MasukShare
ตอนที่ 22
Terakhir Diperbarui:
2026-01-26 18:15:42ตอนที่ 22
ภาคินทร์ปล่อยให้พระพายได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองถึงสองวันเต็ม ๆ โดยแอบเฝ้าดูพฤติกรรมของพระพายผ่านทางกล้องวงจรปิด
เขารู้ดีว่าการกระทำที่ทำอยู่มันผิด และเขาก็อยากใช้วิธีที่มันดีกว่านี้ แต่เพราะพระพายไม่ยอมฟังอะไรเขาเลย เขาจึงอยากให้พระพายใจเย็นแล้วจะลองกลับเข้าไปคุยอีกครั้ง
โดยระหว่างนี้เพลงพรจะเป็นคนช่วยส่งอาหาร และของใช้ต่าง ๆ ไปให้พระพายโดยอาศัยการทำให้พระพายหลับ เพื่อป้องกันความวุ่นวายต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นอีก
“เดี๋ยววันนี้ผมจะลองเข้าไปคุยกับพระพายอีกครั้ง”
“คุณท่านให้ดิฉันเข้าไปช่วยดีกว่านะคะ”
“ไม่ต้อง ผมอยากลองคุยดี ๆ กับเขาดูก่อน ผมว่าพระพายไม่น่าจะเป็นคนที่เข้าใจอะไรยาก”
ภาคินทร์ยืนมองตัวเองในกระจก พลางนึกไปว่ากี่ปีมาแล้วที่ใบหน้าของเขายังคงความอ่อนเยาว์ดั่งหนุ่มแรกรุ่นวัยยี่สิบต้น ๆ มาแบบนี้
นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่เขาไม่ค่อยปรากฏตัวตามสื่อ หรือให้บุคคลภายนอกได้เห็นมากสักเท่าไร
ไม่ใช่เพียงเพราะใบหน้าหล่อเหลาเยาว์วัยเท่านั้น แต่เพราะเขารู้สึกว่าเขามีความพิเศษภายนอกที่แตกต่างจากคนทั่วไปและมันดูเป็นจุดสังเกตจดจำได้ง่าย จึงเลือกที่จะเก็บตัวทั้ง ๆ ที่เขาสามารถออกไปใช้ชีวิตได้ตามปกติเฉกเช่นมนุษย์คนหนึ่ง
ภาคินทร์มองจากในกล้องเห็นพระพายนั่งอยู่บนเตียงนอน เขาตั้งใจว่าถึงอย่างไรเสียวันนี้คงต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่ามันจะยืดเยื้อไปจนถึงเมื่อไหร่
แต่แล้วจู่ ๆ ภาคินทร์ก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ ถึงสิ่งที่พระนายเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับว่าพระพายพี่ชายของเขาว่า มีความชื่นชอบเรื่องของแวมไพร์มาก
ภาคินทร์จึงนำหนังสือตระกูลอีแวนสันติดมือลงมาที่ชั้นสองด้วย ถ้าพระพายชอบเรื่องแวมไพร์จริง หนังสือตระกูลของเขาถือว่าเป็นของหายากในกลุ่มคนพวกนี้อย่างแน่นอน เพราะอีแวนสันเป็นตระกูลที่โด่งดังมากที่สุดแต่กลับมีหลักฐานและการกล่าวถึงน้อยที่สุดเช่นกัน
“ผมมาคุยกับคุณดี ๆ นะครับ คุณพระพาย”
“การที่คุณจับผมมาขังไว้ให้ห้องแบบนี้ มันไม่มีอะไรดีทั้งนั้นแหละ”
ถึงแม้พระพายจะไม่ได้ตั้งท่าหนีเหมือนอย่างครั้งแรกที่ได้เจอกัน แต่ทั้งน้ำเสียงและท่าทางก็ดูจะไม่ได้อยากผูกมิตรกับภาคินทร์สักเท่าไร
“ผมเคยได้ยินมาว่าคุณชอบเรื่องราวของแวมไพร์”
“ใครบอกคุณ”
“เอาเป็นว่าผมรู้ก็แล้วกันครับ ถ้าอย่างนั้นเรามายื่นขอแลกเปลี่ยนง่าย ๆ กันดีไหมครับ”
