ตอนที่ 3

#ตกดึกคืนนั้น

@คอนโดโมจิ

“หนูส่งขนมให้กับมือพี่เขาเลยค่ะ คุณแม่”

(แล้วลูกได้ขอติดรถพี่ยูโรเขามาด้วยใช่ไหม)

“ขอแล้วค่ะ”

(ดีมาก ต่อไปนี้ลูกก็ต้องเริ่ม ทำความสนิทและคุ้นเคยกับพี่ยูโรเขาไว้ด้วยล่ะ เผื่ออนาคตครอบครัวเราทั้งสองจะได้ดองกัน มันก็จะดีกับตัวของลูกเองด้วย) 

“คุณแม่มีธุระแค่นี้ใช่ไหมคะ พอดีหนูจะต้องไปอ่านหนังสือค่ะ”

(งั้นแม่ไม่กวนละ ฝันดีนะลูกรัก) 

.... ติ๊ด...

โมจิ กดวางสายคุณแม่ของเธอที่โทรมาสอบถามถึงขนมที่ฝากไปให้กับพี่ยูโรและเอ่ยถามซักไซ้เธออยู่นานสองนาน จนเธอรู้สึกเซ็งๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“เฮ้อ...นี่มันยุคสมัยไหนแล้วไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาโดนคลุมถุงชนอยู่อีก สงสัยฉันต้องรีบหาแฟนแล้วมั้งเนี่ย จะได้ตัดปัญหาให้มันจบๆไป วันนี้คงเป็นวันซวยของฉันอีกวันที่โดนอีตาขี้เก๊กนั่นด่าฟรีอีก ชิ...น่าเจ็บใจชะมัด”  

โมจิ บ่นอุบอิบอย่างคนอารมณ์เสีย ในขณะที่เธอก็นอนแผ่หลาอยู่บนโซฟาในสภาพคนหมดแรง สายตาว่างเปล่าจ้องมองไปยังเพดานคอนโดอย่างคนเหม่อลอย ก่อนที่จะได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ของเธอ 

..ติ๊ง!..ติ๊ง!..

โมจิ เอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูแต่ก็ถึงกับขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อข้อความแจ้งเตือนที่ได้ยิน มันมาจากแอปหาคู่ที่ฟ้าใสเพิ่งโหลดให้กับเธอเมื่อช่วงบ่ายวันนี้

(มีคนแนะนำที่แมตซ์กับคุณจำนวนสิบข้อความ) 

“แมตซ์กับฉัน? แล้วแมตซ์ยังไงอะ” โมจิ พึมพำออกมาเบาๆแล้วกระเด้งตัวขึ้นมานั่งพร้อมกับกดเข้าไปดูในแอปหาคู่ด้วยความอยากรู้ในทันที  

เธอเลื่อนอ่านข้อมูลของคนที่แอปแนะนำมาด้วยความสนใจ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนปัดไปเรื่อยๆ จนไปหยุดกับภาพโปรไฟล์ของผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ภายในผับ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยโดยที่มือคาบบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างกร้าวใจ แต่สิ่งที่ทำให้โมจิสะดุดตาที่สุด ก็คงจะเป็นจิวที่เจาะปากและเรียวปากหนาที่ดูคุ้นตาราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแต่เธอก็นึกไม่ออก

“ชื่อไฟงั้นเหรอ นี่ขนาดอยู่ในความมืด ยังหล่อยันเงา ถ้าเจอตัวจริงฉันคงไม่ช๊อกตายใช่ไหม” เธอพูดแล้วยิ้มออกมาอย่างคนทะเล้น แต่ก็เลื่อนปัดดูคนอื่นๆต่อเพราะเธอไม่กล้าพอที่จะทักพูดคุยกับคนแปลกหน้าแบบนี้ 

