02.2

ช่วงเที่ยงคนโปรดลงไปหาซื้ออะไรมาทานที่โรงอาหารบริษัทเพราะขี้เกียจออกไปนั่งทานที่ร้านข้างนอก เลือกเป็นของกินง่าย ๆ เพื่อเอาไปทานที่ห้องทำงาน

จริง ๆ เขาไม่จำเป็นต้องลงมาซื้อเองก็ได้ ในเมื่อสามารถสั่งให้เลขาหรือพนักงานคนอื่นซื้อขึ้นมาให้ได้ ทว่าเขาก็ไม่ใช่คนจำพวกรบกวนคนอื่นมากนักหากไม่จำเป็น ยิ่งเป็นเรื่องเล็กน้อยของตัวเองก็ควรจะรับผิดชอบตัวเอง

ใช้เวลาประมาณสิบห้านาทีในเดินเลือกซื้อของกินในโรงอาหาร ก่อนจะกลับขึ้นมาที่ห้อง ใบหน้าเรียบนิ่งยิ่งบึ้งตึงครั้นเห็นว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญมานอนไขว่ห้างอยู่ตรงโซฟามุมห้อง

“มาทำไม”

“ก็แค่อยากมาเห็นสภาพแวดล้อมที่เมียตัวเองทำงาน”

“ใครเมียมึง”

“ไม่ทันแก่ความจำก็ไม่ดีเสียแล้วเหรอที่รัก แบบนี้ก็แย่นะสิ”

ทั้งคำพูดทั้งท่าทางที่แสนจะกวนประสาทของมาก่อนทำเอาอาหารมื้อเที่ยงของเขาไม่น่ากินขึ้นมาทันที

คนโปรดเบื่อที่จะต่อล้อต่อเถียงกับคนสติไม่ดีจึงเลือกที่จะนั่งลงเงียบ ๆ เลิกให้ความสนใจกับอีกคน ตามใจมันเถอะจะทำอะไรก็ปล่อยไปแค่ไม่ยุ่งวุ่นวายตอนเขาทำงานก็พอ

แต่มีเหรอที่จะซื้อหวยถูกแบบที่คิดไว้ ตั้งแต่ที่เขาเงียบไปอีกคนก็เริ่มเดินสำรวจในห้องจนตอนนี้ลามมาถึงโต๊ะของเขาแล้ว เอกสารบนโต๊ะถูกหยิบไปเปิดแค่ไม่กี่วิก็วางลง จับนั่นจับนี่ เดินอ้อมไปอ้อมมา

น่ารำคาญฉิบหายเลย!

เมื่อก่อนตอนเป็นแฟนกันก็ไม่เห็นว่าจะทำตัวน่าหงุดหงิดกวนใจเขาขนาดนี้ เวลาสี่ปีเปลี่ยนคนสติดี ๆ ให้กลายเป็นคนบ้าแบบนี้ได้เลยหรือไงกัน

เพิ่งจะแต่งงานและได้อยู่ด้วยกันมาแค่สามวันยังขนาดนี้ ไม่อยากจะนึกสภาพที่ต้องอยู่กับมันนานกว่านี้ เขาจะไม่เป็นประสาทแดกตายก่อนวัยอันควรหรอกใช่ไหม?

“อันนี้มึงวาดเองเหรอ สวยว่ะ เมื่อก่อนกูว่ามึงวาดสวยแล้วนะ ตอนนี้สวยกว่าอีก” เอ่ยชมอย่างเผลอไผลครั้นเห็นรูปเสื้อผ้าที่คนโปรดเป็นคนออกแบบวาดด้วยตัวเอง “เก่งจัง”

สมัยเรียนคนโปรดชอบเอารูปที่วาดมาอวดเขาอยู่บ่อย ๆ และมักจะได้รับคำชมเสมอต่อให้ภาพนั้นจะเละจนไม่น่าดู ทว่าสำหรับมาก่อนก็ยังมองว่ามันสวยอยู่ดี คงเป็นเพราะความตั้งใจของคนวาดถึงทำให้เขาชอบทุกภาพของคนโปรด

“...”

“กะ กูก็แค่แกล้งชมไปงั้นแหละ ไม่ต้องดีใจไปหรอกนะ”

ครั้นนึกขึ้นมาได้ว่าเผลอชมอีกคนไปก็รีบแก้ต่างให้ตัวเองทันที ทว่าดูเหมือนจะไม่ทันสักเท่าไร

“ทำไมกูต้องดีใจด้วย กูได้ยินคนอื่นชมจนชินแล้ว กับแค่ที่มึงพูดไม่ได้ทำให้กูดีใจกระโดดโลดเต้นขึ้นมาหรอก”

“ก็ดีแล้ว เพราะกูก็ไม่ได้ตั้งใจจะชมจริง ๆ สักหน่อย” ชายหนุ่มรีบเดินกลับไปนั่งที่โซฟาตามเดิมโดยที่ไม่พูดอะไรต่อ

คนโปรดมองรูปสเก็ตช์ที่มาก่อนหยิบไปดูเมื่อครู่นี้ พลันมุมปากกระตุกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานตัวเองต่อ

