LOGINShare
ตอนที่ 3 หมายความว่าไง
publish date:
2026-02-02 12:18:14ดารินทร์ยืนอยู่ในห้องทำงานหรูบนชั้นสูงสุดของบริษัท หัวใจของเธอเต้นแรงแม้จะพยายามทำให้ตัวเองดูนิ่งเฉยก็ตาม
ตรงหน้าของเธอ เขานั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ มือประสานกันอยู่บนโต๊ะ ดวงตาคมเข้มจับจ้องมาที่เธอราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่าง
“คุณคงรู้นะว่าทำไมผมถึงเรียกคุณมาที่นี่อีก” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่แอบแฝงไปด้วยความกดดัน
เธอยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางตอบกลับด้วยท่าทีเรียบง่าย
“ถ้าเป็นเรื่องงาน ฉันคิดว่าคุณสามารถแจ้งผ่านหัวแผนกได้ค่ะ ไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลาพูดคุยกับฉันเอง”
เขาหัวเราะเบา ๆ ทว่าฟังดูเย็นชา
“อย่ามาเล่นลิ้น” เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาคมกริบจ้องเธอไม่วาง “ผมกำลังพูดถึงเรื่องที่คุณทิ้งเงินก้อนนั้นไว้ และข้อเสนอที่ผมเสนอให้คุณเมื่อวันจันทร์”
เธอถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะยักไหล่ “แล้วมันมีปัญหาตรงไหนคะที่ฉันไม่รับเงินจากคุณ มันผิดอะไรที่ฉันไม่รับข้อเสนอของคุณ”
“ปัญหาคือคุณปฏิเสธข้อเสนอของผม” เขากัดฟัน “ผมให้เงินคุณเพื่อแลกกับการหยุดพูดถึงเรื่องที่เกิด แต่คุณกลับทิ้งมันไว้เหมือนไม่มีค่า แบบนี้หมายความว่าไง?”
ดารินทร์มองเขาด้วยสายตานิ่งเรียบ ก่อนจะพูดออกมาเสียงชัดเจน “มันหมายความว่าฉันไม่ต้องการเงินของคุณ และฉันก็ไม่คิดจะเอาเรื่องนี้ไปพูดกับใครไงล่ะ”
“งั้นทำไมคุณถึงไม่รับมัน?”
เธอเค้นหัวเราะ ก่อนจะโน้มตัวไปเล็กน้อย
“คุณเคยได้ยินคำว่า วันไนต์สแตนด์ ไหม?”
“...” คิ้วเข้มของเขาขมวดเข้าหากันทันที
“มันคือความสัมพันธ์แบบ ตื่นมาแล้วแยกย้าย” เธอทำใจแข็งพูดต่อ แอบซ้อนความท้าทายภายใต้ดวงนะ “ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรจากคุณ และฉันก็ไม่ได้ต้องการอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว”
เขานั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลคำพูดของเธอ จากนั้น...ดวงตาของเขากลับเย็นลง ริมฝีปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเหยียด
“งั้นเหรอ…”
เธอยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างมั่นใจ แต่แทนที่เขาจะบอกให้เธอกลับออกไป เขากลับมองเธอด้วยสายตาอีกแบบหนึ่งแทน สายตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลน
“คุณทำตัวเหมือนผู้หญิงที่คุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้มานาน” เขาเอ่ยช้า ๆ “หรือว่าคุณเป็นพวกที่ชอบสนุกไปทั่วกันแน่? ถึงได้พูดแบบนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย”
คำพูดของเขาทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ความโกรธจะพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก แต่แทนที่เธอจะระเบิดออกมา เธอกลับสูดลมหายใจลึก แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ฉันคิดว่าการตัดสินคนจากคืนเดียวมันเป็นเรื่องที่แย่มาก” เธอกล่าว “แต่ก็เอาเถอะถ้านั่นคือสิ่งที่คุณเลือกจะเชื่อ ก็แล้วแต่คุณ”
