Home / มาเฟีย / แอบเสน่หา / บทนำ : จูบแรก

Share

แอบเสน่หา
แอบเสน่หา
Author: มัญนิตา

บทนำ : จูบแรก

last update publish date: 2026-04-16 16:08:54

เวลาเช้ามืดที่หลายคนกำลังหลับสบายในห้องนอน

หญิงสาวคนหนึ่งกำลังรีบร้อนวิ่งไปอาบน้ำล้างหน้าให้เสร็จในเวลาห้านาที ก่อนจะวิ่งออกจากห้องในสภาพเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นและรองเท้าแตะของโรงแรม

“ตีห้าจะครึ่งแล้วววววว!”

เธอร้องลั่นเมื่อกดดูเวลาในโทรศัพท์มือถือ เท้าเล็กเร่งความเร็วขึ้นในความสลัวบ้างสว่างบ้างของไฟโถงทางเดินจนมาถึงลิฟต์ในที่สุด นิ้วมือเรียวขาวรีบกดชั้นที่เพื่อนได้เช่าเหมาเอาไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้มาร่วมงานแต่งงานของนาง

“เฮ้อ!”

นรีกานต์ถอนหายใจพลางหอบแรง ที่รีบมากขนาดนี้ก็เป็นเพราะต้องไปเตรียมตัวเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ทัน ซึ่งเวลาที่เพื่อนๆ นัดช่างแต่งหน้าทำผมไว้คือเวลาตีห้าตรง และเธอสายมากกว่าสิบนาทีแล้ว

ติ้ง!

พอประตูลิฟต์เปิดออก เธอก็พุ่งตัวออกไปทันที

ทว่าเดินออกไปได้ไม่ถึงไหนก็ดันพุ่งชนคนอื่นเขาเข้าอย่างจัง ขณะจะถอยมาขอโทษนั่นเอง อีกฝ่ายก็ดันร่างเธอไปติดกำแพงผนังทางเดินแล้วก้มหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจรดหน้าผาก มือเล็กดันอกกว้างนั่นออกห่างด้วยความไม่พอใจทันที

“นี่คุณ!”

“ชู่...”

ชู่บ้าอะไร!

นรีกานต์พยายามขืนตัวออกมา แต่อีกฝ่ายกลับกดใบหน้าเธอเข้าไปแนบอกตัวเองแล้วสั่งเสียงเย็น

“อย่าดิ้น!”

อิพ่ออิแม่ข้อย!

สาวน้อยบ้านนาเบิกตาพองร้องลั่นในใจ ตั้งสติได้ก็ฟาดมือใส่ผู้ชายตัวสูงใหญ่ตรงหน้ารัวๆ โดยไม่สนว่าจะโดนหรือไม่

“นี่แน่ะ! นี่ๆๆ”

“หยุดนะ!”

“แกสิหยุดก่อน! ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ!” เธอด่าสวนกลับแล้วก็เพิ่มแรงดิ้นหนีอย่างตื่นกลัวผสมโมโห คิดไม่ถึงว่าขนาดอยู่ในสภาพเป็นยายเพิ้งอย่างนี้ยังมีคนคิดจะทำมิดีมิร้ายเธออีก

“บอกให้หยุดดิ้นก่อน!”

ชายแปลกหน้ายังคงสั่งย้ำออกมา แต่นรีกานต์เลือดลมพลุ่งพล่านแล้ว เมื่อไม่มีท่าทีจะทำอะไรเขาได้ เธอจึงตัดสินใจเตะหน้าแข้งใหญ่ไปเต็มแรง

“อั่ก!”

อีกฝ่ายร้องออกมาสั้นๆ ก่อนจะปล่อยมือออก นรีกานต์สบโอกาสสะบัดตัวหนีโดยไม่รั้งรอ และเธอก็มองเห็นคนเดินผ่านมาทางนี้พอดี

“ช่วย...อื้อ!” เสียงตะโกนหายไปทันที เมื่อคนตัวใหญ่ด้านหลังรั้งกลับไปล็อกคอแล้วก้มลงจูบปิดปากหมับ ดวงตากลมโตเบิกขึ้นจ้องมองใบหน้าในแสงสลัวด้วยความตกใจยิ่งกว่าเดิม

นี่เขาทำบ้าอะไรเนี่ย!

