Masuk“ไอเวรนั่นก็นะไม่ได้ชอบแกแต่ก็ไม่ปล่อยแกไปโคตรกั๊กชิบหาย” ฉันมองวินเพื่อนสนิทวัยเด็กของฉันบ่นออกมาและมันใช่เลยตามที่ไอวินพูดนั่นแหละพี่ทอยไม่ได้ชอบฉันแต่ก็ไม่เคยพลักไสฉันบ้างครั้งก็ทำดีกับฉันด้วยแถมยังบอกว่าจะคบกับฉันอีกแต่สุดท้ายฉันก็โดนหลอกจ้าคิดแล้วก็ยิ่งแค้นจริงๆ
“แล้วจะทำไงต่อ” ฉันหันไปมองเซย์จิแต่ฉันสบตากับเขาเพียงแค่ไม่กี่วิเท่านั้นก็หนีไปทางอื่นทันทีเมื่อกี้หัวใจฉันก็สงบขึ้นมาบ้างแล้วนะแต่พอมาเจอใบหน้าหล่อๆ นั่นอีกหัวใจฉันก็กลับมาเต้นถี่รัวอีกครั้ง
“มะไม่รู้สิตอนนี้ฉันก็แค่อยากร้องไห้ออกมาดังๆให้กับความโง่ของตัวเองที่ดันไปรักคนที่ไม่เคยรักฉันตอบแต่เพราะคำพูดนั้นคำพูดว่าจะคบกันทำให้ฉันมีหวังและรักเขามากยิ่งขึ้นไปอีกแต่…” ฉันหยุดชะงักไปเพราะจู่ๆ น้ำตามันก็จะไหลออกมาอีกแล้วนี่ฉันก็เปลี่ยนอารมณ์ไวเหมือนกันแหะ
“ไม่ต้องร้องแล้วตาเธอบวมมากแล้วตอนนี้”ตัวของฉันแข็งทื่อทันทีเมื่อจู่ๆเซย์จิก็ใช้มือของเขามาสัมผัสเข้าที่ดวงตาของฉันเงียบๆแต่แปลกดีที่ฉันไม่ได้ปัดมือเขาออกหรือรังเกียจที่เขามาแตะต้องตัวฉันง่ายๆ แบบนี้
“อือไม่ร้องแล้ว”ฉันบอกกับอีกฝ่ายก่อนจะฉีกยิ้มออกมาแม้ว่าภายในจะรู้สึกแย่มากๆก็ตามที
“แล้วมึงรู้รึเปล่าไอหอมว่าใครคือแฟนของไอเวรนั่น”คำพูดที่ดูโกรธจัดๆของไอวินทำฉันอยากรู้ขึ้นมาทันทีคือฉันรู้แค่ว่าพี่ทอยมีแฟนแต่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าหรือรับรู้ข้อมูลใดๆเกี่ยวกับแฟนเขาหรอกเพราะแค่ได้ยินว่าเขามีแฟนฉันก็วิ่งร้องไห้มาอยู่ตรงนี้แล้ว
“ใครอ่ะ?”
