Masuk
กรการณ์ยืนมองดูเด็กสาวร่างเล็กที่ดูมึนเมาเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์กำลังเต้นแร้งเต้นกาอยู่ในงานปาร์ตี้วันเกิดของหลานสาวตัวเองอยู่ครู่ใหญ่ เธอเงยหน้าขึ้นสบสายตาและยิ้มหวานให้กับหนุ่มใหญ่เป็นครั้งคราว
‘แพรวดาว’ สาวน้อยหน้าใสที่ชายหนุ่มจำได้ดีว่าเมื่อก่อนเด็กสาวน่ารักเรียบร้อยกว่าตอนนี้มาก ไม่เห็นหน้าแค่ปีเดียวไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนไปราวกับคนละคน เสื้อผ้าน้อยชิ้นที่เธอสวมใส่ทำให้คาดคะเนสัดส่วนของเธอได้อย่างชัดเจน หน้าอกใหญ่เอวคอดกิ่วและสะโพกกลมกลึงช่างเสริมรับกันได้เหมาะเจาะชวนมองจนกรการณ์และชายหนุ่มหลายคนอดไม่ได้ที่จะมองตามเรือนร่างเย้ายวนที่เต้นโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ
หลานสาวมักจะชวนบรรดาเพื่อนๆที่มหาลัยในกรุงเทพมาเที่ยวพักผ่อนที่รีสอร์ตของเขาช่วงปิดเทอมใหญ่ทุกครั้งและครั้งนี้ก็เช่นกัน แต่มาพักแค่ช่วงสั้นๆแค่อาทิตย์เดียวหรือสองอาทิตย์เท่านั้น
ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบๆงานที่มีเสียงเพลงดังสนั่นไปทั่วบริเวณอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินออกจากงานเพื่อกลับไปที่บ้านหลังใหญ่ของตัวเองที่อยู่ห่างออกไปเพื่อพักผ่อน หนุ่มใหญ่รู้สึกเหนื่อยอ่อนกับงานที่รีสอร์ตมาทั้งวันเพราะช่วงนี้ต้องเร่งปรับปรุงต่อเติมห้องพักใหม่เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวช่วงไฮซีซั่นที่จะมาถึงและยังมีงานในไร่ที่ต้องไปดูแลจัดการอีกหลายอย่าง
เสียงฝีเท้าที่วิ่งตามหลังมาทำให้หนุ่มใหญ่หันกลับไปมองดู แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าเป็นเพื่อนของหลานสาวที่ชื่อแพรวดาว
“ อากรณ์คะ เอ่อ..ดาวมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย ขอรบกวนเวลาอากรสักครู่ได้ไหมคะ ”
“ ได้สิ มีอะไรหรือเปล่า ”
“ ดาว เอ่อ..ดาวของเข้าไปคุยในบ้านได้ไหมคะ ”
สีหน้าและคำพูดของเด็กสาวทั้งตะกุกตะกักและดูประหม่า ช่างขัดกับการแต่งหน้าและการแต่งกายในเวลานี้ของเธอเหลือเกิน ชายหนุ่มก้มลงมองดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาที่บอกเวลาสี่ทุ่มกว่าๆอย่างใช้ความคิด มันดึกแต่ก็ไม่ดึกมากเท่าไหร่ แต่บ้านพักของเขาก็ห่างจากตัวรีสอร์ตอยู่พอสมควร
“ คุยกันตรงนี้ก็ได้นะ บ้านของอาต้องเดินไปอีกไกล ”
“ คุยตรงนี้ไม่สะดวกจริงๆค่ะ ดาวขอไปคุยที่บ้านอากรณ์ดีกว่านะคะ”
“ ได้สิ ” กรการณ์งุนงงเล็กน้อยแต่ก็พูดตอบรับเด็กสาวไปอย่างไม่คิดอะไร แต่ก็อดสงสัยไม่ได้เพราะเวลาแพรวดาวมาที่รีสอร์ตทีไรก็แค่พูดคุยทักทายตามมารยาทเท่านั้น
ร่างสูงกำยำเดินไปตามทางที่มีไฟส่องสว่างตามทางเดินเป็นระยะโดยมีเด็กสาวเดินตามหลังมาติดๆ บ้านพักของเขาตั้งอยู่ห่างจากรีสอร์ตไปทางด้านหลังเพื่อความเป็นส่วนตัวเพราะไม่อยากวุ่นวายปะปนกับบรรดาแขกที่มาพักรีสอร์ต
