LOGIN09
กำราบแมวหยิ่ง
คนโปรดกลับมาถึงบ้านก็เอนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาภายในห้องนั่งเล่น ภาพที่ผู้หญิงคนนั้นจับมือมาก่อนเด่นชัดขึ้นมาจนหัวคิ้วกระตุกขมวดเข้าหากันแน่น
น่ารำคาญจริง ๆ
เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้พลางหยุดยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล คนตัวเล็กเหลือบมองด้วยหางตา ก่อนจะหลับตาลงเพราะไม่อยากเห็นหน้าอีกฝ่าย
หากตอนนี้คนโปรดกำลังหงุดหงิด มาก่อนก็หงุดหงิดไม่แพ้กัน คนปากไวเอ่ยพูดกระแหนะกระแหนใส่อีกคนที่ทำเป็นไม่สนใจกัน
“ตอนอยู่กับผัวทำหน้าอมทุกข์ แต่พออยู่กับผู้ชายคนอื่นยิ้มหน้าบานระรื่นเชียวนะมึง”
คนถูกกล่าวหาลืมตาขึ้นมอง มุมปากกระตุกยิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะตอบกลับไปด้วยฝีปากที่ไม่แพ้กัน
“ผู้ชายคนอื่นไม่ได้ทำตัวน่าหงุดหงิดเหมือนมึงนี่”
“เฮอะ! มึงไปรู้จักกับไอ้เหี้ยนั่นได้ไง” มาก่อนเริ่มเข้าประเด็นถามถึงโอบทันที
“เสือก”
“กูขอห้ามไม่ให้มึงไปยุ่งเกี่ยวกับมัน”
“ไม่เสือกจะขอบคุณมาก”
“ถ้าไม่อยากให้เสือกก็อย่าไปยุ่งกับมัน”
“เรื่องอะไรกูต้องทำตามที่มึงสั่ง” เขาไม่ได้คิดที่จะบอกมาก่อนว่าโอบคือลูกค้าของตัวเอง ยิ่งเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีคล้ายคนร้อนรนก็ยิ่งได้ใจ ชอบยั่วโมโหเขาดีนัก โดนเองเสียบ้างจะได้รู้สึก
“ดื้อด้านนักนะมึง”
“แล้วไง กูต้องแคร์ไหม?”
คนโปรดเลิกคิ้วขึ้นทำหน้ายียวนอีกฝ่าย รู้สึกชอบใจไม่น้อยที่ทำให้อีกคนหัวเสียขึ้นมาได้
ครั้นมาก่อนเงียบไป ร่างเล็กก็ลุกขึ้นจะเดินขึ้นไปที่ห้องนอน เขาไม่อยากจะสนทนากับอีกคนต่อแล้ว การลับฝีปากของเราสองคนควรจะหยุดลงเท่านี้สำหรับวันนี้
ทว่าไม่ทันจะได้เดินผ่านหน้าร่างสูง มาก่อนพุ่งเข้ามาอุ้มภรรยาพาดบ่าเดินขึ้นบันไดไปหน้าตาเฉย ไม่สนใจว่าคนโปรดกำลังก่นด่าอะไรตัวเองอยู่บ้าง ไม่ว่าดิ้นเท่าไรก็ไม่ท่าทีว่าจะถูกวางลงให้เป็นอิสระ กำปั้นเล็กที่ทุบลงบนแผ่นหลังกว้างเต็มแรงก็ไม่ทำให้เจ้าของร่างสะทกสะท้าน
มาก่อนพาคนโปรดเข้ามาในห้องนอนตัวเองก่อนจะโยนคนตัวเล็กลงไปบนเตียงไม่มีการทะนุถนอมแม้แต่น้อย
“โอ๊ย! ไอ้เหี้ยก่อน!”