“มิ้นท์เพื่อนสนิทมึงไงไอหอม”ฉันช็อกไปทันทีกับคำพูดของไอวินคือต้องเล่าก่อนว่าฉันจะมีเพื่อนอยู่2กลุ่มกลุ่มแรกก็คือพวกเพื่อนสาวๆ ทั้งหลายที่อยู่คณะเดียวกันซึ่งคนที่ฉันสนิทที่สุดก็คือมิ้นท์กับอีกกลุ่มคือเพื่อนสนิทวัยเด็กคณะวิศวะซึ่งก็คือไอวินฉันจะไปๆมาๆระหว่าง2กลุ่มนี้เสมอแต่ฉันก็มักจะอยู่กับกลุ่มเพื่อนสาวมากกว่าเพราะอยู่คณะเดียวกันส่วนกลุ่มที่มีไอวินกับเซย์จิฉันจะมาหาเป็นครั้งคราวเท่านั้น
“คนละมิ้นท์ป่าวมิ้นท์เพื่อนฉันเนี่ยนะคบกับพี่ทอยฉันคิดไม่ถึงกับการเชื่อมโยงของแกเลยจริงๆ”ฉันพูดอย่างนึกตลกมิ้นท์ที่เป็นสาวหวานเรียบร้อยกับพี่ทอยที่ลุคดูเจ้าชู้นิดๆจะคบกันเนี่ยนะแถมมิ้นท์ก็รู้ดีว่าฉันตามจีบพี่ทอยอยู่
“งั้นก็ดูนี่ซะดูให้เต็มตาปูดๆของแก”ไอวินยื่นมือถือมาให้ฉันดูทันทีก่อนที่มันจะเปิดภาพเหมือนเป็นภาพแอบถ่ายขึ้นและนั่นทำให้ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะในภาพเป็นมิ้นท์เพื่อนฉันจริงๆและทั้งคู่กำลังจูบกันอยู่บนรถของพี่ทอยด้วย
“มะไม่จริงน่ามิ้นท์เนี่ยนะ..”ฉันยังคงคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเพื่อนที่รู้ว่าฉันชอบผู้ชายคนนี้อยู่แต่ตัวเองก็ดันไปคบกับผู้ชายที่เพื่อนชอบอันที่จริงมันก็ไม่ได้ผิดอะไรแต่ทำไมนางถึงไม่เคยบอกฉันเลยล่ะว่านางเอกก็ชอบพี่ทอยอยู่เหมือนกัน
แบบนี้มันไม่ต่างอะไรกับการหักหลังเพื่อนเลยสักนิดเดียวไม่สิแบบนี้ยังเรียกกันว่าเพื่อนสนิทได้อยู่อีกหรอมากกว่า
“ของแทร่!..ยืนยัน100%จากทั้งคู่แล้วครับ”ไอวินตอกย้ำว่ามันคือเรื่องจริงอีกครั้งก่อนที่มันจะเปิดรูปถ่ายอื่นๆที่มีคนเอามาลงเพจมหาลัยให้ฉันดูอย่างต่อเนื่อง
“พอได้แล้วไอวิน”เซย์จิเอ่ยขึ้นก่อนจะดันมือถือของไอวินให้ออกห่างจากฉันฉันได้แต่นั่งนิ่งภายในหัวรู้สึกตื้อไปหมดปนกับข้างในของฉันที่รู้สึกจุกจนพูดไม่ออกที่ผ่านมาฉันกับมิ้นท์ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดแต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าลับหลังนางจะแอบไปคุยกับพี่ทอยจนได้คบกันแบบนี้จู่ๆ ฉันก็รู้สึกโกรธและรู้สึกโมโหขึ้นมาจนกำมือแน่น
“ต้นหอม”เซย์จิเอ่ยเรียกชื่อฉันเสียงเบาพร้อมกับมือหนาที่วางทับมือฉันเหมือนบอกวฉันว่าอย่ากำมันแต่ฉันไม่สนใจเพราะตอนนี้ฉันโกรธมากจนมือสั่นไปหมดแล้ว
“เดี๋ยวฉันมา”ฉันลุกขึ้นอย่างโกรธๆ
“จะไปไหน”ไอวินเอ่ยถามฉัน
“ไปหาเพื่อนสนิทของฉันไงล่ะ”ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะเดินตรงไปยังคณะของตัวเองทันทีนี่ก็ใกล้จะได้เวลาขึ้นเรียนแล้วถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าตอนนี้กลุ่มเพื่อนของฉันกำลังเตรียมตัวกันอยู่
“ไอหอมเดี๋ยว!ไอหอมมึงอย่าทำอะไรบ้าๆนะเว้ย!”เสียงของไอวินตะโกนตามหลังฉันมาแต่ฉันก็ไม่สนใจและเดินดุ่มๆมาที่คณะตัวเองทันทีก่อนเท้าของฉันจะหยุดชะงักลงเมื่อเห็นว่าตอนนี้พี่ทอยกำลังเดินจับมือมาส่งมิ้นท์หน้าคณะแถมทั้งคู่ยังยิ้มแย้มอย่างมีความสุขอีกนั่นยิ่งทำให้ความโกรธของฉันมันพุ่งพล่านขึ้นมาสายตาของฉันจ้องมองทั้งคู่เขม็งก่อนจะ
หมับ
“กรี๊ดดดดดด!!”
