LOGINShare
บทที่ 7 ดูหนัง
publish date:
2026-05-06 16:56:02“เด่น ฉันยังไม่ได้ถามเธอเลยว่า เธอคุยอะไรกับหมออัฐพลบ้าง”
ดาหลาเอ่ยถามเด่นนภาด้วยความสงสัย เพราะเธอมองเด่นนภาและอัฐพลตลอด และเธอชื่นชมในใจที่เขาสองคนราวกับกิ่งทองและใบหยก และอีกอย่างอัฐพลเองก็ไม่เคยขึ้นเต้นรำกับไฮโซคนไหน อีกทั้งยังโสดอีกด้วย “เปล่า” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาไม่กล้าสบสายตาดาหลา “แน่นะ เห็นคุยกันน่าจะสนุก” ดาหลาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องทั่วไป” “จร้า จะเชื่อ ถึงที่พักแล้ว พรุ่งนี้ไม่มีงานพักผ่อนให้เต็มที่ วันจันทร์มีถ่ายนิตยสารโมเดล” ดาหลาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ตรีมอะไรหรือ” “ไม่บอกให้รุ่นเอาเอง ไปพักผ่อนเถอะ” ดาหลาเอ่ยบอก ขณะที่รถจอดที่หน้าคอนโดหรู เด่นนภาค่อยๆ ก้าวลงจากรถ แล้วหันกลับมามองดาหลา ดาหลาโบกมือให้กับเธอ “แล้วเจอกัน” “แล้วเจอกัน” เด่นนภาก้าวเดินออกจากห้องน้ำหลังจากเธออาบนเสร็จสิ้น ตัวเธอสวมเพียงผ้าขนหนูพันร่างกาย บนหัวของเธอใช้ผ้าโพกหัวเอาไว้หลังจากเช็ดเรียบร้อย แล้วจะเอาไดร์มาเป่าผม แต่ทว่าเสียงของไลน์ดังขึ้น เธอจึงเลือกเดินไปที่มือถือ เธอกดปุ่มด้านล่างเพื่อเปิดหน้าจอ ไม่ช้าหน้าจอก็สว่างขึ้น เธอเห็นข้อความเด้งขึ้นมา LINE Dr. Atapon พรุ่งนี้ ผมจะมารอคุณที่ เดอะ คลัสเตอร์ ร้านอาหารนี้อยู่ไหนอะ ว่าแต่เขาเอาไลน์ของฉันมาจากไหน? เด่นนภาขับรถหรูสีแดงสดคู่ใจ รถคันนี้เป็นรถที่พ่อของเธอซื้อให้วันเกิดปีที่แล้ว อีกทั้งรถคันนี้เป็นรถแข่งอีกด้วย จึงมีเพียงสองที่นั่งเป็นเบาะหนังอย่างดีเลยทีเดียว และยังขับนุ่มมากๆ ด้วย เธอออกจากคอนโด จนมาถึงหน้าร้านในตอนนี้เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงห้าสิบ อีกสิบนาทีก็เป็นเวลาที่เขานัดไว้ เธอจอดรถไว้ที่ลานจอดรถข้างๆ ร้าน เธอมองไปยังข้างๆ ร้านเป็นโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ และเป็นโรงพยาบาลของครอบครัวของเขาด้วย เธอก้าวเดินเข้าไปในร้าน เธอยังไม่ถอนแว่นตาสีดำออก เพราะกลัวว่าผู้คนจะจำเธอได้ สายตาราวกับเหยี่ยวของเธอมองเข้าไปในร้านบริกรสาวก้าวเดินมาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีครับคุณผู้หญิง ได้จองโต๊ะอาหารไว้หรือเปล่าคะ” บริกรสาวเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ “เปล่าค่ะ” “รอสักครู่นะคะ” พนักงานคนนั้นก็ส่งสัญญาณเข้าไปในร้านด้วยมือถือเพื่อหาโต๊ะให้เธอ เธอเองก็ยืนรอสักพักพนักงานคนใหม่เดินมาหาเธอ “สวัสดีค่ะ เชิญคุณผู้หญิงเข้าไปในร้านค่ะ” บริกรสาวเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงนอบน้อม