LOGINShare
บทที่ 8 เซอร์ไพรส์
publish date:
2026-05-06 16:57:59เขาขับรถสปอร์ตหรูสีดำสนิท ขับออกจากห้างสรรพสินค้าไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับบ้านของเธอ อีกทั้งเขากำลังขึ้นทางด่านทางไปบางปะอิน-ชลบุรี ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจว่าเขาจะพาเธอไปไหนกันแน่
“คุณจะพาฉันไปไหน” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ผมจะพาคุณไปที่ ที่หนึ่งคิดว่าคุณต้องชอบ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นเสียงแจ๊ซดังออกจากลำโพง ซึ่งเป็นทำนองช้าๆ เข้ากับบรรยากาศเอามากๆ เธอนั่งมาได้สักพัก ขณะที่รถมุ่งหน้าสู่พัทยา เธอมองฟ้าที่มีแสงจันทร์สาดส่องพร้อมกับแสงดาวในค่ำคืนนี้ มันสว่างไสวและงดงามอย่างยิ่งเมื่อมาอยู่นอกกรุงเทพ “ตอนผมเด็กๆ ผมชอบดูดาวมาก เพราะพ่อของผมซื้อกล้องส่องดาวให้คนละตัว แต่ละคนก็ต่างศึกษา วันหนึ่งผมทำกล้องแตก ผมร้องห่มร้องไห้ใครปลอบก็ไม่ยอมหยุด พ่อผมว่าอย่างไงรู้ไหม” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ และเว้นให้เธอเอ่ยถาม เธอหันไปมองเขา เขาจึงพูดต่อ “อัฐลูกพ่อ เราทำมันพังได้เราก็ซ้อมมันได้ ลองพยายามซ่อมมันดูสิ แล้วผมก็ซ่อมมันสามวัน จนมันใช้ได้ใหม่อีกครั้ง ถึงมันจะร้าวไปบ้างมันก็ใช้ได้ถึงทุกวันนี้” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “กล้องส่องดาวของคุณมันอยู่มากี่ปีแล้ว” เธอเอ่ยถาม “ประมาณยี่สิบห้าแล้วละ” “ขอบคุณค่ะที่เล่าให้ฟัง” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “มีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากบอกคุณ ผมยังไม่มีแฟน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอมองใบหน้าเขาผ่านความมืด ขณะที่เขามองตรงไปด้านหน้า แต่คำถามของเขาเหมือนเขากำลังจะจีบเธออยู่ “คุณกำลังจีบฉันอยู่เหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขากลับเลี้ยวรถไปจอดที่จุดพักรถ ตรงนี้มีแสงไฟมากมายและมีรถจอดกันเยอะแยะเลยทีเดียว แต่เธอตกใจเมื่อเบาะของเธอถูกเขาปรับเบาะลง “คุณจะว่าอะไรไหมถามผมจะจีบคุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง จริงจังจนเธอรู้สึกว่าเขากำลังจีนเธอจริงๆ “คุณกำลังจีบฉันอยู่เหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและเขินอายที่เขาจ้องมองนัยน์ตาของเธอทั้งสองข้าง มันเต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนหวาน ซึ่งเธอไม่เคยเห็นนัยน์ตาของเขาเช่นนี้มาก่อน หรือฉันจะฝันไป “คุณจะว่าอะไรไหม ถ้าผมจะจีบคุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เธอกลับรู้สึกใจเต้นราวกับกองศึกที่ถูกตีกระหน่ำในสนามรบ นอกจากใจสั่นแล้ว ใบหน้าของเธอยังแดงก่ำด้วยความเขินอาย “คุณคือผู้หญิงคนแรกที่ผมขอจีบ และเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมอยากจะบอกรัก ผมไม่เคยรู้สึกชมชอบใครมาก่อน แต่กับคุณผมแน่ใจแล้วว่าจะบอกรักคุณ ไม่ว่ายามหลับหรือยามตื่น ผมจะคิดถึงแต่ใบหน้าของคุณ” “อัฐ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาไม่สามารถออกมาเป็นคำพูดได้ เหมือนกับน้ำเต็มปากมากกว่า ทั้งที่เธอเองก็แอบชอบเขามานานแล้วเช่นกัน “คุณไม่ต้องเชื่อผมตอนนี้ก็ได้ กาลเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ผม ว่าผมรักคุณมากแค่ไหน เด่นนภา” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ใช้มือหนาเกลี่ยน้ำตาจากขอบตาทั้งสองข้างที่เอ่อออกมา “ไม่ร้องนะ น้ำตาไม่เหมาะกับใบหน้าหวานๆ ของคุณ” เขาเอ่ยบอกอีกครั้ง “ฉันทำไม่ดีแถมยังต่อว่าคุณ ทำไมคุณถึงชอบฉัน” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ผมน่าจะชอบตรงบันไดมั้ง” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย เธอจำได้ดีว่าวันนั้นเราสองคนพบเจอกันเช่นไร ‘เดินภาษาอะไรวะ’ เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียหงุดหงิด อาจเป็นเพราะเธอปวดปัสสาวะ ‘คุณผู้หญิง คุณนั้นละที่ชนผม’ เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ‘คุณเดินไม่ดูฉัน คุณต้องขอโทษฉัน’ เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดอย่างมาก ที่มีคนกล้าต่อปากต่อคำกับเธอไม่หยุด ถ้าเป็นเพื่อนกู กูด่านะ ด่าไม่เลี้ยงด้วย ‘นี่คุณสวยชะเปล่า แต่ทำไมมารยาทไม่ดีเลยละ’ เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ ‘นายมัน...’ เธอคิดคำด่าไม่ออก เพราะสายตาของเธอมองมายังใบหน้าหล่อเหลา ใบหน้าของเขามันหล่อเกินกว่าที่เธอจะสรรหาคำด่าออกมาได้ เขากลับเผยรอยยิ้มไม่เห็นฟัน ยื่นใบหน้าเข้าใกล้เธอ ทำให้เธอใจสั่นใบหน้าแดงระเรื่ออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ‘คุณว่าผมอีกนะ ผมจะจูบคุณโชว์ทุกคนที่เดินอยู่แถวนี้’ “คุณคิดอะไรอยู่หรือ” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มลึก อีกทั้งใบหน้าของเขายื่นมาใกล้ใบหน้าเธอเพียงแค่คืบเดียว อีกนิดเดียวริมฝีปากของเขาและเธอจะแนบชิดกันอยู่แล้ว เธอจึงถอยใบหน้าจนชิดเบาะ มือเรียวดันอกแกร่ง เธอเองรู้สึกได้ว่า มือของเธอสัมผัสอกแกร่งของเขาอยู่ “เปล่า” เธอเอ่ยบอกด้วยความเขินอาย เขาใช้นิ้วหนาแตะที่ริมฝีปากตัวเองแล้วมาแตะที่ซอกคอของเธอ เขามองเธอที่ดูทำหน้าไม่อยู่ “ผมมัดจำไว้ก่อน แล้วจะมาเอาคืน” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเขยิบนั่งฝั่งคนขับคาดสายคาดเบลท์ทันที เขาหันกลับไปมองเธอที่หันไปทางหน้าต่าง เขาเองก็ไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน นอกจากดูมาจากซีรี่ย์ที่พี่สะใภ้ชอบดู เขาเองก็เห็นพี่ชายก็ดูบ่อยๆ โดยพี่สะใภ้พาติดซีรี่ย์นี่เอง อัฐพลพาเธอมาส่งที่คอนโดของกองประกวด โดยจอดรถหน้าคอนโด เธอเองนำแว่นตาสีดำมาสวมใส่พร้อมกับหมวกแก๊ปสีดำเพื่อไม่ให้ใครจำเธอได้ เขามองเธอที่ดูปิดบังขนาดนั้นเลยเหรอ แต่ทำอย่างไรได้เธอพึ่งรับตำแหน่งได้ไม่กี่วัน เธอก็ไม่อยากเป็นข่าว “ขอบคุณค่ะ ที่มาส่ง” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และเปิดประตูรถก้าวลงทันที ก่อนที่เธอจะปิดประตูลง เขายื่นใบหน้ามาถามเธอ “พรุ่งนี้คุณว่างไหม” เขาเอ่ยถาม “ว่างช่วงเย็นค่ะ” เธอเอ่ยบอก “พรุ่งนี้ตอนเย็นผมจะมารับคุณที่คอนโด” “ไปไหน” “ไม่บอกได้ไหม