Share

03.1

Penulis: Chenaimei
last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-15 19:27:48

03

หรือว่าลืมกันไปแล้ว

ตั้งแต่วันก่อนที่มาก่อนมาที่บริษัท ตอนนี้ก็เป็นวันที่สามแล้วเจ้าตัวก็ยังคงมานอนเล่นนั่งเล่นไม่ยอมไปทำงานทำการ ไล่จนปากเปียกปากแฉะก็ไม่ยอมไป ดื้อด้านไม่มีใครเกิน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

พนักงานสาวแผนกออกแบบเปิดประตูเข้ามาหลังจากเคาะเพื่อขออนุญาตเจ้านาย พร้อมแฟ้มเอกสารสองเล่มที่วางลงบนโต๊ะ

“รายละเอียดต่าง ๆ ที่คุณโปรดให้เอามาให้ดูค่ะ”

“นั่งก่อนสิคะ โปรดขอเช็กดูก่อน”

“ค่ะ”

ปิ่นปักษ์นั่งลงฝั่งตรงข้าม เพื่อรอให้เจ้านายของเธอตรวจสอบเอกสาร อาจจะใช้เวลาสักหน่อยเพราะคนโปรดเป็นพวกละเอียดรอบคอบ จริง ๆ จะปล่อยให้กลับไปก่อนก็ได้ แต่คนโปรดเห็นว่าหากมีจุดไหนที่ต้องแก้จะได้คุยกันเลยไม่ต้องเสียเวลาเดินไปเดินมาหลายรอบ

จังหวะหนึ่งที่ละสายตาออกจากแผ่นกระดาษ พลันเหลือบไปเห็นว่าพนักงานสาวกำลังส่งยิ้มหวานฉ่ำให้กับสามีของเขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ครั้นหันไปมองมาก่อนก็เห็นว่ากำลังยิ้มตอบอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน ทั้งที่เขานั่งอยู่ตรงนี้ยังจะกล้าส่งยิ้มทำตาหวานเยิ้มให้คนอื่น

เขาไม่ได้หึงหวงอะไรมันหรอกนะ เพียงแค่เห็นแล้วอดรำคาญไม่ได้ ตลอดสามสี่วันที่ผ่านมาเขาต้องเห็นคนนั้นคนนี้ส่งยิ้มให้สามีตัวเองจนนับไม่ถ้วน ไอ้ตัวดีนี่ก็เหมือนกันหว่านเสน่ห์ใส่เขาไปทั่ว คิดว่าหล่อมากล่ะสิ!

“คุณปิ่นครับ”

“...”

ยัง..

“คุณปิ่น”

“...”

ยังไม่หยุดมองอีก!

ปัง!

“อะ! คะ? คะคุณโปรด”

“คุณปิ่นไม่ได้ยินที่โปรดเรียกเหรอครับ” เอ่ยถามพลางเลิกคิ้วสวยขึ้นเล็กน้อย มองเธอด้วยสายตานิ่ง ๆ รอยยิ้มที่เย็นเยือกทำเอาปิ่นปักษ์เสียวสันหลังวาบ เธอคงถูกจับได้เสียแล้วว่าแอบมองสามีเจ้านายตัวเอง ก็มันห้ามตัวเองไม่ได้นี่น่า...

“ขอโทษค่ะ”

“รายละเอียดที่คุณปิ่นหามาโปรดว่ายังไม่ละเอียดมากพอครับ รบกวนไปหามาเพิ่มแล้วก่อนเลิกงานช่วยเอามาให้โปรดอีกครั้งนะครับ”

คนโปรดส่งแฟ้มเอกสารทั้งสองเล่มคืนให้พนักงานที่ตอนนี้สีหน้าซีดเผือด ไม่มีทางที่ข้อมูลที่เธอหามายังไม่ละเอียด แต่ในเมื่อเจ้านายว่ามาอย่างนั้นเธอก็คัดค้านไม่ได้นอกจากทำตามคำสั่ง

“เข้าใจแล้วค่ะ งั้นปิ่นขอตัวก่อนนะคะ”

หญิงสาวลุกขึ้นค้อมศีรษะให้คนอายุน้อยกว่าเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไป ไม่วายยังเหลือบมองสามีเขาอยู่อีก

คนโปรดไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดพนักงานที่ทำงานกับตนเองคนไหนมาก่อนเลย จนหลายวันมานี่ที่อารมณ์ไม่ค่อยคงที่เท่าไร