อ๊ะให้เดาว่าทำอะไร
“ไอหอมแม่กูฝากแกงมะ…ไอเซย์จิ!”แผละ..ฉันมองถุงแกงที่ไอวินถือมาแตกต่อหน้าต่อตาพร้อมกับเจ้าตัวที่เบิกตาโตทันทีเมื่อเห็นเซย์จิ“ไงไอวิน..”เซย์จิเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม“เชี่ยมึง..”หลังจากนั้นไอวินก็วิ่งเข้ามากอดเซย์จิทันทีจนเซย์จิเกือบเซไปจนรถที่อยู่ด้านหลังจนฉันเสียวว๊าบเพราะกลัวมันเป็นรอยอย่าเชียวนะเว้ยนี่มันอนาคตลูกรักฉันนะ!“มึงฮึกมึงกลับมาฮื่อออ”ไอวินร้องไห้โฮออกมาทันทีส่วนเซย์จิก็ได้แต่ยิ้มขำให้กับความเจ้าน้ำตาของมันโดยที่มือของเซย์จิยังคงถือสร้อยคออยู่จะว่าไปฉันก็ยังไม่ได้ตอบตกลงออกไปเลยแหะ“เออๆกูกลับมาแล้ว”เซย์จิตบหลังไอวินเป็นการปลอบผ่านไปนานหลายนาทีอยู่ก่อนที่ไอวินจะเลิกร้องไห้ส่วนแกงที่แตกเละเป็นอาหารหญ้าไปแล้วและฉันก็ต้องมานั่งเก็บอ
สวบบบบ“อื้ออออฮึก”“ชู่วววว”ฉันร้องไห้ออกมาโดยมีเซย์จิกอดปลอบไม่ห่างเจ้าตัวจูบเข้าที่ขมับของฉันก่อนไล้ไปตามใบหน้าอย่างอ่อนโยน“ยะอย่าขยับ”ฉันเอ่ยบอกเสียงเสียงสั่นเซย์จิเริ่มจะขยับตัว“ของเธอมันรัดจนฉันจะไม่ไหวแล้วนะ”เซย์จิเอ่ยขึ้นใบหน้าหล่อทำสีหน้าแปลกๆใส่ฉันก่อนที่เขาจะยืดตัวขึ้นและจับเอวฉันลอยขึ้นจากเตียงมันยิ่งทำให้ตัวตนของเขาเข้ามาลึกจนฉันจุกไปหมดพั่บ พั่บ พั่บ“อ๊าาาาาอื้อออซะ..เซย์อื้อออ!”ฉันร้องครางออกมาเมื่อเซย์จิเริ่มขยับเข้าออกจากที่เคยเจ็บก็หายเจ็บแล้วแต่ความรู้สึกอย่างอ่ืนมันดันเข้ามาแทนที่ฉันมองหน้าเซย์จิที่กัดริมฝีปากอย่างยั่วๆก่อนจะโน้มคอเจ้าตัวมาจูบทันที“อื้ออออ~”“อ๊าาาหอมอึกอ
“อื้อออ..”“ตื่นแล้วหรอ”“เซย์!?”ฉันลุกพรวดขึ้นมาทันทีก่อนจะเบิกตากว้างมือของฉันรีบพุ่งไปจับยังใบหน้าที่ไม่ได้เห็นนานนับ2ปีเขาดูแปลกตาเล็กน้อยเหมือนจะดูคมเข้มขึ้นและดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นด้วย“อืม..ฉันเอง^^”เจ้าตัวทาบทับมือลงมายังมือที่ฉันจับหน้าเขาอยู่ก่อนจะระบายยิ้มบางอย่างอ่อนโยนพลันน้ำตาก็ไหลลงมาทันที“เซย์ฮึก..”