INICIAR SESIÓN“ขออะไรเหรอ...?” แม่ฉันทำหน้าประหลาดใจ
“ขอลูกสาวแม่มาเป็นเมียครับ” “หา!! อะไรนะ!!” แม่ฉันตกใจออกมาในทันที “พะ...พี่สี่พูดบ้าอะไรออกมาน่ะ น่าหยิกให้เนื้อเขียวจริงๆ ใครจะบ้าไปเป็นเมียพี่กันเล่า ไม่มีทาง!!” ฉันรีบค้านขึ้นทันที “นี่พ่อหนุ่มรู้จักกับตะไคร้มันมานานแล้วเรอะ ถึงอยากจะได้มันเป็นเมียน่ะ” แม่ฉันถามพี่สี่ “ไม่กี่วันเองครับ...แต่ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเลย ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน” เขายกยิ้มแล้วมองมาทางฉัน “ตะไคร้เนี่ยนะ...มันมีอะไรให้ชอบตรงไหนเหรอ ทุกวันนี้อย่างกับม้าดีดกะโหลกเลย เป็นผู้หญิงเสียเปล่าแต่ชอบทำตัวแข็งกระด้างตลอดเวลา” แม่พูดพลางมองมาทางฉันแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ อย่างเอือมระอา “แม่!! หนูไม่ได้เหมือนม้าดีดกะโหลกสักหน่อย ก็นิสัยมันเป็นแบบนี้อยู่แล้วนี่นาจะให้หนูเปลี่ยนง่ายๆ ได้ยังไงกันเล่า” “เดี๋ยวเถอะ! ชอบเถียงตลอดเลยเรา นู่น...ไปคุยกับพี่เค้าเลยเรื่องกางเกงน่ะ แม่จะไปรีดผ้าต่อแล้ว” ว่าจบแม่ฉันก็เดินเข้าบ้านไป ทิ้งให้ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้านกับพี่สี่แค่สองคน “เป็นม้าดีดกะโหลกเหรอเราอะ หน้าตาก็สวยทำไมไม่ทำตัวให้นุ่มนิ่มบ้างล่ะ” พี่สี่พูดพลางยิ้มน้อยๆ ออกมา “ก็หนูเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นา อยู่ๆ จะมาให้เปลี่ยนกันง่ายๆ ได้ที่ไหนฮะ ว่าแต่เรื่องกางเกงของพี่เถอะ...จะให้รับผิดชอบยังไงดีล่ะ” ฉันพูดพลางมองหน้าพี่สี่แบบค้อนๆ คนอะไรมาตามตื้อกันอยู่ได้ ผู้หญิงก็มีเยอะแยะปะวะ “รับผิดชอบด้วยการมาเป็นเมียเฮีย!” “จะบ้าเหรอ! แค่ทำกางเกงขาดเนี่ยนะ พี่อย่ามาตลกกับหนูนะ เดี๋ยวโดนตีเข่าแบบวันนั้นอีกหรอก” “เอ้อ...พอพูดถึงเรื่องตีเข่าแล้วเฮียลืมคิดบัญชีกับหนูเลย วันนั้นทำเฮียจุกมากเลยนะรู้หรือเปล่า...” พี่สี่ลุกขึ้นแล้วเขยิบมานั่งใกล้ฉันก่อนจะรวบเอวคอดไว้แน่นเพื่อไม่ให้ลุกหนีไปไหนได้ “ฮะ...เฮ้ย! พี่ออกห่างจากหนูเลยนะ หนูไม่ผิดสักหน่อยก็พี่มาทำรุ่มร่ามกับหนูเองนิ หนูไม่ชอบคนฉวยโอกาส!” ฉันพยามแกะมือพี่สี่ที่โอบเอวฉันออก “ก็คนมันชอบอะ...