“เลิกกันไปสี่ปีมึงคงลืมแล้วว่าเวลาดื้อกับกูจะโดนอะไร”
“กูไม่ใช่คนโปรดที่จะยอมมึงง่าย ๆ อย่างเมื่อก่อน”
“เหรอ งั้นลองดูไหมล่ะ?”
“มึงเข้ามาสิกูจะถีบให้ติดผนังเลยคอยดู”
ชายหนุ่มแสยะยิ้มราวกับเป็นเรื่องน่าสนุก ไม่ได้สนใจคำขู่ของแมวหยิ่งตัวนี้เลยแม้แต่น้อย ในเมื่อดื้อนักไม่ยอมฟังคำเตือนของเขาก็ต้องกำราบกันสักหน่อย
ทันทีที่มาก่อนเดินเข้ามาใกล้คนโปรดก็ยกเท้าขึ้นมาเตรียมถีบอย่างที่พูดจริง ๆ แต่ไม่ทันมือไวที่คว้าเอาไว้เสียก่อน คลานเข่าขึ้นไปบนเตียงพร้อมทั้งดึงข้อเท้าทั้งสองข้างจนร่างเล็กไถลลงมาชนเข้ากับหนาขาตัวเอง
“อย่างมึงถ้ากูเอาจริงคิดว่าจะสู้ได้หรือไงโปรด”
ต่อให้คนโปรดจะเรียนเทควันโดจนได้สายดำมาแล้ว แต่อีกฝ่ายคงลืมไปว่าเราไปเรียนมาด้วยกัน ถ้าเขาออกแรงใช้กำลังจริง ๆ คิดว่าคนโปรดจะสู้เขาได้หรือยังไง ก่อนหน้านี้เขาก็แค่ยอมเป็นผู้ถูกกระทำ
เพราะเวลาแมวแผลงฤทธิ์มันก็ดูน่ารักดี...
“ปล่อยกู!”
“รับปากกูว่ามึงจะไม่ยุ่งกับไอ้เหี้ยนั่น”
“ไม่! ปล่อย!!”
มาก่อนจับขาเรียวสองข้างแยกออกจากกัน พลางแทรกตัวเข้าไปอยู่ตรงกลางหว่างขา
“กูให้โอกาสพูดอีกที”
ไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดออกมาจากปากคนโปรด มีเพียงร่างกายที่กำลังดิ้นพล่านเพื่อให้ตัวเองหลุดจากพันธนาการของสามี ใบหน้าสวยบึ้งตึงไม่สบอารมณ์
“โปรด! รับปากกู”
“กูบอกว่าไม่ไง ไอ้ก่อนปล่อยดิว่ะ!”
“ไม่ใช่ไหม”
คิ้วเข้มเลิกขึ้นถามย้ำอีกครั้ง แต่ดูแล้วยังไงคนโปรดไม่มีทางยอมกันง่าย ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องใช้ไม้ตาย ในเมื่อพูดด้วยปากอย่างเดียวไม่ยอมฟังกัน งั้นลองให้ร่างกายคุยกันดูเผื่อจะยอมฟังกันบ้าง
“ปล่อย— อื้อ!!”
ริมฝีปากสวยถูกทาบทับลงมาไม่เบาแรง ลิ้นสากไล่เลียกลีบปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ พยายามสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวังช่วงรสหวานภายใน
กำปั้นเล็กทุบลงกลางอกแกร่งครั้นเริ่มหายใจไม่ออก มาก่อนยอมผละปากออกมา ก่อนจะลุกขึ้นออกห่างไปนั่งอยู่ปลายเตียง
“กลับห้องมึงไปเถอะ” เขาไม่ควรทำแบบนี้ ต่อให้โกรธแค่ไหนเขาก็ไม่ควรทำ
คนโปรดลุกขึ้นนั่งมองแผ่นหลังกว้างอย่างไม่เข้าใจ เมื่อกี้ดูท่าทีไม่คิดจะยอมกันแม้แต่น้อย ทำไมตอนนี้เปลี่ยนใจไปเสียได้ จริง ๆ
“ก่อน”
“...”
