LOGINShare
ตอนที่ 24
Last Updated:
2026-01-26 18:16:24ตอนที่ 24
วันรุ่งขึ้น
“คุณพร้อมจะฟังข้อเสนอของผมแล้วหรือยังครับ คุณพระพาย”
“พร้อมครับ แต่ก่อนจะฟังผมขอถามอะไรคุณภาคินทร์สักหน่อยได้ไหมครับ”
“ครับ ถามมาได้เลย”
พระพายมองสำรวจใบหน้าของภาคินทร์ที่ดูไปดูมาคงจะมีอายุน้อยกว่าเขาอยู่หลายปี ที่รวยได้ขนาดนี้ก็คงได้มรดกตกทอดของตระกูลมาแน่ ๆ
“ผมอ่านหนังสือตระกูลอีแวนสันมาทั้งคืน ทายาทรุ่นสุดท้ายปรากฏอยู่ที่ประเทศไทย นั่นก็คือคุณ แต่มันระบุเป็นหลักฐานไว้เป็นร้อย ๆ ปีมาแล้ว สรุปคุณเป็นแวมไพร์จริง ๆ เหรอครับ”
“แล้วคุณคิดว่าผมเหมือนแวมไพร์ตามคำบอกเล่าหรือเปล่าครับ”
พระพายมองลึกเข้าไปในดวงตาสองสีของภาคินทร์ที่วูบหนึ่งให้ความรู้สึกคล้ายกับว่ามันไม่ใช่ดวงตาของคนทั่วไป
เขาอาจจะชอบอ่านเรื่องแวมไพร์แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะเชื่อเรื่องพวกนี้เสียจนไม่ดูหลักฐานอ้างอิงใด ๆ หรือความน่าจะเป็น
“แวมไพร์ในความคิดของคุณเป็นแบบไหนเหรอครับ คุณพระพาย”
ภาคินทร์ลุกออกจากเก้าอี้แล้วเดินวนไปรอบ ๆ ตัวของพระพาย กลิ่นหอมจากสายเลือดบริสุทธิ์มันทำให้เขาอยากจะภาวนาให้ถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงโดยเร็ว เขาแทบจะอดใจรอลิ้มรสมันต่อไปไม่ไหวแล้ว
“ก็มีเขี้ยวยาวสีขาว แต่งชุดสีดำมีผ้าคลุมยาว ๆ อยู่ข้างหลัง ผิวขาว ๆ ซีด ๆ แถมตาก็ดุ ๆ เหมือนหมาป่า ดูดเลือดคนเป็นอาหารโดยการกัดเข้าที่ลำคออะไรประมาณนั้น”
ภาคินทร์ก้มลงมองตัวเองว่ามีสิ่งใดที่เหมือนกับพระพายบอกมาบ้าง
“ในหนังสือเขาเขียนเอาไว้แบบนั้นเหรอครับ”
“ก็ผมเห็นในนิยาย ในหนังบ่อย ๆ ก็เป็นแบบนั้น”
“ถ้าอย่างนั้นแวมไพร์ต้องมีเขี้ยว...”
เขี้ยวสีขาวสองข้างค่อย ๆ งอกออกมาจากฟันของภาคินทร์
“ใส่ชุดสีดำมีผ้าคลุมตัวยาวอยู่ข้างหลัง...”
เสี้ยววินาทีที่ภาคินทร์เดินผ่านจากด้านหลังของพระพายมายืนอยู่ข้างหน้าชุดที่สวมใส่อยู่ของเขาก็เปลี่ยนไป
“หน้าขาว ๆ ซีด ๆ มีดวงตาดุคล้ายหมาป่า แบบนี้ดุพอไหมครับ...”
ภาคินทร์ยืนจ้องหน้าพระพายที่นั่งเกร็งทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ตัวสั่นเพราะไม่คิดว่าในชีวิตจะได้มาเจออะไรแบบนี้ มันยิ่งกว่ามายากลที่เขาเคยดูเสียอีก
“ข้อสุดท้ายที่คุณพระพายเคยได้ยินมา คืออะไรนะครับ”
ภาคินทร์ถามเสียงเรียบ
“ดูดเลือดคนเป็นอาหารโดยการกัดเข้าที่ลำคอ”
พระพายเริ่มระแวงเพราะกลัวว่าเขาจะถูกภาคินทร์ดูดเลือดเข้าจริง ๆ
“กัดเข้าที่ลำคอ ผมว่าเป็นข้อที่น่าสนใจดีอยู่เหมือนกัน”
ภาคินทร์เดินย่างสามขุมเข้าไปหาพระพาย แววตาจ้องมองไปที่ต้นคอของเขา แล้วจู่ ๆ ภาคินทร์ก็เดินตรงขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวของพระพายแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปที่ลำคอโดยที่พระพายไม่ทันตั้งตัว
พระพายหลับตาปี๋ ตัวเกร็ง และสวดมนต์ภาวนานึกถึงหน้าพ่อแม่และน้องชาย เพราะคิดว่าตัวเองคงจะต้องตายภายในวันนี้อย่างแน่นอน แวมไพร์คงจะดูดเลือดเขาจนหมดตัว
“หึ... วิธีมันโบราณคร่ำครึเกินไปสำหรับผมแล้วครับ”
ภาคินทร์ลุกออกจากตัวของพระพายแล้วยืนจ้องหน้าเขาด้วยความขบขัน
“ถ้าหมดข้อสงสัยแล้ว คุณพระพายมาฟังข้อแลกเปลี่ยนกันเลยดีไหมครับ”
เมื่อพระพายเงียบไปด้วยยังตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาจึงไม่ได้ตอบคำถามของภาคินทร์กลับไป
“ผมต้องการเลือดของคุณพระพาย”
“ไม่!!!”
“ฟังให้จบก่อนสิครับ
เพราะผมบอกคุณไปแล้วว่าผมมีข้อแลกเปลี่ยนง่าย ๆ สำหรับเรื่องนี้”ภาคินทร์นั่งไขว่ห้างที่เตียงนอนของพระพาย ฝ่ามือลูบไล้ไปบนที่นอนแล้วเงยหน้าขึ้นสบตาพระพายช้า ๆ
“เลือดของคุณพระพาย มันเป็นเลือดที่ในร้อยปีหรือมากกว่านั้นแวมไพร์ถึงจะค้นพบ มันจึงสำคัญมาก ๆ ผมอยากให้คุณพระพายอยู่กับผมที่นี่ และในทุกคืนที่พระจันทร์เต็มดวงผมจะขอเลือดคุณมาดื่มเพียงแก้วเดียวเท่านั้น”
ภาคินทร์อธิบายให้พระพายได้เข้าใจง่ายที่สุดเกี่ยวกับความพิเศษและความสำคัญที่พระพายมี
“นี่ใจคอจะมาเอ่ยขอกันง่ายขนาดนี้เลยหรือไงครับ”
“ไม่ครับ แลกกับค่าตอบแทนตามแต่ที่คุณพระพายต้องการ แค่คุณต้องอยู่ที่นี่กับผม ผมสัญญาว่าผมจะดูแลคุณอย่างดี ในแบบที่ทั้งชีวิตคุณไม่เคยได้รับมันมาก่อนเลย ผมสามารถให้คุณได้ทุกอย่าง”
“ทำไมต้องเป็นผม”
ภาคินทร์ลุกออกจากที่นอนเดินวนเวียนรอบตัวของพระพายแล้วมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเชยคางของพระพายขึ้นให้มองที่เขา
Latest chapter
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
You may also like