อีกอย่างแค่หยอกเล่นๆ เอง ผัวหยอกเมียมันผิดด้วยเหรอคะ คนสวยของเฮีย” พี่สี่จูบที่ต้นคอฉันเบาๆ หนึ่งทีแล้วเลื่อนริมฝีปากมาจูบตรงหลังกกหู ริมฝีปากหนาขบเม้มติ่งหูเบาๆ แล้วผละออก “หอมจัง” “พะ...พี่สี่! ทำบ้าอะไรของพี่เนี่ย ทำไมถึงชอบลวนลามหนูอยู่เรื่อยเลยฮะ ไอ้คนลามก!” ฉันโวยวายเสียงดังออกมา คนบ้าอะไรชอบฉวยโอกาสลวนลามกันอยู่เรื่อย “พี่ต้องการอะไรจากหนูกันแน่ ถามจริงๆ เถอะ” “ต้องการให้หนูมาเป็นเมียเฮีย...และก็มีลูกให้เฮีย” “หา...จะบ้าเรอะ! ไม่ตลก” “เฮียก็ไม่ได้ตลกนิคะ...พูดเรื่องจริงนะนั่น เฮียอยากมีเมียอยากมีลูก อยากมีมากๆ เลย” เขาซบหัวลงบนไหล่ฉัน “เป็นเมียให้หน่อยไม่ได้เหรอคนสวยของเฮีย” “พี่สี่! เอาหัวออกไปเลยนะ ยังไงหนูก็ไม่เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ ไม่เป็นเด็ดขาด!” ฉันใช้มือพยายามดันหัวเขาออก “หนูยังไม่อยากมีผัว ยังไม่อยากมีลูก หนูอยากโสดอยู่เข้าใจมั้ย” พี่สี่ผงกหัวขึ้นแล้วจ้องมองมาที่ฉันก่อนจะพูดขึ้น “อยากมีหน่อยมั้ย มีผัวมันฟินมากๆ เลยนะ เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอนหรืออยากฟินเวลาไหนแค่หนูสะกิดบอก เฮียก็จะรีบจัดให้เลย” “พี่สี่...” ฉันทำหน้าเหนื่อยใจ “หรือแค่หนูบอกว่าอยากเจอ...ต่อให้ผ่านสักกี่อำเภอเฮียก็พร้อมไปหาได้ทุกเมื่อเลย” “พี่ไปหาผู้หญิงคนอื่นเถอะนะ ขอร้องละ” “ไม่อะ เฮียชอบและถูกใจหนูคนเดียว” พี่สี่จ้องมองฉัน “แต่หนูไม่ได้ชอบและถูกใจพี่เลยนะ เพราะฉะนั้นไปเถอะค่ะ ไปหาเอาดาบหน้านะ ผู้หญิงมีให้เลือกเยอะแยะเลย” พูดจบฉันก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่น “ตะไคร้...” “อะไร...” อุ๊บส์ ทันทีที่ฉันขานรับและดันเผลอหันหน้าไปหาเขา พี่สี่ก็ประคองใบหน้าไว้แน่นแล้วประกบจูบแบบดูดดื่ม ครั้งนี้ฉันไม่ได้ตั้งตัวเลยทำให้พี่เขาสอดแทรกลิ้นเข้าไปสำรวจลิ้มรสความหวานภายในโพรงปากได้แบบดื่มด่ำจนหนำใจก่อนจะถอนริมฝีปากออก “หวานละมุนหัวใจสุดๆ” “พี่สี่โว้ย!! ทำไมพี่เป็นคนนี้แบบนี้เนี่ย หมดคำจะพูดละ เดี๋ยวกอด เดี๋ยวจูบ จะทำรุ่มร่ามกับหนูไปถึงไหนกัน” ฉันแว้ดใส่เขาแล้วทุบไปที่อกแกร่งหลายทีอย่างหงุดหงิดโมโห “ก็คนมันอดใจไม่ไหวนี่นา หนูดูยั่วยวนสุดๆ” เขาพูดแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา “ว่าแต่ขอจูบอีกทีได้ปะ เมื่อกี้ยังไม่สุดเลย” “ลองจูบหนูอีกทีสิ จะตะบันหน้าเข้าให้!” ฉันพูดพลางยกกำปั้นใส่หน้าพี่สี่ “จะเอาให้หน้าแหกหมดหล่อเลยคอยดู” “โหดจังเลยนะตัวแค่นี้เนี่ย แต่...” เขาก้มลงมองมาที่หน้าอกฉัน “บึ้มใช้ได้เลยนะเราอะ เกินตัวสุดๆ” “หืม...ไอ้บ้าเอ๊ย!! หนูจะทำยังไงกับพี่ดีเนี่ย” “ทำตัวสบายๆ แล้วยอมมาเป็นเมียเฮียก็เท่านั้นเอง” “ไม่มีทาง! กลับบ้านไปเลยไป เดี๋ยวเรื่องกางเกงหนูจะไปหาเงินมาคืนให้ แต่ขอเวลาหน่อยแล้วกัน” “ไม่เห็นจะยากเลย ก็แค่มาเป็นเมียเฮียเงินก็ไม่ต้องหามาคืนแล้วมิหนำซ้ำจะได้เงินใช้แบบสบายๆ ด้วยสิ” ฉันเอามือขึ้นมากอดอกแล้วมองคาดโทษใส่ไอ้พี่สี่อย่างเหลืออด นี่เขาไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดไปเลยใช่ปะ ว่าไม่ได้อยากเป็นเมียใครและไม่ได้อยากมีผัวในตอนนี้ด้วย เรียนก็ยังไม่จบอะไรที่ฉันอยากจะทำก็มีตั้งเยอะแยะ จะให้มามีผัวตอนนี้น่ะเหรอ ฝันไปเถอะน่า “หนูบอกว่าไม่ก็คือไม่นะ!!” “บอกว่าอยากได้ก็คืออยากได้...เตรียมตัวไว้เลย เฮียไม่ปล่อยหนูไปแน่ๆ คนที่จะเป็นผัวหนูจะต้องเป็นเฮียสี่คนนี้คนเดียวเท่านั้น เข้าใจนะคะคนสวย ไว้เดี๋ยวเฮียจะมาหาใหม่พรุ่งนี้นะ” “.....” “ไปแล้วนะจ๊ะที่รักของเฮีย” ฟอด พี่สี่ฉวยโอกาสหอมแก้มฉันอีกทีก่อนจะเดินออกจากบ้าน“อะ...เอ่อ ขอโทษนะคะ พอดีไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาท” พนักงานสาวรีบก้มหัวและกล่าวขอโทษทันที “มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ” ฉันและพี่สี่ต่างคนต่างเลิ่กลั่กไปไม่ถูกกันทั้งคู่ “คือว่าใกล้จะถึงช่วงพิธีรดน้ำสังข์แล้วค่ะ เลยจะมาบอกว่าให้เตรียมพร้อมกันก่อนน่ะค่ะ” “อ๋อ ค่ะๆ เดี๋ยวจะรีบออกไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ” ว่าจบฉันก็ชิ่งเดินออกมาในทันที อายจะแย่อยู่แล้ว จูบกันยังไม่พอดันมีคนเข้ามาเห็นไปอีก “รอด้วยสิจ๊ะเมียจ๋า” พี่สี่ตะโกนและเดินตามหลังมาแบบติดๆ จนเดินมาตีคู่ฉันได้ทัน “เขินเหรอ” “คะ...ใครเขิน เขินอะไร พี่อย่ามามั่ว” อุ๊บส์ พี่สี่จับฉันจูบปากอีกแล้ว “บอกให้เรียกว่าอะไรจ๊ะ...” “พี่...