Masuk“กินยาคุมอยู่ใช่ไหม สารภาพมาตามจริงเลย พี่ไม่โกรธหรอก” ทศวรรษก้มหน้าถามภรรยาขณะพากันเดินเล่นไปตามชายทุ่งหลังเรือนนรีกานต์ปฏิเสธทันที “ไม่ได้กิน ไม่ได้ฉีด ไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่างค่ะ”“งั้นทำไมเราไม่มีลูกกันสักที พี่ขยันไม่พอหรือเปล่า”คนกำลังเพลิดเพลินกับวิวสวยๆ ของทุ่งนามองค้อนใส่สามีจอมหื่น “ถ้าขยันกว่านี้ พี่อาจจะได้ลูก แต่เมียน่ะอาจจะไม่มีแล้ว”“...ก็พี่อยากมีลูก”นรีกานต์ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าทศวรรษดี สองปีที่ผ่านมานี้ เขาตั้งใจผลิตลูกกับเธอแทบทุกวัน แต่จนถึงตอนนี้ลูกก็ยังไม่มาเลยสักคน“แต่คิดอีกที ไม่มีลูกตอนนี้ก็ดีเหมือนกัน รออีกปีสองปีดีกว่า ระหว่างที่ลูกยังไม่มา เราก็สวีทกันให้เต็มที่ไปเลย” ว่าแล้วทศวรรษก็หยุดกอดร่างบางเข้ามาอย่างแสนรักใคร่ “ใกล้จะครบรอบแต่งงานของเราแล้ว ปีนี้หนูนาอยากไปฮันนีมูนที่ไหน บอกพี่มาเลย พี่จะพาไปทุกที่”“ที่พูดออกมาน่ะ แน่ใจแล้วเหรอคะ ไหนบอกว่าอยากมีลูกสาวน่ารักๆ เหมือนหนูพลอย ไหนบอกว่าอยากได้ลูกชายแสบๆ เหม
ทศวรรษยืนมองส่งขบวนรถบรรทุกข้าวที่ปลูกเองกับมือออกจากโรงสีข้าวคำหอม มุ่งหน้าสู่โกดังของเดอะเฟิร์สแอร์เวย์ที่กรุงเทพฯ อย่างภูมิใจในที่สุดเขาก็ปลูกข้าวได้สำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้!แน่นอนว่าข้าวเหล่านี้จะถูกนำไปใช้ในเลานจ์ของสายการบินและแบ่งแจกให้คนรู้จักของเขาได้ลิ้มลองความหอมนุ่มด้วยบางส่วน“นายทำสำเร็จจนได้” ภวัตเดินเข้าไปตบไหล่บอกคู่เขยยิ้มๆ เช้านี้เขาพาพฤทธิ์มาหาแดนดินที่โรงสีพอดี เลยได้เห็นปริมาณข้าวที่พวกทศวรรษปลูกได้ ที่นา 5 ไร่ เก็บเกี่ยวข้าวได้มากกว่า 50 กระสอบ ผลผลิตนี้สำหรับมือใหม่ไม่เคยทำนาอย่างพวกทศวรรษแล้วถือว่าได้เยอะมาก ได้ข้าวเต็มรวงทั้งนาเลยทีเดียว เจ้าตัวก็ภูมิใจนัก บอกจะเอาไปใช้ที่สายการบินพร้อมๆ กับข้าวที่สั่งจองไว้ในนามของบริษัททศวรรษหัวเราะเบาๆ บอก “บอกใครเขาคงไม่เชื่อ ว่าคนอย่างพวกผมจะทนฟ้าทนแดดปลูกข้าวได้สำเร็จ”“คนเราถ้ามีใจอยากทำอะไรจริงจัง ต่อให้ยากลำบากแค่ไหนก็ต้องสำเร็จแน่นอน”“นั่นสิ เหมือนเรื่องหนูนา พอผมตั้งใจจะเอาคนนี้ ผมก็ได้เมียคนนี้มาอยู่ด้วยจริงๆ ต้องขอบคุณพี่ว
ร่างบางค่อยๆ ย่องลงจากกระท่อมน้อยกลอยใจที่อยู่มาหลายวันในยามเช้า เพื่อออกไปแช่น้ำคลายความเมื่อยที่น้ำตกใกล้ๆ กระท่อมนี้นรีกานต์พ้นกระท่อมมาได้ก็วิ่งปร๋อ ด้วยกลัวคนบางคนจะออกมาเห็นเข้า หลายวันมานี้ทศวรรษคนหื่นจ้องแต่จะ ‘ผลิตลูก’ กับเธอ เอะอะลากเข้ากระท่อม ทำเอาเธอปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมดคนหื่น!เมื่อไปถึงน้ำตก เธอไม่รีรอ วางผ้าขนหนูกับอุปกรณ์อาบน้ำล้างหน้าไว้บนโขดหิน จากนั้นย่อตัวลงเช็กอุณหภูมิน้ำก่อนจะลงไป“เย็นจัง”ตอนแรกเธอว่าจะอยู่นานหน่อย แต่น้ำเย็นแบบนี้คงอยู่นานไม่ไหวนรีกานต์ถอดเสื้อคลุมตัวยาวออก เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำสีดำที่เพิ่งมีโอกาสได้ใส่ วอร์มร่างกายเล็กน้อยแล้วค่อยลงไปในน้ำน้ำเย็นๆ ทำให้ร่างกายสดชื่นและผ่อนคลายไม่น้อย แต่ลอยตัวเล่นอยู่สักพัก จากเย็นสบายพลันกลายเป็นหนาว เธอไม่คิดจะทนอยู่ต่อ หันกลับขึ้
