Partager

ไม่มีสิทธิ (1)

last update Date de publication: 2025-12-13 17:20:13

คอนโดใบข้าว ใบข้าว

“เสียดาย พรุ่งนี้ฝันต้องไปทำธุระกับพ่อ อดไปดูหนังกับข้าวเลย” ทอฝันทำหน้าเศร้าเพราะอุตส่าห์นัดกันไว้แล้ว

“ไว้ไปวันหลังก็ได้ กลับได้แล้วขับรถดี ๆ นะ” ฉันเอามือบีบแก้มทอฝันและส่งยิ้มให้ก่อนจะลงจากรถ ทันทีที่ลงจากรถทอฝันก็ขับรถออกไป ก็มัวแต่นั่งคุยกันเพลิน กว่าจะถึงห้องก็ 2 ทุ่มพอดี

“ปวดหัวชะมัด” เสียงบ่นพึมพำเพราะช่วงนี้ทั้งเรียนทั้งต้องเรียนงานกับอีตาบ้านั่นอีก เหนื่อยเป็นบ้า

“แล้วเขาชื่ออะไร?” ฉันตั้งคำถามให้ตัวเอง คือมันก็หลายเดือนแล้วที่รู้จักกับเขา ไม่ใช่รู้จักกับเขาสิ ใครจะไปอยากรู้จักกับคนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ชอบลวนลามตลอดถ้าเจอหน้าไม่จูบก็กอด แต่เหมือนจะได้ยินพนักงานที่บริษัทเรียกเขาว่า ลูเซีย อะไรนี่แหละก็ไม่ได้สนใจฟัง ช่างเถอะไม่เห็นอยากรู้ไม่เห็นต้องจำ!!

อาทิตย์หน้าพ่อจะไปอเมริกา ไปกับแม่เลี้ยง ฉันเองเพิ่งจะรู้ว่าพ่อเป็นโรคหัวใจ และมะเร็งระยะที่ 2 ที่เครียดเพราะเรื่องนี้ด้วย มันอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง

ถึงจะโกรธพ่อที่พ่อนอกใจแม่ แต่ยังไงพ่อก็คือพ่อ คือคนที่รักและเคารพมาตลอด ฉันก็แบบนี้แหละไม่ว่าใครจะร้ายแค่ไหน ยังไงก็มองโลกในแง่บวกไว้ก่อน

เราจะมาจมปลักกับความแค้นความเสียใจให้ตัวเองต้องเจ็บทำไม อาหมอกับอานิภาสอนมาตลอดและฉันก็ทำตาม เพราะถ้าอยากมีชีวิตที่มีความสุขเราแค่คิดดีและลืมเรื่องในอดีตให้หมด

แต่ถามว่าลืมได้มั้ย มันลืมไม่ได้หรอก แต่เลือกที่จะเก็บมันไว้เตือนใจ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้แบบนั้น

“เฮ้อ...” ก็ได้แต่ถอนหายใจก่อนจะเปิดประตูเข้าห้อง

แต่ไม่เข้าใจอยู่อย่างหนึ่งคือเขาต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ถึงชอบมาวุ่นวาย ที่จริงถ้าเขาอยากได้สมบัติให้แม่เขา มันก็ไม่น่าจะยากเพราะถึงมันจะเป็นชื่อฉันแต่เขาเป็นคนดูแล

ฉันคิดเรื่องนี้มาตลอดแต่ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนี้เขาต้องการอะไรกันแน่

“....เฮือก!!!” ฉันตกใจสะดุ้งหลุดจากภวังค์ความคิดเมื่อมือใครบางคนโอบเอวไว้

“กลับดึก!” เสียงทุ้มต่ำดังชิดหู เมื่อก้าวขาเข้าห้อง

“........” ฉันพลิกตัวหันหน้าขมวดคิ้วมองหน้า

“ปล่อยข้าว!! ทำไมชอบเข้าห้องคนอื่น?” ฉันเอามือดันหน้าอกเขาจ้องหน้าตาเขม็ง ถามว่ากลัวมั้ยก็กลัวเขาเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ฉันไม่ยอมและต่อปากต่อคำกับเขามากขึ้น เพราะจะไม่ยอมให้เขารังแกอีกแล้ว