เฮียสี่! ไม่อายบ้างหรือไงฮะ หนูนี่อายจะแย่แล้ว” “อายทำไม ผัวเมียเขาจะจู๋จี๋กันมันผิดตรงไหนเหรอ จริงมั้ยครับ” พี่สี่พูดพลางหันไปถามพนักงานสาวที่เดินตามหลังมา “จะ...จริงค่ะ คู่ของคุณนี่ดูน่ารักดีจริงๆ เลยนะคะ” พนักงานสาวตอบกลับพี่สี่แบบยิ้มๆ “ฉันก็อยากมีสามีที่น่ารักแบบนี้บ้าง แต่สามีที่บ้านนี่ไม่ไหวเลยค่ะ กวนสุดๆ” ฮ่า ฮ่า พี่สี่และพนักงานสาวต่างหัวเราะร่าออกมาอย่างชอบอกชอบใจ สองคนดู
“อะ...อะไรนะพ่อ! นี่พ่อล้อกันเล่นใช่มั้ย” ฉันตกตะลึงกับ คำพูดของพ่อเมื่อกี้ นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า อยู่ๆ จะยกฉันให้ไอ้พี่สี่ง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ “ข้าไม่ได้ล้อเล่น เอ็งก็อย่าดื้อด้านให้มันมากนักล่ะ” “พะ...พ่อพูดจริงๆ เหรอครับ” พี่สี่ถามพ่ออีกครั้งอย่างตะกุกตะกัก “จะให้ตะไคร้แต่งงานกับผมจริงๆ เหรอครับ” “จริงสิวะ ข้าไม่เคยล้อเล่น เอ็งดูแลลูกสาวข้าให้ดีๆ ก็แล้วกัน อย่าตบ! อย่าตี! ห้ามทำให้มันเสียใจเด็ดขาดเลยนะเว้ย” “ขอบคุณพ่อมากๆ เลยนะครับ สัญญาว่าผมจะดูแลเป็นอย่างดี ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลยแหละครับ” พี่สี่มีสีหน้าที่ดีใจสุดขีดไปเลยในตอนนี้ “พ่อ...พ่ออย่าทิ้งหนูแบบนี้สิ” ฉันทำหน้าเศร้าแล้วเดินเข้าไปกอดพ่อ “พ่อไม่รักหนูแล้วเหรอ” “เพราะรักนี่แหละถึงได้ทำแบบนี้ เชื่อพ่อเถอะ...อยู่กับไอ้หนุ่มนี่เอ็งจะสบาย ไว้พ่อกับแม่ตั้งตัวอีกครั้งได้เมื่อไหร่จะรีบมารับเอ็งกลับไปอยู่ด้วยเลย” พ่อกอดฉันแล้วลูบหัวเบาๆ “อย่าดื้อนะลูก พ่อกับแม่รักเอ็งเสมอแหละ แต่แค่ตอนนี้ไม่อยากเอาเอ็งไปลำบากด้วยก็แค่นั้น ไว้พ่อกับแม่จะมาหาเอ็งบ่อยๆ นะ ตะไคร้เอ๊ย” แม่พูดขึ้น “หนูไม่มีทางเลือกอื่นเลยใช่มั้ยเนี่ย
Chapter 03วันต่อมา ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งบทสนทนาของพ่อแม่ตะไคร้“นี่แม่มึงดีขึ้นบ้างมั้ย” “ดีขึ้นบ้างแล้ว พ่อมึงล่ะ...เป็นอะไรมากมั้ย”“ไม่เป็นอะไรมาก ดีที่ไอ้หนุ่มนั่นมันเข้าไปช่วยเราไว้ได้ทัน เฮ้อ...