“มึงโกรธกูเพราะเรื่องแค่นี้เหรอ” ตอนนี้คนโปรดเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทั้งที่ถูกปล่อยเป็นอิสระแล้วก็ควรกลับห้อง ไม่ต้องสนใจว่ามาก่อนจะคิดหรือรู้สึกอะไร แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้นไม่ได้
“มันไม่ใช่เรื่องแค่นั้นไงโปรด มึงไม่ได้รู้จักมันแบบที่กูรู้จัก จริง ๆ กูไม่แค่ไม่อยากให้มึงไปยุ่งกับมัน”
เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่ร่างเล็กกระเถิบกายเข้ามาใกล้ ปีนขึ้นไปนั่งตักกว้าง จับใบหน้าบึ้งตึงให้เงยหน้าขึ้นมามองกัน
“กูโตแล้วนะก่อน กูดูแลตัวเองได้แล้ว กูไม่โดนใครเขาหลอกง่าย ๆ หรอก”
“...”
“กูไม่ชอบเวลาที่มึงทำหน้าหงุดหงิดใส่แบบนี้เลยก่อน”
“เมื่อกี้... กูไม่ได้ตั้งใจ”
“รู้แล้ว”
เอวบางถูกรวบเข้ามากอดเอาไว้ มากอ่นทิ้งศีรษะซบลงบนอกเล้กราวกับออดอ้อน ความโกรธเมื่อกี้ทุเลาลงอย่างน่าเหลือเชื่อ ไม่คิดว่าคนโปรดจะยอมพูดจาดี ๆ ให้กันแบบนี้
ถึงกระนั้นกลางกายที่ผงาดขึ้นมาก่อนหน้านี้ก็ยังไม่สงบลงจนคนที่นั่งอยู่ด้านบนสัมผัสได้ ครั้นมันกำลังดุดดันสะโพกอวบ
“ก่อน”
“หืม?”
“ทำไหม”
“ทำอะไร”
“ที่มึงจะทำเมื่อกี้”
“แต่เมื่อกี้มึงไม่ได้เต็มใจ แล้วก็กูเกือบทำไม่ดีกับมึง”
“ก็ตอนนี้กูเต็มใจ ทำไหม?”
“...”
“ตอบมา! ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจ” ครั้นเห็นมาก่อนยังคงเงียบอยู่ทั้งยังทำหน้ารู้สึกผิดคนโปรดจึงกลายเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
ร่างเล็กโน้มลงไปมอบจูบให้อีกฝ่ายอย่างนุ่มนวล ไม่ได้รุนแรงอย่างที่อีกคนทำก่อนหน้านี้ นั่นยิ่งทำให้มาก่อนเคลิบเคลิ้มอย่างง่ายดาย มือหนายกขึ้นจับเอวบางเอาไว้หลวม ๆ
บั้นท้ายขยับร่อนบดเบียดเข้าหาคนใต้ร่าง เรียกเสียงครางเบา ๆ จากมากก่อนได้เป็นอย่างดี ไม่รู้แล้วว่าตอนนี้ใครกันเป็นคนกำราบใครกันแน่
คนโปรดเลื่อนมือลงมาถอดเสื้อให้เจ้าของร่างที่ตัวเองนั่งทับอยู่ แม้ว่าจะผละจูบออกจากกันแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดขยับเอวและดูเหมือนจะเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นมา
“อ๊า! โปรดเบาหน่อย”
“ไม่ชอบเหรอ”
“ชอบ แต่มันเสียวเกิน”
“เหรอ..”
