LOGINมีนาก้าวตามไทม์เข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ภายในห้องสะอาดและตกแต่งอย่างเรียบง่าย แถมยังอบอวลไปด้วยกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่มีนาได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพศตรงข้าม ทั้งตื่นเต้นและประหม่าสุดๆ
“ตื่นเต้นไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างรู้ทัน มีนาได้แต่หลบสายตาด้วยความเขินอาย ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะใจกล้าเดินตามหลังผู้ชายเข้าห้องมาง่ายๆแบบนี้ ต่อจากเหตุการณ์ที่แล้ว หลังไทม์บอกให้เธอปลอบเจ้าน้องชายของเขา มีนาก็ได้แต่ทำตัวไม่ถูก จนกระทั่งโดนอีกฝ่ายหลอกล่อด้วยหน้าชวนเข้ามาทำในห้องเพราะโซฟานั้นแคบเกินไป
“นั่งตรงนี้ก่อนนะ”ไทม์เอ่ยบอกกับอีกฝ่ายให้นั่งลงที่ปลายเตียง มีนามองร่างสูงที่เดินไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา ลักษณะของมันเป็นซองสี่เหลี่ยมสีชมพูเล็กๆที่มีวงอยู่ตรงกลาง
“เคยทำมาก่อนรึเปล่า?”ไทม์เอ่ยถามด้วยท่าทีสบายๆ ซึ่งมีนาพอได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกน้อยใจขึ้นมายังไงก็ไม่รู้
“แล้วพี่ไทม์คิดว่าไงละคะ!”มีนาหลุดพูดประชดออกไป ในใจของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เขาพูดแบบนี้ราวกับว่าเธอดูเป็นผู้หญิงง่ายๆอย่างนั้นแหละ แต่ถ้าดูจากการที่เดิมตามอีกฝ่ายเข้ามาแบบนี้ ก็ไม่แปลกที่ไทม์จะมองเธอง่ายแหละนะ
สายตาคมจ้องมองมีนาอย่างใช้ความคิด ที่เขาถามออกไปแบบนั้นก็เพื่อจะได้ทำตัวถูก แต่ดูเหมือนว่าคำพูดของเขาจะทำให้มีนารู้สึกโกรธไม่น้อยเลยทีเดียว
“เหอะ! ใครจะไปเหมือนพี่กัน คงจะเจนจัดมาพอสมควรเลยสินะคะ”มีนานั่งไขว่ห้างกอดอกด้วยท่าทีงอนๆอย่างไม่ปกปิด
“หึ”ไทม์ไม่โต้ตอบแต่แอบหลุดขำในการกระทำของมีนาที่แสดงออกชัดเจนว่ากำลังไม่พอใจอยู่ เจ้าตัวลุกขึ้นเดินไปหาคนปลายเตียงก่อนจะโน้มตัวหอมแก้มใสอย่างเอ็นดู
“หึงพี่เหรอครับ น่ารักจัง”มีนามองค้อนไทม์ที่ยืนยิ้มหน้าบาน นั่นยิ่งทำให้เธออารมณ์ไม่ดีเข้าไปอีก ร่างสูงนั่งลงข้างๆเธอพร้อมกับยกตัวมีนาขึ้นมานั่งบนตักในท่าหันหน้าเข้าหากัน
“พะ..พี่ไทม์..”มีนาเรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างประหม่า พอรู้ว่าใกล้ถึงเวลาที่จะต้องมีความสัมพันธ์กัน มันก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ แถมตรงนั้นของไทม์ก็ยังแข็งมากๆอีกด้วย
“ถ้าคืนนี้ผ่านไป จะเสียใจไหม?”ไทม์เอ่ยถามอย่างจริงจัง มือหนาจับใบหน้าสวยพร้อมกับสายตาที่มองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ เขาให้โอกาสมีนาได้คิดทบทวนอีกครั้ง ถึงแม้ว่าอยากจะกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเธอมากแค่ไหน แต่ก็อยากจะให้ร่างบางได้คิดให้ดีอีกรอบ
มีนานิ่งไปเล็กน้อย เธอค่อยๆระบายยิ้มออกมา จับมือของไทม์ที่จับใบหน้าของเธออยู่มากดจูบที่หลังอย่างแผ่วเบา
“ไม่ค่ะ”มีนาตอบอย่างมั่นใจ เธอไม่เสียใจ และไม่เสียดายเลยสักนิดที่จะได้มอบครั้งแรกให้กับผู้ชายคนนี้
“ทั้งๆที่พี่ไม่ใช่แฟน แต่ก็ยอมให้ครั้งแรกกับพี่เหรอครับ?”ใบหน้าสวยร้อนฉ่า รู้สึกอยากแกล้งผู้ชายคนนี้ขึ้นมาดื้อๆ
“ใครบอกว่าครั้งแรกคะ”พอมีนาพูดจบ สีหน้าของไทม์ก็ดูอึ้งไม่น้อย คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปมพร้อมกับสายตาดุดันที่จ้องเธอเขม็ง
“ตัวแค่นี้หัดมีประสบการณ์แล้วเหรอฮะ!”ไทม์พูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ ทำเอามีนาแทบกลั้นขำไม่อยู่
“ทำไมคะ? เราสองคนห่างกันแค่สองปีเอง มีไม่ได้เด็กขนาดนั้นซะหน่อย อีกอย่าง..สวยๆอย่างมี..”