“คนอื่น?” เขากระชับกอดแน่นก่อนจะเอาแขนรัดเอวจนตอนนี้ขาฉันลอยเหนือพื้น คือฉันตัวเบาขนาดนั้นเลยเหรอ

“คนอื่นที่ว่านี่ คือนอนกอดเธอเกือบทุกคืนรึเปล่า?” ใช่ ฉันแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาเข้ามาในห้องได้ไง แต่ตื่นมาตอนดึก ๆ ทีไรเขาก็นอนอยู่บนเตียงเกือบทุกคืน

ทั้งด่าทั้งไล่ พูดบอก ขู่ อ้อนสารพัด แต่เขาก็ไม่ไป คนบ้าอะไรหน้าด้านชะมัด อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ โดนเด็กด่าไม่อายบ้างรึไง

“เพราะคุณขู่ข้าว และต่อจากวันนี้ข้าวจะไม่ยอมให้คุณเข้าห้องอีกแล้ว” ฉันดิ้นเอามือดันหน้าอกเขา

“งั้นวันนี้ไม่ขู่ เอาจริง!” เขาพูดเรียบ ๆ แววตาเย็นชาที่มองมา... คือพูดขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีกรึไง

“หยุดนะ ปล่อยข้าว” ฉันดิ้นเอามือดันหน้าเขาไว้เพราะเขากำลังจะจูบ

“นี่คุณอายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ รังแกเด็กแบบนี้ไม่อายบ้างรึไง” ฉันโมโหพูดด่าเขาออกไปอย่างเหลืออด

“เด็ก? หึ.” เขาเลิกคิ้วจ้องหน้าก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน

“เด็กเขาแต่งตัวแบบนี้?” เขามองมาที่หน้าอกที่มันติดแนบกับหน้าอกเขา ก่อนเขาจะปล่อยตัวลงและมองตั้งแต่หัวจรดเท้า เอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างครุ่นคิด

“จะไปไหน!!” พอได้โอกาสจะวิ่งเข้าห้องนอนแต่เขาดึงตัวไว้ก่อน คือไม่ว่าจะทำอะไรเหมือนเขารู้ทุกอย่างยังกับอ่านความคิดได้งั้นแหละ

“อย่างเธอไม่เรียกว่าเด็กแล้วล่ะ โตพอที่จะมีผัวมีลูกได้!!” เขากระตุกยิ้มมุมปาก!!

“อย่าคิดอะไรบ้า ๆ กับข้าวนะ” สายตาท่าทางเขาเปลี่ยนไปทันที สายตาที่เย็นชาเมื่อกี้มันเย็นยะเยือกทำเอาขนลุก ผู้ชายคนนี้คือเทพบุตรในร่างซาตานชัด ๆ

“ฉันให้โอกาสเธอมากพอแล้ว วันนี้ยังไงเธอก็ต้องเป็นของฉัน” เขาพูดจริงจัง

“อย่าทำอะไรข้าวเลย ข้าวไม่เคยไปทำอะไรให้คุณ ไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ” ฉันเริ่มกลัวเพราะตอนนี้เขาดูน่ากลัวและจริงจังกว่าทุกครั้ง

“ถ้าคุณอยากได้บริษัท อยากได้สมบัติเอาไปเลย ขอแค่อย่าทำอะไรข้าว” ฉันพูดเสียงสั่น

“หึ... สมบัติแค่หยิบมือฉันไม่ต้องการ!!” เขาเค้นหัวเราะและบีบแขนอย่างแรง

“สิ่งที่ฉันต้องการคือตัวเธอ” หัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อได้ยินที่เขาพูด

“ไม่!!!” ฉันตอบเสียงแข็งแกะมือเขาออก

“เธอไม่มีสิทธิ์เลือก!!” สายตาเกรี้ยวกราดจ้องหน้า

“เพราะฉันเลือกเธอแล้วใบข้าว!”

