เข้าสู่ระบบแชร์
น่ากลัว(2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-04 13:41:34“พี่เขาจะมาดูแลธุรกิจแทนพ่อสักระยะ เพราะพ่อต้องไปรักษาตัวที่อเมริกา” พ่อพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดลงอย่างเห็นได้ชัด ฉันเองก็พอจะรู้ว่าพ่อไม่สบาย แต่ไม่คิดว่าอาการจะหนักขนาดนี้
“ในเมื่อข้าวตัดสินใจจะดูแลบริหารงานแทนพ่อ พ่อก็เบาใจ แต่ข้าวยังเด็กและยังเรียนไม่จบ พ่อเลยให้พี่เขามาช่วยดูแลระหว่างที่พ่อไม่อยู่” พ่อยิ้มให้อย่างอบอุ่น
ฉันพูดอะไรไม่ออก ที่พูดออกไปแบบนั้นก็เพราะแค่อยากเอาชนะผู้หญิงคนนั้น ซึ่งตอนนี้เธอก็กำลังยิ้มอย่างพึงพอใจแปลกๆ พ่อเป็นคนไม่ไว้ใจใครง่ายๆ คนที่ท่านเลือกมาดูแลงานและสอนฉัน คงต้องเป็นคนดีและเก่งกาจจริงๆ ฉันจึงคิดว่าเรื่องนี้คงไม่มีปัญหาอะไร
“ค่ะ พ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้าวนะคะ” ฉันยิ้มให้พ่อเพื่อให้ท่านสบายใจจะได้ไม่ต้องคิดมาก
“ขอโทษครับที่ผมมาช้า”
ฉันตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินเสียง... เสียงนี้มัน... เหมือนกับเสียงเขาคนนั้น! หรือฉันจะคิดมากและกลัวเขาจนได้ยินเสียงใครก็เป็นเขาไปหมด?
“นี่ไงข้าว คนที่จะมาทำงานและสอนข้าว”
ฉันหันหน้าไปมองและยกมือไหว้ แต่แล้วก็ต้องตกใจจนเบิกตากว้าง... เขาจริงๆ!
“สวัสดีครับคุณลุง” เจเคทักทายพ่อฉันก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากมองมาที่ฉันอย่างเย็นชา เขาไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือประหลาดใจที่ได้เจอฉันที่นี่เลยสักนิด มีแต่ฉันนี่แหละที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
“นั่งก่อนสิลูก ทานอะไรมารึยัง แม่สั่งให้มั้ย”
“ลูกเหรอ?” ฉันขมวดคิ้วมองพ่อกับผู้หญิงคนนั้นอย่างสับสน แต่ทำได้แค่คิดในใจ เพราะตอนนี้สายตาเย็นชาคู่นั้นจ้องมาที่ฉันไม่ละสายตา ทำเอาฉันต้องนั่งตัวแข็งแทบกลั้นหายใจ
“ข้าวเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมหน้าซีด ๆ” พ่อเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
ฉันรู้สึกเหมือนคนไร้สติ ตัวชา หูอื้อไปหมด รู้แค่ว่าเขาเป็นลูกติดของแม่เลี้ยง และกำลังจะเข้ามาบริหารงานแทนพ่อ ถึงพ่อจะเซ็นมอบอำนาจให้แล้ว แต่ด้วยอายุที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ฉันจึงต้องให้เขาเป็นคนดูแล
“ขะ... ข้าวรู้สึกไม่สบาย ข้าวขอตัวกลับก่อนนะคะ” ฉันบอกพ่อแล้วรีบลุกขึ้นทันที
“ให้พี่ไปส่งสิข้าว มันดึกแล้วเป็นผู้หญิงมันอันตราย” แต่ไม่ทันที่ฉันจะก้าวเท้าออกไป แม่เลี้ยงก็พูดขึ้นก่อน 1
“พ่อว่าก็ดีเหมือนกัน คอนโดพี่เขาก็อยู่ทางเดียวกันกับข้าวด้วยนี่” พ่อเห็นดีเห็นงามไปกับแม่เลี้ยงด้วย โดยไม่รู้เลยว่าคนที่อันตรายที่สุดคือเขาคนนี้นี่แหละ
“ไม่เป็นไรค่ะ ข้าวเกรงใจ อีกอย่างคุณน้าคงอยากคุยกับลูกชาย ข้าวขอตัวนะคะ” ฉันหันไปพูดกับพ่อ ไม่กล้ามองหน้าเจเค แต่สายตาของเขาก็ยังคงจ้องมาที่ฉันตลอด จนทำตัวไม่ถูก รู้แค่ว่าต้องหนีออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด
“เดี๋ยว!!”
