Accueil / โรแมนติก / โซ่รักหลอมใจ / ตอนที่ 5 เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น

Partager

ตอนที่ 5 เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น

Auteur: dexnarak
last update Date de publication: 2026-02-02 12:23:45

เมื่อผลักประตูเข้าไปในห้องทำงาน ก็เห็นเขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ท่าทางนิ่งขรึม แต่สายตาที่จ้องมองเธอกลับเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด

“นั่งสิ” เขาเอ่ยเสียงเรียบ

ดารินทร์ยังคงยืนนิ่ง ไม่แม้แต่จะขยับไปแตะเก้าอี้ตรงหน้า “เรียกฉันมามีเรื่องอะไรคะ?”

เขาหัวเราะเบา ๆ แต่ไม่มีความขบขัน “คุณควรรู้ดีกว่าผม”

เธอขมวดคิ้ว ก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของเขา และสิ่งที่เธอเห็นคือ...ความไม่ไว้ใจ

“คุณหมายถึงอะไร?”

“อย่ามาเล่นละคร” เขาวางปากกาลงกับโต๊ะ แล้วเอนตัวไปข้างหน้า “ข่าวลือเรื่องผู้บริหารพาพนักงานสาวเข้าโรงแรม มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ และคุณเป็นคนเดียวที่ได้ประโยชน์จากเรื่องนี้”

เธอเบิกตาขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกัดฟันกรอด “คุณคิดว่าฉันเป็นคนปล่อยข่าวงั้นเหรอคะ?”

“ไม่คิดเหรอว่าคุณเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ดี?” น้ำเสียงของเขาเย็นชา “หรือคุณอยากให้ทุกคนรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคุณจริง ๆ?”

“แต่การที่คุณเรียกฉันมาพบแบบนี้ มันก็ทำให้คนอื่นสงสัยได้นะคะว่าจริง ๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นใช่ฉันหรือเปล่า”

“...” ทิศตะวันนิ่งคิด มันก็ถูกที่คนจะสงสัยเพราะเขาเรียกพบเธอ แต่มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเรียกเธอมาคุยกันต่อหน้า

สถานการณ์เหมือนจะนิ่งสงบไปเพียงแค่อึดใจ แต่แล้วคำพูดที่ไม่น่าฟังก็หลุดออกมาจากปากผู้ชายตรงหน้า

“ทั้งหมดคือแผนของคุณใช่มั้ย เพราะคุณหวังสบายทางลัด คุณจึงสร้างสถานการณ์จนเรามีอะไรกัน”

ดารินทร์รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว หัวใจเต้นแรงด้วยความโกรธและผิดหวัง “คุณดูถูกฉันอีกแล้วสินะ”

เขาไม่ตอบ แต่สายตาของเขาสะท้อนชัดว่า ‘ใช่...เขาคิดแบบนั้นจริง ๆ’

เธอสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดอารมณ์ “ถ้าคุณคิดว่าฉันสร้างสถานการณ์ในคืนนั้น และเป็นคนปล่อยข่าว งั้นขอหลักฐานด้วยค่ะ”

เขายกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ราวกับไม่คิดว่าเธอจะกล้าท้าทาย แต่เธอก็ไม่รอให้เขาพูดอะไรต่อ

“ฉันจะพูดให้ชัดเจนอีกครั้ง ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณ ไม่ต้องการชื่อเสียง ไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าฉันเป็นใคร” เธอกล่าวช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ “ฉันแค่ต้องการให้คุณเลิกคิดว่าเป็นฝีมือของฉัน เลิกคิดว่าฉันจะจับคุณด้วยการทำเรื่องบ้า ๆ นั่น ฉันไม่มีทางคิดที่จะทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาด ถ้าทำได้ฉันอยากหายไปจากที่นี่ตอนนี้ด้วยซ้ำ”

ทิศตะวันเขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะวาววับขึ้นมา คล้ายกับคำพูดของเธอทำให้เขาไม่พอใจมากกว่าเดิม

“งั้นเหรอ?” เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาจับจ้องเธออย่างพิจารณา “งั้นก็ลองทำแบบนั้นดูสิ เผื่ออะไรมันจะดีขึ้น”