จริง ๆ เขาตั้งใจให้ไปหาเพิ่มมาก็เท่านั้น รายละเอียดที่เอามาให้ดูก็มากพอแล้ว แต่มันน่าหงุดหงิดที่เวลาทำงานกลับให้ความสนใจกับอย่างอื่นมากกว่าหน้าที่ของตัวเอง

ปัญหาหลัก ๆ เลยคงเป็นมาก่อน ถ้ามันไม่มาที่นี่พนักงานคงมีสมาธิทำงานมากกว่านี้ เขาก็คงไม่ต้องหัวเสียตลอดวันอย่างนี้ด้วย

นึกแล้วก็หมั่นไส้ เอื้อมมือไปบิดเอวคนข้าง ๆ อย่างไม่อ้อมแรง

“โอ๊ย! กูเจ็บนะโปรด หยิกกูทำไมเนี่ย!” ร่างสูงลุกขึ้นกระโดดโหยงร้องโอดโอยลูบสีข้างที่โดนหยิกเพื่อบรรเทาความเจ็บ

“มึงนี่มันน่าหงุดหงิดฉิบหาย!”

คิ้วสวยขมวดติดกันเป็นปมอีกทั้งยังทำหน้าบอกบุญไม่รับ มาก่อนไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด ทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่เฉย ๆ ยังไม่ได้รบกวนเวลาทำงานของคนโปรดเลยสักนิด

หรือว่า...

“อ๋อ... อย่าบอกนะว่ามึงหึงกู”

“หึงอะไร!”

“ก็ที่กูยิ้มให้พนักงานคนเมื่อกี้”

“กูเนี่ยนะหึง ประสาท!”

ตอบกลับด้วยเสียงกระแทกกระทั้นก่อนจะเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้มาก่อนยืนยิ้มราวกับคนบ้าอยู่คนเดียว

หึงบ้าหึงบออะไร เขาเนี่ยนะจะหึงแฟนเก่าอย่างไอ้ก่อน ไม่มีทาง!

มาก่อนวิ่งตาคนโปรดมาที่โรงจอดรถ เข้าไปขวางหน้าเอาไว้ ตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาเลิกงานมาก่อนก็ยังไม่ไปไหน ไม่รู้ว่านี่คือแผนก่อกวนของมันหรือยังไง ถ้าใช่ก็ต้องบอกเลยว่าได้ผลเพราะมันทำให้เขาอารมณ์เสียมาก ๆ กับการถูกรบกวนเวลาทำงานซึ่งเป็นสิ่งที่คนโปรดไม่ชอบมากที่สุด

“กูขอกลับด้วยนะ”

“แล้วรถมึง?”

“เสีย กูเพิ่งส่งร้านซ่อมไป”

“งั้นก็นั่งวินกลับเอาเอง”

“ใจร้ายจังว่ะ ครั้งก่อนที่รถมึงเสียกูยังมีน้ำใจให้กลับด้วยอยู่เลย” ทำหน้าทำตาน้อยเนื้อต่ำใจ ทว่าจริง ๆ แล้วแค่ทวงบุญคุณอันน้อยนิดของตัวเอง

“วุ่นวาย!” คนโปรดเบี่ยงตัวเดินหลบอีกคนไปที่รถ “จะไปก็มาเร็ว ๆ”

ครั้นเห็นอีกคนยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมก็เอ่ยเรียกอย่างจำใจ ใบหน้าหล่อเข้มยกยิ้มกว้าง กึ่งวิ่งกึ่งเดินมาที่รถ

เป็นครั้งแรกที่เขาได้นั่งเบาะข้างคนขับโดยที่มีคนโปรดเป็นคนขับ เมื่อก่อนไม่ว่าจะไปไหนมาไหนส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเขาที่ขับให้คนโปรดนั่ง เพราะเจ้าตัวขับรถไม่เป็น พอจะสอนก็อ้างแค่ว่ามีเขาขับให้ก็ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องเหนื่อยขับเอง

การได้กลับมาเจอกันในรอบสี่ปีคนโปรดเปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ ไม่ว่าจะนิสัย หน้าตา หรือการใช้ชีวิต ต่างจากคนโปรดที่เป็นเพื่อนในวัยเด็กและอดีตคนรักของเขา

ลึก ๆ แล้วเขาเองก็อยากรู้ว่าที่ผ่านมาคนโปรดเป็นอย่างไรบ้าง ตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว... จะมีสักนาทีหรือเปล่าที่คิดถึงกัน