ผมอยากเซอร์ไพรส์คุณ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสุข “ได้ค่ะ หกโมงนะ” เธอเอ่ยบอก “ได้ หกโมงเจอกัน ราตรีสวัสดิ์ครับ” “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” วันนี้ทั้งวันตั้งแต่แปดโมงเช้า เธอต้องถ่านนิตยสารทั้งชุดเดรสราตรีมากกว่าห้าชุด รวมไปถึงชุดว่ายน้ำทั้งวันพีช และทูพีชที่มีอีกประมาณห้าหกชุด เพื่อนำขึ้นปกนิตยสาร และภาพถ่ายในเล่มนิตยสาร “ขอความคืบหน้าหน่อย” ดาหลาเอ่ยถามเด่นนภาที่มีช่างแต่งหน้ากำลังเติมใบหน้าเธอ และยังมีช่างทำผมกำลังทำผมของเธออยู่ “อะไร” เด่นนภาเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า ดาหลาหมายถึงเรื่องอะไร “เมื่อวานไปไหนมา” ดาหลาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม แล้วนั่งลงตรงหน้าของเด่นนภา “เปล่า ฉันอยู่ห้อง จริงๆ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา และหลบสายตาอีกด้วย ดาหลารู้ว่าเธอกำลังโกหกอยู่แน่นอน “จ้า ฉันจะพยายามเชื่อ เขาน่ารักไหมล่ะ” ดาหลาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงยียวน “พี่ดา” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เร็วเขาพวกเธอสองคน เซตสุดท้ายแล้วชุดว่ายน้ำทูพีชสีแดง แซ่บมากถ้าใส่ในห้องนอนมันจะกลายเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” ดาหลาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน สร้างเสียงหัวเราให้ผู้คนรอบข้าง เด่นนภาหันใบหน้าไปมองชุดทูพีชสีแดงสด เป็นชุดเกาะอกเน้นอกให้อวบอิ่ม เป็นเชือกผูกโบด้านหลัง ส่วนจีสตริงเป็นผูกข้าง
Latest chapter
โฉมงามร้อนราคะ Special episode [จบบริบูรณ์]
Special episodeกาลเวลาผ่านพ้นไปถึงสิบปี ถึงกาลเวลาเปลี่ยนผันไปถึงสิบฤดูกาลก็ตามที แต่ความรักของอัฐพลก็ไม่เคยน้อยลงไปเลย ยิ่งกาลเวลาผ่านไปเขาเองก็ยิ่งรักเธอมากขึ้น อัฐพลยังคงทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลและศูนย์วิจัยที่อังกฤษ โดยไปปีละสามถึงสี่ครั้งเพื่อไปยังแล็บอังกฤษ และยังทำมูลนิธิเช่นเดิมส่งเสริมเด็กเรียนดีไปเรียนต่างประเทศเพื่อเป็นบุคลากรทางการแพทย์ และมาทำงานในโรงพยาบาล และยังส่งเด็กนักเรียนไปยังโรงพยาบาลทั้งในประเทศและแถบแอฟริกาเพื่อหาประสบการณ์ส่วนเด่นนภาเธอก็อยู่บ้านเลี้ยงลูกสามคน โดยลูกคนแรกและคนที่สองเป็นคู่แฝดชาทั้งคู่ โดยคนแรกชื่อน่านฟ้า และคนที่สองชื่อปฐพี เขาทั้งสองคนห่างกันไม่กี่นาที และเป็นพี่น้องที่ไม่ค่อยตีกันเท่าไหร่ เพราะเธอสอนให้รู้จักแบ่งปัน และไม่ค่อยได้ซื้อของเล่นให้พวกเขา เธอสอนให้ประดิษฐ์เอง เหมือนที่พ่อเธอสอนอยากได้สิ่งใดต้องทำด้วยตัวเอง เธอจึงยึดหลักคำนี้มาใช้ เขาทั้งสองเติบโตด้วยหนังสือส่วนใหญ่ เขาทั้งสองชอบหนังสือไม่ต่างจากอัฐพล ชอบเข้าไปอยู่ในห้องหนังสือกันสามคนพ่อและลูกๆ เขาชอบอธิบายเป็นภาษาอังกฤษด้วยกายภาพร่างกายของมนุษย์และวิทยาศาสตร์เคมีโดยการทดลองสารต่างๆ
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 25 กลัดมัน - จบ
