บทที่ 6

ตอนที่ 5 แน่ใจว่าจ่ายไหวNC20+

เป็นอีกครั้งที่ซันต้องพ่นลมหายใจออกมาอย่างข่มกลั้น หลุบตามองมือเรียวเล็กที่ยังคงไม่ยอมปล่อยออกจากแขนเขา แล้วลากสายตากลับขึ้นยังใบหน้าสวยของผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง

จะยัดเยียดให้เขาขายให้ได้เลยว่างั้น? หน้าตาเขาเหมือนคนทำอาชีพแบบนั้นมากหรือไงวะ

ดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มพยายามระงับความเดือดดาลในอกและระดับความหัวร้อนเพราะถูกกล่าวหา ก่อนมุมปากจะกระตุกยิ้มนิดๆ คิดอะไรได้ หันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวแปลกหน้าแบบเต็มตัว

ก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว แต่คงเพราะช่วงขาที่ยาวเกินไปของเขาเลยทำให้ประชิดกับร่างเล็กสูงเพียงเลยจมูกขึ้นมาเล็กน้อย แทบจะปิดเรือนร่างเธอเอาไว้ทั้งหมด

“แน่ใจนะว่าจ่ายไหว” แสยะยิ้มน้อยๆ หลุบตาสำรวจร่างกายของเธออย่างไม่ปกปิดสายตาหยามเหยียด แลบลิ้นเลียริมฝีปากเบาๆ ราวกับกำลังคิดว่าผู้หญิงที่เข้ามาขอซื้อเขาคืนนี้จะมีปัญญาจ่ายไหวหรือเปล่า

“...”

“ชั่วโมงละหมื่น ไหวไหมล่ะ?”

“ชั่วโมงละหมื่น? ร่างกายนายเป็นอะไรแพงขนาดนั้น เนื้อหนังเป็นทองหรือไงถูไถแค่นี้ถึงได้กลัวว่าเศษทองเคลือบผิวจะหลุดติดมาอ่ะ”

ซันไหวไหล่เล็กน้อยไม่ยี่หระกับคำถามแกมประชดประชันแดกดันของหญิงสาว สะบัดแขนออกจากมือน้อย สอดมือเข้าล้วงในกระเป๋ากางเกงเลิกคิ้วเชิงถามว่าจะเอาไงต่อโดยที่ยังคงยืนหันหน้าเข้าหากัน

แน่นอนว่าค่าตัวที่เรียกไปมันแพงมาก แต่แล้วไง อยากยัดเยียดอะไรให้เขาโดยที่ไม่รู้อะไรเลยมากนักเอง จะให้เขาขายให้ได้ ก็ต้องมาดูว่าเธอมีเงินมากพอที่จะจ่ายค่าเสียเวลาเขาหรือเปล่า

แต่หากว่าเธอพอใจที่จะจ่ายจริง.. ก็ต้องมาดูว่าเธอจะอึดได้สักกี่น้ำกัน คอยดูจะเอาให้หายซ่าปากเก่งอยากยัดเยียดอะไรให้ใครไปอีกนานเลย

“ก็ได้ ฉันก็คงใช้เวลาไม่นานหรอก มากสุดก็คงแค่สองชั่วโมง มาสิ”

ก้างไผ่ถอนหายใจเบาๆ หลังจากชั่งใจครุ่นคิดอยู่หลายนาที แต่ใจมันปักไปแล้วว่าอยากลองจะมาหันหลังกลับเพราะค่าตัวที่โคตรแพงของผู้ชายคนนี้ก็ไม่ได้

คนอย่างก้างไผ่ ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ คนที่สวยและรวยมากอย่างเธอมีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว อีกอย่างก็คิดว่าคงจะใช้เวลาไม่นานหรอก มากสุดก็คงสองชั่วโมงเท่านั้นแหละ

“นายจะขึ้นรถฉันไปไหม หรือจะแยกกันไป ไม่ดีกว่าไปด้วยกันนั่นแหละดีแล้วจะได้ไม่เสียเวลาหาโรงแรมด้วย”

“...” คนอะไรวะ ถามเองตอบเองได้ด้วย แถมไอ้ที่หันกลับมาถามหลังจากเดินผ่านหน้าไปได้แค่สองก้าวแล้วนั่นอีก ถ้าไม่คิดจะเอาคำตอบแล้วจะถามเพื่อ?