“ไม่!! ทำไมต้องเป็นข้าว คนอื่นที่เขาพร้อมและยอมคุณก็มี ข้าวขอร้อง ปล่อยข้าวไปเถอะ” มีผู้หญิงเข้าหาเขาเยอะแยะ ทุกครั้งที่ไปกับเขาที่บริษัท ฉันก็เห็นว่าเขาทำอะไรกับผู้หญิงพวกนั้นอย่างไม่อาย ทั้ง ๆ ที่มันเป็นที่ทำงานแต่มันไม่ใช่เรื่องของฉัน ก็เลยไม่สนใจ

“นั่นสิ!! ทำไมต้องเป็นเธอใบข้าว” ร่างเล็กถูกดึงเข้าไปกอด

“เพราะฉันเลือกเธอไง!!! เธอควรจะดีใจที่ได้เป็นแม่ของลูกฉัน”

“ปล่อย!!” สายตาเขามันดุดันจริงจังกว่าทุกครั้ง ถึงเกือบจะเป็นของเขาอยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งเขาไม่จริงจังแบบนี้

“ฮื่อ!! อย่านะ!!” สองมือดันหน้าอกแกร่ง พยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอด เพราะเขากำลังใช้มือล้วงเข้าใต้กระโปรงนักศึกษา

“ชอบใช่มั้ย ไอ้กระโปรงสั้น ๆ เสื้อรัด ๆ” เขาพูดเสียงแข็งมือก็ลูบวนแถว ๆ ขาอ่อนใต้กระโปรง

“ขอร้องอย่าทำอะไรข้าวเลย” ตอนนี้ยอมรับว่ากลัวมากและน้ำตามันก็กำลังไหลลงมาอาบสองแก้ม

“หุบปาก!!!” เขาพูดอย่างหงุดหงิดก่อนจะเลื่อนมือขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกอย่างหนักหน่วง

“ถ้าเธอคลอดลูกชายให้ฉันเมื่อไหร่ ฉันจะปล่อยเธอเอง!!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   แค่ถาม(2)

    “สนุกไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามทำลายความเงียบในรถระหว่างทางกลับคอนโด“สนุกค่ะ ขอบคุณนะคะ” ฉันหันไปยิ้มให้พี่เจเคปากก็บอกว่าสนุกไปอย่างนั้นแหละ เอาเข้าจริงหนังเรื่องนี้ 60% มีแต่ฉากผีโผล่มาตุ้งแช่ ฉันแทบจะไม่ได้ดูรู้เรื่องอะไรเลยนอกจากมุดหน้าหนี“หึ...” เขาส่ายหัวแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างรู้ทัน ก่อนจะตั้งใจขับรถต่อจนถึงคอนโดทันทีที่ถึงห้อง ฉันก็อดถามไม่ได้ “พี่ไม่คิดจะกลับบ้านพี่บ้างหรือไง”“อืม” เขาตอบรับในลำคอ วางของในมือลงแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง“พี่จะไปไหน?” ฉันรีบถามทันทีที่เห็นมือหนาจับลูกบิดประตู“กลับห้องฉันไง” เขาหันมาตอบหน้าตาย“คือ...”ฉันรีบเดินเข้าไปคว้ามือเขาไว้แล้วส่งสายตาอ้อนวอน คือตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แถมฉันก็เพิ่งดูหนังผีมาหมาดๆ จะให้อยู่คนเดียวตอนนี้คงไม่ไหว“กลัว?” เขายื่นหน้าเข้ามาถามยิ้มๆ“.......” ฉันพยักหน้าหงึกหงักยอมรับความจริง“ก็เธอไล่ฉันเอง” สีหน้าและน้ำเสียงเขาดูเหมือนกำลังงอนเป็นเด็กๆ“ข้าวไม่ได้ไล่... ข้าวแค่ถาม ก็เผื่อมีใครรอพี่กลับบ้าน”“ใคร?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง“......ก็ลูกเมียพี่ไง” ฉันก้มหน้าตอบเสียงอ้อมแอ้ม อายุขนาดนี้แล้วมันก็ต้องมีบ้างแหละ ไม่เชื่

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   แค่ถาม(1)