สามเดือนต่อมาเธอได้เลือกชุดแต่งงานและของชำร่วย รวมไปถึงสถานที่แต่งงาน และเช้าครอสเจ้าสาวเพื่อจะแต่งงานอีกหกเดือนข้างหน้า ช่วงนี้เขาก็อยู่โรงพยาบาลหลักในกรุงเทพไม่ได้เป็นจิตอาสาออกไปนอกประเทศเหมือนเมื่อก่อนเพื่อเตรียมตัวแต่งงาน แต่ว่าเวลาว่างของเขาก็แทบไม่มีเช่นเดิม คนที่ว่างสุดๆ ก็คงเป็นเธอมากกว่า ที่ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากไปออกรายการและถ่ายแบบบ้างเป็นครั้งคราวเธอมองตารางงานของนายแพทย์อัฐพล เตชะวงศ์วรากุลในไอแพดเห็นว่าเขาเลิกเที่ยงตรง ช่วงบ่ายว่างเธอคิดว่าจะไปหาเขาและไปกินข้าวพร้อมกัน เธอจึงแต่งตัวด้วยเดรสสีขาวผ้าปาดไหล่แขนตุ๊กตา กระโปรงบานๆ เหนือหัวเข่า รองเท้าส้นสูงส้นแหลมสี่นิ้วสีขาวที่เธอใส่จนชิน พร้อมด้วยกระเป๋าแบรนด์เนมสีขาวลายหนังจระเข้ที่เขาซื้อให้เธอเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลตั้งแต่รปภ. จนถึงบุคลากรภายในโรงพยาบาลต่างยกมือไหว้เธอ ทำให้เธอนึกสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงยกมือไหว้ หรือจะเป็นเพราะการประกาศการแต่งงานเมื่อเดือนก่อน อีกทั้งพวกเขาเผยรอยยิ้มและดูนอบน้อมต่างจากครั้งก่อนที่เธอมา เธอจึงเดินขึ้นไปยังชั้นสองตรงแผนกเดิมที่อัฐพลอยู่ เธอภาวนาไม่ให้น้ำค้างลาหยุดในวันนี้ด้วยเถิด“สวัสดี
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 24 แรงไปแล้วนะ [NC30+]
“ก็เด่นไงเล่า เด่นนภา จันทร์วัชรโภคิน คนที่พี่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแฝงไปด้วยความเร่าร้อน เธอจึงหันใบหน้ากลับมาหาเขา“พี่หมอ...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มองนัยน์ตาของเขาช่างทองแสงเป็นประกายราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า“สุขสันต์วันเกิดนะเด่น ขอให้เด่นมีความสุขมากๆ นะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาหยิบสร้อยเงินเส้นเล็กจี้เพชรรูปหัวใจสีชมพู มันสวยและเลอค่ามาก และเธอเองก็ไม่ค่อยได้เห็นเพชรน้ำงามเช่นนี้มากนัก“ให้เด่นเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น“พี่ไม่รู้ว่าจะให้อะไรเด่น แต่มีช่างเหมือนเพชรนำเพชรมาขายให้พี่สองเม็ด เห็นเขาบอกเป็นเพชรที่หายากมากๆ พี่เลยให้ช่างเพชรที่เป็นเพื่อนพี่ที่เป็นเจ้าของร้านเพชรดูให้ เขาบอกว่าเป็นเพชรน้ำงามทั้งสองเมตร พี่เลยให้เขาทำสร้างคอให้เด่น อีกเม็ดหนึ่งเป็นสีชมพูพี่ว่าจะให้เพื่อนทำเป็นแหวนแต่งงานของเรา” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“หันหลังสิ พี่จะใส่ให้” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอจึงหันกลับหลัง เขาจึงสวมสร้อยเพชรให้เธอ เมื่อเขาสวมเสร็จเธอจึงเดินไปที่หน้ากระจก เธอมองเพชรเม็ดนี้ แล้วจับจี้เพชรขึ้นมาดู เธอรู้ว่าเม็ดชิ้นนี
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 23 ขี้น้อยใจ