ทั้งคู่เดินมาถึงบ้านสองชั้นสไตล์คอนเทมโพรารีที่มีรั้วรอบขอบชิดอยู่เบื้องหน้า
พอเข้ามาในบ้านได้เด็กสาวก็กวาดสายตามองสำรวจภายในบ้านของเขาอยู่ครู่ใหญ่ บ้านของชายหนุ่มยังเหมือนเดิมจะมีเปลี่ยนไปเล็กน้อยแค่เฟอร์นิเจอร์บางส่วนและผ้าม่านเท่านั้น ก่อนจะหันกลับไปมองหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบที่หล่อล่ำเหมือนหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ กำลังขยับตัวลงนั่งลงบนโซฟาหนังวัวสีน้ำตาลด้วยท่าทางเหนื่อยๆ
“ นั่งก่อนสิดาว มีอะไรจะคุยกับอาเหรอ ” หนุ่มใหญ่มองเด็กสาววัยยี่สิบอย่างใช้ความคิดเมื่อเห็นเธอกวาดสายตาสำรวจภายในบ้านอยู่นาน แพรวดาวไม่ได้นั่งตามที่ชายหนุ่มบอกแต่กลับเดินเข้ามาหาเขาแทน
“ ดาวเห็นบ้านเงียบๆ อากรณ์อยู่คนเดียวเหรอคะ ” ใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษแอลกอฮอล์ ดวงตาฉ่ำหวานมองใบหน้าของชายหนุ่มนิ่ง
“ ใช่ ดาวมีอะไรจะคุยกับอาก็รีบๆคุย อาอยากพักผ่อน ” ชายหนุ่มพูดตัดบท เมื่อเห็นเธอไม่ยอมพุดอะไรออกมาสักที
พอได้ยินคำพูดของเขารอยยิ้มหวานก็ปรากฏบนใบหน้าสวยทันที แพรวดาวเดินมาหยุดยืนต่อหน้าชายหนุ่มพลางสูดหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อรวบรวมความกล้า
“ ทำไมอากรณ์ยังไม่มีแฟนสักทีคะ ดาวไม่เห็นอาจะสนใจผู้หญิงคนไหนเลย หรือว่าอาไม่ได้ชอบผู้หญิง เอ่อ..อากรณ์เป็นเกย์เหรอคะ? ”
“หนูท้อง” แพรวดาวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เอื้อมมือไปหยิบแท่งตรวจการตั้งครรภ์ออกมาจากกางเกงที่กองบนพื้นห้อง ยื่นส่งให้คุณอาหนุ่มดู“เรื่องจริงเหรอ? ” มองหน้าเมียเด็กที่พยักหน้ายืนยันคำตอบ สายตาและสีหน้าจริงจังของเด็กสาวไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด กรการณ์รู้สึกมึนงงกับเรื่องที่ได้ยิน วันนี้เขาเพิ่งบอกความจริงกับพี่ชายทั้งสองคนเพราะถูกซักถามไม่หยุด ทุกคนสงสัยเพราะรูปร่างของแพรวดาวไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด เรื่องมาแตกเอาจริงๆก็ตอนที่มารดาสอบถามไปที่โรงพยาบาลเรื่องประวัติการฝากครรภ์รวมถึงเรื่องตั้งท้องของแพรวดาว พวกท่านโกรธมากที่รู้ว่าเขาโกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ ชั่วโมงกว่าๆ ที่กรการณ์ต้องทนฟังมารดาบิดาเทศนาจนหูชา อีกฝ่ายนิ่งเงียบจนเเพรวดาวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง “เฮียไม่ดีใจเหรอที่หนูท้อง” เสียงหวานพูดตัดพ้อออกมาอย่างน้อยใจเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเรียบเฉย รู้สึกใจแป้วไปเลยเพราะคิดว่าเขาจะออกอาการดีใจให้เห็นบ้าง“ดีใจสิครับ จะไม่ดีใจได้ไงหนูท้องลูกเฮียทั้งคน”กรการณ์ยอมรับว่าตัวเองดีใจมากที่รู้ว่าแพรวดาวท้องแต่หน้าตาเขามันเป็นแบบนี้เอง วันนี้ก็มีแต่เรื่องเครียดๆทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องบิดามารดา
“จริงสิ ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย ขอบใจนะแกที่เตือน ”“อือ ฉันว่าแกท้องชัวร์ ตรวจเสร็จก็ไลน์บอกฉันด้วยนะ”“แกอย่าพูดแบบนั้นสิ คนยิ่งใจคอไม่ดีอยู่ ”“ ถึงท้องอากรณ์ก็รับผิดชอบแกกับลูกอยู่แล้ว จะกลัวอะไร ”“ไม่ได้กลัวเรื่องนั้น ฉันคิดว่าตัวเองยังไม่พร้อมมีลูกในตอนนี้ ฉันยังอยากเรียนหนังสือแล้วก็อยากเรียนจบพร้อมแกแล้วก็พวกเพื่อนๆอ่ะ ”“เออๆ อย่าคิดมาก...บางทีแกอาจจะไม่ท้องก็ได้ แต่ถึงจะท้อง ฉันก็มั่นใจว่าแกเป็นแม่ที่ดีได้นะ ” ยิปโซส่งยิ้มให้กำลังใจ เข้าใจในสิ่งที่แพรวดาวบอก เพราะเธอก็คิดแบบนั้นเหมือน...แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด เรื่องบางเรื่องก็อยู่เหนือการควบคุม“ อือ ขอบใจนะเพื่อนเลิฟ แกเข้าใจฉันที่สุดเลย รักแกจัง ” ซิปโซเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเธอจริงๆ คอยเชียร์คอยให้กำลังใจเธอทุกเรื่อง เรื่องไหนไม่ดีก็ช่วยพูดดึงสติพอมีเรื่องไม่สบายใจเศร้าใจก็คอยปลอบอยู่เป็นเพื่อนกัน “ อือๆ รู้แล้วๆ ” พอเห็นเเพรวทำท่าจะโผเข้ากอด ยิปโซรีบยกมือขึ้นเบรกทันควัน มือปากเพื่อนเลอะน้ำปากหวานขนาดนั้นยังจะมากอดเธออีก เเพรวดาวไม่อยากท้องเลยหันกลับมากินยาคุมตามเดิม เธออยากเรียนหนังสือให้จบพร้อมเพื่อนๆ ทุก
เสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากห้องน้ำตอนเช้ามืดปลุกอีกคนที่ยังหลับสนิทอยู่ให้สะดุ้งตื่นขึ้นมา หนุ่มใหญ่รีบลุกพรวดพราดออกจากเตียงทั้งที่สะลึมสะลือไม่ตื่นดี ก้าวเท้ายาวตรงไปยังห้องน้ำ มองดูเด็กสาวโก่งคออาเจียนกับชักโครกอยู่“หนูไม่สบายหรือเปล่า เฮียพาไปหาหมอดีไหม” กรการณ์หยิบกระดาษทิชชูเช็ดน้ำลายออกจากริมฝีปากเล็ก พยุงร่างบางที่อ่อนแรงลุกขึ้นยืนช้าๆ ใบหน้าหวานซีดเซียวจนเขาร้อนใจด้วยความเป็นห่วง“ไม่เอาๆ หนูแค่เวียนหัวแล้วก็คลื่นไส้เท่านั้นเอง พักสักหน่อยก็คงดีขึ้นเอง” เธอเกลียดการไปโรงพยาบาลที่สุด ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยป่วยหนักเลยสักครั้ง ส่วนมากเป็นหวัดเป็นไข้ก็ทานยานอนพักก็หายดีแล้ว“วันนี้หยุดดีไหม”“ดีขึ้นแล้วค่ะ เฮียไปอาบน้ำเถอะ มีประชุมเช้าไม่ใช่เหรอคะ” แพรวดาวยิ้มบางๆ เดินไปหยิบยาดมบนโต๊ะขึ้นมาเปิดดม มองตามร่างสูงที่เดินเข้าห้องน้ำไปโดยดีแพรวดาวไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้ตัวเองถึงมีอาการแปลกๆ เหม็นกลิ่นอาหารบางอย่างแล้วก็ยังเหม็นกลิ่นน้ำหอมที่เคยชอบอีก เช้านี้ยังเวียนหัวคลื่นไส้อาเจียนทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอก็กลับมากินยาคุมตามปกติแล้ว ที่ประจำเดือนยังไม่มาตั้งแต่เดือนก่อนอาจจะเพราะความ