พูดจบ เธอก็หมุนตัวเตรียมเดินออกจากห้อง โดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองใบหน้าของเขาอีก
ทว่าชายหนุ่มกลับมองตามแผ่นหลังของเธอด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งโกรธ ขุ่นเคือง และแปลกประหลาด
เรื่องนี้...มันยังไม่จบง่าย ๆ แน่นอน
หลังจากเดินออกจากห้องทำงานของเขา ดารินทร์ก้าวไปตามทางเดินด้วยจังหวะที่มั่นคง แต่ภายในใจกลับปั่นป่วน คำพูดของเขายังคงกรีดลึกอยู่ในใจของเธอ
เธอไม่ได้คาดหวังให้เขาพูดดีกับเธอ ไม่ได้หวังให้เขาให้เกียรติหรือมองเธอในแง่ดี แต่เธอก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะดูถูกเธอได้ถึงขนาดนี้
‘คุณทำตัวเหมือนผู้หญิงที่คุ้นเคยกับเรื่องแบบนี้มานาน หรือว่าคุณเป็นพวกที่ชอบสนุกไปทั่วกันแน่? ถึงได้พูดแบบนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย’
เสียงของเขายังคงก้องอยู่ในหัว มันไม่ได้แค่ทำให้เธอโกรธ แต่มันทำให้เธอ เสียใจ
เธอเม้มปากแน่น พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่เอ่อล้นขึ้นมาในอก ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงานในบริษัทนี้ เธอเคยชื่นชมเขา เคยคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่สุขุม ฉลาด และมีเสน่ห์ เธอเคยแอบมองเขาจากมุมไกล ๆ เวลาเขาเดินผ่าน เคยคิดว่าผู้ชายแบบเขาคงมีระดับและมุมมองที่เหนือกว่าใคร ๆ
แต่ตอนนี้...เธอเริ่มรู้แล้วว่าเธอมองเขาผิดไป
เขาอาจจะหล่อ อาจจะดูสุขุมในสายตาคนอื่น แต่ข้างในนั้นเขาเป็นแค่ผู้ชายที่ตัดสินคนจากเปลือกนอก หยิ่งทะนง และเห็นแก่ตัว
หัวใจของเธอหนักอึ้งเมื่อก้าวเข้าไปในลิฟต์ ประตูลิฟต์ปิดลง เธอเงยหน้าขึ้น สูดลมหายใจลึกแล้วพยายามกลืนก้อนสะอื้นลงไป...
Latest chapter
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 122 จะไม่ปล่อยมือ
“โกรธพี่หรือเปล่า”“เรื่องอะไรคะ” เธอเอียงหน้าถาม “ก็ที่ผู้หญิงคนนั้นมาบอกว่าเคยคบกับพี่” “ก็ยังโกรธอยู่นะคะ แฟนเก่าของสามีมางานแต่งแถมยังมาพูดแบบนั้นใครจะไม่รู้สึกโกรธกันล่ะ” “แต่พี่ไม่ได้เชิญมานะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลยสักครั้ง” “มุกแค่อยากรู้ว่าที่ห้างวันนั้นใช่คนนี้หรือเปล่า” “ใช่ครับ” เขาตอบ “เพราะไม่ได้มีอะไร พี่เลยไม่บอกมุก” “คุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ” “ก็ทำนองเดียวกันกับที่คุยเมื่อกี้” วันนั้นเธอเอาแต่ถามว่ามาทำอะไร มานั่งรอใคร รอคนอื่นเป็นกับเขาด้วยเหรอ สำคัญมากหรือไงถึงนั่งรอได้นานขนาดนี้ “ที่ผ่านมาเธอคงโกรธพี่มาก” ถึงได้กล้ามาพูดเรื่องแบบนั้นในงานแต่ง ไม่ได้มาหาเรื่อง เหมือนมาระบายความในใจมากกว่า “ก็คงจะเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้ในงานแต่งของเรา” “...” “พี่ทำให้มุกไม่สบายใจอีกแล้วสินะ” เขาก้มหน้าลงเพราะรู้สึกผิด ทั้ง ๆ ที่สัญญากับเธอไว้ว่าจะทำให้มีความสุข แต่ก็มีเรื่องไม่สบายใจเข้ามาแทรกตลอด “ไม่เป็นไรค่ะ” เพราะบทสนทนาของเขามันช
