รอยจำ

“อ้า อะ อะ อะ...” ญาธิดาร้องร่ำ ๆ แทบขาดใจ หัวแข็งแทงชนผนังข้างในเท่าไรน้ำตาร่วงริน ความเสียวที่ได้รับทำให้ช่องทางของเธอขยาย พร้อมกับบีบอัดตอดรัดท่อนบุรุษของเขา

อิสรินทร์ครางอย่างเป็นจังหวะ เสียงเนื้อมนุษย์กระทบกันดังตับ ตับ... แรงส่งขับขานตามลำนำของเพลงกามของอิส­ริ­นทร์ที่บรรเลง โดยมีญาธิดาเป็นผู้เข้าร่วมเล่นเกมหรรษากับเขาในค่ำคืนนี้

“อ้าก...” อิสรินทร์คำรามส่งก่อนจะกระทุ้งแทงกระแทกอัดท่อนยักษ์เข้าไปจนสุดทาง แล้วฉีดส่งลาวาแห่งความสุขเสียวเข้าไปจนเต็มช่องท้องของเธอ

“อ้าย” เธอกรีดร้องเกาะบันไดสวรรค์ไปพร้อมกับเขา

อิสรินทร์ฝังตัวแนบแน่นอยู่ในร่องสาว ปล่อยให้ร่องน้อยตอดรัดรีดพิษเสน่หาของชายหนุ่มเข้าสู่ร่างกายจนทุกหยาดหยด เหตุผลกลใดไม่ทราบได้ ทั้งที่เขาเป็นนายแพทย์หนุ่ม รู้ทั้งรู้ว่าเสี่ยงแค่ไหนที่จะส่งความสุขเข้าไปในร่างกายของหญิงสาว เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะตั้งครรภ์มีมากถึงเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้ากันเลยทีเดียว ทว่าอิสรินทร์ก็หลั่งความสุขสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างกายของเธออย่างมากมาย

เขาล้มตัวลงไปพาร่างเล็ก ๆ ของญาธิดาลงไปด้วย ฝ่ามือหนาของเขาลูบวนเวียนอยู่บนผิวกายของเธออย่างถนอม ชายหนุ่มไม่ยอมถอนตัวออกมาจากร่างกายนุ่มนิ่ม ใบหน้าเข้ม ๆ ของเขาก็ยังซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอขาว ๆ ของญาธิดา

“ผมมีความสุขที่สุด แล้วคุณล่ะ”

“ก็มีความสุขค่ะ”

“สนุกไหม”

“หื้อ อะไรนะ” เธอทำเขิน คิดในใจ ‘ถามบ้า ๆ แบบนี้ได้อย่างไร จะตอบว่าสนุกหรือ’ ญาธิดาหัวเราะคิก ๆ หายใจโรยระรินอยู่ในอ้อมกอดของอิสรินทร์

“ถ้าคืนนี้ ผมจะขอทำแบบนี้กับคุณทั้งคืน คุณจะว่ายังไง”

“คุณจะมีแรงทำอีกหรือคะ”

“มีสิ” พูดไปทำตัวแข็งโตพองอยู่ในช่องรักของญาธิดา

“ถ้าคุณยังไหว คุณก็ทำสิคะ” เอ่ยปากบอกเขาอย่างเหนียมอาย หน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก ทั้งที่ยังหายใจกระเส่าโรยรินอยู่เลย

อิสรินทร์ไม่รอช้าขยับสะโพกสอบอย่างใจเย็น พลางส่งมือหยอกเย้ากับยอดสีหวานของเธอไปด้วย ไม่นานห้องทั้งห้องก็มีเสียงครางระงมของสองหนุ่มสาวที่ร่ำเพลงกามด้วยกันทั้งคืน

เวลาตีสี่สิบห้านาที ญาธิดาเธอจะต้องตื่นในเวลานี้ทุกเช้าเป็นประจำตลอดระยะเวลาที่เปิดร้านขายดอกไม้ เธอจะต้องไปรับดอกไม้สดที่สั่งให้เจ้าประจำเอามาให้จากตลาดดอกไม้ในกรุงเทพฯ การมีดอกไม้สดใหม่และสวยอยู่ทุกวัน ทำให้ที่ร้านของเธอจึงเป็นที่นิยม และมีลูกค้าขาประจำ