เด่นนภาก้าวเดินตามพนักงานสาวคนใหม่เข้าไปในร้าน เธอทอดสายตามองเข้าไปในร้านสไตล์โทนขาวดำ ภายในร้านยังมีน้ำตกจำลอง โต๊ะอาหารนั้นจะเป็นไม้ส่วนใหญ่ เธอหันว่าชายหนุ่มนั่งหันหลังอีกทั้งเขายังเซตผมอย่างดีเช่นทุกครั้งที่เธอเห็น เธอจึงเดินไปหาเขาทางด้านหน้า “หาร้านยากไหม” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ไม่” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ “เชิญนั่งครับ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงนั่งลงบนเก้าอี้ทันที “ว่าแต่คุณรู้ไลน์ฉันได้อย่างไง” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ไม่ยากหรอกถ้าผมจะหา ว่าแต่จะกินอะไรดี” เขาเอ่ยถามแล้วยื่นเมนูให้เธอ เธอจึงหันไปบอกบริกรที่รอรับคำสั่ง “ขอน้ำส้มกับสลัดซีซ่าร์หนึ่งที่ค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ครับคุณผู้หญิง” บริกรเอ่ยบอก และกดรายการอาหารในไอแพด “คุณกินแค่นี้เหรอ” เขาถามด้วยความสงสัย “ค่ะ” เธอเอ่ยบอกเขา “เอาสเต็กเนื้อวากิวราดซอสพริกไทยดำและไวน์แดงที่เคยสั่งจำได้ใช่ไหม” เขาเอ่ยบอกบริกร “ค่ะ” บริกรสาวเอ่ยบอก อือหือ...ดื่มเหล้าแต่กลางวัน ไปตรวจคนไข้มือจะไม่สั่นสลับสมองซีกซ้ายไปขวา ซีกหน้าไปซีกหลังเหรอ “ผมออกตรวจแล้ว” อัฐพลเอ่ยบอก “คุณก็เป็นหมอ ทำไมไม่รักษาสุขภาพตัวเอง” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ผมแค่ผ่อนคลาย คุณเป็นห่วงผมหรือ” เขาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เปล่าถามเฉยๆ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “วันนี้ผมนัดคุณมา ผมอยากมีเรื่องจะคุยกับคุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “มีอะไร” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “คือว่า...” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และท่าทางเขาเหมือนไม่กล้าพูด เธอจึงเอ่ยถามเขากลับไปอีกครั้ง “มีอะไรคะ” เธอเอ่ยถามเขาอีกครั้ง “วันนี้ไปดูหนังกับผมได้ไหม ไปดูเป็นเพื่อนผม” เขาเอ่ยถามเธอ ดูน้ำเสียงเป็นกังวลพอประมาณ “ได้สิคะ ฉันว่างๆ อยู่ ว่าแต่คุณอยากดูเรื่องอะไร” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย หลังจากที่เด่นนภาทานอาหารกลางวันอัฐพลแล้ว เขาก็มาพาเธอมาเอสซีคารา ซึ่งเป็นห้างและมีโรงภาพยนตร์ใหญ่ที่สุดในย่านนี้ ความจริงแล้วตั้งแต่เป็นนักศึกษาแพทย์มาเขาก็ไม่เคยเข้าโรงหนังอีกเลย เพราะเขาหมกมุ่นกับการเรียนและการสอบ จนพ่อและแม่ของเขาพาออกไปเที่ยวบ้าง กลัวว่าเขาจะเครียดเกินไป แต่ยังไม่วายที่จะพกหนังสือไปอ่าน ด้วยนิสัยเขาเหมือนพ่อและพี่ชายที่ชอบอ่านหนังสือด้วยเช่นกัน แต่ว่าพี่ชายของเขานั้นเรียนบริหาร เพื่อบริหารงานต่อจากพ่อ ส่วนเขาขอบเรื่องกายภาพจึงเรียนแพทย์เพื่อเป็นหมออย่างทุกวันนี้ “นายน้อยครับ” ชายวัยเดียวกับเขาเอ่ยเรียกเจ้านายของตนเอง เธอเห็นว่าเขาอาจเป็นบอดี้การ์ดของอัฐพล เพราะดูการแต่งตัวเหมือนบอดี้การ์ดบ้านเธอไม่มีผิด ส่วนชายหนุ่มอีกคนนั้น เขาสวมชุดสูทเช่นเดียวกันในมือหนาน้ำโคกสองแก้วที่ใส่ถุงหิ้วกับป๊อปคอร์นถังใหญ่ส่งให้อัฐพล อัฐพลรับเอาไว้ทั้งสองอย่าง “ให้ฉันช่วยถือนะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “คุณถือตั๋วหนังนะ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วส่งตั๋วหนังให้เธอ เธอรับไว้ แล้วก้าวเดินข้างๆ เข้าไปยังที่ตรวจก่อนเข้าไปในโรงหนัง โดยมีบอดี้การ์ดสองคนก้าวเดินตามมาเพราะซื้อตั๋วเข้าไปด้วยกันเพื่อดูแลเจ้านายของเขา แม้กระทั่งในโรงพยาบาลเขาก็อยู่กับอัฐพล แต่ว่าจะนั่งอยู่หน้าห้องตรวจ เพื่อดูแลความปลอดภัย อัฐพลให้บอดี้การ์ดไปซื้อตั๋วหนังระดับพรีเมียมแบบเป็นเตียงนอนมาสี่ที่รวมถึงบอดี้การ์ดสองคนที่จะตามเข้าไป เธอจึงเดินไปนั่งบนเตียงหนามีผ้าห่มพร้อม บริกรสาวก็ก้าวเดินเข้ามาถามว่าจะเอาอะไรไหม เพราะมันสั่งอาหารได้ เธอเองก็พึงรู้ไม่ต่างจากเขา เขาจึงสั่งไวน์จากบริกรไม่ช้าบริกรก็นำไวน์มาเสิร์ฟให้เขาและเธอ หลังจากหนังฉายไปครึ่งชั่วโมง ดวงตาที่หนังอึ้งมันปิดลงเรื่อยๆ จนหลับ อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว จนกระทั่ง.... “คุณตื่นได้แล้วหนังจบแล้ว” เสียงของอัฐพลดังเข้ามาในโสตประสาทของเธอ ฉันลืมตาขึ้นช้าๆ มองจอ ตามันเป็นเพลงปิดหนังแล้ว ฉันหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอ “หนังจบแล้วหรือคะ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ไม่กล้าใช้มือเรียวขยี้ดวงตาให้ตื่น เพราะเธอแต่งหน้ามาด้วย “ครับ” เขาเอ่ยบอก “หนังเป็นอย่างไงบ้างคะ” “จบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง” “นั้นและที่ฉันต้องการ” “ผมจะไปส่งคุณที่คอนโด” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ถ้าเขาไปถึงคอนโดดาหลาต้องรู้แน่ๆ ซึ่งมันไม่ดีกับตัวเธอและตัวเขา เพราะเธอเองคือคนของสังคมไม่ต่างกับเขา นักข่าวอาจแห่งมาที่คอนโดก็ได้ “แต่ฉันขับรถมา...” เธอเลือกที่จะปฏิเสธเขา “เอากุญแจให้ตะวัน ส่วนคุณผมไปส่ง” เขายื่นคำขาดให้เธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอกลับบ้าจี้ส่งกุญแจให้บอดี้การ์ดของเขา เขาจึงถือวิสาสะจับมือเรียวของเธอก้าวเดินออกจากโรงหนังทันที เพื่อไปยังลานจอดรถ
Latest chapter
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] Special episode [จบบริบูรณ์]