    ใบข้าว…“เป็นอะไร?”หลังจากทานข้าวเสร็จ พี่เจเคก็พาฉันเดินซื้อของ แต่บอกเลยว่าร้านที่เขาพาเข้าแต่ละร้านเนี่ย... แพงหูฉี่! มีแต่แบรนด์เนมทั้งนั้น!“นี่พี่คงไม่ได้เอาเงินพ่อข้าวมาซื้อของพวกนี้นะ!!” ฉันกอดอกหยุดเดิน จ้องหน้าพี่เจเคอย่างจับผิดเพียะ!“ปัญญาอ่อน!!”เขาดีดหน้าผากฉันดังเปาะ ก่อนจะเดินดุ่มๆ ไปต่อโดยไม่รอฉันเลย“ก็ข้าวสงสัยนี่ ดูพี่ซื้อของสิ แต่ละอย่างแพงๆ ทั้งนั้น” ฉันรีบวิ่งไปขวางหน้าเขาไว้“แต่นี่มันของเธอ?” เขาเลิกคิ้วมองหน้ากวนๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินต่อก็เขาบอกให้ฉันเลือกเองนี่นา... อีกอย่างเขาก็ ได้ จากฉันไปตั้งเยอะ เอาคืนแค่นี้ไม่เห็นจะเป็นไร!! ชิ!“รอด้วย!!”ฉันต้องรีบซอยเท้าวิ่งตามแทบไม่ทัน คนบ้าอะไรขายาวชะมัด เดินเร็วเป็นบ้า“......” เขาหยุดเดินกะทันหันจนฉันแทบชนหลัง หันกลับมาจ้องหน้าตาเขม็ง“อะไร?” พี่เจเคยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ทำหน้าดุใส่ สายตาของเขาแม้จะไม่เย็นชาเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังชอบดุฉันอยู่เรื่อย“คือ... ข้าวอยากดูหนัง” ฉันฉีกยิ้มหวาน ส่งสายตาปิ๊งๆ กระพริบตาปริบๆ อ้อนเขาคือฉันอยากดูหนังเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ก็กลัว... จะดูคนเดียวก็ไม่กล้า ชวนทอฝันทีไรนางก็ปฏิเ

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   ไม่ใช่แฟน(2)

    “ทีหลังอย่าเชื่อใจใครง่ายๆ เข้าใจไหม!!”ผมยื่นโทรศัพท์คืนให้เธอหลังจากสั่งสอนเสร็จ“ปล่อยสิ!” เธอจ้องหน้าผมดุๆ พยายามออกแรงแย่งโทรศัพท์คืน“มีคนมาหา...” ผมยอมปล่อยมือ แต่ก้มลงกระซิบข้างหูพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางประตูห้องใบข้าวหันขวับไปมองตาม พอเห็นว่ามีคนยืนมองอยู่จริงๆ หน้าเธอก็แดงแปร๊ดขึ้นมาทันที“กรี๊ดดดด ไอ้บ้า!! พี่มัน...” เธอกำหมัดแน่นก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนอกผมแรงๆ แก้เขิน“หึ...” ผมกระตุกยิ้มอย่างชอบใจก่อนจะหันหลังเดินหนี“ให้เวลา 10 นาที... ฉันหิว!”ผมตะโกนสั่งเสียงดังก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน การได้แกล้งเด็กนี่มันทำให้อารมณ์ดีจริงๆมันอดไม่ได้ที่จะยิ้มทุกครั้งที่ได้แหย่เธอ แปลก... ผมทำกับเธอขนาดนี้ แต่เธอยังยิ้ม ยังหัวเราะได้ เหมือนสิ่งที่ผมทำร้ายเธอเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย“เด็กบ้า...”ผมเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงใบหน้าจิ้มลิ้มที่มีแต่รอยยิ้มสดใส ไม่ได้ยิ้มแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ... นานจนลืมไปแล้วว่าหน้าตัวเองเวลายิ้มจริงๆ มันเป็นยังไงแต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับความจริงที่ว่า ความใสซื่อและมองโลกในแง่บวกของใบข้าวมันกำลังจะเป็นภัยต่อตัวเธอเองถึงใบข้าวจะดูเหมือนทันคน แต่เธอก็ยังเด็ก

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   ไม่ใช่แฟน(1)

