บทที่ 7

ตอนที่ 6 ผู้หญิงอวดเก่งNC20+

“กรี๊ดดด!!!”

สิ้นเสียงต่ำลอดไรฟันซันก็เอื้อมมือคว้าแขนเรียวกระชากขึ้นมาบนโซฟาจนหน้าคว่ำกระแทกกับเบาะหนังนุ่ม แรงบีบต้อนแขนและแรงกระชากก่อนหน้ายังเจ็บไม่เท่าแรงกระแทกอย่างจังของใบหน้า

ก้างไผ่สูดปากนิ่วหน้ายังไม่ทันจะได้ลุกมาเอาเรื่องคนตัวโตด้านหลัง ฝ่ามือร้อนก็สอดเข้ามาใต้ท้องแบนราบกระชากกลางกายให้โก่งกายยกสะโพกขึ้นอย่างอุกอาจ ก่อนฝ่ามือใหญ่จะฟาดลงมาบนแก้มก้นแรงๆ จนเกิดเป็นรอยมือใหญ่แดงเถือกชัดเจน

เพียะ!!!

“โอ๊ย! เจ็บนะไอ้บ้า”

“ไหนดูหน่อยซิปากเก่งๆ แบบนี้อย่างอื่นจะดีด้วยหรือเปล่า”

ซันกดยิ้มมุมปาก พอใจกับการลงโทษของตัวเอง แต่แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น เพราะผู้หญิงปากเก่งอวดดีอย่างเธอ มันต้องจัดให้เข็ด

มือหนากอบกุมลำเอ็นใหญ่พองตัวแข็งเต็มที่ ดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มหลุบมองสะโพกงอนงามที่มีรอยแดงเป็นปื้นทับผิวขาวๆ ลากสายตามายังขอบแพนตี้ลูกไม้สีดำ หลืบร่องสองเนินและแพกลีบดอกไม้ภายในผ้าเนื้อบาง

เกี่ยวปลายนิ้วลากขอบแพนตี้ออกไปไว้ด้านข้าง ประกบแนบชิดกำอาวุธร้ายประจำกายเอาไว้ จ่อปลายหัวดอกเห็ดถูกครอบไว้ด้วยพลาสติกผืนบางกับกลางร่องสีสด กลิ่นหอมเฉพาะของสตรีเพศทำให้อารมณ์เขากระเจิง แต่นั่นยังไม่เท่ากลิ่นหอมอ่อนๆ ที่กำจายรอบกายเขาของผู้หญิงตรงหน้าหรอก

กึก!

“ทำไมไม่เข้าวะ”

“...” จะเข้าได้ไงเล่า ก็ของเขามันใหญ่ออกขนาดนั้น แค่เห็นเธอก็คิดว่ามันต้องเข้ามาไม่ได้แน่ๆ โดยไม่จำเป็นต้องพิสูจน์สอดมาเลยด้วยซ้ำ

“ไปทำรีแพร์มาเหรอวะ”

“รีแพร์บ้านนายสิ!” ของเธอธรรมชาติสร้างแม่ให้มาล้วนๆ มาหาว่าเธอทำได้ไง!

ซันจิ๊ปากหัวเสียอยู่ไม่น้อยเพราะไม่สามารถดันความใหญ่โตของตัวเองเข้าไปในร่องกลางกลีบกุหลาบได้ คิดว่าคงเพราะเขาที่มีขนาดไซซ์เกินมาตรฐานชายเอเชียเลยทำให้เป็นธรรมดาของผู้หญิงเอเชียที่เกินจะรับขนาดนี้ของเขาได้

มือยกขึ้นมาสอดนิ้วเข้าปากสองนิ้ว ชโลมเรียวนิ้วด้วยน้ำลายจนอาบชุ่มมันวาว ก่อนจะกลับลงมาวางมือบนสะโพกมน สอดนิ้วร้อนเข้าไปกลางร่องที่มองเห็นไม่ค่อยชัดเท่าไหร่เพราะยังมีแพนตี้บังบดเอาไว้ครึ่งหนึ่ง

