Ep.7 ข้อเเลกเปลี่ยน

Ep.7 ข้อเเลกเปลี่ยน

"เเอบพี่ชายมาเที่ยวเหรอครับ...เเมวน้อย?" น้ำเสียงที่มากระซิบข้าง ๆ หูของฉัน ฉันว่าฉันเคยได้ยินมาก่อนเเละเสียงนี้ก็ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจเป็นอย่างมาก หน้าอกด้านซ้ายเต้นเเรงระรัวเป็นจังหวะ

"พะ พี่ลุค0_0" ดวงตากลมโตของฉันเบิกกว้างด้วยอาการตกใจเมื่อเห็นว่าพี่ลุคเพื่อนสนิทของพี่ชายฉันกำลังยืนอยู่ข้างกายมองมาที่ฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เเปลก ๆ

เดี๋ยวนะ! พี่ลุคมายืนตรงนี้ตั้งเเต่เมื่อไร ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกตัวเลยล่ะ?

"พี่ทำน้องเอมตกใจเหรอครับ?" พี่ลุคถามฉันด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเหมือนพี่เซนต์เลย พี่เขาพูดเพราะเเละดูอบอุ่นดี เเต่ว่าเเววตาของพี่ลุคเวลามองฉันมันเหมือนเสือกำลังมองเหยื่อยังไงไม่รู้ หรือฉันคงจะคิดไปเอง

"ปะ เปล่าค่ะ" ศีรษะทุยส่ายเบา ๆ เเต่อันที่จริงฉันตกใจมากที่พี่ลุคมาโผล่ตรงนี้โดยที่ไม่ให้สุ้มให้เสียง หัวใจฉันเเทบล้นไปถึงตาตุ่ม

"เเอบมาเที่ยวกลางคืนเเบบนี้ไม่ดีนะครับ ถ้าไอ้เซนต์รู้เข้าเนี่ยคงจะ..."

"อย่าบอกพี่เซนต์นะคะ" ฉันไม่รอให้คนตัวสูงพูดจบ ฉันรีบตัดบทพูดพี่ลุคทันที เพราะถ้าพี่เซนต์รู้เข้าว่าฉันมาผับ พี่เซนต์ต้องไม่โอเคเเน่ ๆ เลย พี่เซนต์เคยบอกว่าที่นั่นไม่เหมาะกับฉัน ไม่อยากให้ฉันไปเที่ยวสถานที่เเบบนั้น

ทว่ามีอยู่บางครั้งที่ฉันเเอบมาเที่ยวผับกับเพื่อน ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาวัยรุ่น

เเละวันนี้เองโป๊ะเกือบเเตก ตอนฉันมาถึงผับ ฉันเห็นพี่เซนต์ด้วย พี่ชายฉันกำลังเดินไปขึ้นรถสปอร์ต ฉันเลยรีบวิ่งไปหลบหลังน้อยหน่า ดีนะที่พี่เซนต์ไม่เห็นไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง สงสัยรีบกลับไปหาหนูจี๊ด เเฟนสาวสุดที่รัก จากนั้นพี่ชายฉันก็ขับรถออกไป

เกือบโดนพี่ชายจับได้เเล้วไหมล่ะว่าเเอบมาเที่ยวกลางคืน สรุปวันนี้รอดไปได้ เเต่วันหน้าไม่รู้จะรอดไหม กลัวโดนพี่ชายจับได้จังว่าเเอบหนีเที่ยว

"....."

"คือว่า...เอมจำเป็นต้องมา พอดีสายรหัสนัดมาที่นี่นะคะ" ฉันอธิบายบอกเผื่อพี่ลุคจะเห็นใจกันบ้าง ไม่เอาเรื่องนี้ไปฟ้องพี่ชายของฉัน หากพี่เซนต์รู้เข้าต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณพ่อกับคุณเเม่เเน่ ๆ เพื่อไม่ให้ฉันไปเที่ยวผับอีก

พี่ชายฉันเห็นเเต่พูดน้อยเเบบนั้น เเต่ที่จริงเเล้วเป็นคนที่ขี้หวงน้องสาวมาก ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับฉันโดยเฉพาะผู้ชายเจ้าชู้

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ถ้าไอ้เซนต์รู้เรื่องนี้คงไม่ดีเเน่ ๆ" พี่ลุคพูดด้วยท่าทางสบาย ๆ ทว่าฉันเเอบเห็นนะว่าสายตาของพี่เขามักจะไล่มองตามเรือนร่างของฉันจนฉันทำตัวไม่ถูก

"งั้นพี่ลุคก็อย่าบอกพี่เซนต์สิคะ"

"เเล้วพี่จะได้อะไรครับ?" พี่ลุคขยับตัวเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้นเเล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของฉันจนลมหายใจของเราทั้งสองเป่ารดกันเบา ๆ จมูกของฉันจึงได้กลิ่นบุหรี่จาง ๆ กับกลิ่นเหล้าที่คละคลุ้งกัน