ก่อนที่โมจิจะกดออกจากแอปหาคู่แล้วเปลี่ยนมาเข้าโซเชียลเพื่อหาดูคลิปคนหล่อๆ มีกล้ามท้องซิกแพ็กแน่นๆ ดูอย่างเพลิดเพลินแก้เซ็ง จนเธอเลื่อนฟีดไปเรื่อยๆก็ไปเจอกับคลิป รูปรอยสักมินิมอลของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่โพสต์อวดพร้อมกับแคปชั่นเด็ดจนเธอต้องหยุดอ่านคอมเมนต์นั้นในทันที 

[เจ้าของร้านสักโคตรหล่อ สักสวย แถมเอวดีซอยไว ยิ่งกว่าห้าจี]

[ร้านนี้สักสวยคอนเฟิร์มค่ะ ถ้ามีโอกาสก็อยากจะกลับไปโดนเข็มช่างสัก แทงอีกสองสามที...คิกคิก] 

[ช่างสักโคตรหล่อ...ขอบอกต่อค่า...] 

บลาๆๆ…

โมจิ เลื่อนอ่านข้อความที่ลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย และพูดเอ่ยชมถึงความหล่อเหลาของเจ้าของร้านสัก รวมทั้งเข็มสักทองของช่าง ที่ใครหลายคนพากันพูดแบบซู๊ดปากว่า เร้าใจทำถึงอย่างไม่มีใครยอมใคร 

  “ร้านสักนี้ก็สักสวยดีนะ แต่ทำไมลูกค้าส่วนใหญ่พูดถึงเข็มสักทองของเจ้าของร้านกันล่ะ” เธอพึมพำออกมาเบาๆอย่างนึกสงสัย และด้วยความอยากรู้ โมจิจึงรีบกดเข้าไปส่องยังเพจของร้านสักลายในทันที 

เวลาผ่านไป หลังจากที่โมจิเลื่อนดูภาพรอยสักอยู่นานสองนาน จึงเกิดความสนใจที่อยากจะลองสักดูบ้าง เธอจึงตัดสินใจกดเข้าอินบ็อกซ์ของเพจและพิมพ์สอบถามข้อมูลในทันที 

MOJI:  สวัสดีค่ะ สนใจจองคิวสักไม่ทราบว่าตอนนี้ที่ร้านพอจะมีคิวว่างไหมคะ

ร้านสักPK: ขณะนี้มีลูกค้าทักมาสอบถามเป็นจำนวนมาก แอดมินกำลังไล่ทยอยตอบตามลำดับ ขออภัยในความไม่สะดวก

“สงสัยกว่าจะตอบกลับ คงนานแน่ๆ ร้านนี้คิวทองจริงๆสินะ”

โมจิ เอ่ยออกมาเบาๆก่อนที่เธอจะวางโทรศัพท์ลงบนโซฟาพร้อมกับขยับตัวลุกเดินเข้าไปในครัวเพื่อไปหาอะไรทำกินแก้หิวในทันที

#อีกด้านหนึ่ง

@ร้านสักลาย PK

..ติ๊ง...

เสียงข้อความเพจและชื่อของลูกค้าที่เด้งขึ้นมา เรียกความสนใจจากเพลิงกันต์ได้เป็นอย่างดี เขาละสายตาจากการลอกลายสักบนแผ่นกระดาษที่เขากำลังนั่งออกแบบ พร้อมกับเลื่อนเม้าท์กดข้อความเข้าไปอ่านในทันที

MOJI: สวัสดีค่ะ สนใจจองคิวสักไม่ทราบว่า ตอนนี้ที่ร้านพอจะมีคิวว่างไหมคะ

“โมจิ?” เพลิงกันต์ อ่านชื่อออกมาเบาๆ ก่อนที่เขาจะเข้าไปดูโปรไฟล์ของคนที่ทักเข้ามา เพื่อยืนยันความคิดของตัวเอง และภาพที่เห็นก็ทำเอาเขาถึงกับกระตุกยิ้มร้ายขึ้นมาในทันที

“ฮึ ใช่เธอจริงๆด้วยแฮะ”

