LOGINShare
ตอนที่ 2 เรียกพบ
publish date:
2026-02-02 12:05:30หลังจากวางสาย เสียงรอบตัวกลับเงียบลงอย่างผิดปกติ มีเพียงเสียงลมหายใจของเขากับความว่างเปล่าที่แทรกตัวเข้ามาแทนที่
เขาขมวดคิ้ว ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูห้องน้ำ แล้วเคาะเบา ๆ “นี่...เธอเสร็จหรือยัง? ฉันไม่มีเวลามานั่งรอเธอทั้งวันหรอกนะ” ไม่มีเสียงตอบกลับ ไม่มีเสียงน้ำไหล หรือแม้แต่เสียงขยับตัว เขาเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอื้อมมือบิดลูกบิดแล้วผลักประตูเข้าไป ปรากฎว่าห้องน้ำว่างเปล่า เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็วแล้วสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นมัน… เงินก้อนนั้น วางอยู่บนเคาน์เตอร์ข้างอ่างล้างหน้า มุมปากของเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย คล้ายรอยยิ้ม แต่ไม่ใช่ความขบขัน หากเป็นความหงุดหงิดปนเย้ยหยัน “หึ...อวดดีนัก” เขาหยิบธนบัตรขึ้นมามอง มันไม่เคยเป็นแค่เรื่องของเงินอยู่แล้วสำหรับเขา แต่การที่เธอทิ้งมันไว้อย่างไม่แยแสแบบนี้ มันกลับทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกหักหน้า ‘หรือบางที...เธออาจต้องการมากกว่านี้?’ ดวงตาคมเข้มฉายแววคาดเดา ก่อนที่เขาจะโยนเงินก้อนนั้นกลับลงไปบนโต๊ะ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง มือข้างหนึ่งยกขึ้นเสยผมที่เริ่มยุ่งเหยิงของตัวเอง “เธอคิดว่าเธอฉลาดสินะ…” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางเหยียดยิ้มบาง ๆ “วางแผนจะจับฉันงั้นเหรอ” กล้าปฏิเสธข้อเสนอของฉัน แล้วจะได้เห็นดีกัน…ณ บริษัทโมเมเดลลิ่ง
“คุณตะวันครับ” เลขาเดินเข้าไปหาพร้อมเอกสารในมือ
ตะวัน หรือทิศตะวัน เขาอายุ 32 ปี ด้วยใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาคมเข้มแฝงประกายเด็ดขาด เส้นผมสีดำสนิทมักจะถูกเซ็ตอย่างเรียบหรูอยู่เสมอ เขาสูง 180 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วน บ่าอกกว้าง ร่างกายผ่านการดูแลอย่างดีบ่งบอกถึงความมีวินัยและรสนิยม
ทิศตะวันเป็นประธานบริษัทโมเดลลิ่งชั้นนำที่มีนางแบบระดับแถวหน้าของประเทศอยู่ในสังกัด เป็นบุคคลที่ทั้งวงการบันเทิงให้ความเกรงใจ ตระกูลของเขาเป็นหนึ่งในตระกูลเก่าแก่ที่มีอิทธิพลครอบคลุมทั้งสื่อ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ และแพลตฟอร์มออนไลน์ ด้วยฐานะและอำนาจที่สั่งได้แทบทุกอย่าง เขาจึงเป็นเป้าหมายที่ผู้คนอยากเข้าหา แต่กลับไม่ง่ายที่จะเข้าถึง
เขานั่งในท่าที่สบายขณะอ่านเอกสารที่ กฤษณ์ หรือกิตติชัย เลขาส่วนตัวเป็นคนนำมาให้ถึงคอนโดในวันหยุด