หลังจากเดินทางมาหลายชั่วโมงนรีกานต์ก็มายืนตะลึงอยู่บนหาดทรายสีขาว เกาะที่คิดว่าจะมีที่พักส่วนตัวติดชายหาด แบบว่าสามารถเดินออกมานอนทอดหุ่นชมวิวทะเลใต้ต้นมะพร้าวได้อย่างสุขใจ มันหายวับไปกับตาแล้วในตอนนี้เกาะส่วนตัวในฝันอยู่ไหน?เกาะของทศวรรษมันเป็นเกาะร้าง!“นี่มันอะไรกันคะ ที่นี่มันคือที่ไหน?” เธอหันไปครางถามสามีที่กำลังหิ้วของลงจากเรืออยู่กับเลขาคนสนิททั้งสอง“เกาะส่วนตัวของเราไง”“แต่นี่มันเป็นเกาะร้าง ไม่มีอะไรเลยนะ มองไปทางไหนก็เห็นแต่ต้นไม้กับน้ำทะเล ที่พัก ห้องน้ำ อาหาร ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง เราจะอยู่กันได้ยังไงคะ ตั้งหลายวันแน่ะ”ทศวรรษสั่งให้ลูกน้องแบกสัมภาระที่เตรียมมาเดินไปตามทางเล็กๆ ตัดเข้าสู่ป่าบนเกาะก่อน ตัวเองเดินไปกอดภรรยาที่ถูกเขาหลอกมาขึ้นเกาะนี้ “ไม่ต้องห่วง พี่เตรียมพร้อมมาทุกอย่างแล้ว รังรักของเราไม่ได้แย่ขนาดนั้นคนสวย พี่ไม่ทำให้เมียพี่ลำบากหรอกน่า”นรีกานต์บิดปากเชิดใส่อย่างน่ารักโดยไม่รู้ตัว “จะเชื่อได้แค่ไหนก็ไม่รู้ พอรู้ว่าเรารักก็เอาแต่หาเรื่องแกล้งอยู่นั่น”“เชื่อเถอะน่า ถ้าหนูนาเดินเข้าไปเห็นบ้านของเราในช่วงฮันนีมูนนี้ ต้องกรี๊ดลั่นแน่ๆ พี่รู้ใจเมียพี่จะตา
ใครกันที่บอกว่าเวลาเดินช้า สามเดือนช่างผ่านไปไวเหมือนโกหกเผลอแป๊บเดียววันที่ทศวรรษกับนรีกานต์จะเข้าพิธีหมั้นแบบเงียบง่ายที่เรือนคำหอมก็มาถึงแล้ว“ตกลงจะไม่จัดงานเลี้ยงฉลองแต่งงานจริงๆ เหรอ”เป็นเสียงของว่าที่เจ้าบ่าวถามว่าที่เจ้าสาวขณะช่วยกันเตรียมงานอยู่บนเรือนในช่วงเย็น“พวกเราแค่ทำพิธีหมั้นหมายแล้วจดทะเบียนกันก็พอแล้วจริงเหรอ หนูนาไม่อยากใส่ชุดแต่งงานสวยๆ เหมือนเจ้าสาวคนอื่นบ้างหรือไง”นรีกานต์ส่ายหน้า “ไม่อยากค่ะ ใส่แล้วสวยก็จริง แต่ลำบากมากเหมือนกัน ต้องระวังโน่นนี่นั่น เราแต่งงานกันแบบภายในเล็กๆ นี่แหละดีแล้ว คนเยอะเรื่องเยอะ หนูนาไม่ชอบ”“พี่กลัวหนูนาจะเสียใจทีหลังน่ะสิ”“ไม่เสียใจหรอกค่ะ ดูพี่วัตกับพี่ลูกเป็ดสิ พวกเขาก็แต่งเงียบๆ ไม่ได้จัดงานใหญ่โตอะไร ทุกวันนี้ก็มีความสุขดี ขอแค่คุณดีกับหนูนาตลอดไป หนูนาก็ไม่เสียใจแล้วค่ะ”ทศวรรษเห็นเธอยิ้มหวานอ้อนเขาในตอนหลังแล้วอยากจับมาจูบให้หนำใจ ติดที่ว่ายังมีคนอื่นๆ นั่งช่วยกันทำของที่จะใช้ในงานแต่งอยู่รอบกายรอก่อนเถอะ พรุ่งนี้เขาก็จะเป็นสามีของเธอแล้วใจเย็นไว้ก่อน...“นี่! เขยเล็ก มานี่หน่อยเด้!”จู่ๆ ใครบางคนพลันตะโกนเรียกทศวรรษ เป