“...ตามมาสิ ยืนนิ่งอยู่ทำไม”

ก้างไผ่หันกลับมายังคนตัวสูงด้านหลังอีกครั้ง ตะเบ็งเสียงแข่งกับเสียงดนตรีหนักๆ ที่กำลังเล่น ขมวดคิ้วนิดๆ มองคนที่หยุดยืนนิ่ง สอดมือล้วงกางเกงจ้องมองมาด้วยสายตาคาดเดาไม่ได้

น้ำเมาในร่างกายโลดแล่นไปทั่วพาลเพิ่มระดับความร้อนของอารมณ์โทสะเพราะเห็นว่าคนที่ดีลกันเรียบร้อยกลับหยุดนิ่งไม่เดินตามมา ทำหน้าไร้อารมณ์เอาแต่กวาดตามองเธอไม่หยุด

อยู่ๆ ขายาวๆ นั้นก็ก้าวเข้ามาประชิดแบบไม่ให้ตั้งตัว เพียงสามก้าวก็แทบจะสิงร่างเธออยู่แล้ว ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นลมหายใจที่รดรินมาบนใบหน้าแผ่วเบา

“ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ ที่นี่เปิดห้องได้ เพื่อพวกลูกค้าอดอยากปากแห้งอย่างเธอโดยเฉพาะเลย”

“...” ปากร้ายสุดๆ เป็นผู้ให้บริการที่โคตรจะไร้มารยาท ไม่พอยังปากร้ายสุดๆ ไปอีก

“ตามมา”

สาวสวยอ้าปากค้างไม่คิดว่าจะถูกด่าซึ่งๆ หน้าแบบไม่ตั้งตัว อยากด่ากลับนะแต่สมองมันกำลังรวนคิดคำด่าไม่ออก มารู้สึกตัวอีกทีร่างสูงๆ นั้นก็เดินนำออกไปแล้วจึงทำได้แค่พ่นลมออกมา แค่นหัวเราะจากลำคอแล้วรีบเดินตาม

คิดถูกคิดผิดที่เลือกผู้ชายคนนี้มาเป็นคนแรกของตัวเอง มาเปิดประสบการณ์ให้ เธอคงจะไม่เป็นประสาทตายเพราะปากเขาก่อนจะเสร็จกิจคืนนี้ใช่ไหมก้างไผ่

ก้างไผ่แกว่งกระเป๋าถือในมือไปมาระหว่างเดินตามหลังคนตัวสูง ไม่พอยังเดินเร็วเหมือนกลัวเธอจะตามทันอีก ทำปากขมุบขมิบบ่นกับตัวเอง เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นเสียงดังตึกตึกจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าห้องหนึ่ง

“จะเดินเร็วไปไหนเนี่ย ฉันเป็นลูกค้านายควรจะเอาใจใส่หน่อยไหมฮะ” ไม่รู้เพื่อนเธอจะเคยเจอผู้ให้บริการประเภทนี้มาก่อนหรือเปล่า แต่จากที่เดาๆ เอาก็คงจะไม่ ไม่งั้นมันคงจะไม่ใช้ชีวิตเป็นแม่เลี้ยงเด็กมาจนถึงทุกวันนี้หรอก

ซันไม่ได้สนใจเสียงแหลมหวานของคนด้านหลัง ไขกุญแจเปิดประตูห้องที่เพิ่งไปเปิดกับเด็กด้านล่างสดๆ ร้อนๆ เพื่อกิจคืนนี้โดยเฉพาะ

ออกแรงผลักบานประตูให้เปิดเบาๆ ก่อนจะหันกลับมายังคนด้านหลังที่ยังคงยืนเท้าเอวหอบเหนื่อยจนอกตุ้มเนินเนื้อขาวเหนือเดรสเกาะอกแหวกร่องขยับโยกขึ้นลงตาม

ส่งสัญญาณเชิญเชื้อให้เข้าห้องด้วยภาษากายโดยที่ร่างสูงยังคงยืนตำแหน่งเดิม ไม่ได้ขยับถอยหรือนำเข้าไปก่อนแต่อย่างใด

