ตอนที่6

สราญาเห็นเขาทำหน้ากวนฝ่าเท้าก็ยิ่งโมโหลุกขึ้นเดินออกไปทันที อนุทินรีบตามไปคว้าแขน ประตูห้องเปิดออกพร้อมอัญญารัตน์ที่ก้าวเดินเข้ามา สราญาสะบัดแขนออกจากอนุทิน รีบออกจากห้องไป อนุทินมองตามอย่างเสียดาย อัญญารัตน์เข้ามากอดแขน เอาหน้าอกใหญ่ๆถูไถ

" นุคะ เราไปกินอาหารญี่ปุ่นกันนะคะ มีร้านเปิดใหม่อยู่ไม่ไกลจากบริษัท ไปนะ"

อนุทินปัดมือเธอออกแสดงสีหน้าเบื่อหน่าย

" ฉันไม่ว่าง ต้องทำงาน"

" แหม คุณเป็นประธานบริษัทจะทำงานทำไมกันก็ให้"

เห็นสายตาไม่พอใจที่อนุทินมองมา อัญญารัตน์ก็หยุดพูด ส่งยิัมหวานเดินไปนั่งตัก ยกแขนโอบรอบคอ จุ๊บแก้มเขาไปหนึ่งที

" งั้นคุณทำงานก่อนเถอะค่ะ ฉันจะรอคุณ ไว้มื้อเที่ยงค่อยไปกินกันก็ได้"

เธอจูบซุกไซร้แก้มเขา อีกมือก็เลื่อนลงมาลูบไล้อกแกร่ง เขาจับมือเธอออก เป็นจังหวะเดียวกับที่สราญาเปิดประตูเข้ามาอนุทินตกใจรีบดันตัวอัญญารัตน์ออก

"ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะค่ะ พอดีมีงานด่วน ในนี้มีภาพและประวัติของ10คนที่เลือกเอาไว้ว่าต้องการให้เป็นพรีเซนเตอร์สินค้าตัวใหม่ บอสช่วยดูอีกทีว่าต้องการคนไหน จะได้ดำเนินการต่อไปค่ะ "

สราญาวางแฟ้มลงบนโต๊ะทำงานแล้วเดินออกไป เห็นสีหน้าเรียบเฉยของสราญาอนุทินก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ทำไมเธอไม่แสดงสีหน้าท่าทางหึงหวงเขาเลยสักนิด

" เดี๋ยวก่อน รอเอากลับไปด้วย"

อนุทินเปิดแฟ้มดูเปิดดูผ่านๆแล้วส่งแฟ้มคืนให้

" เลือกคนไหนคะ ฉันจะได้ให้คนติดต่อไป"

" ไม่เลือกสักคน"

" อะไรนะ"

" ฉันไม่เลือกใครทั้งนั้น แต่ละคนบุคลิคหน้าตาไม่เข้ากับกับนาฬิกาตัวใหม่เลยสักนิด"

" แต่ในนี้มีทั้งนายแบบ ดาวติ๊กตอก แล้วก็พระเอกชื่อดัง ทั้งหล่อทั้งเท่ห์มาดแมนแฮนซั่มใหญ่ยาวขาว"

" พอแล้ว ฉันบอกไม่เลือกก็ไม่เลือกสิ"

" ค่ะ งั้นฉันจะไปคัดคนมาใหม่ให้บอสเลือกอีกที"

" ไม่ต้อง ฉันมีอยู่แล้ว"

สราญามองหน้าเขาก่อนจะหันไปมองหน้าอัญญารัตน์ที่ส่งยิ้มเยาะกอดแขนเขา อย่าบอกนะว่าจะให้อัญญารัตน์มาเป็นพรีเซนเตอร์ แต่นี่มันนาฬิกาผู้ชายนะ

สตูดิโอ 

อนุทินยืนเก๊กท่า ชูแขนท่านั้นท่านี้โชว์นาฬิกาสินค้าใหม่ของบริษัท ให้ช่างภาพถ่าย 

" ซ้ายนิดครับ อีกนิดครับ หันหน้ามาหน่อยนั่นแหละครับ ดีครับ บอสหล่อมากครับ บอส โอ้เท่ห์สุดๆไปเลยครับ ชูแขนสูงอีกนิดโชว์นาฬิกา อีกนิดครับ นั่นแหละ โคตรหล่อโคตรเท่ห์เลยครับบอส"

ช่างภาพกับสไตลิสต์ต่างเอ่ยชมไม่ขาดปากสราญายืนมองอยู่ไม่ไกลได้แต่เบะปากส่ายหน้า อนุทินเห็นสราญายืนมองเขาก็หัวเราะหึหึ เดินเข้าไปหาเธอ

"เธอไม่คิดหล่ะสิว่าฉันจะทำได้ดีขนาดนี้เป็นไง มืออาชีพยังต้องอาย หึหึ"

" นุคะ คุณเท่ห์สุดๆไปเลยค่ะ เหมือนนายแบบมืออาชีพเลย สินค้าตัวนี้ต้องขายดีแน่ๆ"

อัญญารัตน์เดินเข้ามาคล้องแขนเขา สราญาเดินเลี่ยงไปอีกทาง อนุทินรีบเรียกไว้

" เดี๋ยว เธอจะไปไหน"

" ทำงาน"

เธอตอบสั้นๆแล้วเดินไปทางทีมงาน

อนุทินมองตามอย่างหงุดหงิด

" นุคะเราไปหาอะไรกินกันเถอะค่ะ ฉันหิวแล้ว"