ทั้งสองนิ่งอยู่อย่างนั้นจนพวกที่เดินผ่านมาเดินจากไป

“เงียบซะ...”

ต่อให้ชายแปลกหน้าไม่บอกหลังผละออกไป นรีกานต์ก็เงียบด้วยตัวเองอยู่แล้ว ตอนนี้เธอไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ มือเล็กยกขึ้นมาแตะริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองที่กำลังร้อนวูบวาบเพราะการจาบจ้วงของอีกฝ่าย

สวรรค์!

เธอโดนใครก็ไม่รู้ปล้นเอาจูบแรกไปแล้ว!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แอบเสน่หา   บทที่ 16 : คนที่ชอบ 2/2

    "เขากลับมาที่นี่เพราะฉัน?” นรีกานต์กะพริบตาถามคนเอาข่าวสำคัญมาบอกถึงห้องนอน “แน่ใจนะ ว่าได้ยินมาไม่ผิด เขาบอกแกแบบนี้จริงเหรอ”คเชนทร์ขึงตาใส่พี่สาว “ช้างได้ยินมาจริงๆ เขาบอกช้างต่อหน้าต่อตาต่อหูทั้งสองข้างนี่เลย เจ้ไม่รับไม่รู้อะไรบ้างเลยหรือว่ามีคนเขาแอบชอบอยู่น่ะ!”“ก็...”“มีสินะ”“อืม มันก็...” ท่าทางอึกอักของนรีกานต์ ทำให้คเชนทร์อยากรู้หนักจนโพล่งถามออกมา“หรือมีตั้งแต่ตอนที่หายไปด้วยกันแล้ว เล่ามาให้หมดเลยนะเจ้ ตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเจ้บ้าง ถ้าเจ้ยังปิดปากเงียบ ช้างจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อให้หมดเลย”“โอ๊ย! ก็หยุดถามให้พูดบ้างสิ ตอนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ มันเกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนที่เขาจะมาบ้านเราแล้ว” นรีกานต์แหวออกมาอย่างเคืองๆ จากนั้นก็ถอนใจดัง ในเมื่อปิดไม่ได้แล้ว เธอเลยเปิดปากเล่าเรื่องระหว่างตนกับทศวรรษให้มันจบๆ “พี่กับเขาเคยเจอกันที่กรุงเทพฯ ตอนไปงานแต่งไอ้หวาน คืนนั้นเขากำลังหนีใครสักคนอยู่ พอเจอพี่ก็เลย...”&ldq

  • แอบเสน่หา   บทที่ 16 : คนที่ชอบ 1/2

    วันต่อมาเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ภวัตกับกรองขวัญพาลูกเล็กมาทานมื้อเช้ากับทุกคนบนเรือนใหญ่อย่างเรียบง่ายเหมือนสัปดาห์ขณะกำลังเก็บสำรับ จะเอาเข้าไปล้างกันนั่นเอง จู่ๆ ก็มีคนสังเกตเห็นบางอย่างเข้า“เดี๋ยวนี้ใส่กำไลด้วยเหรอหนูนา” แดนดินขมวดคิ้วถามอย่างแปลกใจ ปกตินรีกานต์ชอบไม่ชอบอะไร ทำไมเขาจะไม่รู้“กำไลเหรอจ๊ะ? เอ่อ...”กรองขวัญที่อยู่ด้วยกันมองกำไลบนข้อมือเล็กบางของน้องสาวแล้วเอะใจ พอหรี่ตามองดีๆ ก็แน่ใจ “นี่มันกำไลของแบรนด์ที่พี่วัตสั่งทำให้พี่กับลูกนี่” ว่าแล้วเธอก็หันไปบอกสามีที่นั่งเล่นกับลูกๆ อยู่อีกทาง “หนูนาใส่กำไลแบรนด์เดียวกับที่พี่สั่งทำเลยค่ะ”“ตอนพี่สั่งไม่เห็นมีกำไลแบบนี้ให้เลือกเลยนะ ยังเป็นสีพิงค์โกลด์อีก สีนี้ทางแบรนด์ผลิตให้เฉพาะคนเท่านั้น หนูนาได้มายังไงน่ะ” ภวัตถามอย่างสนใจ หลังชะเง้อดูกำไลนั่น“มีคนให้มาค่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าได้มายังไง” นรีกานต์ตอบเสียงอ้อมแอ้ม และคำตอบของเธอก็ทำให้คิ้วของพ่อขมวดจนแทบจะติดกันแล้ว“ใครให้? เพื่อนเราพ่อรู้จักท