คิดแล้วก็ใจหาย บ้านทั้งหลังมอดไหม้หมด ข้าวของต่างๆ ที่สร้างกันมาก็มอดไหม้หายวับไปกับตาเช่นกัน เวรกรรมแท้ๆ เลย” พ่อของตะไคร้นั่งบนเตียงคนไข้แล้วเอามือขึ้นกุมขมับ“ไม่เป็นไรน่าพ่อมึง เดี๋ยวเราก็มาสร้างกันใหม่ก็ได้ของนอกกาย ดีแค่ไหนแล้วที่เรามีชีวิตรอดมาได้น่ะ แล้วนี่ตะไคร้มันไปไหนแล้วล่ะ...?” แม่ของตะไคร้ถามเมื่อฟื้นขึ้นมาก็ไม่เห็นลูกสาวของตนอยู่ภายในห้องด้วย“น่าจะออกไปซื้ออะไรกินนั่นแหละ...วันนี้มันก็ไม่ได้ไปเรียน เสื้อผ้าก็ไม่มี ที่ซุกหัวนอนกับข้าวของก็ไหม้ไปหมดแล้ว สงสารลูกจริงๆ เลยแม่เอ๊ย”“อย่าคิดมากไปเลยนะพ่อเอ๊ย มันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น แล้วนี่เราจะเอาไงกันต่อดี ถ้าได้ออกจากโรงพยาบาลเราจะไปอยู่ที่ไหนกันก่อนดี” “พ่อว่าจะกลับไปตั้งหลักที่บ้านเกิดสักระยะก่อนน่ะ”“แม่ก็ว่าดีนะพ่อ กลับไปตั้งหลักกันก่อน”“แต่ตะไคร้...พ่อว่าจะให้มันอยู่ที่นี่ต่อ”“แ
“ตะไคร้รอเฮียอยู่ตรงนี้นะ ห้ามเข้าไปเด็ดขาด!” ว่าจบพี่สี่ก็วิ่งว่อนไปทั่วเพื่อหาอะไรบางอย่างก่อนจะเจอสิ่งนั้น มันเป็นผ้าห่มขนาดใหญ่ พี่สี่ทำมันให้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำแล้วเอามาคลุมตัวเองไว้ก่อนจะเดินลุยเข้าไปในบ้านของฉันเฮ้ย…ไอ้หนุ่มมันอันตรายนะเว้ย!ระวังนะไอ้หนุ่มไฟมันแรงขึ้นเรื่อยๆ!!เสียงผู้คนต่างร้องตะโกนบอกกับพี่สี่ว่ามันอันตรายเพราะตอนนี้ไฟเริ่มลุกขึ้นเรื่อยๆ แต่พี่เขาไม่ได้สนใจที่จะฟังกลับเดินเข้าไปในบ้านหวังจะช่วยพ่อกับแม่ของฉันฉันทำอะไรไม่ถูกแล้วในตอนนี้ ได้แต่นั่งร้องไห้ตัวสั่นเทากลัวว่าพ่อกับแม่จะเป็นอะไรไป และก็ห่วงพี่สี่ด้วย...ไม่นานนักพี่สี่ก็ออกมาพร้อมกับแบกแม่ฉันที่หมดสติไว้บนหลังโดยมีผ้าห่มที่ชุบน้ำคลุมตัวออกมา ชาวบ้านที่เห็นก็รีบเข้าไปช่วยพยุงแม่ฉันมานอนรอรถพยาบาล เมื่อเห็นแบบนั้นฉันก็รีบวิ่งเข้าไปหาแม่ทันที “มะ...แม่จ๋า แม่อย่าเป็นอะไรนะ ฮือๆ” ฉันลูบที่ใบหน้าแม่แล้วร้องไห้ไม่หยุด ก่อนจะสังเกตเห็นว่าพ่อฉันยังไม่ได้ออกมาด้วย และตอนนี้พี่สี่ก็เดินกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง ตอนนี้ไฟมันลุกแรงขึ้นกว่าเดิมเสียงรถดับเพลิงก็ดังขึ้นมาและมีพนักงานหลายคนพากันวิ่งและลา