“ไม่ผิดคนใช่มั้ย” สิ่งหนึ่งที่เขาคิดไม่ถึงคือหญิงสาวคนเมื่อคืนไม่ใช่แค่พนักงานทั่วไปที่เขาเข้าใจ เพราะเธอมักจะได้รับหน้าที่สำคัญอยู่หลายครั้ง ซึ่งงานส่วนใหญ่ต้องออกนอกสถานที่ ก็ไม่แปลกที่เขาจะไม่คุ้นเคยกับเธอเท่าไหร่
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ครับ”
“เมื่อคืนคุณทิ้งผมไว้กับผู้หญิงคนนั้นได้ยังไง”
“ผมเนี่ยนะทิ้งคุณ”
“ก็ใช่ไง”
“ผมขอตัวกลับก่อนงานจะเลิกอีกครับ ตอนนั้นผมก็แจ้งท่านแล้วนะครับ ว่าภรรยาผมไม่ค่อยสบาย ผมต้องกลับไปดูแล” กิตติชัยอธิบาย
“ช่างเถอะ ผมคงเมาจนลืมว่าคุณกลับก่อนผม”
“งั้นผมกลับไปดูแลภรรยาต่อนะครับ ตอนนี้เธอกำลังท้องอ่อน ๆ ด้วย”
“ครับ ๆ ผมไม่รบกวนคุณแล้ว”
“รบกวนอะไรกันครับ คุณเป็นเจ้านายของผมนะครับ”
“งั้นก็ขอบคุณที่อุตส่าห์มานะครับ”
กิตติชัยรับหน้าที่เป็นเลขาของทิศตะวันตั้งแต่สมัยที่ทิศตะวันเพิ่งเข้ามานั่งบอร์ดผู้บริหารใหม่ ๆ เขายอมรับตั้งแต่นั้นว่าเด็กหนุ่มในวันนั้นมีพรสวรรค์ในด้านการบริหาร เขาทั้งเก่งและฉลาด ตลอดเวลา 5 ปี เขาก็กลายเป็นที่ยอมรับจากผู้คนจำนวนมาก รวมไปถึงลูกน้องทุกคน
“อ้อ คุณกฤษณ์ครับ”
“ครับ”
“วันจันทร์ตอนเช้าช่วยนัดให้ผู้หญิงคนนี้” เขาชูเอกสารในมือที่มีรูปถ่ายติดไว้ขึ้น “ไปพบผมที่ห้องด้วยนะครับ”
“ได้ครับ” แม้จะสงสัย แต่กิตติชัยก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป เขาเอ่ยขอตัวอีกครั้งก่อนจะเดินออกจากห้องไป
สามวันต่อมา
“ไข่มุก”
“หือ...” เจ้าของชื่อหันไปมองเพื่อนที่เป็นสาวประเภทสอง
“เมื่อวันก่อน...” เธออ้ำอึ้งเล็กน้อย
“อะไรเหรอ”
“ได้ยินว่าท่านประธานเรียกพบเหรอ” น้ำเสียงของเขาดูเป็นกังวล เพราะทิศตะวันไม่เคยเรียกพบพนักงานโดยตรง หากมีเรื่องอะไรเขาจะให้กิตติชัยเป็นคนจัดการ
“อืม”
“มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า”
ไข่มุก หรือดารินทร์ หญิงสาวอายุ 27 ปี สูง 165 เซนติเมตร เธอมีใบหน้ารูปไข้ ผิวขาวอมชมพูดูสดใส ดวงตากลมรีแววใส พอยิ้มแล้วตาจะโค้งขึ้นเล็กน้อยทำให้ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก ริมฝีปากสีชมพูอ่อนเสน่ห์จะอยู่ที่รอยยิ้มของเธอ
โดยรวมแล้ว เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยจัดแบบสะดุดตา แต่มีความละมุน อบอุ่น และเป็นกันเองจนทำให้ ใครมองก็รู้สึกเอ็นดู อยากเข้าใกล้โดยไม่รู้ตัว
เธอมีอาชีพเป็นสไตลิสต์ในบริษัทแฟชั่นขนาดใหญ่ที่มีทิศตะวันเป็นผู้บริหารระดับสูง แม้ตำแหน่งของเธอจะไม่ได้โดดเด่นในสายตาคนภายนอก แต่เบื้องหลังเธอเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียด มีรสนิยมที่เฉียบคม และสามารถดึงเอกลักษณ์ของสินค้าออกมาได้อย่างมีสไตล์
งานของเธอครอบคลุมตั้งแต่การวางคอนเซ็ปต์ถ่ายภาพแฟชั่น การเลือกชุด เครื่องประดับ และโทนสี ไปจนถึงการทำงานร่วมกับทีมช่างภาพและนางแบบ เพื่อให้ได้ผลงานที่ตอบโจทย์ภาพลักษณ์ของแบรนด์