การได้นอนมองคนตัวเล็กนั่งอยู่ด้านบนแบบนี้เรียกได้ว่าเป็นวิวดี ๆ ยามเย็นของวันนี้เลย
แสงสีส้มจากบนท้องฟ้าสสาดส่องผ่านม่านเข้ามาสร้างบรรยากาศให้กับชายหนุ่มสองคนที่กำลังทำเรื่องลามกกัน ในครั้งนี้ไม่มีใครคิดที่จะห้ามใคร และคงไม่มีใครอยากหยุดเอาไว้กลางคัน
หัวนมสีแดงของมาก่อนแข็งเป็นไตเมื่อถูกปลายนิ้วเรียวเขี่ยเล่นทั้งสองข้าง เผลอกระแทกเอวสวนกลับไปอย่างเผลอไผล ไม่มีคำด่าหลุดออกมาจากปากคนโปรด
ลิ้นสีแดงสดทั้งสองตวัดเกี่ยวกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ลมหายใจที่แทบจะขาดหายไปไม่ได้ทำให้เขาทั้งสองคิดที่จะผละออกจากกัน
คนโปรดโอบแขนรอบลำคอหนา พลางจิกทึ้งกลุ่มผมสีดำขลับเพื่อระบายอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้น ฝ่ามือหนาสอดเข้ามาภายใต้สาบเสื้อลูบไล้แผ่นหลังเล็ก เลื่อนมาจนถึงด้านหน้าไล่ตั้งแต่หน้าท้องแบนราบที่พอจะมีกล้ามเนื้อขึ้นมาเป็นร่องสิบเอ็ดจนถึงเนินอกเล็ก แม้ว่าจะไม่ได้ใหญ่เต็มมือแต่มาก่อนก็ยังรู้สึกว่ายิ่งได้ขยำก็ยิ่งมันมือ ท้องนิ้วโป้งลูบหัวนมทั้งสองข้าง
“อื้อ!”
คนโปรดหลุดร้องครางในลำคอแผ่วเบา ไม่สามารถครางออกมาเต็มเสียงได้เพราะปากของเขายังคงบดจูบอยู่กับเจ้าของตัก เสียงดูดดึงกลีบปากคละเคล้าไปกับเสียงน้ำลายเฉอะแฉะ เสียงลามกที่เกิดขึ้นยิ่งทำให้ทั้งสองคนชอบใจจนไม่อยากจะผละกายออกจากกัน
ในจังหวะที่สติกำลังหลุดลอยเสื้อยืดจากแบรนด์ตัวเองก็ถูกถอดออกโยนไปอยู่ข้างเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนที่มือหนาสองข้างจะดันหลังให้แผ่นอกแอ่นพร้อมกับโน้มหน้าลงไปฉกชิงนมน้อย ๆ ทั้งสองข้างสลับกัน
ฟันคมขบกัดหัวนมดูดดึงจนยืดติดปากเกิดเป็นรอยแดงรอบฐาน เส้นผมนุ่มแทบจะหลุดติดมือ เพราะคนโปรดขยุ้มแรงเสียจนรู้แสบหนังศีรษะอยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้เรื่องนั้นมันสำคัญที่ไหน
ชายหนุ่มลูบไล้เอวภรรยาอย่างเกเร ใช้ปลายนิ้วไล้แผ่นหลังเล็ก ทำเอาร่างบางสั่นระริก สอดมือผ่านขอบเอวกางเกงสัมผัสผิวเนียนนุ่ม บีบขยำอย่างเอาแต่ใจจนเกิดเป็นรอยนิ้ว ก่อนจะยกร่างบางตัวลอย ดึงสิ่งกีดขวางออกจากช่วงล่างให้พ้นทาง
แสงแดดสีอ่อนยามเย็นกระทบเข้ากับร่างขาวเนียนยิ่งชวนให้น่ามองเพิ่มขึ้น ดวงตาคมกวานสายตามองตั้งแต่หัวยันเท้า มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอนกายลงไปนอน เอ่ยคำสั่งที่ทำให้คนฟังใจสั่นอยู่ไม่น้อย
“ขยับมาสิ มานั่งบนหน้ากู”
“...”