ตั้งแต่ตอนเที่ยงจนถึงห้าโมงเย็นมาก่อนยังคงนอนเล่นนั่งเล่นอยู่ในห้องทำงานคนโปรดไม่ไปไหน ไล่ให้กลับก็ไม่ยอมกลับ

คนโปรดเก็บของบนโต๊ะทำงานเตรียมตัวกลับบ้าน พร้อมกับเอางานที่ทำค้างไว้กลับไปทำต่อ กระเป๋าหนังทรงสวยจากแบรนด์ดังถูกหยิบขึ้นมาสะพายข้าง ก่อนจะหอบเอาเอกสารขึ้นมาถือ ก้าวเท้าเดินออกไปจากห้องโดยไม่คิดที่จะชวนอีกคนให้กลับด้วยกัน

ทว่าไม่ต้องรอให้เอ่ยปากพูดอะไรมาก่อนก็เดินตามมาติด ๆ ตอนอยู่ในห้องทำตัวรั่ว ๆ ไม่เก็บทรงเท่าไรนัก แต่พอต้องเจอคนอื่นที่ไม่รู้จักกลับวางมาดราวกับผู้บริหารท่านหนึ่ง ที่ดูหล่อสุขุม ทำเอาพนักงานสาว ๆ แอบยิ้มกรุ้มกริ่มไปตาม ๆ กัน ไม่มีใครกล้าออกนอกหน้าเพราะต่างก็รู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือสามีของเจ้านายตัวเอง

“รีบเดินไปไหนวะโปรด ขาก็สั้นแต่เดินเร็วฉิบหาย”

ไม่รู้ว่ามาก่อนเอาตาไหนมองว่าภรรยาตัวเองขาสั้น ทั้งที่เวลาคนโปรดยืนข้างคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้เตี้ยไปกว่าใครเลย นอกเสียจากสามีปากหมาคนนี้!

เสียงบ่นกระปอดกระแปดไล่หลังมาจนถึงรถ คนโปรดไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดอะไรก็ขึ้นรถปิดประตูทันที ทว่ารถตัวดีไม่เป็นใจให้นี่สิ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

คนโปรดจำใจลดกระจกรถลงครึ่งหนึ่ง เบือนหน้าหนีสายตาและรอยยิ้มที่กำลังเยาะเย้ยเขาราวกับสะใจ

“กลับด้วยกันไหม?”

“ไม่!”

“แต่รถสตาร์ตไม่ติดแบบนี้จะกลับยังไงครับที่รัก”

ไอ้รถบ้า! วันนี้เป็นอะไรขึ้นมาล่ะถึงได้มาแผลงฤทธิ์แบบนี้

“เดี๋ยวโทรเรียกช่าง”

“แต่กว่าจะซ่อมเสร็จคงจะมืดพอดี จะรีบกลับบ้านไปทำงานต่อไม่ใช่หรือไง?”

มาก่อนหว่านล้อมจับจุดได้ทุกทาง คิ้วสวยขมวดตึงอย่างหงุดหงิดที่ไม่มีอะไรได้ดั่งใจ กระฟัดกระเฟียดกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะลงจากรถมานิ่ง ๆ ไม่แสดงท่าทีให้อีกคนเห็น

“เปิดประตูสิ!”

“ครับคุณชาย เปิดแล้วครับ” เจ้าของรถยิ้มหัวกับคนขี้หงุดหงิดก่อนจะปลดล็อกรถปล่อยให้คนโปรดขึ้นไปนั่ง ส่วนตัวเองติดต่อช่างร้านประจำที่รู้จักกันให้มาเอารถไปซ่อม

ระหว่างทางมีเพียงเสียงเพลงที่มาก่อนเปิดช่วยทำให้บรรยากาศภายในรถไม่เงียบจนเกินไป เพราะต่างคนต่างไม่พูดอะไร มีแค่มาก่อนที่แอบเหลือบตามองอีกฝ่ายทางหางตาอยู่บ้างเป็นระยะ ส่วนคนโปรดก็เบือนหน้ามองไปนอกรถไม่ได้ให้ความสนใจกับคนขับ

ไม่ใช่ว่าคนโปรดรู้สึกโกรธเกลียดอะไรมาก่อนถึงได้ทำตัวแบบนี้ แต่ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากยุ่งวุ่นวายด้วย ไม่อยากพาตัวเองถลำลึกเขาไปอยู่ในจุดจุดหนึ่งที่เคยเดินออกมา

ไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับเราสองคนอีกแล้ว...

----- โปรดอย่าหย่าก่อน -----

Talk Talk

เจ้ากรรมนายเวรมักมาในรูปของแฟนเก่า5555555 แล้วสองคนนี้จะญาติดีกันกี่โมง? คนหนึ่งขี้หงุดหงิด อีกคนขี้แกล้ง (กวนตีน) หาเรื่องมาทำให้น้องโปรดหัวไม่หยุด เพิ่งจะอยู่ด้วยกันแค่สองวันประสาทก็จะกินแล้ว สงสารคนโปรด555555555555555