ฉันกอดอีกฝ่ายอย่างแน่นเหมือนกลัวว่าเซย์จิจะหายไปจากฉันอีกตอนแรกฉันก็คิดว่ามันคงเป็นความฝันแต่พอได้ตื่นมาเห็นแบบนี้ฉันก็มีความสุขมากจริงๆเซย์จิของฉันกลับมาแล้ว“ฮึกฮื่อออฉันชอบนายเซย์ฮึกชอบนายมาตลอดเลยฮึกฉันชอบนายมากจริงๆฮื่ออออ”ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนักก่อนจะระบายความอัดอั้นที่มีมาตลอด2ปีไปแบบหมดเปลือกเซย์จิไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่กดตัวของตัวเองเข้ามาที่ไหล่ของฉันพร้อมกับจมูกที่ถูไปมา“ต้นหอม”ตัวของฉันถูกผละออกก่อนที่มือหนาของเซย์จิจะเชยคางฉันขึ้นให้สบตากับเขาที่ยิ้มอยู่หัวใจของฉันเต้นอย่างถี่รัวเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงของเขาฉันคิดถึงมันมากจริงๆ“เซย์..”ฉันเอ่ยเรียกเขาเสียงเบาเซย์จิใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้ฉันก่อนจะค่อยๆขยับใบหน้าหล่อๆของตัวเองเข้ามาแล้วก็จุ้บ“อื้ออ”ฉัน
“ไอหอมทางนี้!”ฉันมองไปวินที่ลุกขึ้นจากโต๊ะพร้อมกับโบกไม้โบกมือมาทางฉันส่วนฉันก็ได้แต่เอามือบังหน้าด้วยความอายนี่มันลืมไปแล้วหรือไงกันว่ากำลังอยู่ในร้านอาหารน่ะ“มึงจะตะโกนทำไมเนี่ย!”เมื่อมาถึงฉันก็บ่นมันทันทีไอวินทำตาหน้าบ่งบอกว่ามันไม่ได้รู้สึกผิดแต่อย่างใดเลยสักนิด“มึงติดกิ๊บนั่นทุกวันจริงดิ”ไอวินชี้มาที่ผมของฉันที่มีกิ๊บต้นหอมติดอยู่“อืม”ฉันตอบเบาๆก่อนจะเริ่มทานอาหารทันทีตลอด2ปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยลืมเซย์จิได้เลยสักวันเดียวและฉันก็ยังภาวนาขอแค่สักครั้งไม่สิสักเสี้ยววิก็ได้ที่ฉันจะได้เห็นหน้าเขาได้บอกเขาไปว่าฉันเองก็ชอบเขาเหมือนกันทุกวันนี้เหมือนมันเป็นปมนึงปมสำหรับชีวิตฉันที่ไม่ยอมพูดออกไปตั้งแต่วันนั้นเพราะเห็นว่าเซย์จิดูรีบๆแล้วก็สีหน้าเขาก็ไม่ดีแต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จริงๆแน่นอนว่าฉันจะบอกเขาแม้ว่าเขาจะไม่อยู่ในอารมณ์ของความดีใจก็ตามบางทีเขาอาจจะยอมทิ้งตั๋วเพื่อฉันอย่างที่ไอวินบอกก็ได้“ลืมๆมันไปเถอะมันคงไม่กลับมาแล้วแหละเล่นไม่ติดต่อหากันเลยแบบนี้”ไอวินเอ่ยขึ้นอย่างเคืองๆมันเองก็คงโกรธที่จู่ๆเซย์จิก็ขาดการติดต่อไปสินะ“มาบอกให้กูลืมมึงเองก็ยังลืมไม่ได้เลย”ฉันแซะมันกลับก่อนจะชี
