร ในหัวพลันจินตนาการไปถึงผิวเนื้อใต้ผ้าสีชมพูนั่นว่าจะนุ่มนวลเพียงใด คืนนี้สายฝนอาจจะไม่ตก... แต่ความเร่าร้อนในคฤหาสน์หลังนี้ดูเหมือนกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
Último capítulo
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 38 ตอนจบ
พอกลับถึงไทย ศุภกรณ์ก็พาพิมพ์นารินและลูกน้อยมายังคอนโดที่เธอเคยอยู่“พิมพ์อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ยกเว้นพี่จะสั่ง” ศุภกรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางวางกระเป๋าลง แววตาของเขาฉายแววกังวลระคนคาดหวัง“พี่จะคอยมาหาบ่อย ๆ ระหว่างนี้... พิมพ์อย่าลืมฝึกหัดลายเซ็นของคุณบัวแก้วให้คล่องล่ะ ทุกอย่างต้องเหมือนจนคนในบริษัทจับไม่ได้” เขายื่นเอกสารตัวอย่างที่มีลายเซ็นของบัวแก้วให้เธอ พิมพ์นารินรับมาประคองไว้ แผ่นกระดาษนั้นดูหนักอึ้งเหมือนแบกรับโชคชะตาของเขาเอาไว้“ส่วนเรื่องลูก... พรุ่งนี้พี่เลี้ยงจะเริ่มเข้ามาช่วยงาน พิมพ์จะได้มีเวลาทุ่มเทกับการฝึกสวมรอยเป็นบัวแก้วให้สมบูรณ์แบบที่สุด”พิมพ์นารินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯ เมืองที่เธอเคยหนีจากไปพร้อมน้ำตา และตอนนี้เธอกลับมาเพื่อทวงทุกอย่างคืนภายใต้ใบหน้าของบัวแก้ว“ค่ะ... พิมพ์จะพยายาม พี่กรณ์ไม่ต้องห่วงนะ” เธอตอบรับด้วยเสียงจริงจังนิ้วเรียวสวยที่ดูแลมาอย่างดีลูบไล้ไปตามตัวอักษรบนลายเซ็นของบัวแก้ว เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การฝึกเขียนหนังสือ แต่มันคือการกลืนกินตัวตนของหญิงอีกคนเข้ามาไว้ในร่าง ทุกลมหายใจ ท่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 37 ฝันที่เป็นจริง
พิมพ์นารินหลับตาแน่น พยายามหนีบขาเข้าหากันด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด ในวินาทีชี้เป็นชี้ตายที่มัจจุราชกำลังจะหยิบยื่นความอัปยศให้เธออยู่นั้น เงามืดของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังไอ้ชดศุภกรณ์ยืนนิ่ง แววตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องมองเฒ่าหื่นที่กำลังจะย่ำยีแม่ของลูกและผู้หญิงที่เขาไม่เคยลืมเลือนไปจากใจ ปืนสั้นในมือที่เตรียมไว้จัดการเสี้ยนหนามอย่างวุฒิชัยถูกกำแน่น ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงด้ามปืนทุบเข้าที่ท้ายทอยของไอ้ชดอย่างสุดแรง!ผลัวะ!!!!ร่างของชายชราหื่นกามทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันทีโดยไม่ทันได้ส่งเสียง พิมพ์นารินตื่นตระหนกจนตัวสั่น เธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงอุ้มลูกน้อยพุ่งเข้าซบผู้เป็นสามีตามสัญชาตญาณความปลอดภัยศุภกรณ์รีบกอดปลอบขวัญเมียรักด้วยความเป็นห่วง“พี่กรณ์! ฮื้อ!!... พิมพ์เกือบจะโดนมันเข้าแล้ว” เธอสะอื้นไห้ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความขวัญเสีย“ไม่ต้องกลัวพิมพ์ ยังไงพี่ก็มาช่วย” ศุภกรณ์รีบถอดเสื้อสูทเนื้อดีของเขาออกมาคลุมร่างที่เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยของเธอไว้อย่างมิดชิด แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นรอยช้ำบนผิวขาวนวล“มันรู้ได้ไงว่าพิมพ์อยูที่นี่”“พิมพ์ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 36 พ่อเลี้ยงกระหายรัก NC