ฉันที่กำลังจะก้าวเท้าหนี ต้องหยุดนิ่งด้วยความตกใจ ไม่รู้ว่าเขามายืนอยู่ข้างๆ ฉันตั้งแต่เมื่อไหร่
“งั้นผมขอตัวกลับเลยแล้วกันครับ” เจเคหันไปพูดกับพ่อ ก่อนจะใช้สายตาดุดันมองมาที่ฉัน “เดี๋ยวผมไปส่งเธอให้ ดึกแล้วมันอันตราย!!” เขาย้ำคำว่า ‘อันตราย’ แล้วหันมาทางนี้
“ไม่เป็นไรค่ะ ข้าวกลับเองดีกว่า” ฉันรีบปฏิเสธและเดินออกไปทันที
“...บอกว่าจะไปส่ง!!” เขาคว้าแขนฉันไว้แน่น พ่นลมหายใจแรงๆ ออกมาด้วยน้ำเสียงดุดันอย่างไม่สบอารมณ์
“ข้าวให้พี่เขาไปส่งดีแล้วลูก พ่อจะได้สบายใจ” พ่อเดินเข้ามาหา “ฝากดูน้องด้วยนะ ลุงไม่อยู่คงต้องฝากเราดูแลน้องด้วย” พ่อพูดและยิ้มให้เจเค
“ครับคุณลุง ผมจะดูแลเธอให้เป็นอย่าง... ดี!!” เจเคพูดและยิ้มให้พ่อ ก่อนสายตาเลือดเย็นจะจ้องมาที่ฉันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“ไป ฉันจะไปส่ง” เขาพูดเรียบๆ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูแล้วเดินออกไป
ฉันยืนนิ่ง ไม่กล้าขยับ ขาอ่อนแรง สายตาดุดันเย็นยะเยือกของเขาจ้องมาเหมือนกำลังสั่งให้เดินตามไป ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกลั้นใจเดินออกจากห้อง เพราะพ่อกำลังมองอยู่ และฉันก็ไม่อยากให้พ่อคิดมากจนอาการแย่ลง
ก่อนสองเท้าจะเดินออกจากห้อง ฉันหันไปมองแม่เลี้ยงที่ยิ้มอย่างพอใจ แล้วตัดสินใจเดินตามเจเคไป
“จะไปไหน!!”
เหมือนเขารู้ว่าฉันคิดจะทำอะไร เมื่อฉันกำลังจะวิ่งไปขึ้นรถแท็กซี่ แต่เขากลับคว้าแขนฉันไว้แล้วลากไปที่รถสปอร์ตของเขา
“อย่าคิดทำอะไรที่จะทำให้ตัวเองเจ็บตัว”
“ยังไงเธอก็หนีฉันไม่พ้น” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ พูดสั่งเสียงแข็ง ก่อนจะปิดประตูรถอย่างแรงแล้วเดินอ้อมไปขึ้นอีกฝั่ง
ฉันมัวแต่นั่งอึ้งกำลังจะเปิดประตูรถหนี แต่เจเคก็เข้ามานั่งก่อน
“พูดไม่รู้เรื่อง?” เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม จ้องหน้าฉันตาเขม็ง
“ข้าวกลับเองได้” ฉันรีบเปิดประตู แต่เขาล็อกไว้
“เรื่องมาก!!” เขาจ้องหน้าอย่างหงุดหงิด ก่อนจะโน้มตัวเอื้อมมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยให้ฉัน
“......” ฉันนั่งนิ่งแทบไม่หายใจ เพราะตอนนี้ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันมาก จนลมหายใจอุ่นๆ ที่เขาพ่นรดทำเอาผมหน้าผากฉันปลิว
“กลัว?” เขาเลิกคิ้วจ้องหน้าถาม ทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองน่ากลัวแค่ไหน
“อย่านะ!!” ฉันรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง เมื่อเขาทำท่าจะจูบ
ฟอด!!