เขาพึมพำออกมาแล้วเลื่อนส่องดูรูปภาพในช่วงเวลาต่างๆอย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่เขาจะกดเข้าไปที่หน้าเพจของตัวเองแล้วพิมพ์ตอบกลับเธอไปอย่างรวดเร็ว

ร้านสัก PK : สวัสดีทางร้าน มีคิววันเสาร์สัปดาห์หน้า ถ้าสนใจล็อกคิวก็ส่งชื่อกับเบอร์โทรมา แล้วจะติดต่อกลับไป

MOJI: ฉันขอล็อกคิวนะคะ ชื่อโมจิ เบอร์โทร 099xxx...xxx

ร้านสัก PK : มีไอดีไลน์ไหม ขอด้วยสิ

MOJI: มีค่ะ ID: MOJI-59 ไอดีไลน์ของฉันค่ะ

ร้านสัก PK : ชอบขนาด 59 

MOJI: เปล่าค่ะ เป็นเลขมงคลที่ฉันชอบค่ะ

ร้านสัก PK : แล้วมีแฟนหรือยัง 

MOJI: ฉันจำเป็นต้องตอบคำถามนี้ด้วยเหรอคะ

ร้านสัก PK : จำเป็นเพราะทางร้าน จะได้ลงคิวกับช่างให้ถูกต้องและเหมาะสม สรุปเธอมีแฟนหรือยัง

MOJI: ฉันโสดค่ะ ไม่มีแฟน

ร้านสัก PK : คนที่แอบชอบมีไหม

MOJI: ไม่มีค่ะ

ร้านสัก PK : แล้วคนคุยล่ะมีหรือเปล่า

MOJI: ไม่มีค่ะ 

ร้านสัก PK : งั้นจะล็อกคิวของเธอ ให้สักกับเจ้าของร้าน โดยตรงและช่วยมาให้ตรงต่อเวลาด้วย เขาไม่ชอบรอและถ้าใกล้ถึงวันนัด จะส่งข้อความทักไปแจ้งเตือนอีกที

MOJI: อ๋อค่ะ ขอบคุณค่ะ

เพลิงกันต์ แอบยกยิ้มขึ้นมาด้วยความพึงพอใจ พร้อมกับเลื่อนหาข้อความที่โมจิพิมพ์ตอบกลับมา แล้วคว้าโทรศัพท์ส่วนตัวของตัวเองขึ้นมา กดบันทึกเบอร์ของเธอรวมทั้งแอดไอดีไลน์เพิ่มคอนแทกต์อย่างตีเนียนในทันที 

“โมจิห้าเก้างั้นเหรอ หึหึ คงชอบของใหญ่สินะ”

#ด้านโมจิ

หญิงสาวที่กำลังนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา อย่างรู้สึกมึนงง เพราะเธอไม่คิดว่าทางร้านสักจะตอบกลับเธอมาเร็วขนาดนี้ 

สายตาพยายามวิเคราะห์จากตัวอักษรที่พิมพ์กลับมาอย่างถี่ถ้วนจนทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าคนที่ตอบกลับเธอมาอาจจะเป็นเจ้าของร้านหรือเปล่า 

“ตอบห้วนขนาดนี้ แถมลงคิวนัดได้เลย หรือว่าฉันกำลังคุยกับเจ้าของร้านสักตัวจริง งือคุยแบบนี้เหมือนจะจีบฉันเลย ถ้าตัวจริงเขาหล่อโฮกแบบยักษ์จินนี่ แล้วเขาชวนฉันเล่นจ้ำจี้ ฉันก็อาจจะตกลงก็ได้นะ คิกคิก”

โมจิ เอ่ยออกมาและหัวเราะคิกคักคนเดียวตามประสาคนบ้าผู้ชายหล่อ ก่อนจะรีบส่ายหน้าไปมาเพื่อสลัดความคิดแปลกๆของตัวเอง แล้วเริ่มเข้าไปส่องที่เพจของร้านสักอีกครั้ง จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้.....