“ผู้ชายคนไหนบ้างจะไม่อยากชิม”ใบหน้าสวยพูดด้วยท่าทีเย้ายวน เธอแค่กะจะแกล้งให้ไทม์โมโหเล่นเท่านั้น แต่ใครจะไปคิดว่าหลังเธอพูดจบประโยคจู่ๆไทม์ก็จับเธอนอนคว่ำบนตักแกร่ง ก่อนที่มือใหญ่ๆของอีกฝ่าย จะฟาดลงมาที่ก้นสวยอย่างไม่เบามือ
“ว้ายย!”
เพี้ยะ!
“อ๊ะพี่ไทม์เจ็บนะคะ”มีนาร้องเสียงหลง ร่างบางพยายามดิ้นหนีแต่ก็ดิ้นไปไหนไม่ได้อยู่ดี
เพี้ยะ!
“อื้ออ! พี่ไทม์ตีมีทำไมเนี่ย!”มีนาถามอย่างไม่เข้าใจ อีกฝ่ายตีเธอราวกับกำลังลงโทษก็ไม่ปาน
“ไปทำกับใครมาฮะ!”
เพี้ยะ!
“โอ๊ยเจ็บนะคะ”น้ำตาของมีนาเริ่มคลอเบ้า เธอเจ็บจริงๆเพราะไทม์ตีเธอแรงจริงๆนี่สิ
“เจ็บก็ดี จะได้จำไว้ว่าต่อไปอย่าคิดปล่อยตัวง่ายๆอีก”ไทม์พูดขึ้น ภายในใจเดือดปุดๆยิ่งกว่าลาวา
“มีแค่พูดเล่นเอง ขอโทษฮื่ออT^T”มีนาพูดขึ้นหน้างอ ไทม์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เปลี่ยนสีหน้าไปทันที มือที่กำลังจะง้างฟาดเธอก็หยุดชะงักลง ก่อนที่อีกฝ่ายจะอุ้มเธอกลับไปนั่งตักเหมือนเดิม
“ไม่แฟร์เลย ทีพี่ไทม์ยังทำกับคนอื่นได้ พอมีพูดบ้างกลับมาทำเป็นโมโห!”มีนาพูดด้วยสีหน้างอนๆ ไทม์ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปด้วยความโมโหหึงของตัวเองล้วนๆ มองใบหน้าสวยที่น้ำตาซึม เธอคงจะเจ็บมากกับการโดนดี เมื่อเห็นแบบนั้นก็รีบดึงมีนาเข้ามากอดก่อนจะพูดขอโทษต่อเธอ
“พี่ขอโทษ”มีนาได้แต่อยู่นิ่งๆ แม้ว่าไทม์จะขอโทษเธอจากใจจริงแล้วก็ตาม แต่ตัวเองก็ยังคงรู้สึกไม่แฟร์อยู่ดี เหมือนโดนตบหัวแล้วลูบหลังยังไงอย่างงั้นแหละ
“ตั้งแต่ที่พี่รู้ตัวว่าชอบเรา พี่ก็ไม่เคยมองผู้หญิงคนอื่นเลย”มีนาชะงักไปเล็กน้อยกับคำพูดนั้น ไทม์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนมีนาเขินหน้าแดง เพราะยิ่งแนบชิดมากเท่าไหร่ ส่วนนั้นของไทม์ก็ยิ่งโดนเธอมากขึ้นเท่านั้น
“พี่ขอโทษที่โมโหใส่นะครับ”ไทม์เอ่ยขอโทษอีกครั้ง สองมือหนาสอดเข้าไปในเสื้อยืดของมีนา ร่างบางยืดตัวขึ้นเล็กน้อยเพราะมือไทม์นั้นเย็นมาก
“อย่าไปคิดถึงอดีตเลย ตอนนี้พี่สนใจแค่เราคนเดียวนะครับ จุ้บ”
“อื้ออ..”มีนาหดคอหนีริมฝีปากของไทม์ที่เข้ามากดจูบตรงซอกคอของเธอ ซึ่งเจ้าตัวก็ดันเอียงใบหน้าปรับองศาให้ไทม์ไซร้คอได้อย่างง่ายดาย
“ไม่แฟร์เลย ชิ๊!”มีนายังคงตอบกลับอย่างงอนๆ ไทม์ไม่ตอบอะไร แต่ไล้จูบไปทั่วใบหน้าและร่างกายของมีนาเพื่อเป็นการขอโทษ
จุ๊บ จุ๊บ
“อ่าา..”ร่างบางค่อยๆปล่อยเสียงครางออกมาเบาๆ ยิ่งมือของไทม์ที่กำลังจับเข้าที่เอวของเธออยู่ มันก็ยิ่งทำให้ร่างกายของเธอร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ ไทม์ไล่จูบขึ้นมาตั้งแต่ซอกคอ ปลายคาง ก่อนจะหยุดพร้อมกับเสียงหอบหายใจ