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 121 เราเคยคบกัน
ดารินทร์มองทั้งคู่สลับกัน บทสนทนาของพวกเขาทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ “สวัสดีค่ะ” เธอหันมาทักทายแล้วยิ้มให้ดารินทร์ ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ภายในใจจพมีคำถามมากมายอยากจะถามทิศตะวันก็ตาม “เลือกเจ้าสาวได้ไม่เลวนี่” เธอพูดกับทิศตะวัน “แต่ถ้ายังทำนิสัยเดิม ไม่มีใครอยู่กับนายได้นานหรอก” “เลิกพูดจาไร้สาระแล้วเข้างานไปซะ” “นี่นายกล้าพูดกับแขกแบบนี้เหรอ” “ฉันกล้าทำมากกว่านี้ ถ้าคิดจะมาทำให้เจ้าสาวของฉันคิดมาก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “นี่คือคำขู่เหรอ” เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำพูดของทิศตะวันเลยสักนิด ทิศตะวันขบกรามแน่น รู้สึกไม่สบอารมณ์ คำพูดพวกนั้นทำให้ดารินทร์คิดมากได้เลย ยิ่งเธอเป็นคนขี้คิดมากอยู่แล้วด้วย แต่เขาจะใช้วิธีไหนไล่คน ๆ นี้ไป “คุณไม่สงสัยเหรอคะ ว่าฉันเป็นอะไรกับเขา” หญิงสาวชี้ไปที่ทิศตะวัน “นี่...” ทิศตะวันขยับมายืนด้านหน้าของดารินทร์ “ถ้าจะมาแสดงความยินดีก็เชิญด้านใน แต่ถ้ามาป่วนก็เชิญกลับไป” “หยาบคายสิ้นดี” เขาว่าทิศตะวัน ก็จะเอียงตัวมองดารินทร์ที่ถูกซ่อนไว้ด้านหลัง “คุณเห็นหรือเปล่าว่
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 120 แม่เป็นของพ่อคนเดียว
ดารินทร์ออกมาจากห้องสปา เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนคุยกับทิศตะวัน และหญิงสาวคนนั้นก็เดินไปก่อนที่เธอจะเดินไปถึงโซฟาตัวที่ทิศตะวันนั่ง เธอจึงไม่ทันได้เห็นหน้า “เสร็จแล้วเหรอครับ” ดารินทร์มองตามผู้หญิงคนนั้นไปโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่ทิศตะวันถาม ทิศตะวันก็มองตามสายตาของดารินทร์ไปเช่นกัน เขารู้ได้ในทันทีว่าดารินทร์คงจะเห็นตอนที่เขาคุยกับเธอคนนั้นและคงจะสงสัยว่าเป็นใคร “อยากไปไหนต่ออีกมั้ย” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบเอวของเธอไว้ “อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” “ไม่มีค่ะ” ดารินทร์หันไปตอบเขา “งั้นไปกันเถอะ” ทั้งคู่เดินออกไป ดารินทร์ก็ยังคงมองหาหญิงสาวคนนั้น ไม่รู้ทำไมเธอแค่รู้สึกว่าอยากเห็นหน้าเธอก็แค่นั้น “ที่รัก” เหมือนทิศตะวันจะรับรู้ได้ถึงความผิดปกตินั้น เขาจับมือเธอแน่น “ผมอยากให้คุณมีความสุขมากกว่านี้” “...” “ถ้ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ ผมอยากให่พูดกับผมตรง ๆ อย่าเก็บไว้เลย” “มุกไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” เธอพูดปัดพลางบีบมือเขาแน่น จริง ๆ เธอไม่ได้อยากคิดมาก มันเป็นแค่เสี้ยวของ
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 119 ตลอดไป
