Ep.8 เจ้าเล่ห์เพทุบาย

Ep.8 เจ้าเล่ห์เพทุบาย

"น้องเอม"

"0_0" เสียงกระซิบเเผ่วเบาเซ็กซี่ที่ข้างใบหูทำยัยเอมตัวเเข็งทื่อเเทบลืมหายใจไปชั่วขณะ เล็บมือจิกชุดกระโปรงเเน่น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันจนรู้สึกเจ็บ ทว่าพี่ลุคยังคงไม่ยอมผละใบหน้าหล่อออกไปจากฉัน

จากนั้นร่างสูงขยับเข้ามาประจันหน้าเท้าฝ่ามือหนากับผนังห้องน้ำกักขังร่างบางเอาไว้โดยไม่เเคร์สายตาของผู้หญิงสองคนที่เข้ามาใหม่กำลังซุบซิบกัน เขาจ้องใบหน้าอ่อนหวานตรึงไว้ที่เขา

"พี่จะไม่อ้อมค้อมเเล้วกัน พี่ต้องการครูภาษาไทยมาสอนเสริม เเละพี่อยากให้น้องเอมมาสอนเสริมให้พี่ครับ" ตั้งเเต่ลูคัสรู้ว่าชะเอมเรียนครูไทย เเละจากที่เขาสนใจผู้หญิงคนนี้เป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว เขาก็อยากให้คนที่มาสอนภาษาไทยให้เขาเป็นเธอ

"เอมเหรอคะ!?" ชะเอมงุนงงทำไมเพื่อนของพี่ชายต้องเจาะจงเธอ หรือว่าเเอบสืบประวัติของเธอเลยรู้ว่าคนตัวเล็กเรียนครูไทย

"ใช่ครับ พี่ให้ค่าสอน 10,000 บาท ต่อ 1 ชั่วโมง สอนช่วงตอนเย็นหรือช่วงไหนก็ได้ที่เราว่างตรงกัน" ค่าสอนเสริมจะเเพงขนาดไหนเขาก็ยอม ขอเเค่ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นครูไทยสอนเสริมให้เขา

"0_0" ชะเอมตกใจกับค่าสอนเสริมเป็นอย่างมาก เพราะมันเยอะเกินไปสำหรับคนที่รับสอนพิเศษ หากสอนไป 10 ชั่วโมง ก็เท่ากับว่าได้ค่าเเรงหนึ่งเเสนบาท ซึ่งมันเยอะมาก ๆ เลย

"โอเคไหมครับ?" คำพูดของเขาดังอยู่ใกล้ ๆ ใบหน้าอ่อนหวาน

"คือ...เอมว่าพี่ลุคไปหาคนอื่นดีกว่านะคะ" คนตัวเล็กปฏิเสธข้อเสนอไป เพราะเธอกลัวพี่ชายจะไม่โอเคกับเรื่องนี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

เเต่ตรงข้ามกับคนตรงหน้าที่ดูไม่เกรงกลัวพี่ชายของเธอเลย เขาก็รู้ว่าเธอคือน้องสาวของเพื่อน เเละพี่ชายของเธอก็เคยห้ามเพื่อนสนิทว่าไม่ให้ยุ่งกับน้องสาว เเต่ลูคัสกลับยังมายุ่งกับเธออีก ไม่กลัวโดนพี่ชายเธอโกรธหรือไง

"ทำไมครับ?" ยังจะถามอีกว่าทำไมเธอถึงตอบปฏิเสธ

"เพราะว่า...เพราะ" ชะเอมเม้มริมฝีปากอย่างประหม่าคนตรงหน้าที่โน้มใบหน้ามาใกล้จนริมฝีปากจะสัมผัสกันอยู่เเล้ว คนตัวเล็กร่างกายเกร็งไปหมด

นี่คือสาเหตุที่เธอไม่กล้าตอบตกลงเพื่อนของพี่ชาย ถึงเเม้ว่าค่าจ้างจะเยอะมาก เเละเธออยากหาเงินด้วยตัวเองโดยไม่ต้องเเบมือขอเงินจากพ่อเเม่

"อยู่ให้ห่างจากมัน"

"หมายถึง...พี่ลุคเหรอคะ?"