เด่นนภาก้าวเดินลงจากรถตู้หรู เธอเหยียบลงบนพื้นรันเวย์ เพื่อก้าวเดินขึ้นเครื่องบิน เพื่อบนต่อไปยังแอฟริกา โดยมีอัฐพล และคณะนักศึกษาแพทย์ตามมาอีกสิบคน ซึ่งได้ทุนของมูลนิธิของอัฐพล รวมไปถึงคนจากกองประกวด และบอดี้การ์ดตามไปอีกสิบกว่าคน“เด่น”ดาหลาและช่างแต่งตัวอีกสีคนที่เธอคุ้นเคยเอ่ยเรียกเธอโดยพร้อมเพรียงกัน“สวัสดีค่ะทุกคน” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยยิ้มให้กลับทุกคน“สวัสดีครับหมออัฐ” ประสิทธิ์เอ่ยทักทายอัฐพล และยกมือไหว้กันและกัน เธอเองก็ยกมือไหว้ประสิทธิ์“สวัสดีครับ” อัฐพลเอ่ยทักทายประสิทธิ์ ส่วนเด่นนภาก้าวเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามของดาหลา“พักผ่อนเพียงพอไหม” ดาหลาเอ่ยถามเด่นนภาด้วยรอยยิ้ม กะพริบตาให้เธอข้างหนึ่ง เด่นนภาเผยรอยยิ้มด้วยความเขินอาย เพราะเธอพอจะเดาได้ว่าดาหลาหมายถึงสิ่งใด“พอสิจ๊ะ” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ถ้ายังไม่ได้นอน นอนเลยนะ อีกประมาณสิบสี่ชั่วโมงกว่าจะถึง” ดาหลาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม มองเธออย่างรู้ทัน ส่วนพ่อตัวดีทำไม่ให้เธอได้พักผ่อนเกือบทั้งคืน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ถ้าอยู่กันสองคนจะตีให้ลายทั้งตัวเลย“สวัสดีครับ ผมสมเกียรติ ประกาศิต เป็นกัปตันเครื่องคนที่หน
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 22 ลูกบอล [BDSM + NC30+]
เช้าวันต่อมาเธอนั่งรถตู้หรูคันสีดำออกจากคอนโดสำนักงานของอัฐพลไปยังกองประกวด ตอนแรกดาหลาพี่เลี้ยงของเธอจะมารับด้วยตัวเองที่คอนโด แต่อัฐพลโทรไปบอกดาหลาว่า ให้เธอไปกับเขา โดยให้ดาหลาไปรอที่กองประกวดเลย เพื่อการประชุมไปแอฟริกาวันจันทร์หน้า“เป็นไงบ้างลูกบอลที่อยู่ในตัวเด่น ยังอยู่ดีใช่ไหม” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ข้างๆ ริมหูของเธอ ขณะที่เธอพยายามตั้งสติ เพราะลูกบอลสี่อยู่ในกลีบร่องของเธอ เธอใช้มือเรียวลูบไล้เรียวขาทั้งสองข้าง“พี่หมอ มันเสียวแปลกๆ เอาออกได้ไหม” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบา เขาใช้มือหนาลูบไล้เรียวขาของเธอเข้ามาในกระโปรงเดรสสีชมพูกลีบดอกบัวที่เธอสวมใส่อยู่ เธออยากร้องครางออกมาใจจะขาด แต่ทว่าเธอและเขาไม่ได้อยู่ในรถแค่สองคน เพราะมีบอดี้การ์ดและตะวันนั่งอยู่ข้างๆ คนขับ“เดี๋ยวพี่เอาออกให้” เขาเอ่ยบอกเธอ“อย่าค่ะ...เดี๋ยวพี่ตะวันได้ยิน” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าแผ่วเบาแตะมือเขาให้หยุด เขาใช้มือหนาล้วงเข้าไปเอาลูกบอลที่เลอะไปด้วยน้ำกามของเธอ เขาจึงดึงตัวจับทำให้ลูกบอลที่เชื่อมต่อจากโซ่หลุดออกมาหนึ่งลูก เธอใช้มือเรียวจับไหล่ของเขา และจิกเล็บด้วยความเสียว เม้ม
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 21 สามครั้ง [NC30+]
“ในเมื่อคุยไม่รู้เรื่องก็กลับไปคุยที่บ้าน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง การกระทำของเขาทำให้คนทั้งร้านหันกลับมามองเขาอีกครั้ง เพราะเขาแบกเธอขึ้นหลัง“พี่หมอปล่อยนะ” เธอตะโกนใส่เขาอีกครั้ง อีกทั้งมือเรียวยังทุบหลัง ทั้งขวน ทั้งตบ เขาก็ปล่อยให้เธอทั้งทุบทั้งตีหลังของเขา“ปล่อย...