ไม่กี่นาทีต่อมา ผ้าม่านถูกเลื่อนออกช้า ๆ ทิศตะวันที่นั่งรออยู่เงยหน้าขึ้นแล้วก็หยุดนิ่งไปชุดเจ้าสาวสีขาวเรียบหรูโอบรับรูปร่างของเธออย่างพอดี ลูกไม้บาง ๆ คลุมไหล่ ทำให้เธอดูอ่อนโยนและสง่างามในเวลาเดียวกัน“เป็นยังไงคะ” ดารินทร์ถามเสียงเบา มือกำชายกระโปรงแน่น “มันดูแปลก ๆ มั้ย”ทิศตะวันลุกขึ้นยืนช้า ๆ เดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว เขาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอื้อมมือเชยคางให้เธอเงยขึ้นมาสบตา“แปลกครับ”คำตอบของเขาทำให้ดารินทร์รู้สึกประหม่า“แปลกตามาก และก็สวยมากด้วย” “งั้นตกลงเอาชุดนี้ค่ะ” แค่ทิศตะวันบอกว่าเธอใส่แล้วสวย เธอก็โอเคแล้ว “ไม่ลองชุดอื่นก่อนเหรอเผื่อที่รักจะชอบ” ทิศตะวันเสนอทางเลือก “แต่ไม่ว่าที่รักจะใส่ชุดไหน พี่เชื่อว่าสวยทุกชุด” “นั่นเป็นคำพูดของคุณพนักงานหรือเปล่าคะ” ดารินทร์เอ่ยแซวทิศตะวันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะจับชายกระโปรงของเธอจัดให้เข้าที่อย่างระมัดระวัง“หมุนตัวหน่อยสิครับ”เธอลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอมหมุนตัวช้า ๆ กระโปรงสีขาวบานออกอย่างสวยงาม เขามองตามทุกการเคลื่อนไหว ก่อนจะพึมพำเบา ๆ“สวยชะมัด…” “คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ” “ค
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 118 ไม่รู้จักโต
ภาสกรนั่งมองทั้งคู่เดินลงมาด้านล่าง ดารินทร์หลบสายตาพ่อสามีเพราะรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังบกพร่องในหน้าที่ “ย้ายเข้าไปอยู่คืนแรกก็ทำเมียลงมาทานข้าวช้ากว่าทุกวันเลยนะ” “ข้าวใหม่ปลามันครับพ่อ” “นี่คุณ” ดารินทร์หยิกไปที่เอวของเขา “พ่อคงผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว คงจะจำไม่ได้แล้วใช่มั้ยครับ” ภาสกรรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำโอ้อวดซะมากกว่า “แกมันไม่รู้จักโต” “ไม่โตได้ยังไงละครับ มีทั้งเมียและแถมลูกมาอีกสอง แบบนี้พ่อยังว่าผมไม่โตอีกเหรอ” “แก” “ครับคุณพ่อ” ภาสกรสะบัดหน้าหนี อยากเขวี้ยงอะไรสักอย่างใส่ลูกชายแต่ก็กลัวว่าหลานกับลูกสะใภ้จะตกใจ “ขอโทษนะคะคุณแม่” “จะขอโทษทำไมล่ะ” “ก็หนูไม่ได้ลงมาช่วยแต่งตัวให้ลูก” “ปกติหนูมุกก็ทำไม่เคยขาดตกบกพร่องนี่ ไม่ได้ทำสักวันจะเป็นอะไรไป” ทิพย์สุดาพูดปลอบดารินทร์ เธอเข้าใจถึงความกังวลนั้น แต่เธออยากให้ดารินทร์คิดว่าเธอก็คือแม่คนหนึ่งที่สามารถทำทุกอย่างให้ดารินทร์ได้ “ปกติเช้ามาแม่ก็ไม่ได้ทำอะไร วันนี้ได้ตื่นมาแต่งตัวใ
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 117 ช่างสรรหาคำมาพูด
ความปวดระบมแล่นไปทั่วร่างกายเมื่อคนตัวเล็กขยับเริ่มตัว หลังลืมตาตื่นดารินทร์ก็มองไปรอบ ๆ จนเห็นใครบางคนนอนมองเธออยู่ตรงหน้า“ทำไมไม่ปลุกคะ” เธอถามเขา“ไม่อยากรบกวน อยากให้ที่รักนอนให้เต็มอิ่ม” เขาเกลี่ยผมที่หล่นมาปรกหน้าของเธอ“กี่โมงแล้วคะเนี่ย”“เกือบเจ็ดโมงแล้วครับ”“ตายจริง” ดารินทร์ตกใจจนตาโต เธอไม่เคยตื่นสายขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเมื่อคืนกันนะ“วันนี้เราจะลางานกันนะ”“ทำไมคะ” ดารินทร์สงสัย หรือเขามีโปรแกรมจะไปที่ไหน“ก็ดูเหมือนว่าที่รักจะเดินไม่ไหวนี่ครับ" เขาสังเหตเห็นว่าเธอขมวดคิ้วทุกครั้งที่ขยับตัว“...”“ประธานบริษัทอยู่ตรงนี้จะไปกลัวอะไรละครับ”“แต่...”