“ไม่อยากให้เลียหรือไง”
ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องปฏิเสธ ไม่จำเป็นต้องเล่นตัว ร่างบางคลานเข่าขึ้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าสามี ก้มมองใบหน้าหล่อที่กำลังยกยิ้มให้กัน ฝ่ามือหนากดสะโพกอวบลงมา เรียวลิ้นร้อนตวัดเลียช่องทางรักอย่างช่ำชอง ดูดซดอย่างไม่นึกรังเกียจ
“อ๊า! ก่อน อื้อ เสียว”
คนด้านบนร่อนสะโพกบดเบียดเข้าหาเพิ่มความเสียวซ่านที่มีให้มากขึ้น ใบหน้าสวยเชิดขึ้น ปากบวมเจ่อเผยอออกเล็กน้อย ปล่อยเสียงครวญครางออกมาอย่างไม่นึกอาย
รูจีบขมิบตอดเรียวลิ้นที่พยายามจะรุกล้ำเข้ามา รู้สึกเสียววูบวาบไปทั่วทั้งท้องน้อย แก่นกายสีชมพูน่ารักกระตุกหงึก ส่วนหัวมีน้ำปริ่มออกมาจากรูเล็ก ๆ
“ก่อน อ๊ะ! หยุดก่อน อื้อ ยะ หยุด อึก!”
คำห้ามไม่เป็นผล ยิ่งยันตัวให้ลุกหนีมาก่อนก็รั้งขาเอาไว้แน่น ราวกับคนหวงของกลัวว่าหากปล่อยให้ลุกไปจะไม่ได้โลมเลียช่องทางหวานฉ่ำนี้อีก
คนโปรดใช้มือช่วยค้ำยันหัวเตียงเอาไว้ไม่ให้ตัวเองล้มลงไป ยิ่งความเสียดเสียวเพิ่มขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกว่าร่างกายอ่อนแรงลงเท่านั้น
“ไม่ไหว อื้อ ก่อน! โปรด อ๊า! จะเสร็จแล้ว”
คนใต้ร่างเร่งจังหวะรัวลิ้นเร็วขึ้น ไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำกามขาวขุ่นใส่หน้าคนด้านล่างเต็ม ๆ ดวงตาคมกำลังมองอดีตคนรักที่ยังบดเบียดบั้นท้ายกับปากของเขาโดยไม่คิดจะห้าม
ร่างเล็กก้มลงมองสบตากับมาก่อน ปล่อยมือจากหัวเตียงข้างหนึ่งเพื่อวางลงบนกลุ่มผมนุ่ม ลูบไล้เบา ๆ ราวกับคนที่กำลังหลงใหลอะไรบางอย่าง
ก่อนกระถดกายลงไปหยุดอยู่ช่วงล่าง ปลดกระดุมรูดซิบกางเกงยีนแบรนด์ดัง ควักเอาท่อนเนื้อแข็งขืนที่คับแน่นอยู่ภายใต้กางเองมานานออกมารับอาการเย็นภายในห้อง
มาก่อนขยับกายขึ้นไปพิงหัวเตียงเพียงเล็กน้อย พลางดึงมือเล็กอย่างเชิญชวนให้ขึ้นมานั่งทาบทับกัน
ฝ่ามือเล็กรูดรั้งเอ็นร้อนที่มีเส้นเลือดปูดนูนอยู่รอบ ๆ สองถึงสามครั้ง ก่อนจะนั่งคร่อม จ่อส่วนหัวตรงกับช่องทางด้านหลังของตัวเอง กดสะโพกลงช้า ๆ ไม่ได้รีบร้อน
เจ้าของตักขบกรามแน่นเมื่อรู้สึกปวดจากการถูกตอดรัด แม้เพิ่งผ่านการร่วมรักกันรมาเมื่อไม่กี่วันก่อน ทว่ารูจีบเล็ก ๆ นี่ยังคงคับแน่นเหมือนเดิมราวกับยังสดใหม่ไม่เคยผ่านสิ่งใดสอดใส่เข้าไปมาก่อน
“ทนเจ็บได้ไหม”
“หืม? อ๊ะ!!”