“...” ดารินทร์เม้มปากเข้าหากันแน่น เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดแบบนี้ เขาอยากให้เธอหายไปอย่างนั้นเหรอ แต่ก็ไม่มีอะไรน่าแปลกใจเท่าไหร่ที่เขาพูดแบบนั้น เพราะตอนนี้เขามองว่าเธอคือตัวปัญหานั่นเอง

“ผมเองก็คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าจะจัดการกับข่าวลือที่เกิดขึ้นได้ยังไง แต่พอได้ยินสิ่งที่คุณ ผมคิดว่ามันคงจะได้ผล”

เหมือนคำพูดของเขาจะเป็นการย้ำให้เธอทำในสิ่งที่เธอพูด ‘ทำไมไม่ไล่ฉันออกซะเลยล่ะ’

“ในเมื่อคุณพูดมาขนาดนี้ ฉันก็คงต้องกลับไปทบทวนตัวเองแล้วค่ะ” ว่าสมควนทำงานอยูที่ที่นี่อีกหรือเปล่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะคะ”

            ดารินทร์ไม่ได้รอคำตอบจากทิศตะวัน เธอหันหลังให้เขาแล้วเดินออกมาทันที

หลังจากเดินออกจากห้องทำงานของเขา

ดารินทร์ก้าวไปตามทางเดินโดยไม่สนใจสายตาของเพื่อนร่วมงานที่ยังคงจับจ้องเธอ เสียงซุบซิบยังคงดังแว่วอยู่รอบตัว แต่เธอกลับไม่ได้ยินมันอีกต่อไป

ภายในใจของเธอมีเพียงความคิดเดียว เธอต้องออกไปจากที่นี่

เธอเคยคิดว่าทำงานที่นี่จะเป็นโอกาสที่ดี ได้ทำในสิ่งที่รัก ได้พัฒนาเส้นทางของตัวเอง แต่ตอนนี้...มันกลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยสายตาไม่ไว้ใจ ข่าวลือ และเขา ผู้ชายที่พร้อมจะกล่าวหาว่าเธอเป็นตัวปัญหาเสมอ

เธอรู้ดีว่าเขาคือเจ้าของบริษัท เขาไม่มีทางไปไหนได้ แต่เธอต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายไป

ไม่ใช่เพราะเธอกลัวเขา แต่เพราะเธอไม่ต้องการอยู่ในสถานที่ที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวตรงไปที่แผนกบุคคลเพื่อยื่นใบลาออก

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 6 ช้างเท้าหลัง

    เย็นวันหนึ่งในบ้านหลังใหญ่ กลิ่นอาหารที่เพิ่งทำเสร็จยังอวลอยู่ในอากาศ เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็ก ๆ ทำให้บ้านทั้งหลังดูมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูกนภัและนพกรนั่งข้างกันบนพรมกลางห้อง กำลังเถียงกันเรื่องตัวต่อชิ้นสุดท้าย นพกรทำหน้าบึ้งนิด ๆ ส่วนนภัสยกคางอย่างไม่ยอมแพ้ แต่สุดท้ายก็หัวเราะออกมาพร้อมกันเหมือนเคย เพราะมีเสียงเล็ก ๆ ของน้องสาวฝาแฝดวัยสองขวบดังแทรกขึ้นมา“ของหนู...ของหนู...”เด็กน้อยทั้งสองขยับเข้ามาแย่งตัวต่ออย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ทำเอาพี่ ๆ หยุดเถียงแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนจะยอมยกชิ้นส่วนให้พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“ให้น้องก็ได้” นพกรพูดเบา ๆ“ใช่ เดี๋ยวเราหาใหม่ก็ได้” นภัสเสริม พลางลูบหัวน้องอย่างเอ็นดูภาพนั้นทำให้คนเป็นแม่ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ เผลอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แขนของเธอถูกโอบจากด้านหลังโดยคนเป็นพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามา เขาซบคางลงบนไหล่ของเธออย่างคุ้นเคย“บ้านเราวุ่นวายดีนะ” เขากระซิบ“วุ่นวาย...แต่ก็มีความสุข” เธอตอบ พลางเอนตัวพิงเขาเล็กน้อยสายตาของทั้งคู่มองไปยังลูก ๆ ที่กำลังเล่นกันอยู่ เสียงหัวเราะ เสียงงอแงเล็ก ๆ และเสียงเรียกพ่อกับแม่ดังสลับกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 5 เก็บสีหน้าไม่เก่ง NC+

    ประตูห้องทำงานถูกเคาะเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะเปิดออกช้า ๆ“เรียกมุกมามีอะไรเหรอคะ” ดารินทร์เอ่ยถาม ขณะที่ยังยืนอยู่หน้าประตู ด้วยสีหน้าสงบแต่แฝงด้วยความสงสัยเล็กน้อยทิศตะวันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นมองทันที แววตาของเขาไม่ได้เข้มดุเหมือนเวลาทำงาน แต่กลับเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนเอาไว้ไม่มิด“มานี่ก่อน” เขาพูดเสียงเรียบพลางกวักมือเรียกภรรยาสุดที่รักเธอเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เขาก็พูดขึ้นมาก่อน“พี่อยากให้มุกหยุดงาน” คำพูดสั้น ๆ แต่ชัดเจน ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย“หยุด...ตอนนี้เลยเหรอคะ” เธอรู้ดีว่านี่คือคำสั่ง เพราะเขาขอร้องเรื่องนี้กับเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังดื้อ วันนี้เขาเลยใช้น้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกว่านั่นคือคำสั่ง“ใช่ครับ” เขาพยักหน้า สายตามองไปที่หน้าท้องของเธอโดยอัตโนมัติ “คุณกำลังท้องนะ งานมันหนัก พี่ไม่อยากให้ที่รักเสี่ยงอะไรทั้งนั้น”น้ำเสียงเขาไม่ได้แข็ง แต่หนักแน่นพอจะรู้ว่าเขาคิดมาดีแล้วดารินทร์เม้มปากนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น“มุกเข้าใจนะคะ...แต่ขอทำต่ออีกแค่สองเดือน ได้มั้ยคะ แค่ให้จบโปรเจกต์นี้ก่อน”ทิ

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 4 เสียสละ

    เสียงหัวเราะใส ๆ ดังลอยมาตามลมยามบ่าย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กสองคนจะวิ่งฝ่าประตูเข้ามาอย่างไม่เกรงใจโลก กระเป๋านักเรียนยังคงสะพายติดหลัง“แม่จ๋า...ดูหนูสิ”เด็กผู้หญิงตัวน้อยผูกผมหางม้าสองข้างวิ่งนำมา ใบหน้ากลมป่องแดงระเรื่อจากการวิ่ง ดวงตาเป็นประกายเหมือนมีดาวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในนั้น เธอยกกระดาษที่วาดเละเทะขึ้นมาอวดเต็มที่“วันนี่ที่โรงเรียนหนูวาดรูปพ่อ แม่ แล้วก็หนูเองนะคะ” เธอบอกแม่ด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว“แล้วผมล่ะ” เสียงเล็ก ๆ อีกเสียงรีบแทรกขึ้นมา นพกรที่วิ่งตามมาติด ๆ ชะโงกหน้าดูแล้วทำหน้ายุ่ง “ทำไมผมตัวเล็กกว่าพี่อีก”“ก็พี่เป็นพี่ไง” เธอตอบอย่างมั่นใจสุด ๆ พร้อมยักไหล่เล็ก ๆ“แต่เราเกิดพร้อมกันนะ” เขาเถียงทันควัน ก่อนจะหันมาฟ้องคนเป็นแม่ “แม่ครับ พี่ขี้โกงอ่ะ”คนเป็นแม่หลุดหัวเราะเบา ๆ มองสองแสบที่ยืนเท้าสะเอวใส่กันเหมือนผู้ใหญ่ย่อส่วน“งั้นใครเป็นพี่ ใครเป็นน้องกันนะ” เธอพูดแหย่“หนูเป็นพี่ค่ะ เพราะหนูพูดเก่งกว่า” นภัสรีบยกมือขึ้น“ไม่จริง! ผมพูดเก่งกว่า” เด็กผู้ชายรีบพูดรัวทันที “แม่ครับ ฟังนะผมรักแม่ที่สุดในโลก รักมาก ๆ มากกว่าพี่อีก”“เฮ้!” นภัสหันขวับ “งั้นหนูก็รักแม่ที่สุดในจัก

