ตอนที่ 4

ตอนที่ 4

The Item...

“สวัสดีค่ะคุณพระนาย”

“สวัสดีครับ”

“ดิฉันเพลงพรนะคะ เป็นเลขาฯ คนสนิทของคุณภาคินทร์ ที่ทางคุณภาคินทร์มอบหมายให้มาคุยรายละเอียดงานวันนี้ค่ะ”

“ครับ ตอนแรกผมคิดว่าคุณภาคินทร์จะมาเองเสียอีก”

วันนี้ถือเป็นหนึ่งในวันสำคัญของพระนาย เขาใช้เวลาเตรียมตัวมาเป็นอย่างดีตลอดทั้งคืน และหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีเช่นกัน

“ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ ดิฉันทราบดีว่าอะไรที่คุณภาคินทร์จะตกลงหรือไม่ตกลง และแน่นอนว่าถ้าเราได้ข้อสรุปคุณพระนายจะได้เจอกับคุณภาคินทร์เจ้านายดิฉันอย่างแน่นอนค่ะ”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเพลงพร เมื่อสำรวจใบหน้าของพระนายจนแน่ใจว่าไม่ผิดจากที่ภาคินทร์บอกเอาไว้

แม้ในขณะที่นั่งฟังแผนงานอยู่แต่สมาธิของเพลงพรไม่ได้สนใจตรงนั้นเลยสักนิด เธอเพียงกำลังเฝ้าจินตนาการถึงวันที่เจ้านายอันเป็นที่รักของเธอจะได้ลิ้มรสเลือดบริสุทธิ์ของมนุษย์ตนนี้เสียที

และที่สำคัญเธอต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดก่อนที่แวมไพร์ตนอื่น ๆ จะตามหาพระนายเจอเช่นกัน

คฤหาสน์ภาคินทร์

“เป็นอย่างไรบ้าง ได้เจอมนุษย์คนนั้นไหม”

“ค่ะ เจอแล้ว นี่ค่ะรูปของมนุษย์คนนั้น”

เพลงพรส่งรูปที่ถ่ายจากมือถือให้ภาคินทร์ดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าจะไม่ผิดตัว

ภาคินทร์มองรูปในมือถือแล้วคิดทบทวนถึงนิมิตที่ตัวเองมองเห็นมาตลอดช่วงหลายวันที่ผ่านมา

“นัดเขามาหาผมที่บ้านได้เลย คนนี้แหละไม่ผิดแน่”

“ค่ะ คุณท่าน”

รอยยิ้มปรากฏอยู่ใบหน้าของแวมไพร์หนุ่ม เขาแทบจะอดทนรอไม่ไหวที่จะได้เจอกับมนุษย์เลือดบริสุทธิ์ตัวเป็น ๆ ที่เฝ้ารอมานับร้อยปี

เขาต้องวางแผนเป็นอย่างดีเพื่อให้ไม่มีอะไรผิดพลาด รวมถึงป้องกันไม่ให้แวมไพร์ตนอื่นมาฉวยโอกาสนี้พรากมนุษย์คนนี้ไปจากเขาได้

และเขาจะไม่มีทางให้มันเกิดความสูญเสียซ้ำรอยเหมือนคราวนั้นอย่างเด็ดขาด!!

วันรุ่งขึ้น

“คุณภาคินทร์เรียกให้ไปพบที่บ้านวันนี้เลยเหรอ”

“ครับหัวหน้า เขาก็ดูสนใจแผนงานของเราอยู่

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดเราอาจจะได้เซ็นสัญญาร่วมลงทุนกับดิไอเทมแน่นอนครับ”

“ดี ถ้างั้นเดี๋ยวผมไปด้วย จะได้ไปคุยกับคุณภาคินทร์ด้วยตัวเอง”

“ครับ เดี๋ยวประมาณเที่ยงคุณเพลงพรเลขาฯ ของคุณภาคินทร์จะส่งรถมารับ”

หลังจากที่เมื่อวานได้คุยแผนงานกันนานนับชั่วโมง เพลงพรมีท่าทีสนใจแผนงานที่พระนายเสนอ จนถึงขึ้นบอกกับพระนายว่าทางดิไอเทมยินดีจะร่วมลงทุนด้วย

แต่เพราะการลงทุนมีมูลค่าค่อนข้างสูง เพลงพรจึงแจ้งกำหนดการนัดหมายให้พระนายไปพบกับภาคินทร์ที่บ้านและพูดคุยเรื่องสัญญากันอีกครั้งในวันนี้

และนั่นก็สร้างความดีใจให้กับพระนายรวมถึงคนอื่น ๆ ในทีมเป็นอย่างมากเพราะถ้าหากได้ภาคินทร์มาร่วมลงทุนด้วยจริง โพรเจกต์งานที่เขาวางไว้ต้องสำเร็จลุล่วงไปอย่างสวยงาม และบริษัทของพวกเขาก็จะก้าวเข้าสู่ความพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น

12.00 น. 

รถตู้จากดิไอเทมมาจอดรอบุคคลสำคัญอยู่ด้านหน้าบริษัท 

“คุณเพลงพรแจ้งว่าให้มารับคุณพระนายครับ”

“ครับผมเป็นหัวหน้างานของพระนายเองครับ ถ้าจะไปด้วยคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ”

“แต่ทางคุณเพลงพรแจ้งว่าให้มารับแค่เพียงคุณพระนายเท่านั้นนะครับ”

เมื่อถึงเวลานัดหมาย ในฐานะหัวหน้างานก็อยากจะติดตามไปดูแลจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่ดูเหมือนปลายทางจะไม่ได้มีพื้นที่สำหรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญเช่นเขา

“พี่เขาเป็นหัวหน้าของผม สัญญาที่จะเซ็นก็มีมูลค่าค่อนข้างสูง ถ้าให้พี่เขาไปด้วยมันน่าจะดีกว่านะครับ”

พระนายช่วยอธิบายอีกแรง เพราะเขาเองก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้างที่ต้องไปคนเดียว หากมีคนที่มีประสบการณ์ตามไปด้วยก็น่าจะดี

“เราต้องรีบไปนะ คุณท่านไม่ชอบให้ทำอะไรล่าช้า”

พนักงานของดิไอเทมหันไปปรึกษากันเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์ที่กำลังเผชิญไม่เป็นดั่งคำสั่งที่ได้รับมาในตอนแรก

“งั้นเชิญคุณทั้งสองคนเลยครับ”

ด้วยเวลากระชั้นชิดและเป็นที่รู้กันดีว่ากฎระเบียบของภาคินทร์ไม่สามารถมีผู้ใดขัดคำสั่งได้ ทั้งหมดจึงต้องเร่งมือและไปให้ถึงจุดหมายตามเวลาที่กำหนด

รถตู้สีดำพาพระนายและเอกรินทร์หัวหน้างานมายังคฤหาสน์หรูที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวท้ายซอยแวมไพร์ อันเป็นที่พักอาศัยของภาคินทร์ อีแวนสัน เจ้าของบริษัทดิไอเทม ที่น้อยคนนักจะได้พบเจอเขาแบบตัวเป็น ๆ