  • แอบเสน่หา   บทที่ 15 : พ่อทศคนดี 3/3

    “เอาละ ไหนว่ามา อยากขอโทษเรื่องอะไร” ย่าทวดเอ่ยขึ้นมาในตอนนั้นทศวรรษประคองพานวางลงเบื้องหน้าท่าน ก่อนจะก้มลงกราบอย่างสุภาพเรียบร้อย “ผมกราบขอโทษคุณทวดกับคุณอาจริงๆ ที่บังอาจพาน้องหนีตามกันไป...”“หนีจากคนร้าย” นรีกานต์ช่วยแก้คำให้เขาเสียงอุบอิบ“สิ่งที่ทำลงไปในวันนั้น เป็นไปโดยสุดวิสัยจริงๆ เพื่อความปลอดภัยของน้อง ผมจำเป็นต้องพาหนีไปด้วยกัน ผมสาบานด้วยชีวิต ระหว่างที่หนีไปด้วยกัน ผมไม่ได้ล่วงเกินหรือก่อความเสียหายใดๆ ต่อน้องเลยแม้แต่น้อย”“อืม...” หญิงชรามองนิ่งอยู่สักพัก ก็พยักหน้าบอกกับเขา “ทวดจะรับคำขอโทษไว้แล้วกัน ส่วนเจ้าดิน...”พอผู้เป็นย่ามองมา แดนดินก็ถอนหายใจเฮือก ยื่นมือไปรับพานนั่นมาไว้ตรงหน้าตัวเองกับภรรยา แม้จะไม่พอใจกับการกระทำของทศวรรษแค่ไหน แต่เขาก็ไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนั้น ในเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจมาขอขมาลาโทษ พร้อมกับลั่นสาบานด้วยน้ำเสียงหนักแน่นขนาดนี้ เขาก็ต้องทำใจรับไว้ละ“ขอบคุณนะครับ ที่ยอมรับคำขอขมาของผม”“เราเข้าใจดี ว่าคุณท

  • แอบเสน่หา   บทที่ 15 : พ่อทศคนดี 2/3

    เมื่อสามแม่ลูกพากันกลับบ้านไปแล้ว นรีกานต์ก็ค่อยๆ ลงเมล็ดพันธุ์ที่เหลือจนเสร็จตามเป้าหมายในวันนี้“โอย...หลังฉัน”เสียงหวานของหญิงสาวร้องโอดโอยกับตัวเอง เมื่อยืนขึ้นแล้วรู้สึกขัดยอกทั้งเอวทั้งหลัง ต้องยืนนิ่งอยู่สักพัก ถึงรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย“ให้พี่ช่วยไหม”คนกำลังจะนวดเอวให้ตัวเองหันขวับไปมองคนถามมาดื้อๆ ด้วยสีหน้าตกใจ “คุณ!”“ครับ พี่เอง” ทศวรรษยิ้มหวานให้นรีกานต์กะพริบตามองเจ้าของร่างสูงโปร่งในเสื้อเชิ้ตพับแขนครึ่งศอกกับกางเกงสแล็คสีเข้มอย่างงงๆ “กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมไม่เห็นรถเลย” พวกเธอทำงานอยู่ที่สวนทั้งวัน ไม่รู้เลยว่าข้างบ้านมีคนอยู่ด้วยทศวรรษเดินเข้าไปบอกใกล้ๆ เธอ “พวกพี่มาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว พอดีทำงานอยู่เลยไม่ได้ออกมาข้างนอก ถึงแม้จะได้ยินเสียงพวกหนูนาแว่วๆ ก็เถอะ”“อ๋อ แล้วจัดการเรื่องวุ่นๆ เสร็จแล้วเหรอคะ ถึงกลับมาที่นี่ได้”“ก็น่าจะเรียกว่าเสร็จได้อยู่”นรีกานต์ขมวดคิ้ว ตอบอะไรกำกวมแบบนี้นะ &ld