“ตัวออกหอมบอกเหม็น ฉีดน้ำหอมเยอะเกินไปป่ะวะ”กรการณ์บ่นพึมพำเดินตามหลังแพรวดาวที่เดินไปหย่อนตัวลงนั่งตรงโซฟา พอจะหย่อนตัวลงนั่งเด็กสาวก็ตั้งท่าจะลุกหนีไปนั่งโซฟาที่อยู่ตรงกันข้ามกันแถมทำหน้าเหม็นบูดใส่เขาอีก“อ๊ะ เฮียไปนั่งห่างๆ หนูหน่อย เอ่อ..เฮียช่วยไปอาบน้ำก่อนได้ไหม” ได้กลิ่นน้ำหอมของเขาแล้วรู้สึกคลื่นไส้ ตอนเช้าได้น้ำหอมของตัวเองก็เวียนหัวทั้งวัน ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย“เพิ่งอาบมาเมื่อกี้เองนะ เฮียอยากกอดหนูใจจะขาดแล้ว” เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอมีน้ำมีนวลขึ้นผิดหูผิดตา อวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ…แค่คิดก็เกิดอารมณ์อยากจับคนตรงหน้าฟัดให้หายคิดถึง“มันเหม็นค่ะ เฮียไปอาบน้ำก่อนดีไหม หนูได้กลิ่นน้ำหอมเฮียแล้วเวียนหัว” แพรวดาวไม่รู้ทำไมได้กลิ่นน้ำหอมของเขาแล้วถึงเวียนหัวอยากอ้วกแบบนี้ ปกติไม่เคยเป็น“กลิ่นนี้หนูเลือกให้เฮียเองนะ ..ยังบอกให้เฮียฉีดบ่อยๆ เลย”“หนูได้กลิ่นแล้วเวียนหัว เฮียไปอาบน้ำเถอะ”“อืม งั้นเฮียไปอาบน้ำก็ได้” พอเห็นเธอทำหน้าพะอืดพะอมจะอ้วกใส่หน้าเขาอยู่รอมร่อก็รีบผละออกห่าง ไม่วายก้มลงดมตัวเองอีกรอบก็ไม่เห็นเหม็นอย่างแพรวดาวบอก ร่างสูงจำใจเดินไปเข้าห้องนอนเพื่อไปอาบน้ำล
“ใช่ ลูกกับคุณกรณ์รู้จักกันด้วยเหรอ” สรรพนามบ่งบอกความสนิทสนมทำให้สมพงษ์มองหน้าลูกสาวกับชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความแปลกใจแพรวดาวพยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านทิ้งให้คนทั้งคู่ยืนคุยกันต่อสมพงษ์รู้จักกับกรการณ์เพราะช่วงสองปีก่อนกรการณ์ขึ้นมาดูที่ดินแถวเชียงรายหลายครั้งแต่ยังไม่ได้ตกลงซื้อขายกัน ชายหนุ่มเป็นคนสุภาพและเป็นคนตรงๆ พูดคุยกันถูกคอเพราะชอบและสนใจในเรื่องเดียวกันสมพงษ์มองรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่ในลานจอดรถก่อนจะหันมาเชิญหนุ่มรุ่นน้องที่อายุห่างกันเจ็ดปีเข้าไปในบ้าน“คุณกรณ์มาดูที่หรือมาเที่ยวครับ” สมพงษ์พาชายหนุ่มเดินตรงไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร บนโต๊ะมีอาหารหลายอย่างวางอยู่เสร็จสรรพเรียบร้อยก่อนแล้ว“ผมมาเที่ยวบ้านแฟนน่ะครับ” ชายหนุ่มขยับตัวลงนั่งข้างเด็กสาวโดยมีสายตาของดาริกาและสมพงษ์มองดูอยู่ ดาริกาดูแปลกใจไม่น้อยที่สามีและแฟนลูกสาวรู้จักกัน“เพิ่งรู้ว่าแฟนคุณกรณ์เป็นคนเชียงราย ผมรู้จักหรือเปล่า” สมพงษ์พูดไปพลางตักอาหารเข้าปากไป เข้าไร่ชาตั้งแต่เช้ามืดตอนนี้หิวซกจนไม่ทันสังเกตอากัปกิริยาสีหน้าของใครทั้งนั้น“คุณพงษ์รู้จักดีเลยครับ แกงฮังเลอร่อยมากเลยนะครับ ผมไม่ได้ทานแกงฮ