    12:00 น. เจเค“ไหนบอกไม่ง่วง...”ผมบ่นอุบหลังจากลุกไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ให้ลูกน้องนำมาส่งให้เรียบร้อยแล้ว สายตาเหลือบไปมองร่างเล็กบนเตียงแล้วอดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มออกมา... เด็กน้อยนอนขดตัวเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่มท่าทางสบายอารมณ์เสียเหลือเกิน“ใบข้าว ตื่นไปอาบน้ำ จะได้ไปหาอะไรกิน” ผมเดินไปสะกิดเรียก“อือ... ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ” เธอทำเสียงงัวเงีย ไม่ยอมแม้แต่จะลืมตา“ไม่ได้!!”ผมดุเสียงเข้มพร้อมกับดึงแขนให้เธอลุกขึ้น เพราะนี่มันเที่ยงแล้ว เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า“ทำไมชอบบังคับข้าวจัง!!” เธองอแง หน้ามุ่ยใส่ผมก่อนจะทิ้งตัวลงนอนต่อ“จะไปดีๆ หรือจะให้ เอา ต่อ!” ผมเท้าเอวมองคนดื้อรั้นที่นอนนิ่ง“หยุดคิดเรื่องบนเตียงสัก 10 นาทีได้ไหม!!”ได้ผล... เธอลุกพรวดขึ้นมาจ้องหน้าผมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหอบผ้าห่มพันกายเดินกระแทกเท้าปึงปังหนีเข้าห้องน้ำไปเด็กนี่ดื้อไม่ใช่เล่น... แต่ก็ซื่อตรง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมมารยา แบบนี้สิค่อยน่าเลี้ยงดูหน่อยกริ่ง!!!!!เสียงกริ่งหน้าห้องดังขัดจังหวะ ผมละสายตาจากโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางทิ้งไว้—ซึ่งผมถือวิสาสะหยิบมาเช็กเพราะเห็นมีข้อความเข้า—ก่อนจ

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   เธอเป็นของฉัน(2)

    “ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวข้าวจะออกไป...”ฉันชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ลืมไปสนิทเลยว่าถ้าขืนบอกว่าจะออกไปซื้อยาคุมกำเนิด เขาต้องฆ่าฉันแน่“ไปไหน?” สายตาคมตวัดมองมาทันที“หยุดความคิดนั้นซะ!! อย่าแม้แต่จะคิดไปหาซื้อยากิน หรือแอบไปฉีดยาคุมเด็ดขาด ถ้าฉันรู้เมื่อไหร่... ฉันเอาเธอตายแน่!!”เขาตวาดเสียงแข็ง นัยน์ตาดุจนน่ากลัว นี่เขาอ่านความคิดคนอื่นได้หรือไงกัน!“แต่ข้าวไม่อยากท้อง! ข้าวยังเรียนไม่จบเลยนะ!! แล้วอีกอย่างข้าวก็ไม่ได้เป็นอะไรกับคุณด้วย!!” ฉันโมโหจนลืมกลัว จ้องหน้าเขาเขม็งแล้วเถียงกลับเสียงแข็ง“แต่ฉันอยากให้เธอท้อง! จบนะ!” เขาตัดบทดื้อๆ“หยุดพูด!! ฉันเหนื่อย จะนอน”พอฉันอ้าปากจะเถียงต่อ เขาก็พูดแทรกขึ้นมาดักคอทันที“งั้นก็ปล่อยสิ ข้าวจะไปใส่เสื้อผ้า” ฉันพยายามแกะมือเขาออก เพราะตอนนี้เขากอดรัดฉันไว้แน่นจนแทบจะจมหายไปกับอกแกร่ง“ไม่ต้องใส่... หายเหนื่อยเดี๋ยวเอาอีก วันนี้ฉันว่าง!!”พูดจบเขาก็กระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิมตุ๊บ!!!“นี่คุณ!!! จะบ้าหรือไง ข้าวเป็นคนนะ ไม่ใช่ตุ๊กตายางหรือผู้หญิงที่คุณชอบนอนด้วย!!” ฉันเหลืออด ทุบกำปั้นลงบนอกเขาเต็มแรง“เป็นเมียทำร้ายร่างกายผัว... มันบาปนะรู้ไหม!”“ข้

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   เธอเป็นของฉัน(1)