“มีนา..”ทั้งสองคนสบสายตากัน หน้าผากแนบหน้าผาก ปลายจมูกชนกัน ลมหายใจที่รดใส่กันและกัน และร่างกายที่ร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ
“พี่ไทม์..อึกอื้ออ..”มีนาตอบรับจูบของไทม์อีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้หวานละมุนเท่ากับจูบก่อนหน้า แต่มันเต็มไปด้วยแรงปรารถนาของกันและกัน มือของไทม์ค่อยๆลูบขึ้นมาเรื่อยๆ ในขณะที่มีนาก็ยกมือขึ้นโอบรอบคอไทม์อย่างไม่รู้ตัว
ขอติดเรื่องปลอบจู๋ก่อนนะคะ ยกไปตอนหน้า ฮ่าๆ
อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
“วันนั้นแม่ต้องขอโทษหนูด้วยนะจ๊ะ”แม่ของไทม์กอบกุมมือบางด้วยสีหน้ารู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในร้านกาแฟ เพราะเอาแต่ฟังความเดียวจากนีน่าก็เลยคิดว่ามีนาต้องเป็นตามแบบที่พูดมีนานึกย้อนไปถึงวันนั้น วันที่นีน่าตอบกลับคนอื่นไปว่าเป็นแฟนของไทม์ซึ่งแม่ของเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ ยอมรับว่ามันเป็นวันที่เธอรู้สึกแย่จริงๆ แต่มันก็ผ่านมา3ปีแล้ว เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว“ไม่เป็นไรเลยค่ะ”มีนาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม“พ่อก็ด้วยนะที่เคยละเลยหนู”เป็นพ่อของไทม์ที่พูดขึ้นบ้าง“ค่ะคุณพ่อ”ไทม์ได้แต่มองด้วยสายตาเรียบเฉย แม้ว่าพ่อกับแม่ของเขาจะรู้แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองรู้มันไม่ใช่เรื่องจริงและขอโทษต่อมีนาแล้ว แต่สำหรับเขา ความผิดหวังที่มีต่อทั้งคู่ยังคงอยู่เต็มอก ทั้งสองไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นพ่อแม่ของเขา พ่อแม่ที่ควรจะเชื่อใจลูกชายของตัวเองมากกว่าคนอื่น แต่ทั้งคู่กลับไม่เชื่อแถมยังทำพฤติกรรมแย่ๆใส่มี
หลายสัปดาห์ต่อมา“แก แบรนด์นี้ใช่ป่ะที่เขาเอาแฟนเก่ามาเป็นพรีเซ็นเตอร์อ่ะ สุดจริง! ตอนนี้กำลังเป็นกระแสสุดๆ!”“ใช่ๆ เห็นว่าเคยคบกันช่วงมหาลัย มีแต่คนดราม่าว่าผู้หญิงเกาะผู้ชายกิน”“แรงม๊าก! แล้วจริงป่ะ!”“ฉันก็ตามอ่านอยู่นี่ไง แต่เหมือนว่าจะมีแต่คนบอกว่าไม่จริงนะ ชีวิตเขาน่าสงสารมาก แล้วข่าวลือพวกนั้นก็เกิดขึ้นจากความอิจฉาของพวกผู้หญิงที่อยากได้ผู้ชายจนตัวสั่น”“โหยย แล้วเขาเลิกกันทำไมวะ?”“เหมือนเพื่อนสนิทของฝ่ายหญิงมาโพสต์ด้วยนะว่าแม้จะเลิกกันแต่ฝ่ายชายก็ไม่ยอมห่าง ให้นางอัปเดตชีวิตฝ่ายหญิงให้ตลอด แล้วตอนนี้ก็กลับมาคบกันอีกรอบแล้ว”“อ๊ากก ธงเขียวตัวพ่อ! คลั่งรักสุดๆ!”“มึง แต่สร้อยท