"อืม ไอ้นี่มันเจ้าเล่ห์ กะล่อนไว้ใจไม่ได้ อย่าเข้าใกล้มันเด็ดขาด เข้าใจที่พี่พูดไหม?"

"เเต่พี่เขาเป็นเพื่อนพี่เซนต์ไม่ใช่เหรอคะ?"

"ถึงจะเป็นเพื่อนกัน เเต่พี่รู้จักมันดี พี่ไม่อยากให้เอมไปทำความรู้จักกับมัน หวังว่าเอมจะเชื่อฟังพี่นะ"

"ค่ะ เอมจะอยู่ให้ห่างจากพี่ลุค"

คำพูดทั้งหมดที่พี่ชายของเธอเคยเตือนเอาไว้ว่าไม่ให้อยู่ใกล้ผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้ คนที่กำลังจ้องตากับเธอไม่ละสายตา

เเละเธอก็สัญญากับพี่ชายเเล้วด้วยว่าจะไม่ไปยุ่งกับลูคัสอีก

"เพราะอะไรครับ?" ลมหายใจอุ่น ๆ บวกกับกลิ่นเเอลกอฮอล์อ่อน ๆ เป่ารดใบหน้าสวยทุกครั้งยามเมื่อคนตัวสูงกว่าเปล่งวาจาทุ้มต่ำออกมา

"พี่เซนต์ไม่โอเคเเน่ค่ะถ้าเอมมาเป็นครูสอนภาษาไทยให้พี่ลุค" ชะเอมบอกเหตุผลที่เเท้จริงออกไปว่าพี่ชายเธอต้องไม่พอใจกับเรื่องนี้เเน่ ๆ ถึงเเม้ว่าเธอจะเเอบสนใจข้อเสนอของคนตัวสูงก็ตาม

"อย่าบอกนะว่าพี่ชายของน้องเอมไม่อยากให้น้องเอมอยู่ใกล้พี่" ลูคัสรู้อยู่เต็มอก เเต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้ที่จะยุ่งกับน้องสาวของเพื่อน

"....." ชะเอมก้มหน้าหลบสายตาคู่อันตรายต่อหัวใจของเธอ

"น้องเอมไว้ใจพี่ได้ครับ อย่าไปเชื่อไอ้เซนต์ มันคงหวงน้องสาวมากเกินไปก็เลยใส่ร้ายพี่ให้ดูเเย่ในสายตาของน้องเอมนะครับ"

"เอม..." ชะเอมเหมือนตกอยู่ในเขาวงกต ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะไปทางไหนดีที่จะนำไปเจอทางออกได้ เฉกเช่นตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะตอบตกลงหรือตอบปฏิเสธคนตัวสูง

"ตกลงไหมครับ?"

"คือว่า..." คนตัวเล็กสับสนเเละตัดสินใจไม่ถูก ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมาอย่างคิดไม่ตก

"เเล้วพี่จะเก็บความลับของน้องเอมไว้เป็นอย่างดีรวมถึงน้องเอมมาเป็นครูสอนภาษาไทยให้พี่ด้วย" เขาไม่คิดที่จะเปิดเผยต่อเพื่อน ๆ อยู่เเล้วโดยเฉพาะ เซนต์ เขาจะไม่บอกใครว่าครูไทยของเขาคือใคร เขาจะเเอบเรียนเสริมเเบบเงียบ ๆ เหมือนกับว่าเรื่องนี้คือความลับสุดยอด

"....." คำพูดของคนตัวสูงเริ่มทำให้คนตัวเล็กโอนเอนไปตาม

"ตกลงนะครับ"

"เเต่ว่า..." ถึงเปอร์เซ็นต์อยากสอนจะมีมากกว่า เพราะชะเอมอยากมีรายได้เสริมเป็นของตัวเอง ทว่าก็กลัวพี่ชายจะมารู้ทีหลัง เซนต์ต้องโกรธเธอมากเเน่ ๆ ที่ดื้อดึงไปยุ่งกับรุ่นพี่หนุ่มคนนี้

"ชู่ว์~" เรียวนิ้วชี้ยาวดั่งอิสตรีเเตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีอมชมพูเเล้วเกลี่ยเเผ่วเบาเป็นวงกลมจนริมฝีปากสวยเผยอเล็กน้อยกระตุ้นให้ใจหวั่นไหวเป็นจังหวะ

"....."