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 3 ทิศเหนือ

    ชายหนุ่มวางสายจากผู้เป็นพ่อที่โทรตามให้กลับบ้านเพราะบอกว่ามีเรื่องด่วน เขามองภาพใครคนหนึ่งที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง เธอผู้ซึ่งเคยตามตัวเขาเป็นเงา แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็หายตัวไป เขารู้แค่เรื่องเดียวคือเธอมาเรียนที่ต่างประเทศ เขารู้แค่ว่าเธออยู่ประเทศไหน แต่ไม่รู้เมืองที่เธออยู่ พยายามหาช่องทาติดต่อก็ไม่มี “ยังหาไม่เจอเลย ต้องกลับไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” หลังกลับประเทศไทยได้ไม่กี่วัน เขาก็ต้องเข้าไปรับผิดชอบงานในบริษัทแทนน้องชาย “พี่เหนือ...เหม่ออะไรอยู่เหรอ” ทิศตะวันเดินเข้าไปในห้องทำงานพี่ชาย ซึ่งเคยเป็นห้องประจำตำแหน่งของเขา “วันนี้พี่รู้สึกปวดหัว ฝากนายออกไปคุยงานแทนหน่อยนะ” “แล้วพี่จะไปไหน” “ว่าจะไปหาหมอสักหน่อย ปวดแบบนี้มาสักพักแล้ว” “หักโหมเกินไปหรือเปล่า พี่ควรพักบ้าง” “อืม ก็คงต้องเป็นแบบนั้น” ทิศเหนือขับรถไปถึงโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้บริษัทที่สุด เขาเดินไปยังเคาน์เตอร์ ยื่นบัตรประชาชนแล้วตอบคำถามเจ้าหน้าที่ไม่กี่คำก็โดนเรียกให้ไปที่ห้องตรวจ “รวดเร็วทันใจดีจริง ๆ” เขาพึงพอใจกับก

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 2 สมาชิกคนใหม่

    “ปัง!!”เสียงพรุกระดาษดังขึ้นทันทีที่ทิศตะวันและดารินทร์เดินเข้าไปในบ้าน เพราะหลังจากที่ทิศตะวันโทรบอกทุกคนว่าดารินทร์ท้อง การเซอร์ไพรส์ก็เริ่มขึ้น“ยินดีต้อนรับสมาชิกคนใหม่” เสียงเด็ก ๆ ที่ถูกเตี๊ยมกันไว้ก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน ตามด้วยเสียงโห่ร้องดีใจ“ฮึบ!” ทิศตะวันอุ้มนภัสขึ้น“พ่อจ๋าไหนน้อง”“น้องอยู่ในนี้ครับ” เขาเอามือลูบท้องของดารินทร์เบา ๆ“น้อง” นพกรวิ่งไปกอดแม่เอาหน้าซุกไปที่ท้องของเธอ“เบา ๆ ครับ” ทิศตะวันรีบห้าม “เดี๋ยวแม่ก็เจ็บหรอก”“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอย่อตัวลงข้าง ๆ ลูกชาย“ดีขึ้นบ้างหรือยังลูก” ทิพย์สุดาถามด้วยความเป็นห่วง เธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้าเพื่อช่วยเลี้ยงหลาน“พอได้ทานยาที่หมอให้มาก็ดีขึ้นมากเลยค่ะ”“งั้นก็ดีแล้วล่ะ ลูกต้องพักผ่อนให้เยอะ ๆ นะ”“ค่ะคุณแม่”“น้องผู้หญิงหรือผู้ชายฮะ”“ยังไมรู้เลยจ่ะ” เธอตอบลูกชาย “น้องอาร์มอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายละคะ”“ผู้ชายฮะ” นพกรตอบโดยไม่ต้องคิด “ผมจะเล่นกับน้อง”“แล้วน้องเอิร์นล่ะ อยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชาย” ทิศตะวันถามลูกสาว“ผู้หญิงค่ะ หนูจะเล่นกับน้อง”คำตอบของลูกทั้งสองคนทำให้ดารินทร์กับทิศตะวันมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะเป็นชายห

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนพิเศษ 1 คุณสมบัติของสามีที่ดี

    ณ.โรงพยาบาลเอกชนใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงแค่สองวัน ดารินทร์จะมีอาการคลื่นไส้อาเจียนจนทิศตะวันไม่เป็นอันทำอะไร เขาเป็นห่วงเมียรักมาก จนต้องเฝ้าตลอดไม่ยอมไปทำงาน“คนไข้มีอาการมากี่วันแล้วคะ”“สองวันค่ะ”“ประจำเดือนมาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่คะ”“เดือนที่แล้วค่ะ”“เดี๋ยวคนไข้เข้าไปในห้องน้ำแล้วเก็บฉี่ใส่กล่องนี้นะคะ”“ค่ะ” ดารินทร์พอจะเดาออกว่าหมอกำลังจะตรวจหาอะไร เพราะตอนที่เธอท้องเจ้าแฝด หมอก็เคยให้เธอทำแบบนี้“เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน”“ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณนั่งรอในนี้แหละ เรามีพยาบาลคอยอำนวยความสะดวกให้คนไข้อยู่ด้านนอกค่ะ”“ภรรยาของผมจะเป็นอะไรมากมั้ยครับ”“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ หมอสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นอาการแพ้ท้อง”“พะ...แพ้ท้องเหรอ ภรรยาของผมกำลังท้องเหรอครับ”“ต้องรอผลตรวจก่อนค่ะ หมอถึงจะยืนยันได้”“ครับ”ทิศตะวันก้มมองนิ้วตัวเอง เขากำลังนับว่าตอนนี้เขามีอยู่สองคนแล้วถ้าเพิ่มมาอีก 1 ก็เป็นสาม แต่ถ้าเพิ่มมาอีก 2 ล่ะ เฮ้ย! นี่เขาจะมีลูกตั้งสี่คนเลยนะ ระหว่างที่ทิศตะวันกำลังเหม่อลอย ดารินทร์ก็เดินกลับมา เธอนั่งลงข้าง ๆ เขา สังเกตสีหน้าที่แดงไปจนถึงใบหู

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 37 สำคัญกว่านั้น

    สองวันต่อมขณะที่ดารินทร์นั่งดูข่าวอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งกุมท้องตัวเองแน่น ขณะที่เหงื่อซึมเต็มหน้าผากช่วงนี้เธอเครียดมากเกินไป จนแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไร อาหารที่เคยฝืนกินก็แทบกลืนไม่ลง ทุกอย่างหนักอึ้งไปหมดทั้งร่างกายและจิตใจเธอพยายามอดทน พยายามบอกตัวเองว่าเธอจะผ่านมันไปได้ แต่ตอนนี้...เธอไม่มั

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-20
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 45 มีเหตุผลมากพอ

    ในห้องรับรองผู้มาเยือนของโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของชายหนุ่มในชุดเจ้าบ่าวดังสะท้อนก้องตลอดทางเดิน ก่อนที่เขาจะเปิดประตูเข้ามาอย่างแรงจนบานประตูสั่นสะเทือน ดวงตาคมใต้คิ้วเข้มวาวโรจน์ด้วยความโกรธเมื่อได้รับการยืนยันอีกครั้งว่าไม่มีคนไข้ชื่อดารินทร์“ผมต้องการดูกล้องวงจรปิดของโรงพยาบ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-22
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 40 โชคชะตา

    ทิศตะวันหลุบตาลง สีหน้าของเขาเรียบนิ่ง แต่สายตากลับหม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด ริมฝีปากเริ่มเม้มเข้าหากันแน่น ความอึดอัดกำลังปะทุอยู่ในใจ“เธอถามเรื่องวันแต่งงานของผมจริง ๆ เหรอ”กิตติชัยพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะถอยออกไปเล็กน้อย ปล่อยให้ทิศตะวันได้อยู่กับความคิดของตัวเอง“ผม...ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำยังไง แต่ถ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-21
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 103 หัวใจพองโต NC++

    ผืนทรายร้อนระอุในยามบ่ายถูกเหยียบย่ำด้วยฝ่าเท้าเล็ก ๆ ที่วิ่งดุ๊กดิ๊กไปข้างหน้า เด็ก ๆ หัวเราะเสียงใสขณะที่ปู่กับย่าของพวกเขาต้องรีบสาวเท้าไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว“เดี๋ยว! อย่าลงไปลึกนะลูก!” ภาสกรตะโกนตามหลังในขณะที่มือทั้งสองจับมือหลานแน่น ข้างนอกกำลังวุ่นวาย ส่วนข้างในยังคงร้อนระอุภายในห้องนอนของบ้

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-05
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status