Special episodeกาลเวลาผ่านพ้นไปถึงสิบปี ถึงกาลเวลาเปลี่ยนผันไปถึงสิบฤดูกาลก็ตามที แต่ความรักของอัฐพลก็ไม่เคยน้อยลงไปเลย ยิ่งกาลเวลาผ่านไปเขาเองก็ยิ่งรักเธอมากขึ้น อัฐพลยังคงทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลและศูนย์วิจัยที่อังกฤษ โดยไปปีละสามถึงสี่ครั้งเพื่อไปยังแล็บอังกฤษ และยังทำมูลนิธิเช่นเดิมส่งเสริมเด็กเรียนดีไปเรียนต่างประเทศเพื่อเป็นบุคลากรทางการแพทย์ และมาทำงานในโรงพยาบาล และยังส่งเด็กนักเรียนไปยังโรงพยาบาลทั้งในประเทศและแถบแอฟริกาเพื่อหาประสบการณ์ส่วนเด่นนภาเธอก็อยู่บ้านเลี้ยงลูกสามคน โดยลูกคนแรกและคนที่สองเป็นคู่แฝดชาทั้งคู่ โดยคนแรกชื่อน่านฟ้า และคนที่สองชื่อปฐพี เขาทั้งสองคนห่างกันไม่กี่นาที และเป็นพี่น้องที่ไม่ค่อยตีกันเท่าไหร่ เพราะเธอสอนให้รู้จักแบ่งปัน และไม่ค่อยได้ซื้อของเล่นให้พวกเขา เธอสอนให้ประดิษฐ์เอง เหมือนที่พ่อเธอสอนอยากได้สิ่งใดต้องทำด้วยตัวเอง เธอจึงยึดหลักคำนี้มาใช้ เขาทั้งสองเติบโตด้วยหนังสือส่วนใหญ่ เขาทั้งสองชอบหนังสือไม่ต่างจากอัฐพล ชอบเข้าไปอยู่ในห้องหนังสือกันสามคนพ่อและลูกๆ เขาชอบอธิบายเป็นภาษาอังกฤษด้วยกายภาพร่างกายของมนุษย์และวิทยาศาสตร์เคมีโดยการทดลองสารต่างๆ
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 25 กลัดมัน - จบ
สามเดือนต่อมาเธอได้เลือกชุดแต่งงานและของชำร่วย รวมไปถึงสถานที่แต่งงาน และเช้าครอสเจ้าสาวเพื่อจะแต่งงานอีกหกเดือนข้างหน้า ช่วงนี้เขาก็อยู่โรงพยาบาลหลักในกรุงเทพไม่ได้เป็นจิตอาสาออกไปนอกประเทศเหมือนเมื่อก่อนเพื่อเตรียมตัวแต่งงาน แต่ว่าเวลาว่างของเขาก็แทบไม่มีเช่นเดิม คนที่ว่างสุดๆ ก็คงเป็นเธอมากกว่า ที่ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากไปออกรายการและถ่ายแบบบ้างเป็นครั้งคราวเธอมองตารางงานของนายแพทย์อัฐพล เตชะวงศ์วรากุลในไอแพดเห็นว่าเขาเลิกเที่ยงตรง ช่วงบ่ายว่างเธอคิดว่าจะไปหาเขาและไปกินข้าวพร้อมกัน เธอจึงแต่งตัวด้วยเดรสสีขาวผ้าปาดไหล่แขนตุ๊กตา กระโปรงบานๆ เหนือหัวเข่า รองเท้าส้นสูงส้นแหลมสี่นิ้วสีขาวที่เธอใส่จนชิน พร้อมด้วยกระเป๋าแบรนด์เนมสีขาวลายหนังจระเข้ที่เขาซื้อให้เธอเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลตั้งแต่รปภ. จนถึงบุคลากรภายในโรงพยาบาลต่างยกมือไหว้เธอ ทำให้เธอนึกสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงยกมือไหว้ หรือจะเป็นเพราะการประกาศการแต่งงานเมื่อเดือนก่อน อีกทั้งพวกเขาเผยรอยยิ้มและดูนอบน้อมต่างจากครั้งก่อนที่เธอมา เธอจึงเดินขึ้นไปยังชั้นสองตรงแผนกเดิมที่อัฐพลอยู่ เธอภาวนาไม่ให้น้ำค้างลาหยุดในวันนี้ด้วยเถิด“สวัสดี
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 24 แรงไปแล้วนะ [NC30+]