    ตอนเช้า“อื้อ... โอ๊ย!”ฉันเผลอลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจเต็มแรง จนลืมไปว่าเมื่อคืนผ่านศึกหนักมาขนาดไหน ความเจ็บร้าวแล่นพล่านไปทั่วร่าง คิดแล้วมันน่าแค้นใจนัก!“ไม่อยู่!” ฉันกวาดตามองไปที่เตียงว่างเปล่า ก่อนจะรีบเดินออกไปดูนอกห้อง “ไม่มี!”รอยยิ้มดีใจผุดขึ้นบนใบหน้าทันทีเมื่อมั่นใจว่าเขาออกไปแล้ว ฉันไม่รอช้ารีบกลับเข้าห้องนอน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว“ไว้ใจไม่ได้... ถ้าเขากลับมาอีกจะทำยังไง”ฉันบ่นพึมพำอย่างกระวนกระวาย เดินวนไปวนมาครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด หยิบกระเป๋าขึ้นมาเก็บเสื้อผ้ายัดลงไปลวกๆ ต้องย้ายไปอยู่กับทอฝันสักพัก ขืนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ปลอดภัยแน่“เรียบร้อย!!” ฉันรูดซิปกระเป๋า ลากมันไปวางเตรียมไว้ข้างประตู มือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท“รับสิฝัน!” ฉันบ่นอุบเมื่อปลายสายไม่ยอมรับ รีบพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ในแชตแทน //ฝัน ข้าวขอไปอยู่ด้วยสักสองสามวันนะ//โชคดีที่วันก่อนฉันไปห้องทอฝันมา แล้วยัยนั่นดันให้คีย์การ์ดสำรองกับรหัสห้องไว้เผื่อฉุกเฉิน“ลาก่อนนะออเดรย์” ฉันหันไปบอกลาที่นอนของเจ้าตัวโปรด ก่อนจะสูดหายใจลึกแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูแอ๊ด...“เฮือก!!!”ดว

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   ไม่มีสิทธิ NC (2)

    “ฮื่อ!! ปล่อยข้าวนะ!”สิ้นเสียงประท้วง ร่างบางก็ถูกตวัดขึ้นพาดบ่าแกร่งทันที เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินดุ่มๆ ตรงดิ่งเข้าไปในห้องนอนตุ๊บ!!!เขาเหวี่ยงฉันลงบนเตียงอย่างไม่ปรานี ถึงฟูกจะหนาแต่มันก็แรงพอให้รู้สึกจุกจนหน้าเหยเก“อย่าเข้ามานะ!!” ฉันตะเกียกตะกายถอยกรูดจนแผ่นหลังชิดติดหัวเตียง มือคว้าหมอนใกล

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก    รำคาญ(2)

    “หรือจะไปโรงพยาบาล?” เขาเลิกคิ้วจ้องหน้า“....ไม่ไปนะข้าวไม่ไป” ฉันส่ายหัว ถ้าไปที่โรงพยาบาลพ่อก็ต้องรู้เรื่องนี้แน่“งั้นก็อยู่เฉย ๆ” เขาพูดเรียบ ๆ และดึงผ้าห่มออกจากตัวทันที“ไม่ต้อง ข้าวทำเอง!” ฉันดึงผ้าห่มไว้แน่น“เรื่องมาก!!” เขาวางผ้าไว้ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำอย่างหงุดหงิด“คนบ้า!!” ฉันด่าเขาใน

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก    รำคาญ(1)

    ตอนเช้า ใบข้าว“กรี๊ดดดดดดดด” “ไอ้บ้า!!! ไอ้เลว!! แกมันเลวกว่าไอ้สองตัวนั้นอีก” ฉันกรีดร้องเสียงดังลั่นเมื่อลืมตาตื่นมาเห็นเขานอนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่ใส่เสื้อ ก่อนจะเปิดผ้าห่มแล้วต้องตกใจกว่าเดิมเพราะไม่มีอะไรอยู่บนตัวสักชิ้น ฉันด่ากราดเขาอย่างไม่เกรงกลัว ไม่สนอะไรแล้วตอนนี้พรึ่บ!! ปึก! ปัก!!“ไอ้ชั่ว

  • แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก   ไม่อยากตายก็ถอยไป(2)

    “หุบปาก!!” ชายตัวผอมตบหน้าฉันอย่างแรงและพุ่งเข้ามาจะจูบแต่ฉันดิ้นและขัดขืนตุ๊บ!!!“โอ๊ย” ฉันร้องเสียงเบาก่อนจะทรุดตัวลงกับพื้นเพราะโดนต่อยเข้าที่ท้องอีกครั้งและแรงกว่าเดิมตอนนี้มันไม่มีแม้แต่แรงจะหนี ก่อนจะถูกพวกมันจับกดลงกับพื้น น้ำตามันไหลออกมาไม่หยุด มองดูพวกมันสองคนกำลังถอดกางเกงก่อนจะเห็นแส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status