แม้จะมีบทบาทสำคัญ แต่เพราะเธอไม่ชอบแสดงตัว ไม่แต่งตัวสะดุดตา และมักอยู่เบื้องหลังเสมอทิศตะวันจึงไม่ทันได้มองเห็นเธอในแง่มุมนั้น เขามองเธอเป็นเพียงพนักงานธรรมดาคนหนึ่งในทีมแฟชั่น ที่ไม่มีอะไรเตะตา หรืออาจเคยผ่านตาเวลาประชุมบ้าง แต่ไม่เคยรู้จักจริง ๆ
“เปล่าหรอก แค่เรียกไปคุยเรื่องดูแลนางแบบที่เพิ่งเข้ามาใหม่น่ะ”
“งั้นเหรอ...โล่งอกไปที” เธอเอามือทาบอก เพราะลึก ๆ แล้วเธอรู้สึกกังวลกลัวว่าผู้หญิงบอบบางน่าทะนุถนอมอย่างดารินทร์จะโดนกลั่นแกล้ง
Latest chapter
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 122 จะไม่ปล่อยมือ
“โกรธพี่หรือเปล่า”“เรื่องอะไรคะ” เธอเอียงหน้าถาม “ก็ที่ผู้หญิงคนนั้นมาบอกว่าเคยคบกับพี่” “ก็ยังโกรธอยู่นะคะ แฟนเก่าของสามีมางานแต่งแถมยังมาพูดแบบนั้นใครจะไม่รู้สึกโกรธกันล่ะ” “แต่พี่ไม่ได้เชิญมานะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลยสักครั้ง” “มุกแค่อยากรู้ว่าที่ห้างวันนั้นใช่คนนี้หรือเปล่า” “ใช่ครับ” เขาตอบ “เพราะไม่ได้มีอะไร พี่เลยไม่บอกมุก” “คุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ” “ก็ทำนองเดียวกันกับที่คุยเมื่อกี้” วันนั้นเธอเอาแต่ถามว่ามาทำอะไร มานั่งรอใคร รอคนอื่นเป็นกับเขาด้วยเหรอ สำคัญมากหรือไงถึงนั่งรอได้นานขนาดนี้ “ที่ผ่านมาเธอคงโกรธพี่มาก” ถึงได้กล้ามาพูดเรื่องแบบนั้นในงานแต่ง ไม่ได้มาหาเรื่อง เหมือนมาระบายความในใจมากกว่า “ก็คงจะเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้ในงานแต่งของเรา” “...” “พี่ทำให้มุกไม่สบายใจอีกแล้วสินะ” เขาก้มหน้าลงเพราะรู้สึกผิด ทั้ง ๆ ที่สัญญากับเธอไว้ว่าจะทำให้มีความสุข แต่ก็มีเรื่องไม่สบายใจเข้ามาแทรกตลอด “ไม่เป็นไรค่ะ” เพราะบทสนทนาของเขามันช
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 121 เราเคยคบกัน
ดารินทร์มองทั้งคู่สลับกัน บทสนทนาของพวกเขาทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ “สวัสดีค่ะ” เธอหันมาทักทายแล้วยิ้มให้ดารินทร์ ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ภายในใจจพมีคำถามมากมายอยากจะถามทิศตะวันก็ตาม “เลือกเจ้าสาวได้ไม่เลวนี่” เธอพูดกับทิศตะวัน “แต่ถ้ายังทำนิสัยเดิม ไม่มีใครอยู่กับนายได้นานหรอก” “เลิกพูดจาไร้สาระแล้วเข้างานไปซะ” “นี่นายกล้าพูดกับแขกแบบนี้เหรอ” “ฉันกล้าทำมากกว่านี้ ถ้าคิดจะมาทำให้เจ้าสาวของฉันคิดมาก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “นี่คือคำขู่เหรอ” เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำพูดของทิศตะวันเลยสักนิด ทิศตะวันขบกรามแน่น รู้สึกไม่สบอารมณ์ คำพูดพวกนั้นทำให้ดารินทร์คิดมากได้เลย ยิ่งเธอเป็นคนขี้คิดมากอยู่แล้วด้วย แต่เขาจะใช้วิธีไหนไล่คน ๆ นี้ไป “คุณไม่สงสัยเหรอคะ ว่าฉันเป็นอะไรกับเขา” หญิงสาวชี้ไปที่ทิศตะวัน “นี่...” ทิศตะวันขยับมายืนด้านหน้าของดารินทร์ “ถ้าจะมาแสดงความยินดีก็เชิญด้านใน แต่ถ้ามาป่วนก็เชิญกลับไป” “หยาบคายสิ้นดี” เขาว่าทิศตะวัน ก็จะเอียงตัวมองดารินทร์ที่ถูกซ่อนไว้ด้านหลัง “คุณเห็นหรือเปล่าว่