“แน่นว่ะ” แค่นิ้วก็รู้สึกได้ถึงแรงตอดรัดดูดแรงๆ ของร่องพลาง เหลือบมองแผ่นหลังเนียนของหญิงสาวแปลกหน้าในท่ายังคงโก้งโค้งยกก้นให้ เห็นแรงสั่นเกร็งคล้ายกำลังข่มกลั้นความเจ็บ

ความคิดที่ว่าผู้หญิงคนนี้ยังไม่เคยผ่านเซ็กซ์มาก่อนแวบผ่านสมอง ก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อสมองอีกด้านมันแย้งแทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่าจะเป็นไปได้ยังไงก็ดูท่าทางไม่อ่อนต่อโลกซะขนาดนั้น จะเป็นคนจำพวกนั้นได้ไง

ซันดึงมือออก หยุดความคิดทั้งหมดเอาไว้แค่นั้น ขยับเข้ามากดปลายหัวดอกเห็ดแดงก่ำตึงคับแน่นภายใต้พลาสติกยางบางๆ เข้ากับกลางร่องกลีบเนื้ออีกครั้ง

ครั้งนี้เขาออกแรงกระแทกมากกว่าครั้งแรก แต่มันก็ยังแน่นมากอยู่ดี แน่นจนหงุดหงิดที่ไม่สามารถยัดความใหญ่โตของตัวเองเข้าไปได้ทีเดียว

ขยับถอยออกมาเล็กน้อย เคลื่อนมือจับเอวคอดกิ่วเอาไว้มั่นทั้งสองข้าง ก่อนเกร็งสะโพกขาแข็งแรงกระแทกสวนเข้าไปทีเดียวแรงๆ แล้วก็ต้องข่มกรามหนาเอาไว้แน่นกับแรงรัดรึงตอดถี่กระชั้นและเกร็งของคนตัวเล็กกว่า

“โอ๊ย!” อุทานเพียงแค่นั้นก็ต้องกัดฟันกลั้นความเจ็บเกร็งร่างกายทุกส่วน มือเท้าเย็นเฉียบขนกายพากันลุกซู่ ไม่คิดว่าการฝ่าทะลวงเยื่อบางๆ ที่เรียกว่าพรหมจรรย์เข้ามามันจะเจ็บแบบนี้

เสียงขาดสะบั้นออกจากกันของเยื่อบางในช่องคลอดยังดังกึกก้องในหู แม้เสียงมันจะเบามากจนแทบไม่ได้ยินก็ตาม

“เฮอะ! ทำเป็นอวดเก่งที่แท้ก็เด็กแก่แดดอยากรู้อยากลอง”

“หุบปากแล้วก็ทำไปเถอะน่า มีหน้าที่ปรนเปรอก็ทำหน้าที่นายไปจะมาพูดมากทำไม”

“...”

ลิ้นสากดันมุมปากเอียงหน้าจ้องเจ้าของคำพูดหวังต้องการเห็นใบหน้านั้นว่ากำลังแสดงสีหน้าออกมายังไงยามพ่นถ้อยคำแข็งๆ พวกนั้นออกมา ตวัดลากลิ้นเลียฟันเรียงสวยด้านบน พ่นถอนหายใจออกมาแรงๆ เริ่มรู้สึกอึดอัดบวกกับปวดนิดๆ กับแรงตอดรัดของร่องคับแคบสาวบริสุทธิ์แล้ว

ซันเกร็งกาย คลายมือออกจากเอวคอดหนึ่งข้างมาวางบนพนักพิงโซฟา อีกมือกดแผ่นหลังเล็กเอาไว้ให้แอ่นสะโพกยกสูงขึ้น มองจากมุมนี้สามารถมองเห็นร่างกายอรชรบอบบางเธอชัดมากขึ้น เพียงแต่ไม่สามารถมองเห็นความสวยงามด้านหน้าได้เท่านั้นเอง

“ขอมาก็จัดไป อย่าร้องขอชีวิตทีหลังก็แล้วกัน”

“พูดมากจริงๆ เลย จะทำเร็วๆ ก็ไม่ใช่เอาแต่พะกรี๊ดดด!!!”