“ไอคนบ้า ฮื่ออ..”มีอายจะตายอยู่แล้ว ไทม์มองมีนาที่เอาหมอนปิดหน้าด้วยความอาย นั่นก็เพราะว่าพวกเขาพึ่งโชว์หอมแก้มท่ามกลางพนักงานหลายสิบคนที่มาเป็นสักขีพยานในการกลับมาคบกันในครั้งนี้“อายอะไรครับ เดี๋ยวตอนแต่งงานก็ต้องจูบโชว์คนทั้งงานอยู่แล้ว”มีนาได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ใบหน้าหล่อได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะจับอีกฝ่ายเข้ามากอดแน่น“ตอนนี้ก็ถอดได้แล้วนะครับ”“ถอดอะไรคะ”“เสื้อใน”มีนามองใบหน้าหล่อที่ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาทางเธอ ดูก็รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร ซึ่งเธอเองก็อยากทำมันเหมือนกัน“ถอดเองสิคะ”ไทม์ถึงกับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อโดนเล่นงานกลับ เจ้าตัวหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นขึ้นคร่อมอีกฝ่าย มีนามองไทม์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว นานมากแล้วจริงๆที่ไม่ได้มีเซ็กซ์ มันก็ตั้งแต่ที่เธอกับไทม์เลิกกันนั่นแหละ
“อื้มม..”ไทม์ยกมีนาขึ้นอุ้มเดินเข้าห้องนอนในขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองยังไม่ผละออกจากกัน มีนารับรู้ถึงความนุ่มของที่นอนเธอลืมตาขึ้นมามองใบหน้าหล่อของไทม์ที่ตอนนี้กำลังคร่อมเธออยู่ สายตาของเขามองเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก เช่นเดียวกันกับเธอที่มองเขาด้วยความรักเช่นกัน“ตอนนั้น..”มีนามองไทม์ที่จู่ๆ ก็ทำสีหน้าเศร้าออกมา“ตอนที่พี่บอกเลิกหนู”มีนาเม้มปากเล็กน้อย ในตอนนั้นเธอเป็นฝ่ายสร้างเรื่องแท้ๆ เธอควรที่จะเป็นฝ่ายบอกเลิกเขา แต่ใจมันก็ไม่กล้า สุดท้ายก็ไปกดดันไทม์ให้พูดออกมาแทน คิดแล้วก็เป็นความเจ็บปวดที่แสนสาหัสจริงๆ แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้น เธอคงไม่ได้มีความสุขและไม่ได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเช่นทุกวันนี้“พี่ไทม์ มีขอโทษ มีผิดเอง มีขี้ขลาด มี..”“มีนา”เสียงของไทม์นั้นนุ่มลึก มีนาน้ำตาคลอเบ้า เธอเห็นแก่ตัวและปล่อยให้อีกฝ่ายจัดการทุกอย่าง เธอทำชีวิตของเขาพัง ทำให้ไทม์ต
(ดิฉ้นส่งภาพถ่ายทั้งหมดไปที่เมลให้แล้วนะคะ)“ขอบคุณครับ”ไทม์กดตัดสายจากเลขา กดดูเข้าไฟล์งาน จ้องมองคนในรูปด้วยรอยยิ้ม แม้วิวด้านหลังจะออกแนวมืดมน แต่ทว่ามีนากับถ่ายทอดออกมาได้อย่างสดใสสมวัย แม้ใน3ปีก่อนที่ต้องบอกเลิกกันจะเจ็บปวด แต่พอได้เห็นเธอเติบโตขึ้นมาขนาดนี้ก็คิดว่าเธอคงคิดถูกแล้วจริงๆในขณะที่กำลังมองภาพน่ารักๆ ของมีนา ในใจก็อดนึกเป็นห่วงไม่ได้เพราะเมื่อคืนดูเหมือนเธอจะมีไข้ เช้ามาก็ไม่ทันได้อยู่ถามว่าเป็นอะไรมากไหมเพราะต้องรีบกลับมาประชุมไทม์คลิกดูภาพต่ออย่างไม่คิดอะไร แต่แล้วคิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าฉากด้านหลังเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เป็นการปรับแสง แต่เหมือนกับว่าเป็นการถ่ายใหม่ก็ไม่ปาน ด้วยความสงสัยไทม์จึงติดต่อกลับไปหาเลขาอีกครั้งเพื่อสอบถามข้อมูล“ไม่ทราบว่าภาพช่วงหลังๆ ที่ดูสดใสขึ้นมาเป็นการแต่งรูปรึเปล่าครับ?”(อ๋อ.. เหมือนว่าทางผู้กำ