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 120 แม่เป็นของพ่อคนเดียว
ดารินทร์ออกมาจากห้องสปา เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนคุยกับทิศตะวัน และหญิงสาวคนนั้นก็เดินไปก่อนที่เธอจะเดินไปถึงโซฟาตัวที่ทิศตะวันนั่ง เธอจึงไม่ทันได้เห็นหน้า “เสร็จแล้วเหรอครับ” ดารินทร์มองตามผู้หญิงคนนั้นไปโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่ทิศตะวันถาม ทิศตะวันก็มองตามสายตาของดารินทร์ไปเช่นกัน เขารู้ได้ในทันทีว่าดารินทร์คงจะเห็นตอนที่เขาคุยกับเธอคนนั้นและคงจะสงสัยว่าเป็นใคร “อยากไปไหนต่ออีกมั้ย” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบเอวของเธอไว้ “อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” “ไม่มีค่ะ” ดารินทร์หันไปตอบเขา “งั้นไปกันเถอะ” ทั้งคู่เดินออกไป ดารินทร์ก็ยังคงมองหาหญิงสาวคนนั้น ไม่รู้ทำไมเธอแค่รู้สึกว่าอยากเห็นหน้าเธอก็แค่นั้น “ที่รัก” เหมือนทิศตะวันจะรับรู้ได้ถึงความผิดปกตินั้น เขาจับมือเธอแน่น “ผมอยากให้คุณมีความสุขมากกว่านี้” “...” “ถ้ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ ผมอยากให่พูดกับผมตรง ๆ อย่าเก็บไว้เลย” “มุกไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” เธอพูดปัดพลางบีบมือเขาแน่น จริง ๆ เธอไม่ได้อยากคิดมาก มันเป็นแค่เสี้ยวของ
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 119 ตลอดไป
ไม่กี่นาทีต่อมา ผ้าม่านถูกเลื่อนออกช้า ๆ ทิศตะวันที่นั่งรออยู่เงยหน้าขึ้นแล้วก็หยุดนิ่งไปชุดเจ้าสาวสีขาวเรียบหรูโอบรับรูปร่างของเธออย่างพอดี ลูกไม้บาง ๆ คลุมไหล่ ทำให้เธอดูอ่อนโยนและสง่างามในเวลาเดียวกัน“เป็นยังไงคะ” ดารินทร์ถามเสียงเบา มือกำชายกระโปรงแน่น “มันดูแปลก ๆ มั้ย”ทิศตะวันลุกขึ้นยืนช้า ๆ เดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว เขาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอื้อมมือเชยคางให้เธอเงยขึ้นมาสบตา“แปลกครับ”คำตอบของเขาทำให้ดารินทร์รู้สึกประหม่า“แปลกตามาก และก็สวยมากด้วย” “งั้นตกลงเอาชุดนี้ค่ะ” แค่ทิศตะวันบอกว่าเธอใส่แล้วสวย เธอก็โอเคแล้ว “ไม่ลองชุดอื่นก่อนเหรอเผื่อที่รักจะชอบ” ทิศตะวันเสนอทางเลือก “แต่ไม่ว่าที่รักจะใส่ชุดไหน พี่เชื่อว่าสวยทุกชุด” “นั่นเป็นคำพูดของคุณพนักงานหรือเปล่าคะ” ดารินทร์เอ่ยแซวทิศตะวันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะจับชายกระโปรงของเธอจัดให้เข้าที่อย่างระมัดระวัง“หมุนตัวหน่อยสิครับ”เธอลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอมหมุนตัวช้า ๆ กระโปรงสีขาวบานออกอย่างสวยงาม เขามองตามทุกการเคลื่อนไหว ก่อนจะพึมพำเบา ๆ“สวยชะมัด…” “คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ” “ค