คิ้วสวยยกขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนมาก่อนจะตอบคำถามด้วยการกระแทกสวนกลับไปจนสุดลำ ร่างเล็กอ่อนยวบซบอกอีกคนทันที ความเจ็บแสบระคนความเสียวซ่าน ทำเอาน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่ได้
“เจ็บไหม?”
“อึก! นิดเดียว” ถึงอย่างนั้นก็ยังกัดฟันสู้ เขาไม่ยอมถอยหลังกลับเพราะความเจ็บแค่นี้แน่
“โปรดขยับได้ไหม”
“อึก!”
“ที่รัก...”
คนปากเก่งสะอื้นอยู่ตรงอกแกร่งเบา ๆ จุกแน่นจนพูดแทบไม่ออก ฝ่ามืออุ่นลูบไล้แผ่นหลังเล็กเพื่อปลอบประโลม เอ่ยเรียกกันข้างหูแผ่วเบา กดจูบใบหูแดงระเรื่ออย่างหลงใหล สูดดมกลิ่นกายหอมตรงซอกคอขาว แม้จะผ่านมานานหลายปี ทว่ากลิ่นกายของคนโปรดยังคงมีกลิ่นหอมเหมือนตอนเป็นแฟนกันเป็นกลิ่นน้ำหอมที่เขาเคยเลือกให้ นั่นยิ่งทำให้มาก่อนพอใจเป็นอย่างมาก
“โปรด อ๊า! โปรดจะทำเอง”
คนตัวเล็กหยัดกายนั่งตรงวางมือบนบ่ากว้าง สบตากับดวงตาคมไม่ผละหนี ก่อนจะขยับสะโพกขึ้นลงช้า ๆ มาก่อนไม่ได้คิดที่จะขัดใจ เพราะยังไงแล้วเราต่างปรนเปรอให้มีความสุขร่วมกันอยู่ดี
“มึงตอนนี้เซ็กซี่ฉิบหายเลยโปรด”
คำพูดเย้าแหย่หยาบโลนของมาก่อนทำให้คนโปรดหน้าแดงจัด ลึก ๆ แล้วเขาก็ยังมียางอายอยู่บางเหมือนกัน ที่ทำแบบนี้เพราะแค่ไม่อยากยอมแพ้
“รู้ตัว อ๊า! ไม่อย่างนั้นมึงคงไม่มองกูตาไม่กะพริบแบบนี้”
“ฮ่า ๆ มึงนี่หลงตัวเองเก่งเหมือนกันนะ”
“คงไม่ใช่แค่กูหรอกมั้งที่หลงตัวเอง เพราะดูแล้วมึง อ๊ะ! มึงก็หลงกูเหมือนกัน”
“คงงั้น” มุมปากกระตุกยิ้มร้าย จับเอวบางเอาไว้แน่นก่อนกระแทกกระทั้นสวนกลับไป
“อ๊า! ก่อน กูจุก!”
ก้อนเนื้อกลมสองข้างกระทบกับกางเกงยีนทุกครั้งที่กระแทกเข้าไป เสียงกรีดร้องครวญครางผสมผสานคละเคล้าไปกับเสียงฉ่ำแฉะ ฟังแล้วลามกไม่ใช่น้อย แต่กลับน่าฟังเสียจนไม่อยากให้การกระทำเหล่านี้หยุดลง
“เสียว ก่อน! อ๊า จะเสร็จ อื้อ! จะเสร็จอีกแล้ว”
สิ้นคำน้ำรักก็ฉีดพุ่งออกมาจนเลอะหน้าท้องแกร่งเปรอะเปื้อนไปหมด ไม่มีคำพูดต่อว่ามีแต่รอยยิ้มพึงพอใจของมาก่อน
ร่างเล็กถูกพลิกให้นอนลงไปบนเตียงอีกครั้ง ครั้นเห็นว่าเริ่มจะหมดแรงจนนั่งแทบไม่ไหว
“พอ.. พอแล้ว” ไม่ไหว เสร็จไปสองรอบแรงก็แทบไม่เหลือแล้ว”
“พออะไร กูยังไม่เสร็จสักรอบ จะเอาเปรียบกันหรือไง”
“กูไม่ไหว อ๊า!”