ฉันนั่งฮัมเพลงอยู่ภายในรถพี่สี่อย่างคนอารมณ์ดี ไม่ใช่อะไรนะพอดีพี่แกเปิดเพลงที่ฉันชอบพอดีน่ะ “เห็นมั้ย ให้เฮียมารับดูสบายดีออก ได้กินขนมอร่อยๆ ได้นั่งรถเบาะนุ่มๆ แอร์เย็นๆ ไม่ต้องไปยืนโหนรถเมล์ให้เมื่อยด้วย” ปากพูดมือพี่สี่ก็บังคับพวงมาลัยรถไป สายตาก็สลับมามองดูฉันเป็นระยะๆ “หนูนี่น่าเอ็นดูจริงๆ เลยนะตะไคร้”“โนว โนว ไม่ต้องมาเอ็นดูอะไรหนูเลยนะ แค่ยอมนั่งรถกลับมาด้วยแค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ วันอื่นๆ หนูก็จะกลับเองตามปกติ” รีบค้านขึ้นก่อนที่พี่สี่จะพูดหว่านล้อมฉันอีก“ว่าแต่จะให้เฮียไปส่งที่ไหนดี ที่บ้านหรือที่ร้าน...?”“ส่งที่บ้านแหละพี่ วันนี้ร้านปิดหนึ่งวันเพราะพ่อหนูปวดหลังแกขอนอนพักหนึ่งวันน่ะ” “อ้าวเหรอ...แล้วไปหาหมอมาหรือยังล่ะ”“พ่อหนูมีพยาบาลคู่ใจอยู่ดูแลอยู่แล้วแหละ”“ใครเหรอ...?”“ก็แม่หนูไงเล่า พ่อหนูดื้อจะตายไม่ยอมไปหาหมอง่ายๆ หรอก แกบอกแค่ว่ามีแม่ดูแลอยู่ข้างๆ แป๊บเดียวเดี๋ยวก็หายแล้ว”“น่ารักดีจัง...หนูไม่สนใจมาเป็นพยาบาลคู่ใจให้เฮียบ้างเหรอคะ...ตะไคร้คนสวย” เขาหันมามองแล้วยิ้มหวานใส่ฉัน“ไม่อะ หนูไม่ชอบผู้ชายที่แก่กว่า ชิ!” ฉันพูดแทงใจดำแล้วเบะปากใส่พ
วันต่อมาร้านเค้กเลิฟเลิฟ“นี่พี่สี่...พี่จะตามรังควานหนูไปถึงไหนกันเนี่ย คนอะไรตีมึนเก่งสุดๆ ไปเลย” ฉันพูดพลางนั่งส่ายหน้าอย่างเอือมๆ แล้วตักเค้กสุดแสนอร่อยเข้าปาก“ก็เฮียบอกแล้วว่าอยากได้หนูมาเป็นเมียไง หนูนั่นแหละตีมึนสุดๆ ไปเลย สวยก็สวยดันใจร้ายชะมัด” พี่สี่พูดพลางหยิบแก้วกาแฟเย็นมาดื่ม “ถ้ายอมเป็นเมียเฮียนะ...จะพามากินของอร่อยๆ แบบนี้ทุกวันเลย และจะพาไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆ กระเป๋าสวยๆ แบบไม่มีจำกัดเลยแหละ”“อย่าเอาของพวกนี้มาล่อหนูเลยน่า...มันไม่ได้ผลหรอก” ฉันเบ้ปากใส่พี่สี่ แล้วตักเค้กกินต่ออย่างเอร็ดอร่อย “หนูขอถามอะไรหน่อยสิ...”“ได้ครับ...ถามมาเลย”“ทำไมพี่ถึงอยากมีเมีย และทำไมถึงต้องเป็นหนู ขอความจริงนะพี่ ตอบมาตามจริงเลยนะ” ฉันวางช้อนลงบนจานเค้กแล้วตั้งหน้าตั้งตารอฟังในสิ่งที่พี่สี่จะพูด“คือ...ถ้าให้พูดก็ป๊าเฮียน่ะแกอยากจะอุ้มหลานไง เลยบังคับให้เฮียมีเมียสักทีจะได้มีหลานให้แกอุ้มไวๆ”“แล้วยังไงต่อ...” “ป๊าบอกว่าถ้าภายในเดือนนี้เฮียยังหาเมียไม่ได้จะให้ไปแต่งงานกับยัยหมูดาวลูกสาวของเพื่อนป๊าน่ะ”“ก็แต่งไปสิพี่ ไม่เห็นต้องมาลำบากวิ่งตามหนูแบบนี้เลย” ฉันไม่เข้าใจจริงๆ พ