“หึ….” เขาหอมแก้มฉันอย่างแรง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากแล้วขับรถออกไปด้วยความเร็วสุดขีด
บทล่าสุด
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก แค่ถาม(2)
“สนุกไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามทำลายความเงียบในรถระหว่างทางกลับคอนโด“สนุกค่ะ ขอบคุณนะคะ” ฉันหันไปยิ้มให้พี่เจเคปากก็บอกว่าสนุกไปอย่างนั้นแหละ เอาเข้าจริงหนังเรื่องนี้ 60% มีแต่ฉากผีโผล่มาตุ้งแช่ ฉันแทบจะไม่ได้ดูรู้เรื่องอะไรเลยนอกจากมุดหน้าหนี“หึ...” เขาส่ายหัวแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ อย่างรู้ทัน ก่อนจะตั้งใจขับรถต่อจนถึงคอนโดทันทีที่ถึงห้อง ฉันก็อดถามไม่ได้ “พี่ไม่คิดจะกลับบ้านพี่บ้างหรือไง”“อืม” เขาตอบรับในลำคอ วางของในมือลงแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง“พี่จะไปไหน?” ฉันรีบถามทันทีที่เห็นมือหนาจับลูกบิดประตู“กลับห้องฉันไง” เขาหันมาตอบหน้าตาย“คือ...”ฉันรีบเดินเข้าไปคว้ามือเขาไว้แล้วส่งสายตาอ้อนวอน คือตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว แถมฉันก็เพิ่งดูหนังผีมาหมาดๆ จะให้อยู่คนเดียวตอนนี้คงไม่ไหว“กลัว?” เขายื่นหน้าเข้ามาถามยิ้มๆ“.......” ฉันพยักหน้าหงึกหงักยอมรับความจริง“ก็เธอไล่ฉันเอง” สีหน้าและน้ำเสียงเขาดูเหมือนกำลังงอนเป็นเด็กๆ“ข้าวไม่ได้ไล่... ข้าวแค่ถาม ก็เผื่อมีใครรอพี่กลับบ้าน”“ใคร?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง“......ก็ลูกเมียพี่ไง” ฉันก้มหน้าตอบเสียงอ้อมแอ้ม อายุขนาดนี้แล้วมันก็ต้องมีบ้างแหละ ไม่เชื่
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก แค่ถาม(1)
ใบข้าว…“เป็นอะไร?”หลังจากทานข้าวเสร็จ พี่เจเคก็พาฉันเดินซื้อของ แต่บอกเลยว่าร้านที่เขาพาเข้าแต่ละร้านเนี่ย... แพงหูฉี่! มีแต่แบรนด์เนมทั้งนั้น!“นี่พี่คงไม่ได้เอาเงินพ่อข้าวมาซื้อของพวกนี้นะ!!” ฉันกอดอกหยุดเดิน จ้องหน้าพี่เจเคอย่างจับผิดเพียะ!“ปัญญาอ่อน!!”เขาดีดหน้าผากฉันดังเปาะ ก่อนจะเดินดุ่มๆ ไปต่อโดยไม่รอฉันเลย“ก็ข้าวสงสัยนี่ ดูพี่ซื้อของสิ แต่ละอย่างแพงๆ ทั้งนั้น” ฉันรีบวิ่งไปขวางหน้าเขาไว้“แต่นี่มันของเธอ?” เขาเลิกคิ้วมองหน้ากวนๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินต่อก็เขาบอกให้ฉันเลือกเองนี่นา... อีกอย่างเขาก็ ได้ จากฉันไปตั้งเยอะ เอาคืนแค่นี้ไม่เห็นจะเป็นไร!! ชิ!“รอด้วย!!”ฉันต้องรีบซอยเท้าวิ่งตามแทบไม่ทัน คนบ้าอะไรขายาวชะมัด เดินเร็วเป็นบ้า“......” เขาหยุดเดินกะทันหันจนฉันแทบชนหลัง หันกลับมาจ้องหน้าตาเขม็ง“อะไร?” พี่เจเคยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ทำหน้าดุใส่ สายตาของเขาแม้จะไม่เย็นชาเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ยังชอบดุฉันอยู่เรื่อย“คือ... ข้าวอยากดูหนัง” ฉันฉีกยิ้มหวาน ส่งสายตาปิ๊งๆ กระพริบตาปริบๆ อ้อนเขาคือฉันอยากดูหนังเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ก็กลัว... จะดูคนเดียวก็ไม่กล้า ชวนทอฝันทีไรนางก็ปฏิเ
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ไม่ใช่แฟน(2)