บรรยากาศยามบ่ายที่บ้านเช่าหลังเล็กที่พิมพ์นารินหวังใช้เป็นที่หลบภัยชั่วคราวกลับอบอวลไปด้วยรังสีแห่งความอันตราย เมื่อนายชดพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่แอบสะกดรอยตามมา แอบซุ่มมองลอดช่องประตูรั้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุราจับจ้องไปยังม้าหินอ่อนหน้าบ้าน พิมพ์นารินกำลังกล่อมลูกน้อยของเธอและกำลังรอให้ศุภกรณ์พาไปหาหมอ ภาพเต้านมอวบหยัดขาวโพลนที่ล้นทะลักออกมาจากสาบเสื้อยามที่ทารกซุกไซ้ดูดดึง ช่างเป็นภาพที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่จ้องจะจับเธอเป็นนางบำเรอมาตั้งแต่ต้น“อีพิมพ์!! มึงกับแม่หนีมามุดหัวอยู่กันที่นี่เองรึ!!” เสียงของนายชดพึมพำอยู่ที่หน้าประตูรั้ว ทันใดนั้นพิมพ์นารินทร์ก็เหลือบไปเห็นพอดีหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทารีบกระชับเสื้อปิดบังปทุมถันคู่สวยพลางอุ้มลูกน้อยถอยกรูดเข้าไปในบ้าน ก่อนจะล็อกกลอนอย่างแน่นหนา หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอรีบกดโทรศัพท์หาศุภกรณ์ด้วยเสียงสั่นเครือ“พี่กรณ์!!! ถึงไหนแล้ว ไอ้ชดมันมาด้อม ๆ มอง ๆ แถวบ้านพิมพ์ มันคงรู้แน่เลยว่าพิมพ์กับแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่”“ใจเย็นนะพิมพ์ พี่กำลังไป พิมพ์อยู่ในบ้านนะอย่าออกมาเด็ดขาด” ศุภกรณ์เริ่มเป็นกังวลหลังจากที่พิม
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 35 หัวอกของคนเป็นพ่อ
หลายเดือนต่อมาพิมพ์นารินก็ให้กำเนิดบุตรสาวตัวน้อยท่ามกลางความยินดีของทุกคน แต่พายุลูกใหญ่กลับตั้งเค้าขึ้นเมื่อคุณประภารัตน์ แม่ผัวผู้จ้องจับผิดและแอบนำเส้นผมของเด็กน้อยไปตรวจ DNA และผลที่ออกมาก็คือเด็กคนนี้ไม่ใช่สายเลือดของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอในวันที่นาวินต้องออกไปช่วยงานคุณคมสันเดินสายขอบคุณประชาชนยังต่างจังหวัด คุณประภารัตน์ก็ถือผลตรวจปรี่เข้ามาหาพิมพ์นารินถึงในบ้าน ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของทารกน้อยที่เพิ่งจะหลับใหล“ฉันถามหน่อยเถอะ ใครเป็นพ่อเด็กกันแน่ยะ! รึว่า... ความแรดในตัวเธอมันมีเยอะจนเธอจำหน้าพ่อเด็กไม่ได้แล้ว!” เสียงแผดด่าของคุณประภารัตน์ทำเอาพิมพ์นารินตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอพยายามแย่งโทรศัพท์ในมือแม่ผัวที่กำลังจะกดต่อสายหาลูกชาย แต่เพราะในอ้อมอกมีลูกน้อยที่แสนรัก พิมพ์นารินจึงจำต้องปล่อยมือเพราะกลัวลูกจะหลุดมือบาดเจ็บเมื่อคุณประภารัตน์ไม่สามารถติดต่อนาวินตอนนี้ได้ เธอจึงหันมาสาดเสียเทเสียใส่พิมพ์นารินอย่างหนักหน่วง ราวกับจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของลูกสะใภ้ให้จมดิน วินาทีนั้น... เส้นด้ายแห่งความอดทนของพิมพ์นารินที่ขึงตึงมานานนับปีก็ขาดสะบั้นลงเธอนำลูกน้อยไปวางลงบนเปลอย่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 34 รสสวาทคนเถื่อน NC
เขารีบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยความหื่นกระหาย โหมกระหน่ำพายุอารมณ์ใส่ร่างบางอย่างไม่ปรานี เสียงครางที่เคยกระสันเปลี่ยนเป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บจุก บัวรินรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาด น้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบหางตาทั้งสองข้าง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาจนเธอกลั้นสะอื้นไม่อยู่“ฮื้อ... รินไม่ไหวแล้ว... ฮื้อ ๆ ๆ”ศุภกรณ์ไม่สนเสียงอ้อนวอน เขาจับเรียวขาอวบของน้องเมียพาดบ่าแกร่ง แล้วถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี“ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!”“โอ๊ยยย! เจ็บ... พี่กรณ์ทำไมทำแรงแบบนี้ ฮื้อออ... รินเจ็บนะ คนหื่นกาม!” เธอตัดพ่อทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่รุนแรงจนเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ซึมออกมาเป็นรอยราคีบนที่นอนขาวสะอาดเมื่ออารมณ์เดินทางมาถึงจุดเดือด ศุภกรณ์รีบถอดถอนตัวตนออกมาจากความคับแน่น เขามองดูร่างที่บอบช้ำของน้องเมียด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายครั้งสุดท้าย“ริน! หนีบขาแน่น ๆ ซิ!”บัวรินที่สะอื้นไห้จนตัวโยนทำอะไรไม่ถูก เธอผงกหัวขึ้นมองด้วยความสับสน ก่อนจะถูกเขาจับขาอวบทั้งสองข้างรวบเข้าหากัน แล้วใช้แท่งรักถูไถระหว่างโคนขาอ่อนอย่าง
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 33 น้องเมียเพลียรัก NC
ทันทีที่ความหฤหรรษ์ผ่านพ้นไป ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องนอนอีกครั้ง สติที่เคยมืดบอดเริ่มกลับคืนมาทีละน้อยพร้อมกับคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจดวงน้อย บัวรินนอนมองเพดานห้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ ทั้งที่ในยามปกติเธอไม่เคยคิดเกินเลยกับสามีของพี่สาวแม้แต่น้อย ความรู้สึกขยะแขยงตัวเองเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆเมื่อความซ่านสยิวจากฤทธิ์ยายังคงทำหน้าที่ทรยศจิตใจ ความสับสนนี้ก็กัดกินความรู้สึกของเธอจนเริ่มหวาดกลัว... เธอกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ จะไม่ได้หยุดลงเพียงแค่สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาเท่านั้น!ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องนอน บัวรินนอนระทดระทวยอยู่บนเตียงหนาด้วยความสับสนที่ตีรวนอยู่ในอก สติของเธอเพิ่งจะฟื้นคืนมาได้เพียงเสี้ยว แต่พอสายตาเห็นศุภกรณ์เดินเปลือยเปล่ากลับมาจากห้องน้ำ แก่นกายความเป็นชายของเขาที่ตั้งตระหง่านและดูใหญ่โตน่ากลัวทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นศุภกรณ์ก้าวขึ้นเตียงมาหาเหยื่อสาวที่นอนเปลือยเปล่าอย่างย่ามใจ เขารวบตัวเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้งด้วยท่าทางคุกคาม“พี่กรณ์... ขอร้อง อย่าทำอะไรรินอี
También te puede gustar
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่546.7K vistasรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว348.7K vistasหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี64.7K vistasอยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )
กาแฟหอมกรุ่น39.4K vistasคลั่งรักมายบัดดี้
เจ้าเหมียวโอโจะ141 vistasไม่เคยอยู่ในหัวใจ
นามภัทร1.4K vistasนายหัวทมิฬ
คณานางค์95 vistasทะลวงกามสามผัว 3P
กาสะลอง986 vistas