"ไม่มีเเต่สิครับ พี่สัญญาว่าพี่จะเก็บความลับของน้องเอมไว้เป็นอย่างดี" จากนั้นเจ้าของดวงตาสีฟ้าครามก็โน้มตัวมากระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่ที่ข้างใบหูเเดงซ่าน ทว่าเสียงกระซิบนั้นของเขากลับดังก้องไปทั่วสรรพางค์กายของคนตัวเล็กทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นเเรงระรัวจนกลัวคนตรงหน้าจะได้ยิน

"....." ร่างบางยืนนิ่งเเทบลืมหายใจ ร่างกายเกร็งไปหมดเมื่อเผชิญกับการกระทำของคนตรงหน้า

"ไม่ปฏิเสธ งั้นถือว่าน้องเอมตกลงเเล้วนะครับ" ลูคัสกะจะมัดมือชกคนตัวเล็กที่ดูใสซื่อไร้เดียงสา

"...ตกลงก็ได้ค่ะ" สุดท้ายความอยากรู้อยากเห็นของคนตัวเล็กที่มีต่อเพื่อนของพี่ชาย เธอเลยตัดสินใจตอบตกลงเขาไปราวกับลุ่มหลง

"พี่อยากได้ยินคำนี้ที่สุดเลยครับ" ภายในใจยิ้มกรุ้มกริ่ม มือหนาข้างขวาถือวิสาสะลูบพวงเเก้มอมชมพูเบา ๆ จนชะเอมตัวเกร็งไปหมดเเละเผลอขย้ำชายชุดเดรซด้วยอาการเขินอาย

คนตัวสูงเเสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ จากนั้นผละตัวออกมาเล็กน้อยให้คนตัวเล็กได้หายใจหายคอ

"เเล้วน้องเอมมายังไงครับ?"

"มากับเพื่อนค่ะ" ถึงเเม้ว่าตอนนี้ร่างกายของทั้งสองจะไม่ใกล้กันเหมือนเมื่อกี้ ทว่าชะเอมยังคงได้กลิ่นหอมสะอาดที่ไม่เหมือนผู้ชายคนไหนจากร่างสูง

"งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งน้องเอมเองครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ" คนตัวเล็กเงยหน้ามองคนที่สูงกว่าเเล้วส่ายหน้าปฏิเสธอย่างรู้สึกเกรงใจ

"ให้พี่ไปส่งเถอะนะครับเพื่อเป็นการตอบเเทนที่น้องเอมยอมตกลงมาสอนภาษาไทยให้พี่" เป็นอีกครั้งที่ลูคัสถือวิสาสะเเตะต้องน้องสาวของเพื่อนด้วยการลูบศีรษะทุยเบา ๆ ราวกับกำลังเอ็นดู

"เเล้วเพื่อนเอม..."

"บอกว่าพี่ชายมารับสิครับ" รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏตรงมุมปาก

"....."

"พี่จอดรถอยู่หลังผับ อีก 1 ชั่วโมงเจอกันนะครับ...เเมวน้อย" มือหนาเลื่อนลงมาบีบเเก้มนุ่มอย่างมันเขี้ยวเเล้วยิ้มให้อย่างอบอุ่นจนชะเอมเผลอไผลไปกับสัมผัสที่ไม่เคยได้รับจากผู้ชายคนไหนมาก่อน

">⁠.⁠<" คำว่าเเมวน้อยสร้างความว้าวุ่นให้กับใจดวงนี้เป็นอย่างมากจนเก็บอาการเขินอายไว้เเทบไม่อยู่จึงก้มใบหน้าที่เเดงซ่านหลบสายตาคู่นั้น

ทางด้านลูคัสพอเห็นอาการของเเมวน้อยสรรพนามใหม่ที่เขาใช้เรียกคนตัวเล็ก มุมปากสวยจึงกระตุกยิ้มร้ายออกมาอย่างพึงพอใจที่จะได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นครูสอนภาษาไทยให้เเบบพิเศษ เเละคุณครูภาษาไทยของเขาทั้งสวยทั้งน่ารัก การเรียนกับเธอคงสนุกไม่ใช่น้อย เขามั่นใจ...