3ปีต่อมา“วันนี้พวกเราเพื่อนซี้บิ้วตี้ขอตัวลาไปก่อนนะคะ บายย!”มือบางกดปิดไลฟ์พร้อมกับร้องโอดโอยอย่างหมดพลัง“อย่าพึ่งนอน มาช่วยกันเก็บของก่อนเลย”มีนาจับเพื่อนสนิทให้ลุกขึ้น แต่อีกฝ่ายก็งอแงสุดๆ“อ๊ะลืมเลย!”จู่ๆฟ้าก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเด้งตัวลุกขึ้นก่อนจะรีบไปหยิบอะไรบางอย่างออกมา“ทาด้าา! ของขวัญที่พี่ไทม์ส่งมาแสดงความยินดีที่แกได้งานเป็นพรีเซ็นต์เตอร์ครั้งแรก”มีนาที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยิ้มและรับมันด้วยความเต็มใจ มีนาเปิดดู มันเป็นสร้อยคอรูปหัวใจดวงเล็กสองดวงคล้องกัน จู่ๆ น้ำตาก็ไหลลงมา 3ปีแล้วที่เธอกับเขาเลิกกันและไม่ได้ติดต่อกันเลย มีเพียงเพื่อนสนิทของเธอที่เป็นตัวกลางสื่อสารให้มาตลอด3ปีที่ผ่านมาแน่นอนว่าเธอเรียนจบแล้ว และตอนนี้ก็ทำงานเป็นอินฟลูตามเพื่อนสนิท มีช่องที่ทำร่วมกัน คอยรีวิวนั่นน
“นี่บ้านพี่ไทม์เหรอคะ”มีนาเอ่ยถาม สายตาของเธอมองดูรอบห้องกว้างๆ มันไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ แคบๆ เหมือนคอนโดทั่วไป แต่นี่มันเหมือนกับบ้านขนาดย่อมเสียมากกว่า ทั้งกว้าง หรูหรา แถมภายในห้องยังอบอวลไปด้วยกลิ่นของเจ้าห้องอีก “ชอบจัง”มีนาคิดในใจ เมื่อเข้ามาถึงห้องนี้ก็คิดว่าเหมือนเธอได้แนบชิดติดกับไทม
ผับ JD “wassup น้องชาย ไม่เจอกันซะนาน คิดถึงว่ะ”ใบหน้าหล่อเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปกอดอีกฝ่ายเป็นการทักทาย “เป็นไงบ้างครับพี่ สบายดีนะ”ไทม์เอ่ยถามอย่างเป็นกันเอง “สบายดี ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ พี่ชายคนนี้ก็คิดว่าอินเลิฟอยู่ซะอีก”ไทม์ระบายยิ้มออกมา ปกติเขามักจะมาที่ผับแห่งน
ผับ JD พอมาถึงที่หมาย มีนาก็รีบเข้าไปเปลี่ยนชุดทันที เวลางานของเธอเริ่มต้นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยาวไปถึง ตีสอง ค่าจ้างวันละ1,200บาท และไม่รวมทิปรายคน ร่างบางสำรวจตัวเองในกระจก ชุดเด็กเสิร์ฟเหล้าของร้านนี้จะไม่เหมือนร้านอื่น ผู้ชายใส่ชุดสูทหูกระต่าย มีที่คาดผมกระต่ายหูยาวสีดำที่ต้องใส่ทุกคน ส่วนผู
ในระหว่างคลาสเรียน มีนาเอาแต่นั่งเหม่อลอยเพียงเพราะคำพูดของเพื่อนสนิท เธอคิดว่าหากไทม์เป็นแค่ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่ฐานะทางบ้านไม่ได้รวยมากก็คงจะดี แต่นี่อีกฝ่ายเป็นถึงลูกชายนักธุรกิจใหญ่โต ฐานะคงไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะไปที่ไหนด้วยกันก็มักจะได้ต้อนรับอย่างพิเศษกว่าใคร หรือที่หลายๆคนเรียกว่า VIP