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 118 ไม่รู้จักโต
ภาสกรนั่งมองทั้งคู่เดินลงมาด้านล่าง ดารินทร์หลบสายตาพ่อสามีเพราะรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังบกพร่องในหน้าที่ “ย้ายเข้าไปอยู่คืนแรกก็ทำเมียลงมาทานข้าวช้ากว่าทุกวันเลยนะ” “ข้าวใหม่ปลามันครับพ่อ” “นี่คุณ” ดารินทร์หยิกไปที่เอวของเขา “พ่อคงผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว คงจะจำไม่ได้แล้วใช่มั้ยครับ” ภาสกรรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำโอ้อวดซะมากกว่า “แกมันไม่รู้จักโต” “ไม่โตได้ยังไงละครับ มีทั้งเมียและแถมลูกมาอีกสอง แบบนี้พ่อยังว่าผมไม่โตอีกเหรอ” “แก” “ครับคุณพ่อ” ภาสกรสะบัดหน้าหนี อยากเขวี้ยงอะไรสักอย่างใส่ลูกชายแต่ก็กลัวว่าหลานกับลูกสะใภ้จะตกใจ “ขอโทษนะคะคุณแม่” “จะขอโทษทำไมล่ะ” “ก็หนูไม่ได้ลงมาช่วยแต่งตัวให้ลูก” “ปกติหนูมุกก็ทำไม่เคยขาดตกบกพร่องนี่ ไม่ได้ทำสักวันจะเป็นอะไรไป” ทิพย์สุดาพูดปลอบดารินทร์ เธอเข้าใจถึงความกังวลนั้น แต่เธออยากให้ดารินทร์คิดว่าเธอก็คือแม่คนหนึ่งที่สามารถทำทุกอย่างให้ดารินทร์ได้ “ปกติเช้ามาแม่ก็ไม่ได้ทำอะไร วันนี้ได้ตื่นมาแต่งตัวใ
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 117 ช่างสรรหาคำมาพูด
ความปวดระบมแล่นไปทั่วร่างกายเมื่อคนตัวเล็กขยับเริ่มตัว หลังลืมตาตื่นดารินทร์ก็มองไปรอบ ๆ จนเห็นใครบางคนนอนมองเธออยู่ตรงหน้า“ทำไมไม่ปลุกคะ” เธอถามเขา“ไม่อยากรบกวน อยากให้ที่รักนอนให้เต็มอิ่ม” เขาเกลี่ยผมที่หล่นมาปรกหน้าของเธอ“กี่โมงแล้วคะเนี่ย”“เกือบเจ็ดโมงแล้วครับ”“ตายจริง” ดารินทร์ตกใจจนตาโต เธอไม่เคยตื่นสายขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเมื่อคืนกันนะ“วันนี้เราจะลางานกันนะ”“ทำไมคะ” ดารินทร์สงสัย หรือเขามีโปรแกรมจะไปที่ไหน“ก็ดูเหมือนว่าที่รักจะเดินไม่ไหวนี่ครับ" เขาสังเหตเห็นว่าเธอขมวดคิ้วทุกครั้งที่ขยับตัว“...”“ประธานบริษัทอยู่ตรงนี้จะไปกลัวอะไรละครับ”“แต่...”“ไม่มีแต่นะ” นิ้วยาวจิ้มไปที่ปลายจมูกของดารินทร์“งั้นเอามือออกก่อนค่ะ มุกจะไปดูเด็ก ๆ”“แม่จัดการเด็ก ๆ ให้แล้วครับ”ดารินทร์ขมวดคิ้ว รู้สึกไม่ดี เธอมาอยู่บ้านเขาแต่กลับนอนสบายให้ผู้ใหญ่ดูแลลูก ๆ แทน“พี่เป็นคนบอกแม่เองว่าเมื่อคืนที่รักไม่ค่อยสบาย”ดารินทร์เงยหน้ามองเขา เธอไม่คิดว่าเขาจะรอบคอบขนาดนี้ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ เขาก็ยังปกป้องเธอ"เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำนะ""มุกอาบเองดีกว่าค่ะ""ไม่เป็นไร" ทิศตะวันช้อนตัวดารินทร์ขึ้นอุ้ม "