ปลายลิ้นนุ่มดันมุมปากเบาๆ แอบหมั่นไส้ท่าทีนิ่งๆ ของพ่อค้าที่ยืนอวดกายกำยำไม่สะทกสะท้านต่อสายตาตำหนิและลมหายใจของเธอ ไม่กลัวว่าเธอจะคอมเพลนการบริการที่โคตรห่วยของเขาต่อเจ้านายและที่ทำงาน ถึงจะเป็นการรับงานนอกแต่ความพอใจของลูกค้าก็ต้องมาก่อนป่ะ

แต่ถึงจะหมั่นไส้ยังไงก้างไผ่ก็ทำแค่เดินเข้ามาในห้องโดยไม่พูดอะไร ไม่อยากสาวความยาวยืดอะไรให้มากกว่านี้ รีบทำธุระให้เสร็จแล้วกลับดีกว่า

“บริการแบบนี้ใช้ครั้งเดียวครั้งหน้าคงจะไม่อื้อ!”

เสียงบ่นต่อว่ายังไม่ทันจบก็ต้องกลืนกินกลับลงคอไปทั้งหมดเพราะแรงเหวี่ยงมหาศาลที่ทำเอาร่างกายบอบบางเซติดกับผนัง ก่อนร่างสูงใหญ่กล้ามเนื้อแน่นหนั่นจะตามประกบมาอย่างอุกอาจไม่ส่งสัญญาณล่วงหน้า

กายหนาเบียดแนบชิด ฝ่ามือร้อนรั้งตรึงท้ายทอยเล็กเอาไว้แน่นกระแทกปากลงมาทาบทับกลีบปากอิ่มบดขยี้อย่างหนักหน่วงรุนแรง ช่วงชิงลมหายใจคนตัวเล็กกว่าทั้งหมดกักกันร่างเล็กเอาไว้ด้วยร่างกายที่ใหญ่กว่า

ก้างไผ่กลั้นหายใจเบิกตากว้างไม่คิดว่าจะถูกจู่โจมแบบนี้ มันควรจะเป็นไปแบบนุ่มนวล เขาควรจะเอาอกเอาใจเล้าโลมเธอสิถึงจะถูก แต่นี่.. ทำเหมือนเธอเองที่เป็นฝ่ายให้บริการ ส่วนเขาเองก็เป็นฝ่ายรับบริการที่อยากจะทำอะไรก็ได้

“อื้อ!” อากาศที่แทบหมดทำให้ก้างไผ่ต้องดิ้นสู้ มัวแต่ตะลึงกลั้นหายใจอยู่นานจนตอนนี้หน้าแดงหน้าดำเพราะใกล้หมดลมตายแล้ว

“เฮอะ! ทำเป็นเก่งจูบยังห่วยเลย”

ถ้อยคำดูถูกหยันเหยียดทำคนที่กอบกวยอากาศเข้าปอดอย่างเอาเป็นเอาตายแทบปรี๊ด กัดฟันแน่นสะบัดหน้าจ้องเจ้าของถ้อยคำดูถูกกับใบหน้าหล่อเหลาแต่ปากเลี้ยงหมาเยอะไปหน่อยด้วยแววตาแข็งกร้าว

ก้างไผ่กระแทกแค่นเสียงหัวเราะผ่านลำคอ เดินหน้าเข้ามาประชิดคนที่ถอยหลังไปสองก้าว เขย่งเท้าบนรองเท้าส้นสูงโอบสองแขนคล้องลำคอแกร่งแล้วยกตัวเป็นคนประกบจูบก่อน

ดูดดึงริมฝีปากอวบอิ่มร้ายแรงๆ สอดลิ้นโลมเลียสำรวจดูดกลืนลิ้นหนา เกี่ยวรัดราวกับงูจงอางสาวกำลังเกี้ยวพานงูเหลือมยักษ์ตัวโต โดยที่ซันเองก็ตอบรับจูบแข็งๆ แต่กลับร้อนแรงของเธออย่างถึงใจเช่นกัน

สอดมือล้วงเข้ามาใต้กระโปรงเดสรรัดสัดส่วนกายโค้งเว้าชัดเจน เกี่ยวหยอกล้อกับขอบแพนตี้ตัวน้อยด้านในอยู่นานนับนาที ก่อนจะดึงมือออกจากยกขึ้นมากระชากเดรสลงใต้ก้อนเนื้อกลมกลึงมีจุกบราปิดยอดถันไว้ทั้งสองข้าง