  • แอบเสน่หา   บทที่ 15 : พ่อทศคนดี 1/3

    เจ้าของกำไลอีกวงกำลังวุ่นอยู่กับร้านอาหารที่บ้านเกิดหลังกลับจากกรุงเทพฯ นรีกานต์ต้องทำเมนูใหม่ให้ร้านสาขาแรกนี้ด้วย งานค่อนข้างสนุกเลย เสียก็แต่มีคเชนทร์ห้อยตามหลังมาด้วยตลอดมากันท่าผู้ชายไม่ให้เข้าใกล้เธอ!ดวงตากลมโตมองค้อนใส่คนนั่งเล่นเกมรออยู่ใกล้ๆ พออีกฝ่ายเงยหน้ามามอง เธอก็ทำทีเป็นหยิบขนมที่เชฟในร้านลองทำให้มาชิมในตอนนั้นเอง แสงแวววาวบนข้อมือบางพลันเตะตาน้องชายคนดีเข้า...“กำไลนั่นซื้อมาตอนไหนเหรอ ไหนว่าไม่ชอบสวมของพวกนี้ไง” คเชนทร์ถามพลางก้มหน้าเล่นเกมในมือถือต่อด้านนรีกานต์ได้ยินคำถามของน้องชายก็ก้มมองกำไลข้อมือตัวเองแวบหนึ่ง ด้วยการทำงานที่ต้องอยู่ในครัวในสวนแทบทุกวัน ไม่เหมาะจะสวมเครื่องประดับ ปกติเธอเลยไม่ค่อยได้สวมแหวนสวมกำไลข้อมือเลยแต่กำไลวงนี้...“สวยดีนะ เหมาะกับผิวเจ้ ถ้าไม่สังเกตดีๆ นี่มองไม่เห็นเลย”ได้ยินแบบนั้นเธอก็อดพูดอวดไม่ได้ “นี่เป็นทองคำแท้เลยนะ”“จ้า ช้างมองก็รู้แล้วว่าแท้” คเชนทร์หันมาว่ายิ้มๆ ก่อนจะเลิกคิ้วถาม “แล้วไม่รำคาญตอนท

  • แอบเสน่หา   บทที่ 14 : เช็กบิล 2/2

    สองพี่น้องมองกันด้วยสายตาคนละอารมณ์อยู่อย่างนั้นสักพัก ทศวรรษถึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเดาอารมณ์ไม่ออกเช่นเดิม“ฉันอาจจะฟังแกพูดกว่านี้ ถ้าแกเอาหลักฐานมาแย้งว่าแกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นในสายการบิน แล้วก็เรื่องที่เกิดขึ้นกับฉัน ตอนนี้ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น”“ผมเตรียมหลักฐานทุกอย่างไว้ตั้งนานแล้ว เดี๋ยวเปิดให้ดูเลย” ว่าแล้วคนเป็นน้องก็ล้วงเอามือถือในกระเป๋ากางเกงออกมา ในนี้มีฟังก์ชันเก็บข้อมูลต่างๆ ครบครัน เขากดมือถือไม่นานก็ยื่นมันให้พี่ชายแล้วนั่งลงด้วยท่าทางโกรธๆ “คราวนี้ถ้ายังไม่เชื่อกันอีก ผมจะฆ่าพี่หมกห้องให้ดู!”“หึ!” ทศวรรษเลื่อนดูข้อมูลของน้องชายเงียบๆ ไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายอาจจะใช้โอกาสนี้เล่นงานเขาทีเผลอสิ่งที่พงศ์เทพให้เขาดูคือไฟล์เอกสารหลายอย่างและคลิปภาพจากกล้องวงจรปิดที่สามารถจับภาพการแอบขนย้ายกล่องขนาดใหญ่ที่คาดว่าเป็นยานรกขึ้นเครื่องบินลำหนึ่งของเดอะเฟิร์สแอร์เวย์หลังดูไปได้สักพัก เขาก็เลิกคิ้วถาม“มีแค่เรื่องพวกนี้เองหรือ มันไม่พอหรอกนะ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากล่องใบนี้ถูกส่งไปที่ไหน”เจ้าของมือถือแค่นยิ้มบอกสั้นๆ “เปิดไปเรื่อยๆ สิ”คลิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status