“ไม่มีแต่นะ” นิ้วยาวจิ้มไปที่ปลายจมูกของดารินทร์“งั้นเอามือออกก่อนค่ะ มุกจะไปดูเด็ก ๆ”“แม่จัดการเด็ก ๆ ให้แล้วครับ”ดารินทร์ขมวดคิ้ว รู้สึกไม่ดี เธอมาอยู่บ้านเขาแต่กลับนอนสบายให้ผู้ใหญ่ดูแลลูก ๆ แทน“พี่เป็นคนบอกแม่เองว่าเมื่อคืนที่รักไม่ค่อยสบาย”ดารินทร์เงยหน้ามองเขา เธอไม่คิดว่าเขาจะรอบคอบขนาดนี้ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ เขาก็ยังปกป้องเธอ"เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำนะ""มุกอาบเองดีกว่าค่ะ""ไม่เป็นไร" ทิศตะวันช้อนตัวดารินทร์ขึ้นอุ้ม "
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 36 ทำตามใจ NC
“ใช่! ผมจะแต่งงาน!” เขากระแทกเสียง “แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะอนุญาตให้คุณหนีไป! จนกว่าจะคลอด”ดารินทร์เบิกตากว้าง มองใบหน้าของเขาอย่างไม่เชื่อสายตา เขามักจะย้ำคำนี้ไว้ตอนท้ายของประโยคเสมอ“ต่อให้คุณแต่งงานแล้ว” เธอถามเสียงเบาจนแทบกระซิบ “ฉันยังต้องอยู่อีกเหรอ”ทิศตะวันนิ่งไปแวบหนึ่ง ราวกับตัวเองก็ไม
Last Updated : 2026-03-20โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 31 ดื้อตลอด
แสงสีขาวจากหลอดไฟบนเพดานเจิดจ้าเกินกว่าจะสบตาได้เต็มที่ ดารินทร์ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ รู้สึกเหมือนร่างกายหนักอึ้งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้ออ่อน ๆ ลอยมากระทบจมูก เธอรู้ทันทีว่าตัวเองอยู่ที่ไหนเสียงถอนหายใจเบา ๆ ดังขึ้นข้างกาย หญิงสาวหันหน้าไปช้า ๆ ก็พบว่าทิพย์สุดานั่งอยู่ตรงนั้น ใบ
Last Updated : 2026-03-19โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 28 จำไม่ได้...ให้ดูใหม่
“หมั่บ”“แล้วคุณทานอะไรหรือยัง” เขาก้มลงมองคนที่นั่งอยู่บนตัก “อย่าคิดจะปล่อยให้ลูกของผมหิวเชียวนะ” “...” “ยังไงวันนี้คุณก็ต้องทานข้าวกับผม ถ้าคุณไม่ยอมออกไปทานที่ร้านอาหาร ผมจะโทรสั่งให้เขามาส่ง” “ฉันไม่หิว” “ไอ้หมอเพื่อนผมบอกว่า คนท้องต้องทานอาหารให้ครบห้าห
Last Updated : 2026-03-19โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 32 เสียเวลา
ทั้งที่ทิศตะวันตั้งใจไว้ว่าเลิกงานวันนี้จะไปเยี่ยมดารินทร์ที่โรงพยาบาล แต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นใจ เพราะบอร์ดบริหารเรียกร้องให้มีการประชุมหารือเรื่องแผนการตลาดตลอดสามวันมานี้ จนเขารู้สึกหงุดหงิด กว่าเขาจะไปถึงโรงพยาบาลก็ดึกจนคนป่วยหลับไปแล้วทุกครั้ง“ทำไมไม่กลับไปพักผ่อน”“ผมแค่จะแวะมาดู”“พรุ่งนี
Last Updated : 2026-03-19
You may also like
เล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์76.3K viewsDEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_51.8K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C101.2K viewsยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.5K viewsแม่มดสาวเจ้าเสน่ห์
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์214 viewsเด็กดื้ออย่าหนี
เจ้าหมูน้อย1.6K viewsOne Night มาเฟียเจ้าหนี้
นามปากกา Baipee480 viewsเหมือนจะไม่รักกัน
paiinara178 views