“ทีหลังอย่าเชื่อใจใครง่ายๆ เข้าใจไหม!!”ผมยื่นโทรศัพท์คืนให้เธอหลังจากสั่งสอนเสร็จ“ปล่อยสิ!” เธอจ้องหน้าผมดุๆ พยายามออกแรงแย่งโทรศัพท์คืน“มีคนมาหา...” ผมยอมปล่อยมือ แต่ก้มลงกระซิบข้างหูพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางประตูห้องใบข้าวหันขวับไปมองตาม พอเห็นว่ามีคนยืนมองอยู่จริงๆ หน้าเธอก็แดงแปร๊ดขึ้นมาทันที“กรี๊ดดดด ไอ้บ้า!! พี่มัน...” เธอกำหมัดแน่นก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนอกผมแรงๆ แก้เขิน“หึ...” ผมกระตุกยิ้มอย่างชอบใจก่อนจะหันหลังเดินหนี“ให้เวลา 10 นาที... ฉันหิว!”ผมตะโกนสั่งเสียงดังก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน การได้แกล้งเด็กนี่มันทำให้อารมณ์ดีจริงๆมันอดไม่ได้ที่จะยิ้มทุกครั้งที่ได้แหย่เธอ แปลก... ผมทำกับเธอขนาดนี้ แต่เธอยังยิ้ม ยังหัวเราะได้ เหมือนสิ่งที่ผมทำร้ายเธอเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย“เด็กบ้า...”ผมเผลอยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงใบหน้าจิ้มลิ้มที่มีแต่รอยยิ้มสดใส ไม่ได้ยิ้มแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ... นานจนลืมไปแล้วว่าหน้าตัวเองเวลายิ้มจริงๆ มันเป็นยังไงแต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับความจริงที่ว่า ความใสซื่อและมองโลกในแง่บวกของใบข้าวมันกำลังจะเป็นภัยต่อตัวเธอเองถึงใบข้าวจะดูเหมือนทันคน แต่เธอก็ยังเด็ก
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก ไม่ใช่แฟน(1)
12:00 น. เจเค“ไหนบอกไม่ง่วง...”ผมบ่นอุบหลังจากลุกไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ให้ลูกน้องนำมาส่งให้เรียบร้อยแล้ว สายตาเหลือบไปมองร่างเล็กบนเตียงแล้วอดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มออกมา... เด็กน้อยนอนขดตัวเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่มท่าทางสบายอารมณ์เสียเหลือเกิน“ใบข้าว ตื่นไปอาบน้ำ จะได้ไปหาอะไรกิน” ผมเดินไปสะกิดเรียก“อือ... ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ” เธอทำเสียงงัวเงีย ไม่ยอมแม้แต่จะลืมตา“ไม่ได้!!”ผมดุเสียงเข้มพร้อมกับดึงแขนให้เธอลุกขึ้น เพราะนี่มันเที่ยงแล้ว เธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เช้า“ทำไมชอบบังคับข้าวจัง!!” เธองอแง หน้ามุ่ยใส่ผมก่อนจะทิ้งตัวลงนอนต่อ“จะไปดีๆ หรือจะให้ เอา ต่อ!” ผมเท้าเอวมองคนดื้อรั้นที่นอนนิ่ง“หยุดคิดเรื่องบนเตียงสัก 10 นาทีได้ไหม!!”ได้ผล... เธอลุกพรวดขึ้นมาจ้องหน้าผมอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหอบผ้าห่มพันกายเดินกระแทกเท้าปึงปังหนีเข้าห้องน้ำไปเด็กนี่ดื้อไม่ใช่เล่น... แต่ก็ซื่อตรง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมมารยา แบบนี้สิค่อยน่าเลี้ยงดูหน่อยกริ่ง!!!!!เสียงกริ่งหน้าห้องดังขัดจังหวะ ผมละสายตาจากโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางทิ้งไว้—ซึ่งผมถือวิสาสะหยิบมาเช็กเพราะเห็นมีข้อความเข้า—ก่อนจ
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก เธอเป็นของฉัน(2)