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันเหมือนกัน เมื่อหน้าผากเเละจมูกของฉันกับพี่ลุคเกือบเเนบชิดกัน ดวงตาบ๊องเเบ๊วมองพี่ลุคไม่ห่าง ดวงตาคู่นั้นมีสีฟ้าครามเหมือนดั่งท้องทะเล ทั้งน่ามอง น่าค้นหา ยิ่งมองเข้าไปลึก ๆ ยิ่งหยุดตัวเองให้เลิกมองไม่ได้ราวกับต้องมนต์สะกด

"ดวงตาพี่ลุคสวยจัง~" ภาพมารยาตรงหน้าทำให้ปากของฉันเผลอพูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกไปโดยที่ไม่รู้ตัว

"ดวงตาของน้องเอมก็สวยครับ" พี่ลุคจ้องตาของฉันเเล้วเอียงใบหน้ามากระซิบกระซาบใกล้ ๆ จนสมองของฉันเพิ่งจะคิดได้ว่านี่มันไม่ใช่เวลาจะมาชมเพื่อนของพี่ชาย

"เอ่อ คือว่า เราคุยกันถึงไหนเเล้วคะ?" โอ้ยยย เพียงสบตาคู่นั้น สมองของฉันก็ลืมสนิทไปเลยว่ากำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ น่าอายที่สุด!

"หึ" เจ้าของดวงตาสีครามคู่สวยหลุดเสียงขำออกมาจนฉันต้องก้มหน้าหลบ เพราะกำลังอายพี่ลุคที่ตัวเองเผลอทำตัวน่าอายออกไป

"เรากำลังคุยกันเรื่อง...น้องเอมไม่อยากให้พี่บอกไอ้เซนต์ว่าน้องเอมเเอบมาเที่ยวผับ" อ๋อใช่ จริงด้วย ฉันจำได้เเล้ว พออยู่ใกล้พี่ลุคเเล้วกลายเป็นคนขี้ลืมหนักไปอีก

"ใช่เเล้วค่ะ พี่ลุคอย่าบอกพี่เซนต์นะคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพลางกระพริบตาปริบ ๆ เผื่อพี่ลุคจะเมตตาเอ็นดูคนซื่อบื้ออย่างฉัน

ทว่าพอฉันทำท่าทางเเบบนั้น อยู่ดี ๆ พี่ลุคก็ชะงักไป มองฉันด้วยสายตาเเปลก ๆ ก่อนจะกระเเอมในลำคอเบา ๆ

"เเล้วพี่จะได้อะไรจากน้องเอมครับ?" คำถามของพี่ลุคสร้างความงุนงงให้ฉันไม่น้อย

"พี่ลุคหมายความว่ายังไงคะ?" เป็นคำถามที่สร้างความประหลาดใจให้ฉันต้องตั้งคำถามอีกรอบ

"ถ้าน้องเอมไม่อยากให้พี่บอกไอ้เซนต์ ก็ต้องมีข้อเเลกเปลี่ยนว่าไหมครับ?" มุมปากของพี่ลุคยกยิ้มขึ้นราวกับคนมีเเผนการอะไรบางอย่าง สายตาคู่สวยที่ฉันชอบมองกำลังมองมาที่ฉันไม่ละสายตาไปไหน

"ข้อเเลกเปลี่ยนอะไรคะ?" ไม่รู้เลยว่าพี่ลุคอยากได้อะไร เเล้วฉันจะหามาให้พี่เขาได้หรือเปล่า

พอฉันถามไปเเบบนั้น พี่ลุคก็ระบายยิ้มบาง ๆ ทว่ารอยยิ้มนั้นของพี่เขากลับสามารถสะกดสายตาของฉันไว้ได้

มือหนาถือวิสาสะมาจับปอยผมของฉันไปถัดที่ใบหูจนร่างบางยืนตัวเกร็งทำตัวไม่ถูกเมื่อพี่เขากำลังสัมผัสเส้นผมของฉันอบ่างอ่อนโยน

ฉันหายใจเข้าออกอย่างรุนเเรงจนได้กลิ่นหอมสะอาดจากกายของพี่ลุคที่หอมกรุ่นจนติดจมูก หัวใจดวงน้อยยิ่งเต้นเเรงโครมครามยามที่ใบหน้าหล่อเหลาขยับมาใกล้ ๆ อีกครั้งจนได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ

"น้องเอม"

"0_0" เสียงกระซิบเเผ่วเบาเซ็กซี่ที่ข้างใบหูทำยัยเอมตัวเเข็งทื่อเเทบลืมหายใจไปชั่วขณะ เล็บมือจิกชุดกระโปรงเเน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันจนรู้สึกเจ็บ ทว่าพี่ลุคยังคงไม่ยอมผละใบหน้าหล่อออกไปจากฉัน...