"แต่งงาน!"เหล่าคนที่พลาดเหตุการณ์สำคัญเมื่อคืน พากันอุทานออกมาพร้อมกัน เมื่อได้ฟังบทสรุปเรื่องราว ย่าทวดคำหอมถึงกับหรี่ตาถามหลานชายด้วยความกังขา“แน่ใจนะ ว่าแกวางใจให้หนูนาแต่งงานกับพ่อทศแล้วจริงๆ น่ะ”“ก็มาถึงขั้นนี้แล้วนี่จ๊ะ” แดนดินยักไหล่ตอบ“แล้วหนูนาล่ะ หนูอยากแต่งกับพ่อทศหรือเปล่า”นรีกานต์เห็นสายตาทุกคนมองมาแล้วนิ่งไปถ้าถามว่าอยากแต่งไหม ให้ตอบจริงๆ เลยก็คือ ‘ยัง’ แต่เธอคงตอบมันออกมาตอนนี้ไม่ได้ เพราะอาจพลาดไม่ได้แต่งกับทศวรรษไปเลยก็ได้“ว่าไงลูก อยากแต่งกับเขาหรือเปล่า”“ขืนพลาดคนนี้ ก็ไม่มีคนหน้าให้อยากแล้วเด้อ” เทวาเอ่ยขึ้นมาลอยๆ“หุบปากไปเลยเจ้าวา” ดุเหลนคนเล็กเสร็จ หญิงชราก็หันไปทางภวัตที่นั่งเงียบอยู่ข้างเมีย “พ่อทศไปไหนซะล่ะ ไม่คิดจะมาบอกกล่าวอะไรทวดบ้างเลยเรอะ”ภวัตยิ้มอ่อนตอบ “กลับกรุงเทพฯ ไปแต่เช้าแล้วครับ”“ไปเอาผู้ใหญ่มาสู่ขอพี่หนูนาไงจ๊ะทวด พ่อสั่งไว้เมื่อคืน พี่ทศไม่กล้าชักช้าหรอก” เทวินทร์บอกเสริมขึ้น“อ้อ!”ขณะที่ย่าทวดพยักหน้าหงึกๆ เป็นเชิงเข้าใจ กรองขวัญนั้นทำตาโตมองพ่อตัวเอง “ทำไมพ่อยกน้องให้คุณทศง่ายๆ งี้ล่ะ ทีหนูละยากเย็น กว่าจะได้อยู่ด้วยกัน อาวัตต้องลำ
“นี่เพิ่งไถกลบหน้าดินเองนะ ยังไม่ได้เริ่มทำนาจริงๆ เลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทนต่อได้อีกกี่วัน” คเชนทร์ส่ายหน้าบอกอย่างนึกเห็นใจคนอยากลองของ “กว่าจะตกกล้า ดำนา เกี่ยวข้าว สีข้าวเปลือกออกมาเป็นเมล็ดขาวๆ เอามาหุงกิน ถึงตอนนั้นพวกเขาอาจจะม่องเท่งไปแล้วก็ได้”“เออ นั่งทำงานบนตึกสูง ในห้องแอร์เย็นๆ ดี
“ที่มารบกวนวันนี้ เพราะอยากมาปรึกษาคุณอาเรื่องไถกลบหน้าดินครับ ไม่ทราบว่าคุณอาพอจะหาคนมาไถดินให้ผมได้ไหม” ทศวรรษรอจนคนตัวเล็กเดินออกไปแล้วจึงเอ่ยธุระของตน “หรือถ้าคุณอามีรถไถ ผมขอเช่า...”“ช่วงนี้รถไถเราไม่ว่างงานหรอก ของชาวบ้านก็คงจะคิวแน่นกันหมดแล้วแน่นอน” ย่าทวดคำหอมบอกขึ้นเสียงเนิบก่อนที่เขาจะพ
“สาวที่ไหนเหรอครับ”น้ำเสียงทะเล้นดังขึ้นทันทีที่ทศวรรษเดินกลับเข้ามาในบ้าน“หลานสาวคุณทวดคำหอม”“สวยน่ารักดีนะครับ”ชายหนุ่มปรายตามองลูกน้อง ถ้ามันรู้ว่านรีกานต์เป็นเจ้าของฝ่ามือพิฆาตในวันที่เขาถูกผู้หญิงวางยาจนเอาตัวแทบไม่รอด มันยังจะคิดว่าเธอน่ารักอยู่อีกหรือเปล่า“มองผมแบบนี้ มีอะไรหรือเปล่าครั
หลายนาทีก่อนหน้านี้ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่สองคนกำลังทำอะไรวุ่นอยู่บริเวณเนินดินหลังบ้าน พวกเขาสวมเพียงกางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามตัวเดียว อวดหุ่นเพรียวและขาวจ้าท้าแดดยามเช้า เท้าที่เคยสวมแต่รองเท้าหนังอย่างดีเปลี่ยนมาสวมรองเท้ายางหูหนีบสีฟ้า เดินไปเดินมาอยู่คนละมุม เพื่อจัดการหญ้าที่ขึ้นประปรายไปทั่ว“คุ