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวข้าวจะออกไป...”ฉันชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ลืมไปสนิทเลยว่าถ้าขืนบอกว่าจะออกไปซื้อยาคุมกำเนิด เขาต้องฆ่าฉันแน่“ไปไหน?” สายตาคมตวัดมองมาทันที“หยุดความคิดนั้นซะ!! อย่าแม้แต่จะคิดไปหาซื้อยากิน หรือแอบไปฉีดยาคุมเด็ดขาด ถ้าฉันรู้เมื่อไหร่... ฉันเอาเธอตายแน่!!”เขาตวาดเสียงแข็ง นัยน์ตาดุจนน่ากลัว นี่เขาอ่านความคิดคนอื่นได้หรือไงกัน!“แต่ข้าวไม่อยากท้อง! ข้าวยังเรียนไม่จบเลยนะ!! แล้วอีกอย่างข้าวก็ไม่ได้เป็นอะไรกับคุณด้วย!!” ฉันโมโหจนลืมกลัว จ้องหน้าเขาเขม็งแล้วเถียงกลับเสียงแข็ง“แต่ฉันอยากให้เธอท้อง! จบนะ!” เขาตัดบทดื้อๆ“หยุดพูด!! ฉันเหนื่อย จะนอน”พอฉันอ้าปากจะเถียงต่อ เขาก็พูดแทรกขึ้นมาดักคอทันที“งั้นก็ปล่อยสิ ข้าวจะไปใส่เสื้อผ้า” ฉันพยายามแกะมือเขาออก เพราะตอนนี้เขากอดรัดฉันไว้แน่นจนแทบจะจมหายไปกับอกแกร่ง“ไม่ต้องใส่... หายเหนื่อยเดี๋ยวเอาอีก วันนี้ฉันว่าง!!”พูดจบเขาก็กระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิมตุ๊บ!!!“นี่คุณ!!! จะบ้าหรือไง ข้าวเป็นคนนะ ไม่ใช่ตุ๊กตายางหรือผู้หญิงที่คุณชอบนอนด้วย!!” ฉันเหลืออด ทุบกำปั้นลงบนอกเขาเต็มแรง“เป็นเมียทำร้ายร่างกายผัว... มันบาปนะรู้ไหม!”“ข้
แผนร้ายพิชิตใจยัยเมียเด็ก เธอเป็นของฉัน(1)
ตอนเช้า“อื้อ... โอ๊ย!”ฉันเผลอลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจเต็มแรง จนลืมไปว่าเมื่อคืนผ่านศึกหนักมาขนาดไหน ความเจ็บร้าวแล่นพล่านไปทั่วร่าง คิดแล้วมันน่าแค้นใจนัก!“ไม่อยู่!” ฉันกวาดตามองไปที่เตียงว่างเปล่า ก่อนจะรีบเดินออกไปดูนอกห้อง “ไม่มี!”รอยยิ้มดีใจผุดขึ้นบนใบหน้าทันทีเมื่อมั่นใจว่าเขาออกไปแล้ว ฉันไม่รอช้ารีบกลับเข้าห้องนอน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว“ไว้ใจไม่ได้... ถ้าเขากลับมาอีกจะทำยังไง”ฉันบ่นพึมพำอย่างกระวนกระวาย เดินวนไปวนมาครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาด หยิบกระเป๋าขึ้นมาเก็บเสื้อผ้ายัดลงไปลวกๆ ต้องย้ายไปอยู่กับทอฝันสักพัก ขืนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ปลอดภัยแน่“เรียบร้อย!!” ฉันรูดซิปกระเป๋า ลากมันไปวางเตรียมไว้ข้างประตู มือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท“รับสิฝัน!” ฉันบ่นอุบเมื่อปลายสายไม่ยอมรับ รีบพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ในแชตแทน //ฝัน ข้าวขอไปอยู่ด้วยสักสองสามวันนะ//โชคดีที่วันก่อนฉันไปห้องทอฝันมา แล้วยัยนั่นดันให้คีย์การ์ดสำรองกับรหัสห้องไว้เผื่อฉุกเฉิน“ลาก่อนนะออเดรย์” ฉันหันไปบอกลาที่นอนของเจ้าตัวโปรด ก่อนจะสูดหายใจลึกแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูแอ๊ด...“เฮือก!!!”ดว
บางทีคุณอาจจะชอบ
เมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.5K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C96.4K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย145.7K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่233.3K viewsสาวไซด์ไลน์ยั่วสวาท
พริกหวานน้อยแต่เผ็ดมาก68 viewsน้องสาวมัน(ส์)แซ่บ
เจ้าหมูน้อย359 viewsหัวใจวิศรุต (วิศรุต&แพรพรรณ)
เดลิล1.1K viewsเมียร้างรัก
มาตานานา พิธุ804 views