“ก็เด่นไงเล่า เด่นนภา จันทร์วัชรโภคิน คนที่พี่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแฝงไปด้วยความเร่าร้อน เธอจึงหันใบหน้ากลับมาหาเขา“พี่หมอ...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มองนัยน์ตาของเขาช่างทองแสงเป็นประกายราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า“สุขสันต์วันเกิดนะเด่น ขอให้เด่นมีความสุขมากๆ นะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาหยิบสร้อยเงินเส้นเล็กจี้เพชรรูปหัวใจสีชมพู มันสวยและเลอค่ามาก และเธอเองก็ไม่ค่อยได้เห็นเพชรน้ำงามเช่นนี้มากนัก“ให้เด่นเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น“พี่ไม่รู้ว่าจะให้อะไรเด่น แต่มีช่างเหมือนเพชรนำเพชรมาขายให้พี่สองเม็ด เห็นเขาบอกเป็นเพชรที่หายากมากๆ พี่เลยให้ช่างเพชรที่เป็นเพื่อนพี่ที่เป็นเจ้าของร้านเพชรดูให้ เขาบอกว่าเป็นเพชรน้ำงามทั้งสองเมตร พี่เลยให้เขาทำสร้างคอให้เด่น อีกเม็ดหนึ่งเป็นสีชมพูพี่ว่าจะให้เพื่อนทำเป็นแหวนแต่งงานของเรา” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“หันหลังสิ พี่จะใส่ให้” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอจึงหันกลับหลัง เขาจึงสวมสร้อยเพชรให้เธอ เมื่อเขาสวมเสร็จเธอจึงเดินไปที่หน้ากระจก เธอมองเพชรเม็ดนี้ แล้วจับจี้เพชรขึ้นมาดู เธอรู้ว่าเม็ดชิ้นนี
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 23 ขี้น้อยใจ
เด่นนภาก้าวเดินลงจากรถตู้หรู เธอเหยียบลงบนพื้นรันเวย์ เพื่อก้าวเดินขึ้นเครื่องบิน เพื่อบนต่อไปยังแอฟริกา โดยมีอัฐพล และคณะนักศึกษาแพทย์ตามมาอีกสิบคน ซึ่งได้ทุนของมูลนิธิของอัฐพล รวมไปถึงคนจากกองประกวด และบอดี้การ์ดตามไปอีกสิบกว่าคน“เด่น”ดาหลาและช่างแต่งตัวอีกสีคนที่เธอคุ้นเคยเอ่ยเรียกเธอโดยพร้อมเพรียงกัน“สวัสดีค่ะทุกคน” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยยิ้มให้กลับทุกคน“สวัสดีครับหมออัฐ” ประสิทธิ์เอ่ยทักทายอัฐพล และยกมือไหว้กันและกัน เธอเองก็ยกมือไหว้ประสิทธิ์“สวัสดีครับ” อัฐพลเอ่ยทักทายประสิทธิ์ ส่วนเด่นนภาก้าวเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามของดาหลา“พักผ่อนเพียงพอไหม” ดาหลาเอ่ยถามเด่นนภาด้วยรอยยิ้ม กะพริบตาให้เธอข้างหนึ่ง เด่นนภาเผยรอยยิ้มด้วยความเขินอาย เพราะเธอพอจะเดาได้ว่าดาหลาหมายถึงสิ่งใด“พอสิจ๊ะ” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ถ้ายังไม่ได้นอน นอนเลยนะ อีกประมาณสิบสี่ชั่วโมงกว่าจะถึง” ดาหลาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม มองเธออย่างรู้ทัน ส่วนพ่อตัวดีทำไม่ให้เธอได้พักผ่อนเกือบทั้งคืน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ถ้าอยู่กันสองคนจะตีให้ลายทั้งตัวเลย“สวัสดีครับ ผมสมเกียรติ ประกาศิต เป็นกัปตันเครื่องคนที่หน