“ฉันชอบเธอ”“ซะ..เซย์อื้อออ..”ยังไม่ทันที่ฉันจะหายตกใจเซย์จิก็ใช้มือตัวดันท้ายทอยของฉันให้รับจูบจากเขาอีกครั้งและครั้งมันไม่ใช่แค่จุ้บแต่มันคือจูบแบบจริงๆจังๆริมฝีปากของเซย์จบเม้มริมฝีปากของฉันอย่างอ่อนโยนหัวใจของฉันเต้นถี่รัวพร้อมกับอุณหภูมิในร่างกายที่ค่อยๆสูงขึ้นอย่างฉับพลัน“อื้อออ”ดวงตาของฉันเบิกโตเมื่อเซย์จิสอดลิ้นเข้ามาในปากฉันและนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เคยสัมผัสอะไรแบบนี้ตอนที่เคยเห็นในหนังฉันก็เอาแต่ทำหน้ายี๋เพราะคิดว่ามันแปลกๆแต่พอมาเจอจริงๆมันไม่ได้รู้สึกไม่ดีเลยสักนิดอีกทั้งฉันยังชอบมันอีกด้วย“แฮ่กเซย์ยะหยุดก่อน..”ฉันดันใบหน้าหล่อของเซย์จิออกเพราะหายใจไม่ออกก่อนจะตะบี้ตะบันหอบหอากาศเข้าปอดรัวๆนี่มันจูบสูบวิญญาณชัดๆ!แต่พอการหายใจของฉันเริ่มกลับมาเป็นปกติสติของฉันก็เริ่มพร้อมกับความอับอายที่เกิดขึ้นในใจ
ไม่จริง..ไม่จริงหยุดเต้นนะไอหัวใจบ้า!..ไม่สิถ้าหยุดเต้นฉันก็ตายสิย่ะเต้นเบาๆก็พอเพราะตอนนี้มันเหมือนกับหัวใจฉันจะหลุดออกมาจากตัวเลย“อาจจะเป็นฉัน”งั้นหรอบ้าจริงนายที่บอกว่าเกลียดฉันเนี่ยนะจะมาชอบคนอย่างฉันไม่มีทางหรอกเพราะฉันยังจำได้ดีในวันนั้นวันที่นายพูดขึ้นมากับปากตัวเองว่านายเกลียดฉันน่ะ-ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน-“ไอหอมมายังเพื่อนกูมาแล้ว”“ใกล้ถึงแล้วรถติดอ่ะโทษทีนะ”“เคๆรออยู่ในร้านนะ”“อืมๆ”ฉันรีบเก็บมือถือใส่กระเป๋าก่อนจะวิ่งไปยังร้านอาหารที่นัดกันไว้ทันทีวันนี้เป็นวันที่ไอวินเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฉันจะแนะนำเพื่อนคนใหม่ให้รู้จักที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชีวิตฉันหรอกว่าไอวินจะมีเพื่อนเป็นใครบ้างแต่ครั้งนี้เราเลือกที่จะเรียนมหาลัยเดียวกันแม้จะต่างคณะไอวินเลยอยากให้ฉันรู้จักเพื่อนของมันไว้เพื่อมีเรื่องอะไรจะได้ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนมันได้ในตอนที่มันไม่อยู่“ไอวินกูมะ..”“ผู้หญิง?ไม่เห็นบอกเลยว่าเพื่อนที่มาจะเป็นผู้หญิง”ฉันนิ่งไปท