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 28 จำไม่ได้...ให้ดูใหม่
“หมั่บ”“แล้วคุณทานอะไรหรือยัง” เขาก้มลงมองคนที่นั่งอยู่บนตัก “อย่าคิดจะปล่อยให้ลูกของผมหิวเชียวนะ” “...” “ยังไงวันนี้คุณก็ต้องทานข้าวกับผม ถ้าคุณไม่ยอมออกไปทานที่ร้านอาหาร ผมจะโทรสั่งให้เขามาส่ง” “ฉันไม่หิว” “ไอ้หมอเพื่อนผมบอกว่า คนท้องต้องทานอาหารให้ครบห้าห
Last Updated : 2026-03-19โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 32 เสียเวลา
ทั้งที่ทิศตะวันตั้งใจไว้ว่าเลิกงานวันนี้จะไปเยี่ยมดารินทร์ที่โรงพยาบาล แต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นใจ เพราะบอร์ดบริหารเรียกร้องให้มีการประชุมหารือเรื่องแผนการตลาดตลอดสามวันมานี้ จนเขารู้สึกหงุดหงิด กว่าเขาจะไปถึงโรงพยาบาลก็ดึกจนคนป่วยหลับไปแล้วทุกครั้ง“ทำไมไม่กลับไปพักผ่อน”“ผมแค่จะแวะมาดู”“พรุ่งนี
Last Updated : 2026-03-19โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 30 เร่งการแต่งงาน
“ทิศตะวัน ลูกชายคนเล็กของตระกูลชัยณรงค์เทพ ซ่อนผู้หญิงท้องไว้ในบ้านแม่ตัวเอง”ข่าวลือนั้นลามไปถึงวงสังคมระดับสูง จนกระทั่งไปถึงหูของทศพลพ่อของเขมมิกาที่พ่อของทิศตะวันหมายมั่นให้แต่งงานด้วย“ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง มันกระทบชื่อเสียงลูกสาวของผม” เสียงของทศพลเอ่ยหนักแน่นในห้องทำงานของภาสกร “ผมว่าเราไม่คว
Last Updated : 2026-03-19โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 29 อย่าพยายาม NC+
ร่างอวบโดนอุ้มขึ้นจนตัวลอย เธอไม่กล้าดิ้นเพราะกลัวจะตกลงไปพรึ่บ!! แผ่นหลังของเธอทาบลงไปบนที่นอนที่เย็นเฉียบเพราะแอร์ที่เปิดทิ้งไว้ เจ้าของร่างสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างเมื่อมีอะไรบางอย่างกำลังถูไถอยู่ตรงกลีบกุหลาบ หน้าอกแอ่นขึ้นเล็กน้อยเมื่อโดนบีบคลึงด้วยมือหนา ทิศตะวันขบกรา
Last Updated : 2026-03-19
You may also like
คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้203.2K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X79.1K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม48.7K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์60.7K viewsสะดุดรักพี่คนสวย
suyuesui3.8K viewsพ่ายรักภรรยาเดิมพัน
พันกุมภา1.0K viewsทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน
มงกุฎดอกหญ้า507 viewsLOVE BESTIE ห้ามรักเพื่อน
พริ้มพราว25 views