หรือว่าตั้งใจลืมเขามาตลอดสี่ปี

----- โปรดอย่าหย่าก่อน -----

Talk Talk

มาดูกันว่าใครปากแข็งมากกว่ากัน แล้วใครจะเป็นคนพ่ายแพ้กลืนน้ำลายตัวเองก่อน พวกแฟนเก่านี่น่าาาาาา ฮ็อบ🤭

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   25 (ตอนจบ)

    ปัจฉิมบททำบุญร่วมชาติตักบาตรร่วมขัน“ที่รัก ขนมมาแล้วครับ”หลังจากเคลียร์ใจกันไปเมื่อคืนนี้เช้ามาคนเป็นสามีก็เอาอกเอาใจหนักกว่าเดิม ลงมือทำอาหารเช้าด้วยตัวเอง โดยให้แม่บ้านสาวสองคนคอยช่วยสอนทานมื้อเช้าเสร็จมาก่อนก็อุ้มภรรยามานั่งดูหนังในห้องนั่งเล่น เข้าไปเอาของกินเล่นมาให้ พร้อมน้ำผลไม้ที่คนโปรดชอบดื่มเป็นประจำทั้งที่โซฟาก็ตัวใหญ่มีที่ว่างมากพอให้นั่งได้ถึงสามสี่คน ทว่ามาก่อนกลับเลือกนั่งลงบนพื้นพรมด้านล่าง คอยหยิบขนมป้อนให้คนโปรด“กูกินเองได้น่ะก่อน ไม่ต้องป้อนหรอก”“อยากป้อน อ้าปากเร็ว อา~” ว่างพลางทำเสียงคล้ายกับหลอกล่อเด็กน้อยคนโปรดถอนหายใจอย่างเอือม ๆ กระนั้นก็อ้าปากรับขนมเข้าปาก“อร่อยไหม”“อือ”“อร่อยก็กินเยอะ ๆ”ขนมชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกป้อนให้คนโปรดจนหมดจาน ไม่มีเข้าปากตัวเองสักชิ้น แค่เห็นภรรยาตัวเองกินได้ก็อิ่มอกอิ่มใจมากแล้ว“ก่อน”“ครับ?”“ขึ้นมานั่งด้วยกันสิ”“ไม่เป็นไร”“ขึ้นมา”ครั้นคนโปรดเริ่มเสียงแข็งมาก่อนก็ไม่อาจขัดได้ รีบลุกขึ้นไปนั่งข้าง ๆ คนตัวเล็กขยับกายเข้ามาชิด กอดแขนแกร่งพร้อมซบไหล่กว้าง ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย รวมไปถึงความสบายใจของการได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ม

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   24

    24อย่าเลิกกันเป็นครั้งที่สอง“กินส้มไหมก่อนปอกให้”“...”มาก่อนนั่งอยู่บนพื้นพรมปอกส้มให้คนรักโดยไม่รอฟังคำตอบ ตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาลคนโปรดก็ยังไม่คุยกับมาก่อนสักคำนี่ก็เข้าวันที่สามแล้ว มีแต่มาก่อนที่พูดเองเออเองคอยทำนู่นทำนี่ให้ทั้งที่ไม่ได้ขอ“อ้าปากเร็วครับ” ว่าพลางยื่นส้มไปจ่อที่ปากครั้นคนโปรดยอมอ้าปากกินส้มที่เขาปอกไปเท่านี้ก็พอใจแล้ว แม้ว่าตลอดหลายวันนับตั้งแต่ที่คนโปรดฟื้นขึ้นมาจะยังไม่พูดด้วยสักคำ มาก่อนก็ยังไม่นึกถอดใจ อีกทั้งยังเอาใจมากกว่าเดิม อาจจะน้อยใจบ้างแต่ไม่นานก็หายไปเอง ตอนนี้เขาอาจจะกำลังเรียนรู้สิ่งที่คนโปรดเคยเจออยู่ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดมาก่อนยังคงทำหน้าที่ป้อนผลไม้เข้าปากคนรัก ปล่อยให้คนโปรดนั่งดูหนังเฉย ๆ ไม่ต้องขยับตัวเยอะ แม้ว่าทุกอย่างจะดีหมดแล้ว แต่ขาข้างที่หักยังต้องใส่เฝือกอยู่ ช่วงนี้คนโปรดเลยนั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ที่บ้านไม่ได้ไปทำงาน ทว่าไม่วายยังวานให้เลขาเอาเอกสารมาให้ตรวจถึงที่บ้าน คนติดงานอย่างคนโปรดหากให้อยู่เฉย ๆ ก็คงรู้สึกเบื่ออยู่ไม่น้อย“ที่รักเมื่อยไหม เดี๋ยวก่อนนวดให้”หลังจากป้อนส้มหมดไปสองลูก ก็เริ่มหาอย่างอื่นทำ คนโปรดละสายตาจ