พระพายเดินออกมาจากมุมมืดแล้วจ้องมองดวงตาต่างสีของภาคินทร์อย่างชั่งใจ
“แลกเปลี่ยนอะไร”
“คุณคงเคยได้ยินเรื่องราวของตระกูลอีแวนสันของผมที่เกี่ยวกับแวมไพร์”
“ใช่ อีแวนสันเป็นตระกูลเก่าแก่ที่เชื่อกันว่า ลูกหลานของตระกูลนี้สืบเชื้อสายมาจากต้นตระกูลแวมไพร์”
“ถ้าอย่างนั้นหากผมยอมให้หนังสือประวัติตระกูลของผมกับคุณ คุณจะยอมตั้งใจฟังและคุยกับผมดี ๆ ไหมครับ คุณพระพาย”
ภาคินทร์วางหนังสือเล่มหนาลงที่ชั้นวางของตรงหัวเตียง เขาลอบเห็นว่าพระพายดวงตาเป็นประกายทันทีที่ได้เห็นหนังสือเล่มนี้
“ผมแค่อยากทำข้อตกลงบางอย่างกับคุณ มันไม่ยากและเราจะมีแต่ได้กับได้กันทั้งสองฝ่าย”
“ข้อตกลงอะไร”
“แปลว่าคุณจะยอมคุยกับผมดี ๆ แล้วใช่ไหมครับ”
“ก็ลองพูดมาก่อนสิ”
พระพายรีบเดินไปหยิบหนังสือขึ้นมากอดเอาไว้ เพราะกลัวว่าภาคินทร์จะเปลี่ยนใจ
ถึงแม้จะระแวงอยู่บ้างแต่เขาก็ลองมานั่งคิดดูว่า ถ้าภาคินทร์คิดจะทำร้ายเขาคงทำไปนานแล้วคงไม่ขังเขาไว้ให้เสียเวลา แถมยังส่งข้าวส่งน้ำ อาหารดี ๆ ราคาแพงมาให้กินอีกต่างหาก หน้าตา ท่าทางก็ดูเหมือนไม่ใช่พวกที่จะมานั่งกักขังหน่วงเหนี่ยวเพื่อทำเรื่องเลวร้ายสักเท่าไร
มันก็เลยเป็นเหตุผลที่ทำให้พระพายเองก็อยากรู้เช่นกันว่า ภาคินทร์จับเขาไว้ทำไมกันแน่
“เอาเป็นว่าวันนี้ผมให้คุณอยู่กับหนังสือไปก่อนแล้วกัน แล้วพรุ่งนี้ผมจะมาคุยเรื่องข้อตกลงของเรา”
“เดี๋ยวก่อน”
ภาคินทร์หันกลับมาตามเสียงเรียกของพระพาย เขาจ้องมองใบหน้าอันละม้ายคล้ายพระนายที่ทำให้เขาเกือบจะพลาดสิ่งสำคัญไป
“คุณคือทายาทตระกูลอีแวนสันจริง ๆ เหรอครับ”
“คุณมีเหตุผลอะไรที่มาถามผมแบบนี้เหรอครับคุณพระพาย”
“ก็เรื่องราวตระกูลอีแวนสันที่มันปรากฏขึ้นครั้งสุดท้ายก็เป็นร้อยปีมาแล้ว คุณจะมาเป็นทายาทได้ไง ในเมื่อเขาบอกกันว่าอีแวนสันอาจจะล่มสลายไปแล้วเพราะไร้ซึ่งทายาทสืบสกุล”
ภาคินทร์ขบขันในท่าทางอยากรู้อยากเห็นของพระพาย เจ้าตัวคงอาจจะลืมไปแล้วว่าถูกเอาตัวมาขังไว้ที่นี่เพราะตอนนี้มันดันมีเรื่องราวของอีแวนสันมันดูน่าสนใจมากกว่าชีวิตตัวเองเสียอีก
Bab terbaru
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
Anda juga akan menyukai
Love Erotic - เสพรัก
ภูผาสีน้ำเงิน1.8K DibacaOne day, you'll kneel for me.
ดองกี้2.2K Dibacaรักบางบางของนายตง
กัลปังหา601 Dibacaสุคันธชาติปาตี
WhaLe.seA708 Dibacaพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen38 Dibacaรักล้นแก้ว
เสี่ยวชิงเทียน221 Dibacaรักต้องมนตร์ คนต้องสาป
เสี่ยวชิงเทียน310 Dibacaพระสวามีของผม ไม่โหดร้ายขนาดนั้นหรอกครับ
Yushelfoxy381 Dibaca