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 22 ลูกบอล [BDSM + NC30+]
เช้าวันต่อมาเธอนั่งรถตู้หรูคันสีดำออกจากคอนโดสำนักงานของอัฐพลไปยังกองประกวด ตอนแรกดาหลาพี่เลี้ยงของเธอจะมารับด้วยตัวเองที่คอนโด แต่อัฐพลโทรไปบอกดาหลาว่า ให้เธอไปกับเขา โดยให้ดาหลาไปรอที่กองประกวดเลย เพื่อการประชุมไปแอฟริกาวันจันทร์หน้า“เป็นไงบ้างลูกบอลที่อยู่ในตัวเด่น ยังอยู่ดีใช่ไหม” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ข้างๆ ริมหูของเธอ ขณะที่เธอพยายามตั้งสติ เพราะลูกบอลสี่อยู่ในกลีบร่องของเธอ เธอใช้มือเรียวลูบไล้เรียวขาทั้งสองข้าง“พี่หมอ มันเสียวแปลกๆ เอาออกได้ไหม” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบา เขาใช้มือหนาลูบไล้เรียวขาของเธอเข้ามาในกระโปรงเดรสสีชมพูกลีบดอกบัวที่เธอสวมใส่อยู่ เธออยากร้องครางออกมาใจจะขาด แต่ทว่าเธอและเขาไม่ได้อยู่ในรถแค่สองคน เพราะมีบอดี้การ์ดและตะวันนั่งอยู่ข้างๆ คนขับ“เดี๋ยวพี่เอาออกให้” เขาเอ่ยบอกเธอ“อย่าค่ะ...เดี๋ยวพี่ตะวันได้ยิน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบาแตะมือเขาให้หยุด เขาใช้มือหนาล้วงเข้าไปเอาลูกบอลที่เลอะไปด้วยน้ำกามของเธอ เขาจึงดึงตัวจับทำให้ลูกบอลที่เชื่อมต่อจากโซ่หลุดออกมาหนึ่งลูก เธอใช้มือเรียวจับไหล่ของเขา และจิกเล็บด้วยความเสียว เม้ม
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 21 สามครั้ง [NC30+]
“ในเมื่อคุยไม่รู้เรื่องก็กลับไปคุยที่บ้าน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง การกระทำของเขาทำให้คนทั้งร้านหันกลับมามองเขาอีกครั้ง เพราะเขาแบกเธอขึ้นหลัง“พี่หมอปล่อยนะ” เธอตะโกนใส่เขาอีกครั้ง อีกทั้งมือเรียวยังทุบหลัง ทั้งขวน ทั้งตบ เขาก็ปล่อยให้เธอทั้งทุบทั้งตีหลังของเขา“ปล่อย...ฮือ...” เธอปล่อยโฮระหว่างที่เขาก้าวเดิน คนในบาร์ก็ยังสนใจเขาและเธอ แต่ว่าตอนนี้เขาไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้นที่จะมองเขาและเธอ“พี่หมอไม่รักเธอแล้ว” เธอตะโกนเสียงดัง ขณะที่เขาเดินเงียบๆ ออกจากร้านไปลานจอดรถ บอดี้การ์ดของเขาเปิดประตูรถให้เขา เขาวางเธอลงบนที่นั่งใกล้คนขับ“ฉันกลับเอง” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เขาคาดเบลท์ให้เธอ แล้วปิดประตูรถฝั่งของเธอ แล้วเดินไปยังฝั่งคนขับนั่งลงคาดเบลท์“คนบ้า คนใจร้าย ไอ้คนไร้หัวใจ” เธอตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความโกรธ เขากลับเงียบไม่พูดอะไร และขับรถออกไปจากตรงนี้“พี่หมอไม่รักเด่นแล้ว พี่หมอไม่รักฉันแล้ว...ฮือ....” เธอปล่อยโฮอีกครั้ง กลับเขานิ่งไม่พูดอะไรออกมาพี่ไม่พูดกับเด่น แสดงว่าพี่ชอบน้ำค้างใช่ไหม ถ้าพี่ชอบเธอ พี่ก็ปล่อยเด่นไปสิ” เธอเอ่ยบอกทั้งน้ำตา“พี่ไม่ปล่อยเด่นไปไหนง่า