“ อ๊า อืออ..เสียว ” แพรวดาวเชิดหน้าขึ้นสูง ริมฝีปากเล็กร้องครวญครางออกมาเบาๆ รู้สึกชอบเวลาที่ตัวเองได้เป็นฝ่ายควบคุมเกมรักเองแบบนี้“ อา..” กรการณ์ซี๊ดปากออกมาเบาๆ ดวงตาคมเข้มเป็นประกายเต็มไปด้วยแรงกำหนัดขณะมองดูร่างบางร่อนส่ายสะโพกกระแทกขึ้นลงบนแท่งร้อนของเขาไม่หยุด แพรวดาวในเวลานี้ช่างดูเซ็กซี่ร้อนแรงชวนมองจนไม่อยากละสายตา ยิ่งนานวันเข้าเธอก็ยิ่งเก่งยิ่งจัดจ้านถึงใจจนหนุ่มใหญ่อย่างเขาต้องยอมศิโรราบจริงๆ กรการณ์และแพรวดาวมาถึงเชียงรายตอนสิบโมง พอก้าวขาออกจากอาคารท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวงรถยนต์สปอร์ตคันหรูก็จอดรออยู่ตรงลานจอดแล้ว เลขามือฉมังของพี่ชายทำงานตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายไว้อย่างดี ทีแรกเขาตั้งใจจะขับรถยนต์ขึ้นไปเชียงรายเองแต่เพราะเมื่อคืนพวกเขาทั้งคู่สนุกกันหนักหน่วงเกินไป ตื่นเช้ามาเลยทั้งเพลียทั้งง่วงจะขับรถไปเชียงรายทั้งที่พักผ่อนไม่เพียงพอก็กลัวจะพากันไปไม่ถึงบ้านพ่อแม่ของแพรวดาวครั้งล่าสุดที่เขามาเชียงรายก็คงเป็นเมื่อสองปีก่อน เวลาผ่านมานานแค่ไหนผู้คนก็ดูเป็นมิตรและมีอัธยาศัยดีเหมือนเดิม ที่มีเปลี่ยนไปก็คงเป็นสิ่งก่อสร้างรวมถึงอาคารบ้านเรือนที่ถูกก่อสร้างขึ้นใหม่
“ ไม่มีคนเห็นหรอก อาอยากเอาดาวตรงนี้ก่อน ทำเสร็จแล้วเราค่อยไปต่อกันที่ห้องยาวๆดีไหม ดาวเตรียมใจไว้ด้วยล่ะ คืนนี้อาไม่ทำแค่รอบเดียวหรอกนะ ” คำพูดหยาบโลนและน้ำเสียงเย้าแหย่ทำเอาอีกฝ่ายรู้สึกเขินอายหนักกว่าเดิม “ อ๊า อากรณ์ ”นิ้วเรียวที่ขยับสอดใส่เข้ามาเพิ่มอีกนิ้วกำลังขยับกระแทกเข้าออกภายในรูเ
สุภาพบุรุษอย่างอากรณ์กำลังกลายสภาพเป็นเสือโหยที่กำลังจะขย้ำเหยื่อตัวน้อย แพรวดาวบิดเร่าไปมาบนหน้าตักเมื่อถูกมือใหญ่บีบขยำเนินเนื้อนุ่มอย่างสนุกมือก่อนขยับนิ้วเรียวถูไถลงบนติ่งเสียวเม็ดน้อย หยอกเย้ามันเล่นไม่หยุดน้ำเสียวลื่นใสไหลชโลมก้านนิ้วจนเปียกชุ่มเด็กสาวหอบหายใจถี่ ดวงตาฉ่ำวาวเต็มไปด้วยอารม
“ นี่คือเรื่องที่ดาวจะคุยกับอาเหรอ ” ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นมองเด็กสาวที่ยืนค้ำตัวเขาอยู่ เสื้อครอปสายเดี่ยวและกระโปรงสั้นที่เธอสวมอยู่ทำเอาหนุ่มใหญ่อดมองดูมันไม่ได้ แล้วยังผิวขาวเนียนที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมายั่วยวนสายตาอีกกรการณ์เบือนสายตาไปจากเด็กสาวตรงหน้า“ ดาวแค่สงสัย เห็นยิปซีบอกว่าอากรณ์ไม่ส
“หนูดาวๆ ”“อืออ..ดาวง่วง พอเถอะค่ะอากรณ์..ดาวทำไม่ไหวแล้ว” แพรวดาวพูดออกมายืดยานด้วยอาการสะลึมสะลือขณะที่เปลือกตายังปิดสนิทอยู่“เก้าโมงแล้วนะ ถ้าตื่นสายกว่านี้เดี๋ยวทุกคนก็รู้หรอกว่าดาวอยู่กับอาที่นี่” กรการณ์พูดยิ้มๆ ขณะมองเด็กสาวที่หาวหวอดออกมาราวกับเด็กเล็กๆพอได้ยินคำพูดของหนุ่มใหญ่อาการง่วงเ