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   23

    23หมาหัวเน่าตัวนี้มันรักเธอชายหนุ่มนำผ้าขนหนูผืนเล็กบิดน้ำพอหมาดเช็ดไปตามเนื้อตามตัวคนที่ยังคงนอนหลับสนิทไม่รู้สึกตัวมาตลอดสองอาทิตย์ แม้กระทั่งหมอเองก็ยังนึกแปลกใจที่คนโปรดไม่ฟื้นขึ้นมาทั้งที่บาดแผลภายนอกหายดีหมดแล้วมาก่อนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมข้างเตียง กุมมือเล็กขึ้นมาจูบซ้ำ ๆ อย่างที่ทำอยู่ทุกวัน แม้ว่าหลายวันมานี้จะเริ่มเข้มแข็งขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังแอบน้ำตาซึมไม่หายทว่าฝ่ามือกลับรู้สึกได้ถึงนิ้วที่กระดิกขยับไปมา หลังจากที่นอนนิ่งไม่ตอบสนองมาหลายวัน ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจระคนตกใจในที่สุดคนโปรดก็ลืมตาแล้ว“โปรด..” น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยเรียกคนรัก พลางวางมือลงบนกลุ่มผมนุ่มดวงตาปรือปรอยเหลือบมองมาก่อนค้างอยู่อย่างนั้นไม่ได้หลบสายตาหนีทว่าไม่พูดไม่อะไรออกมาสักคำ มาก่อนกดปุ่มข้างเตียงเรียกหมอหลังจากตรวจอาการเสร็จเรียบร้อยได้ข้อสรุปว่าทุกอย่างปกติดีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นภายนอกกรือภายใน รอพักฟื้นอีกสองสามวันก็สามารถกลับบ้านได้มาก่อนไม่ลืมที่จะแจ้งข่าวไปให้ผู้ใหญ่ทราบทั้งพ่อแม่คนโปรด และพ่อแม่ของตัวเอง หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงพร้อม ๆ กันรวมถึงวิเวียนที่แวะมาเยี่ยมพอด

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   22

    22คำที่ไม่เคยได้พูดไปตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมามาก่อนยังคงเอาแต่นั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย แทบจะไม่หลับไม่นอน ใต้ตาดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัด ครั้นภายในห้องตกอยู่ในความเงียบก็พลันน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้ง จนบางครั้งก็อดตำหนิตัวเองไม่ได้ที่อ่อนแอแบบนี้มาก่อนกุมมือเล็กเอาไว้ยกขึ้นแนบใบหน้าตนเอง ดวงตาแดงก่ำจดจ้องไปยังใบหน้าคนรักแทบจะตลอดเวลา หากคนโปรดตื่นมาจะได้เจอเขาเป็นคนแรก แม้ไม่รู้ว่าจะอยากเห็นหน้าผู้ชายเลว ๆ คนนี้อยู่หรือเปล่าหากนึกย้อนไปเมื่อวันเกิดอุบัติเหตุ มาก่อนเกือบขาดใจตายไปหน้าห้องฉุกเฉินแล้วแท้ ๆ เพราะคำบอกกล่าวของหมอ แต่เหมือนฟ้าจะยังเห็นใจคนรักห่วย ๆ อย่างเขาอยู่บ้าง เพราะคนที่เสียชีวิตไม่ใช่คนโปรด แต่เป็นอีกคนที่เกิดอุบัติเหตุมาพร้อมกัน เพียงแค่ชื่อเหมือนกันก็เท่านั้นส่วนคนโปรดก็มีอาการบาดเจ็บตามร่างกายที่มองเห็นได้ภายนอกอีกทั้งขาข้างขวาหักทว่าได้ทำการใส่เฝือกไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนภายในโชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ด้วยแรงกระทบกระเทือนบริเวณศีรษะทำให้คนโปรดหมดสติ ซึ่งหมอก็ให้คำตอบไม่ได้ว่าจะฟื้นตอนไหน แม้ว่าภายนอกจะดูปกติดีแล้วก็ตาม“โปรด.. ไปวิ่งเล่นอยู่ที่ไหน กลับมาหาก่อนได้แล้ว