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 10 บทเพลงรัก
เมื่อฉันมองเข้าไปในดวงตาของคุณ ฉันมีเหตุผลทั้งหมดว่าทำไม ฉันอยากมีชีวิตอยู่ในวันต่อไป คุณทำให้ทุกอย่างมันง่ายดายด้วยมือของคุณ และสิ่งที่บริสุทธิ์ที่สุดที่ฉันจะเป็นเจ้าของ ผมสัมผัสได้ว่า ผมจะไม่อยู่คนเดียวอีกต่อไปที่รัก ผมรู้สึกเหมือนได้รับพรจากพระเจ้าคุณคือสิ่งพิเศษในชีวิตของผมที่รัก ผมรู้สึกเ
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 9 เดท
เธอยืนถ่ายภาพในส่วนของสระว่ายน้ำภายในโรงแรมหรูใจกลางเมือง ซึ่งเป็นโรงแรมที่จัดงานการกุศล คือโรงแรม โรงแรมเดอะ แกรนด์ วรางกูร นอกจากเป็นโรงแรมที่สวยแล้ว ยังมีโลเคชั่นต่างๆ ยังสวยอีกด้วย ทำให้โรงแรมนี้เป็นที่ถ่ายหนังอยู่บ่อยครั้ง เพราะด้วยคนไม่พลุกพล่านด้วยราคาแพงหูฉีกกันเลยทีเดียว สระว่ายน้ำแห่งนี้เ
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 8 เซอร์ไพรส์
เขาขับรถสปอร์ตหรูสีดำสนิท ขับออกจากห้างสรรพสินค้าไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับบ้านของเธอ อีกทั้งเขากำลังขึ้นทางด่านทางไปบางปะอิน-ชลบุรี ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจว่าเขาจะพาเธอไปไหนกันแน่“คุณจะพาฉันไปไหน” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ผมจะพาคุณไปที่ ที่หนึ่งคิดว่าคุณต้องชอบ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นเสียงแจ๊
โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP] บทที่ 6 เต้นรำ
เด่นนภาเปลี่ยนชุดเสร็จสิ้น ดาหลาพาเธอมานั่งเก๋งหรูสีดำที่กองประกวดจัดหาให้ เธอนั่งลงบนรถทันที โดยดาหลาโกยกระโปรงพองๆ เข้าไปในรถ แล้วนั่งข้างๆ เธอและปิดประตูลง“ว่าจะถามตั้งแต่เมื่อกี้ เราต้องมีคนขับรถด้วยเหรอ” เด่นนภาเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ใช่สิจ๊ะ เธอไม่ได้เป็นคุณหนูบ่อน้ำมันอย่างเดียว แต่เป็นบุคคล
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย726.4K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.5K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X136.7K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว177.9K viewsกุศโลบายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม223 viewsใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex209 viewsพ่อเลี้ยงขา... หนูแฉะไปหมดแล้ว... ลงโทษหนูสิคะ
Heln208 viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow197 views
