บทที่ 40 หึงนางแบบ

“เรียบร้อยหมดแล้วครับนาย”

“อืม”

เขาเพียงขานรับลูกน้องเบาๆแล้วหลับตาลงเพื่อพักสาวตา หลายวันมานี้เขานอนไม่เคยจะหลับ เลยด้วยซํ้า ในหัววนเต็มไปด้วยเรื่องของหญิงสาวผู้เป็นที่รัก

กลัวที่สุดคือป่านนี้เธอจะเกลียดเขาไปแล้วหรือเปล่านะ

ส่วนมาร์โก้นั้นได้แต่นึกคิดในใจอย่างไม่เข้าใจ ว่าเจ้านายจะเอาพวงมาลัยไปทำอะไร

เคยเห็นผ่านๆ วัฒนธรรมไทยมักจะเอาพวงมาลัยไหว้อาลัยคนที่เสียไปแล้วไม่ใช่หรือ แต่นี่แค่ตามง้อเมีย ทำไมต้องสั่งเตรียมพวงมาลัยด้วย

แล้วอีกอย่าง ถึงฟ้าลันดาจะเป็นลูกครึ่งไทย แต่ตอนนี้เธออยู่ฮ่องกงนี่นา มาร์โก้ได้แต่ขมวดคิ้วสงสัย ยิ่งคิดยิ่งงง ไม่เห็นจะเข้าใจความคิดของเจ้านายเลยสักนิด

@ฮ่องกง

“มึงจะรับงานนี้จริงๆเหรอยัยฟ้า เพิ่งกลับมาเอง ไม่พักต่ออีกสักอาทิตย์สองอาทิตย์ค่อยกลับไปทำงานอ่ะ”

“แค่นี้กูก็อยู่แต่ในห้องจนจะเฉาตายอยู่แล้วยัยเพียง กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ได้เป็นอะไรแล้ว แค่ผู้ชายคนเดียว กูไม่มานั่งเสียใจนานขนาดนั้นหรอกน่า”

ไม่นาน แต่นี่ก็เข้าปีที่สี่แล้วไม่ใช่รึไง เพียงดาวอยากจะพูดแบบนั้น แต่กลัวว่าเพื่อนจะบอบชํ้าใจยิ่งกว่าเก่าจึงได้แต่ปิดปากเงียบ

แม้มองจากภายนอก ฟ้าลันดาเหมือ