อนุทินปัดมืออัญญารัตน์ออก

" หิวก็ไปกินสิ ท้องเธอกับท้องฉันติดกันรึไง"

อัญญารัตน์หน้าเหวอ

" แล้วคุณจะไปไหนอีก ไม่ใช่ถ่ายเสร็จแล้วเหรอ"

" เอาเงินนี่ไปแล้วไปไกลๆฉันทีไป จะไปกินอะไรซื้ออะไรก็ตามใจเธอเลย"

เขายื่นบัตรให้เธอแล้วเดินเข้าไปหาสราญาอัญญารัตน์มองตามด้วยสายตาไม่พอใจ แต่เธอก็ขี้เกียจจะรอเขาแล้ว หิวก็หิว มีเงินเธอไปหากินเองก็ได้

" เสร็จงานแล้วกลับพร้อมฉัน"

" ไม่รบกวนคุณหรอก ฉันขับรถมากลับเองได้"

" เธอซื้อรถใหม่เหรอ"

" ค่ะ"

" ก็ได้ งั้นกลับพร้อมกัน คุณปู่รอทานข้าวเย็นอยู่ ท่านบอกมีเรื่องจะคุยกับเรา"

เลิกงานสราญาขับรถไปบ้านใหญ่ ชาญชัย เห็นว่าเธอมาก็ดีใจเดินออกมารับ อาหารถูกเสริฟ์เต็มโต๊ะ มองดูมีแต่ของที่เธอชอบ

" กินเยอะๆนะ ปู่ให้คนทำพิเศษเลย ดูสิ มีแต่ของที่หนูชอบทั้งนั้น"

" ขอบคุณค่ะคุณปู่"

ชาญชัยส่งสายตาให้อนุทินตักอาหารให้สราญา เขาตักผัดกระหล่ำปลีใส่จานข้าวให้เธอยังไม่ทันจะได้ตักเข้าปาก อัญญารัตน์ก็เดินเข้ามา

" สวัสดีค่ะคุณปู่"

ชาญชัยมองอัญญารัตน์ด้วยสายตาไม่พอใจ

" ใครให้เธอมาที่นี่"

ชาญชัยหันไปมองอนุทิน เขารีบส่ายหน้า

" อย่ามองผมแบบนั้นสิครับคุณปู่ ผมไม่รู้เรื่อง"

" กลับไป ที่นี่ไม่ต้อนรับคนอย่างเธอ"

อัญญารัตน์ไม่สนใจ เลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างอนุทิน

" อย่าพึ่งไล่สิค่ะคุณปู่ ฉันมีข่าวดีจะมาบอก"

" อย่ามาเรียกฉันว่าปู่ ฉันไม่มีหลานอย่างเธอ"

" ไม่เรียกก็ได้ค่ะคุณท่าน นี่ค่ะ"

อัญญารัตน์หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาโชว์ให้ทุกคนดู

" อะไรของเธอ"

อนุทินถามอย่างไม่ใส่ใจ พอหันไปมองกระดาษแผ่นนั้นเขาก็รีบคว้ามาดูใกล้ๆ

" ท้อง นี่เธอท้องเหรอ"

" ใช่ค่ะ ฉันท้องสองเดือนแล้ว คุณกำลังจะเป็นพ่อคนแล้วนะดีใจไหม คุณท่านก็จะได้อุ้มเหลนแล้วนะคะ เห็นนุบอกว่าคุณอยากมีเหลนมาตั้งนานแล้ว อุ้ยดีใจจนพูดไม่ออกเลยเหรอคะ รออีกไม่กี่เดือนก็จะได้อุ้มเขาแล้วค่ะ"

ชาญชัยหน้าตาบึ้งตึงดูไม่ได้

" ไม่จริงมั้ง จะเป็นไปได้ยังไง ก็ฉันป้องกันทุกครั้งแล้ว เธอจะท้องได้ยังไง"

" นุ วันนั้นถุงยางหมด พวกเราก็เมากันทั้งคู่คุณจำไม่ได้เหรอ"

อนุทินทำท่าครุ่นคิด ชาญชัยมองหน้าอนุทินสลับอัญญารัตน์ด้วยความโมโห

" ใครจะรู้ว่าเด็กในท้องจะใช่ของตานุหรือเปล่า ถึงต่อให้ใช่ฉันก็ไม่มีทางยอมรับ หนูทรายเราออกไปกินอาหารกันข้างนอกดีกว่า อย่าอยู่ที่นี่เลย กระเดือกข้าวไม่ลง"

ชาญชัยลุกขึ้นเดินนำออกไป สราญาไม่แม้แต่จะปรายตามองทั้งสอง ลุกเดินตามชาญชัยออกไป อนุทินทำท่าจะลุกตามแต่อัญญารัตน์ดึงเขาไว้

" ครั้งหน้าคุณไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนฉันด้วยนะ ไปฝากท้องลูกของเรา"

อนุทินจ้องมองท้องที่ยังเรียบแบนของอัญญารัตน์ เธอท้องจริงๆเหรอ แล้วเด็กในท้องเป็นลูกเขาจริงๆใช่ไหม แต่คืนนั้นเขาก็เมาจริงๆนั่นแหละ ว่าจะไม่เอาเธอก็มายั่วมาอมดูดอมรูด ไอ้เขาก็ยิ่งขึ้นง่ายอยู่ ถุงยางก็หมด

" อุ๊ย กุ้งผัดซอสมะขามของโปรดฉันเลย นุตักให้ฉันหน่อยสิ"

อนุทินหยิบจานข้าวของสราญามาให้เธอแล้วตักกุ้งผัดซอสมะขามตัวใหญ่ให้