ญาธิดาตื่นขึ้นมาในตอนนั้น เพียงเธอขยับกาย เธอก็รู้สึกเสียวแปลบไปทั่วร่าง และรู้สึกเจ็บบริเวณกลางลำตัวอย่างบอกไม่ถูก เธอจึงค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง

แต่แล้วเมื่อผ้าห่มที่ปกคลุมร่างกายหล่นลงไป ญาธิดาก็ได้เห็นหน้าอกสล้างของตัวเอง หญิงสาวทบทวนความทรงจำว่ามันเกิดอะไรขึ้น สายตาที่มองไปรอบ ๆ ห้องที่ไม่ชินตา

ความนึกคิดถึงเรื่องเที่ยวบาร์ และจริยสมัยก็ล่องลอยเข้ามาในหัว ทุกอย่างกลับเข้ามาในสมองของเธออีก

“ใช้ชีวิตให้เต็มที่ ชน” คำพูดของเพื่อนรักที่ดังติดหู เสียงชนแก้วที่ก้องดังประสานเข้ามา

ทั้งสองสาวนั่งรถแท็กซี่มาที่ ‘บาร์โฮสต์’ หนุ่มหล่อ ๆ กล้ามใหญ่ ๆ ข้างบนไม่มีอะไรปกปิด ชวนให้หัวใจเต้นแรง ละสายตาไม่ได้

และ ‘เขา’ คนที่ใช้ชุดยีน มือของญาธิดายื่นไปให้เขาจับ  จากนั้นเขากับเธอก็มาถึงที่นี่ ญาธิดาที่ทั้งมึนและเมา พยายามครองสติ และแล้ว... ญาธิดาแทบอยากจะกรี๊ดเมื่อนึกถึงสัมผัสที่ทั้งวาบหวามและอ่อนโยน รวมถึงการกระแทกกระทั้นที่ทำให้เธอสุขจนน้ำตาไหล

ญาธิดาจึงหันไปมองผู้ชายที่นอนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความตกใจ พยายามเพ่งมอง แต่ก็ไม่กล้าจะช้อนใบหน้าของเขาที่นอนตะแคง แขนของเขายังพาดอยู่ที่ลำตัวของตัวเอง ญาธิดาจึงได้เห็นแต่ใบหน้าด้านข้าง

‘มัวทำอะไรอยู่ เดี๋ยวเขาก็ตื่นขึ้นมาหรอก’ เสียงเธอดังอยู่ในหัว

เสียงนั้นทำให้ค่อย ๆ ยกแขนของเขาออกอย่างเบามือ เธอทั้งลุ้นและกลัวมากว่าผู้ชายที่นอนอยู่ข้างตัวจะตื่นและลุกขึ้นมาเจอกับเธอ ญาธิดารู้สึกกลัว

อีกครั้งภาพในหัวของเธอที่วนเวียน ในตอนที่เธอทั้งกอดพูดจาออดอ้อนตอนที่มีอะไรกับเขา

เสียงของตัวเองที่กรีดร้องและครวญครางอยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มในขณะที่มีอะไรกัน ญาธิดาถึงกับหลับตาปี๋ ก่อนจะกลั้นใจขยับตัวลุกขึ้นยืนข้างเตียง เธอหันกลับมามองชายหนุ่มอีกครั้ง และได้เห็นร่องรอยพรหมจารีของตัวเองปรากฏอยู่บนผ้าที่รองนอน คราบความสุขของเขาและเธอ หยดเลือดสีแดง

‘ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่ฉันยอมนอนกับผู้ชายคนนี้ เพียงแรกเจอกันเท่านั้น’

‘บ้าบอคอแตกสิ้นดี’

‘ไม่ได้แล้ว ไม่ได้ ฉันต้องไปแล้วล่ะ ฉันจะไม่ยอมเจอเขาตอนที่เขาตื่น เพราะฉันไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เราไม่ได้รู้จักกัน เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันทำเรื่องน่าอับอาย เขาจะต้องดูถูก และกล่าวหาว่าฉันใจง่าย โอ้ย ๆ”