“อ๊ะ!” อุทานเสียงหวาน อารมณ์กระสันกำลังได้ที่ ยิ่งมีฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมเลือดร้อนความกระสันต้องการในกายก็ยิ่งง่ายต่อการตอบรับสัมผัส

ซันเคลื่อนใบหน้าลงมาตามกรอบหน้าสวยหวาน หอบหายใจรดผิวนุ่มหอมกรุ่นหนักๆ กวาดมือบีบนวดฟ้อนเฟ้นไปทั่วหน้าอกใหญ่เต็มไม้เต็มมือ โดยที่มืออีกข้างรั้งเอวคอดเอาไว้แนบกาย

อ้าปากงับผิวนุ่มเหมือนเด็กดูดเบาๆ แต่แค่นั้นผิวขาวๆ อ่อนนุ่มก็เกิดเป็นร่องรอยสีแดงจางๆ แล้ว ลากริมฝีปากร้อนผ่าวและลมหายใจหอบกระชั้นหนักๆ ลงมากลางร่องอก แลบลิ้นเลียผิวขาวกลืนน้ำลายตามไปอีกที

กลีบปากอิ่มเม้มงับจุกบราดึงออกแรงๆ ถุยคายทิ้งไปอย่างไม่ไยดี กวาดมองยอดถันสีระเรื่อเริ่มแข็งชันเพราะความเย็นจากเครื่องปรับอากาศอัตโนมัติที่เปิดใช้งานทันทีที่ได้สัมผัสถึงอุณหภูมิร่างกายมนุษย์

“ไม่เลว ค่อยคุ้มกับค่าเสียเวลาหน่อย”

“อ๊ะ!” แม้จะสงสัยกับคำพูดของชายร่างใหญ่แต่ก้างไผ่ก็ไม่มีเวลาให้ได้ถามไถ่แต่อย่างใด เพราะเขาโน้มหน้าลงมาอ้าปากรับยอดอกเธอเข้าไปครอบครอง ตวัดลิ้นละเลงหยอกเย้าจนได้ยินเสียงลามกน่าเกลียดดังเล็ดลอดออกมา แต่ก็เป็นเสียงที่กระตุ้นอารมณ์กระสันได้ดีเช่นกัน

แขนแกร่งรวบเอวคอดยกขึ้นลอยจากพื้น สาวเท้าก้าวยาวๆ ไปกลางห้อง วางร่างอรชรบนโซฟานุ่มโดยไม่ยอมผละถอนใบหน้าละออกจาก ก่อนจะพลิกเป็นตัวเองที่นั่งลงไปยกกายสาวขึ้นมาบนตักแทน

ก้างไผ่กัดริมฝีปากกอดศีรษะหนาเอาไว้แนบอก ท้องน้อยเสียววูบวาบยามกลีบสาวจุดอ่อนไหวสัมผัสถูไถกับความร้อนผ่าวใต้ร่าง ความแข็งที่ทำให้เธอรู้สึกดีจนต้องขยับร่อนเอวไปมาระหว่างที่ยังคงปล่อยร่างกายให้ถูกเล้าเลียขบกัด

“อืม~ จ๊วบ!”

“อย่ากัดอ๊าา!~”

เสียงกระเส่าสั่นพร่าเอ่ยลอดริมฝีปากแดงเปรอะเลอะไปด้วยลิปสติก สองแก้มร้อนผ่าวขบเม้มกลีบปากเจ่อเข้าหากัน ครางเสียงสั่นผ่านลำคอ

กลีบกุหลาบสาวหยาดเยิ้มบดท่อนลำร้อนผ่าวร่อนเอวอยู่เหนือกายหนา สองแขนสั่นระริกโอบคล้องลำคอแกร่งประคับประคองตัวเองไม่ให้หล่นร่วงลงไปให้ได้เจ็บตัว

“ถอดกางเกงแล้วรีบๆ ทำสักที แฉะไปหมดแล้ว”

“รีบอะไรนักหนาวะ คนกระแทกแข็งจนจะแตกอยู่แล้วยังไม่รีบเลย เด็กสมัยนี้แก่แดดฉิบหาย!”