ก้างไผ่กรีดเสียงร้องสุดเสียง ร่างกายสั่นระริกแต่ยังคงต้องโยกคลอนไปตามแรงกระแทกที่ตอกเข้ามาใจกลางสาวอย่างไม่คิดยั้งแรง แรงโหมกระหน่ำเข้าหาราวกับโลกทั้งใบกำลังพังครืดลงมาทับถมเธอเอาไว้จนหายใจไม่ออก

หอบหายใจครางเสียงกระท่อนกระแท่นผสมกับเสียงร้องโอดโอยฟังไม่เป็นภาษา สองมือจิกกำหมอนอิงใบเล็กแน่นนิ่วหน้าทุกครั้งที่ถูกตอกกระแทกเข้ามาโดยไม่ยั้งแรง

“อ่าสส! ซี๊ด!~ ตอดแน่นฉิบหายเลยวะ”

“อ.. โอ๊ย! เบาหน่อย เจ็บ!”

“ซี๊ด! จะรัดแน่นอะไรนักหนา แค่เปิดซิงก็แน่นพอแล้วป่ะ”

“โอ๊ย มันเจ็บนะเบาๆ หน่อยไอ้บ้า”

“ปากเก่งนักก็ครางไปอ๊าา! ยกก้นขึ้น”

“อ.. อ๊า โอ๊ย! อื้อ ฮึก!”

ซันชะงักการกระแทกลงกลางทาง ขยับหย่อนขาลงบนพื้นหยัดกายขึ้นเต็มความสูงโดยที่ยังคงรั้งเอวคอดพาก้างไผ่ที่ตอนนี้ตัวสั่นระริกเป็นลูกนกน้อยเปียกน้ำติดมาด้วย

วางฝ่ามือใหญ่กับหน้าท้องแบนราบจัดท่าให้เธอโก่งตัวไปค้ำยันแขนกับโซฟาทั้งที่ยังคงยืนอยู่ด้วยกัน สอดแก่นกายแข็งยังอยู่ดีในถุงยางกลับเข้าตำแหน่งเดิม แลบลิ้นเลียริมฝีปากเร็วๆ เคลื่อนมือขึ้นไปบีบเคล้นหน้าอกขยำหนักๆ แล้วเริ่มการตอกกายเข้าใส่กลางกลีบร่องอีกครั้ง

“ฮ.. ฮึก! อ๊า อ๊าา”

กายสาวถูกรั้งขึ้นมาโดยสองแขนถูกกำรอบไว้ด้วยมือใหญ่สองร่าง แอ่นสะโพกเข้ากลางกายหนุ่มโดยที่การขยับเคลื่อนไหวภายในยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องไม่ได้หยุด นิ่วหน้าเกร็งเล็กน้อย จากความเจ็บแสบกลางกายสาวเริ่มมีความรู้สึกเสียวและรู้สึกดีแทรกขึ้นมาทีละนิด แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงไม่หายไปทั้งหมด

ก้างไผ่กัดสันในปากเอาไว้แน่น ปิดตาลงรับสัมผัสและการเคลื่อนไหวที่แสนจะ... วาบหวามเถื่อนนิดๆ และยังหนักหน่วง เธอรู้สึกได้ถึงแรงกระแทกกระทั้นสอดแทรกเสียงเนื้อกระทบกันภายในช่องท้อง เสียววูบวาบจนร่างกายสะดุ้งอยู่บ่อยๆ

“น.. นาย ฉ.. ฉันรู้สึกแปลกๆ อึก! มัน.. มันจะออก มันจะออกมาแล้วอ๊า อ๊าาา!”