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   21

    21เรื่องราวในอดีต4 ปีที่แล้วเด็กหนุ่มวัยยี่สิบสองปีนั่งหน้าบึงตึ้งกำมือถือแน่นด้วยความโกรธ สามชั่วโมงแล้วที่เขาพยายามติดต่อหาคนรัก ทว่าอีกคนไม่รับอีกทั้งยังปิดเครื่องหายไปเพื่อนสนิทของมาก่อนที่คนโปรดพอจะรู้จักก็โทรไปแล้วแต่ก็ไม่มีใครสักคนที่จะรับสายเช่นกันเมื่อช่วงสายของวันหลังจากเลิกเรียนแล้วคนโปรดไปรอมาก่อนที่หน้าคณะบริหาร ไม่นานนักอีกคนก็หัวเราะร่ามากับกลุ่มเพื่อน แทบจะไม่ได้มองด้วยซ้ำว่าเขานั่งรออยู่ตรงนี้“ก่อน!” ร่างเล็กลุกขึ้นเดินเข้าไปหาพลางยกยิ้มให้น้อย ๆ“อ้าวโปรด มารอนานยังทำไมไม่ส่งข้อความไปบอกก่อน”“โปรดส่งไปแล้วนะ”“อ่า.. เหรอ สงสัยก่อนไม่ได้ยิน ขอโทษนะ”มาก่อนหัวเราะแห้ง ๆ ครั้นตัวเองเป็นฝ่ายที่ไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาดู เพราะมันแต่คุยกับเพื่อนเรื่องปาร์ตี้งานวันเกิดพี่บาสคืนนี้“ไม่เป็นไร”“จริงสิ เดี๋ยวคืนนี้ก่อนไปงานวันเกิดพี่บาสนะ”“อีกแล้วเหรอ?” คำถามของคนโปรดทำเอาเพื่อน ๆ ในกลุ่มมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก เพราะรู้ดีว่ามาก่อนแทบอยู่ไม่ติดห้อง เอะอะก็ไปร้านพี่บาสราวกับเป็นบ้านหลังที่สอง“วันนี้วันเกิดพี่บาส ก่อนรับปากไว้แล้วว่าจะไปเลยไม่อยากผิดคำพูด”“เดี๋ยวนี้ก่อน

  • โปรดอย่าหย่าก่อน   20

    20ความเจ็บปวดที่ไม่เคยชินชาหนึ่งอาทิตย์ในประเทศฝรั่งเศสมาก่อนรู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษ เพราะเขากับคนโปรดได้เที่ยวเล่นด้วยกันโดยไร้ซึ่งปากเสียง อีกทั้งยังยิ้มและหัวเราะให้เขามากขึ้น เหมือนตอนยังเป็นแฟนกันไม่มีผิดคนโปรดพาไปเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ตอนกลางวันเดินชมศิลปะภาพวาด เดินเล่นกันจนถึงตะวันลาลับฟ้าพร้อมชมความสวยงามของพิระมิดแก้วในตอนกลางคืน ความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินมาทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง ได้ยืนเคียงข้างคนที่ตัวรักท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกมันดีเกินบรรยายมาก่อนได้ถ่ายภาพเก็บไว้ จนเต็มเครื่อง ส่วนใหญ่แล้วเป็นรูปตอนเผลอของคนโปรดเสียมากกว่า ทั้งยังแอบตั้งไว้เป็นรูปล็อกหน้าจออย่างถือวิสาสะไม่ให้เจ้าตัวรู้อีกต่างหาก“เพิ่งกลับมาถึงบ้านมึงก็จะไปทำงานเลยหรือไง?”“แค่จะแวะเข้าไปดูสักหน่อย ไม่อยู่ตั้งหลายวัน”“ไม่มีมึงคนเดียวอีกสักวันไม่เจ๊งหรอกโปรด พ่อมึงก็อยู่ พักอีกอีกสักวันเถอะนะ”เก็บกระเป๋าเข้าที่เสร็จแล้วมาก่อนก็เข้ามานั่งเล่นอยู่ที่ห้องคนโปรด ทว่าคนบ้างานจะเข้าบริษัททั้งที่เพิ่งกลับมาถึงแท้ ๆ ร่างกายไม่เหน็ดเหนื่อยหรือรู้สึกอยากพักผ่อนบ้างหรือยังไงกันคนโปรดมองคนที่นั่งอยู่ปล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status