ทุ้มเสียงเข้มบ่นว่าให้ แดกดันด้วยถ้อยคำประชดแกมสอนสั่งแต่มือก็ประคองดันเอวคอดออกห่างเล็กน้อย อีกข้างปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกลวกๆ ขมวดย่นคิ้วเข้มเข้าหากันหลุบมองมือตัวเองรูดซิปปลดกางเกงไปด้วย

กลิ่นหอมละมุนจากผิวเนียนละเอียดเฉียดปลายจมูกโด่งไปมาระหว่างหญิงสาวขยับเบียดกายแนบชิด ก้อนเนื้อกลมกลึงสองลูก ยอดอกแดงก่ำแข็งชันมีคราบน้ำลายเปรอะเปื้อนโดยรอบล่อตาล่อใจจนต้องอ้าปากงับเข้าครอบครองอีกครั้ง ตวัดลิ้นหยอกล้อติ่งถันระรัว มือก็ทำหน้าที่งัดท่อนลำใหญ่ยักษ์ออกอวดโชว์ความอลังการ

ซันผละใบหน้าออกจากสองเต้าอวบอิ่มอย่างอ้อยอิ่งด้วยแรงผลักเบาๆ ของคนบนตัก พ่นลมร้อนออกปากพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากเล็กน้อย แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าสวยของหญิงสาวแปลกหน้าด้วยสายตาหงุดหงิด เอียงคอเพียงนิดเชิงตั้งคำถาม หอบหายใจแรงจนอกโยกคลอน

“ถุงยาง” เสียงหวานสั่นน้อยๆ เอ่ยขึ้นท่ามกลางเสียงหอบหายใจ เกือบลืมเรื่องสำคัญไปแล้ว ดีหน่อยที่มันผุดขึ้นมาในหัวราวกับผีสางเทวดาคุ้มครองตัวจะสะกิดเตือน ไม่งั้นซวยแน่

“...เมาแต่ยังอุตส่าห์จำได้อีก” คำเตือนของเจ้าหล่อนฉุดให้คนที่กำลังหลงมัวเมาไปกับการเชื้อเชิญ แรงฟีโรโมนดึงดูดได้สติ

ซันสอดมือเข้าในกระเป๋ากางเกงหยิบซองถุงยางไซซ์พิเศษที่ถูกยัดเยียดให้จากเพื่อนสนิทก่อนหน้านี้ออกมา เป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าของดวงตากลมโตหลุบสายตาลงตาม และได้เห็นขนาดความใหญ่โตที่คิดว่า... มันต้องเข้ามาในตัวเธอไม่ได้แน่ๆ

อึก!

เสียงกลืนน้ำลายดึงซันที่กำลังจะฉีกซองถุงยางสีเงินให้เงยหน้าขึ้นมอง ซีกหน้าสวยแดงเรื่อ ดวงตาเบิกกว้างจ้องเจ้าลำยักษ์ที่กำลังผงาดตั้งตรงชี้หน้าตาค้าง พลางดันลิ้นแตะกับมุมปากแววตาดูมีความสนุกแวบแล่นผ่าน

“...อะไร” การเคลื่อนไหวดึงความสนใจของก้างไผ่ให้ผละสายตาออกจากความเป็นชายที่นั่งบดเบียดอยากลิ้มลองมาหลายนาที แต่พอได้มองเห็นมันเต็มตา... กลับทำเอาน้ำเมาที่กระดกเข้าปากละลายหายไปในอากาศแทบทันที

มองมือหนาและซองสีเงินเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าขึ้นมาถามเสียงพยายามเป็นปกติ กลืนน้ำลายลงคออีกครั้งเก็บอาการประหม่ายามสัมผัสได้ถึงความเยาะหยันผ่านแววตาคู่นั้น

“ใส่สิ อยากไม่ใช่ไงจะมาป๊อดอะไรตอนนี้”

“เฮอะ!” เจ็บกายไม่ว่า แต่จะให้ใครมาสบประมาทว่าป๊อดแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

สาวสวยหย่อนเท้าเรียวนุ่มลงเหยียบพื้น ขยับหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูงกระชากซองเล็กในมือหนามาไว้กับตัว เผยอปากอ้าเล็กน้อยก่อนยัดมุมซองสีเงินเข้าปากเม้มคาบเอาไว้