ฮือ...” เธอปล่อยโฮระหว่างที่เขาก้าวเดิน คนในบาร์ก็ยังสนใจเขาและเธอ แต่ว่าตอนนี้เขาไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้นที่จะมองเขาและเธอ“พี่หมอไม่รักเธอแล้ว” เธอตะโกนเสียงดัง ขณะที่เขาเดินเงียบๆ ออกจากร้านไปลานจอดรถ บอดี้การ์ดของเขาเปิดประตูรถให้เขา เขาวางเธอลงบนที่นั่งใกล้คนขับ“ฉันกลับเอง” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เขาคาดเบลท์ให้เธอ แล้วปิดประตูรถฝั่งของเธอ แล้วเดินไปยังฝั่งคนขับนั่งลงคาดเบลท์“คนบ้า คนใจร้าย ไอ้คนไร้หัวใจ” เธอตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความโกรธ เขากลับเงียบไม่พูดอะไร และขับรถออกไปจากตรงนี้“พี่หมอไม่รักเด่นแล้ว พี่หมอไม่รักฉันแล้ว...ฮือ....” เธอปล่อยโฮอีกครั้ง กลับเขานิ่งไม่พูดอะไรออกมาพี่ไม่พูดกับเด่น แสดงว่าพี่ชอบน้ำค้างใช่ไหม ถ้าพี่ชอบเธอ พี่ก็ปล่อยเด่นไปสิ” เธอเอ่ยบอกทั้งน้ำตา“พี่ไม่ปล่อยเด่นไปไหนง่า
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 5 คิดถึงละสิ
“สวัสดีค่ะท่านผู้ชมรายการ เซเลบคนดัง ดิฉัน ดารา กิตติธนปกรณ์เป็นผู้ดำเนินรายการ เซเลบคนดัง วันนี้เรามาพบกันแขกรับเชิญสุดวิเศษในวันนี้ เธอเป็นบุคคลที่สวยที่สุดของประเทศก็ว่าได้ เธอคือมิสยูนิเวิร์สที่ได้รับตำแหน่งปีนี้ ขอเชิญพบกับ เด่นนภา จันทร์วัชรโภคิน มิสยูนิเวิร์ส 2116”เสียงปรบมือจากห้องส่งดังขึ
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 4 สิบคำ
เด่นนภานั่งอยู่ในห้องแต่งตัวหลังจากมาถึงช่องรายงานที่เธอต้องได้รับการสัมภาษณ์ โดยมีช่างแต่งหน้าและช่างทำผมกำลังเนรมิตใบหน้าและทรงผมให้เธออยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ เพราะเจ้าของกองประกวดให้เธอเปลี่ยนทรงผมใหม่ ถึงทรงเดิมจะดูดีแล้ว แต่มันไม่เข้ากับคอนเซ็ปของงาน“หิวไหม เด่น” ดาหลาเอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม“ข
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 3 ความหลัง
เด่นนภาย้อนนึกถึงวันนั้นฉันมางานครบรอบบริษัทของครอบครัวเตชะวงศ์วรากุล เมื่อสามปีก่อน เธออยู่ในงานเลี้ยงดื่มเพียงน้ำหวานจนปวดปัสสาวะ ในเวลาต่อมาเธอก้าวเดินไปเข้าห้องน้ำ สายตาของเธอมองเท้าที่สวมรองเท้าส้นสูงหัวแหลมถึงสี่นิ้ว อีกทั้งกระโปรงที่สวมยังยาวจรดรองเท้า ทำให้เธอชนกับใครคนหนึ่งเข้าอย่างจัง‘เด
โฉมงามร้อนราคะ บทที่ 2 คนกลาง
เด่นนภาก้าวเดินขึ้นมายังบนชั้นสองของเพนท์เฮ้าส์ เธอเดินเข้าไปในห้องด้านในหลังจากที่จิราพาเธอเดินดูมารอบหนึ่งเพื่อแนะนำสถานที่ในเพนท์เฮ้าส์แห่งนี้ ซึ่งมันกว้างใหญ่มากเลยทีเดียว แต่เธอเลือกเข้าไปในห้องนอนของเธอ ซึ่งมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันราวกับเธออยู่คอนโดของตัวเองเธอใช้มือเรียวล้วงเข้าไปในกระเป
You May Also Like
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก190.9K viewsน้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้230.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat128.1K viewsดวงใจถลำรักร้าย
ผัดบวบ94 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ111 viewsทวงคืนกลิ่นรัก
Naiyana100 viewsร่านสวาทนางฟ้าประจำชุมชน
นายไข่เค็ม113 views