“จะเสร็จแล้วเหรอวะ กระแทกยังไม่ถึงยี่สิบนาทีเลย ไวไฟฉิบหาย”

“โอ๊ย! ไม่ไหวแล้วจะออกแล้วก.. กรี๊ดดดด!!!”

แรงสั่นสะท้านเข้าเล่นงานใจความรู้สึกอย่างหนัก ก้างไผ่เกร็งกายแข็งปลดปล่อยความรู้สึกแปลกใหม่ที่พยายามข่มกลั้นเอาไว้อยู่นานนับนาทีออกมา กรีดเสียงร้องลั่นห้องปลดปล่อยน้ำหวานไหลออกมาชโลมอาบเรียวขาและลำเอ็นที่ยังคงกดแช่ในกายไม่ยอมขยับออกให้แต่อย่างใด

กระตุกตอดรัดลำเนื้อร้อนผ่าว เสียววูบไปทั้งช่องท้องและร่างกายเย็นวาบ ขนอ่อนตามกายสาวพากันลุกตั้ง สมองหลุดลอยออกจากร่างโผบินท่ามกลางอากาศเย็นสบาย หอบหายใจติดขัดแข้งขาอ่อนแรงยังคงถูกยึดยืนแอ่นท่าเดิม

“ร่านว่ะ กระแทกแค่นี้ก็แตกเยิ้มแล้ว”

หยาบคาย!

ถ้อยคำแดกดันของซันดึงสติล่องลอยของก้างไผ่ให้กลับเข้าร่าง เปลือกตาหวานปรือเปิด รู้สึกคอแห้งจนต้องกลืนน้ำลายลงคอเร็วๆ

เพิ่งเคยสัมผัสกับคำว่าเสร็จอย่างที่เคยเห็นในพวกหนังเอวีต่างๆ ยอมรับว่ามันทำให้รู้สึกดีมาก แต่ก่อนจะมีความรู้สึกดีพวกนั้นมันก็ต้องผ่านความเจ็บปวดมาก่อน ซึ่งมันอาจจะนานกว่าด้วยซ้ำ

“อ๊ะ!” การเคลื่อนไหวทำให้ก้างไผ่ที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดเผลออุทานออกมาแผ่วเบา

ริมฝีปากอวบอิ่มขยับเม้มเข้าหากันเบาๆ เสียววูบยามท่อนเนื้อในกายมันขยับหลุดออกไป หลุบมองของเหลวที่เผลอปล่อยมันออกมาอย่างหน้าไม่อายแล้วก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าว แพนตี้ตัวน้อยของเธอมันชุ่มเปียกไปหมด ในขณะที่เรียวขาและพื้นด้านล่างก็มีหยาดน้ำเปียกปอน

แคว่ก!

เสียงฉีกขาดของเนื้อผ้าดึงสติของก้างไผ่กลับมาอีกครั้ง เบิกตาจ้องการกระทำของคนตัวโตที่กำลังฉีกกระชากแพนตี้เปียกชุ่มของเธอด้วยความป่าเถื่อน พูดไม่ออกไปชั่วขณะเห็นเพียงมือใหญ่ที่ฉีกกระชากมันออกไปเท่านั้น แต่กลับมองไม่เห็นสีหน้าคนทำเพราะเขายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอ

“โอ๊ย!” เป็นอีกครั้งที่ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แข้งขาสั่นระริกจนฝืนทนยืนต่อไม่ไหว หรือเพราะแรงเหวี่ยงจากคนด้านหลังกันแน่ที่ทำให้ร่างกายเธอล้มลงมาบนโซฟาแบบนี้

“จะทำอะไรอีก” หรี่ตาจ้องร่างสูงกำยำอย่างไม่ไว้ใจ เขา... จะทำอะไรอีก ไม่ใช่ว่าเสร็จพร้อมเธอไปแล้วหรือไง

“เธอเสร็จแต่ฉันยัง ไม่ได้อ่อนขนาดที่กระแทกไม่กี่ทีจะเสร็จเหมือนเธอนะ”

“อึก!”