เอียงคอเล็กน้อยสะบัดผมบลอนด์ยาวไปด้านหลัง ช้อนตากลมหวานขึ้นสบประสานกับนัยน์ตาคม ปลดชิ้นส่วนเดรสไม่เป็นทรงเอวคอดลงข้างเท้าโดยสายตายังคงไม่ละออกจาก ทำให้ตอนนี้เธอเหลือเพียงแพนตี้ลายลูกไม้สีดำปิดจุดสงวนไว้เพียงตัวเดียว

ก้างไผ่เยื้องกรายเข้ามาแทรกกลางหว่างขาแกร่ง หลุบมองลำเอ็นใหญ่ผงาดตั้งฉากชี้หน้า ยกมือจับอีกมุมซองในปากค่อยๆ ฉีกแยกชิ้นพลาสติกออกจากกัน เคลื่อนกายย่อตัวลงคุกเข่ายื่นกายเข้าหาพร้อมกับปลายนิ้วเรียวสวยคีบถุงบางเคลือบสารหล่อลื่นออกมาจากรอยแยกซอง

ซันผ่อนลมหายใจระบายอารมณ์ ยอมรับว่าหญิงสาวแปลกหน้าคนนี้ทำให้เขาอารมณ์พลุกพล่านเดือดดาล ความกระสันโลดแล่นไปทั่วกายไม่เพียงแค่ความสวยของเจ้าหล่อนที่ล่อตาล่ออารมณ์ แต่ยังรวมถึงความร้อนแรงกร้านโลกของเธอด้วย กลิ่นหอมๆ จากผิวเนียนนุ่มที่ได้สัมผัสก็คืออีกตัวการสำคัญ

“ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรขนาดนั้น ใหญ่กว่านี้ก็เคยเห็นมาแล้ว”

“เฮอะ!” อดแค่นหัวเราะใส่หน้าไม่ได้ สงสัยคงจะเคยผ่านอะไรต่อมิอะไรมามากแล้วสิท่า แหงล่ะ ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะชวนผู้ชายแปลกหน้าเจอกันไม่กี่ชั่วโมงขึ้นเตียงอย่างเธอกัน

“ทำตัวดีๆ น่ารักๆ หน่อย เผื่อฉันจะเอ็นดูอัพค่าตัวเพิ่มให้” เอียงหน้าเล็กน้อย สองมือจับรูดถุงบางครอบท่อนเนื้อใหญ่ ช้อนตาขึ้นสบกันอย่างมีจริตกัดปากยั่วเบาๆ กลั่นแกล้งด้วยการสะกิดยอดดอกเห็ดหมั่นไส้ความขี้อวดมั่นหน้านั้นนัก

เขาใหญ่ อันนี้ยอมรับ แต่ที่บอกว่าเคยเห็นใหญ่กว่านี้มาแล้วอันนั้นก็พูดจริงเหมือนกัน เพียงแค่เห็นผ่านจอมือถือสื่อเซ็กซ์ศึกษา แต่ใครจะพูดความจริงออกไปล่ะ เห็นหน้าก็รู้ไปถึงสิ่งที่จะพ่นออกมาจากปากอวบอิ่มนั้นแล้ว

บางครั้งก็งงตัวเองนะ ว่าผู้ชายก็มีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมต้องเลือกคนนี้ ปากจัด จิกกัดเก่ง สายตาก็มีแต่ความเจ้าเล่ห์แฝงความคาดเดาไม่ได้บางครั้ง แต่ละอย่างที่พ่นออกมาเล่นหัวร้อนเดือดปุด แต่ก็ลากมาถึงในห้องด้วยกันได้

ซันกัดฟันกรามดังกรอด โดนยัดเยียดข้อหาขายร่างกายแลกเงินผู้หญิงก็ว่าน่าจับฟาดก้นแล้ว เจ้าหล่อนยังมีหน้ามาข่มขวัญลูกชายเขา ตบหัวลูบหางไปอีก อย่างนี้ต้องจับกระแทกให้เข็ดเลยดีไหม!

“ก่อนกระแทกร่องขอฟาดปากด้วยเอ็นก่อนเถอะว่ะ แม่ง! ปากโคตรเก่ง”

.

.

.