ซันหลุบมองร่างกายสวยที่กำลังสั่นระริก เกร็งจนมองเห็นหน้าท้องแบนราบนูนเล็กน้อย ลากสายตาโลมเลียหื่นกามมาตามโครงร่างสวยงามของกายสาว ผิวขาวๆ ที่มีร่องรอยสีแดงเกิดจากเขาทั้งแรงกดของนิ้ว และแรงดูด

ดันลิ้นเลียริมฝีปาก เคลื่อนสายตาคมสบประสานกับดวงตากลม ก้าวขึ้นมาบนโซฟาโดยอ้าขาพอให้ร่างเล็กของหญิงสาวอยู่ใต้ร่างกลางหว่างขาได้

โน้มตัวลงมาค้ำแขนสองข้างข้างศีรษะทุย จ้องใบหน้าสวยอย่างไม่ละสายตา ก่อนจะกระตุกมุมปากขึ้นแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ ค่อยๆ กดเคลื่อนใบหน้าลงมา

“ตัวเธอสั่นนะ ลมหายใจก็ติดขัด ทำไม กลัวเหรอ”

“ก.. กลัวอะไร จะทำก็ทำสิ คิดว่าเป็นครั้งแรกของฉันแล้วฉันจะกลัวหรือไง ถ้ากลัวแล้วจะซื้อกินทำไมมิทราบ” ก่อนหน้านี้ที่ปล่อยอารมณ์ร่วมไปด้วยจนเสร็จสมสมใจเธอมันไม่หวั่นใจประหม่าแบบนี้ก็เพราะมองไม่เห็นหน้าเขาไง แต่พอมองเห็นหน้าเขาแบบนี้แล้วมัน... รู้สึกหวั่นๆ เย็นๆ ยังไงก็ไม่รู้

ก้างไผ่ก็ยังคงเป็นก้างไผ่คนเดิม ที่ต่อให้จะหวาดหวั่นวิตกยังไงก็ยังปากเก่งไม่ยอมรับ บอกแล้วไง คนอย่างเธอฆ่าได้แต่จะมาหยามกันไม่ได้เด็ดขาด

“หึ” ซันกดมุมปากยิ้มเย็น ยื่นหน้าเข้ามาจูบแก้มเนียน ลากริมฝีปากร้อนลงมาตามกรอบหน้าสวยทาบทับกายหนาลงมาบนร่างเล็ก แต่หน้าอกหน้าใจกลับใหญ่โตเกินหน้าเกินตาขนาดตัวไปมาก

สอดนิ้วเข้ามาบดคลึงปุ่มกระสัน แทรกขาแกร่งกลางสองขาเรียวสวยดันแยกออกจากกัน ก่อนจะดันตัวขึ้นเล็กน้อยจับท่อนลำที่ยังคงอยู่ดีภายใต้ถุงครอบความปลอดภัยเข้ามาในช่องทางรักคับแคบแม้จะมีน้ำหวานหล่อลื่นเพื่อให้ผ่านเข้าง่ายขึ้นแล้วก็ตาม

บดกายหนาและลำเอ็นยักษ์กับกลีบร่องสาว มองดูร่องสวยกลืนกินท่อนลำใหญ่โตจนสุดความยาวพานให้หน้าท้องแบนราบนูนตัวขึ้นเล็กน้อย เคลื่อนดวงตาเรียวยาวขึ้นยังใบหน้าสวยที่กำลังกัดฟันข่มกลั้นความเสียวเอาไว้จนแดงก่ำ

ยอมรับว่าเธอสวย สวยไปทั้งหน้าทั้งตัว แต่โทษที มันไม่ได้อยู่ในสเปคสาวที่เขาชอบ ไม่จำเป็นต้องถนอมขนาดนั้น จะโทษก็ต้องที่เธอไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือจะเลือกคนเปิดซิงให้ก็ไม่ดูให้ดีเอง

.

.

.