คิดว่าคำห้ามตอนนี้จะทำให้มาก่อนเชื่อฟังหรือไงกัน นอกจากไม่หยุดแล้วยังกระแทกเด้าเข้าสุดออกสุดอย่างเอาแต่ใจ โน้มกายลงไปป้อนจูบราวกับต้องการปลอบโยน ช่างแตกต่างกับช่วงล่างที่ตะบี้ตะบันเข้ามาอย่างไม่ปรานี
ส่วนหัวกระแทกโดนจุดกระสันภายในทุกครั้งอย่างรู้ตำแหน่ง ความยาวของแก่นกายเข้ามาลึกพอที่จำให้รู้สึกจุกท้อง ถึงอย่างนั้นความเสียวก็ยังมากกว่าอยู่ดี
“จะเสร็จ อ๊า!”
“รอเสร็จพร้อมกัน”
มาก่อนใช้นิ้วโป้งกดปิดรูเล็กที่หัวเห็ดแดงเอาไว้ เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเพื่อเสร็จสมพร้อมกับภรรยาในรอบนี้
“ปล่อย! ปล่อยมือออก อยากเสร็จ อ๊ะ! ปะ โปรด อึก อยากเสร็จแล้ว”
ภายในร้อนรุ่มขมิบตอดท่อนเอ็นถี่รัว เสียงขบกรามดังกรอด ลำเอ็นถูกถอนออกมาเกือบสุดก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้ง และอีกครั้ง
คนโปรดเริ่มดิ้นพล่าน มือเล็กยกขึ้นดันหน้าท้องคนบนร่างต้องการบอกเป็นนัย ๆ ว่าให้เบาลงหน่อย เพราะตอนนี้เขาไม่มีแรงจะขยับปากพูดออกมาเป็นคำ นอกจากร้องครวญครางอย่างคนหมดหนทาง
“จะเสร็จแล้วที่รัก อา...”
เสียงครางต่ำดังขึ้นเบา ๆ หนึ่งครั้ง มาก่อนปล่อนมือออกจากแก่นกายเล็ก ให้อีกคนได้ปลดปล่อยตามที่ต้องการ เช่นเดียวกับตัวเองที่แช่ท่อนเอ็นค้างไว้ กระตุกปล่อยน้ำกามเต็มช่องทางเล็กนั่นจนหมด
หลังจากที่มาก่อนได้รังแกคนโปรดจนหนำใจก็อุ้มร่างอ่อนปวกเปียกเข้ามาแช่น้ำอุ่นในอ่าง ก่อนนอนก็ควรทำความสะอาดร่างกายเสียหน่อยจะได้นอนหลับสบาย
คนตัวเล็กเอนหลังพิงแผงอกสามีที่นั่งซ้อนหลังตนอยู่ ไม่มีแรงจะต่อว่าอีกฝ่ายอีกแล้ว เหนื่อยจนอยากหลับพักผ่อนเต็มที ช่องทางบวมช้ำด้านล่างทำให้รู้สึกเจ็บแสบอยู่ไม่น้อย
ฝ่ามือหนาวักน้ำใส่ร่างเล็กลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มช้า ๆ กดปลายจมูกลงบนลาดไหล่เล็กสูดดมกลิ่นหอมเต็มปอด
“เหนื่อยไหม”
“อือ” ตอบกลับเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอ เปลือกตาสีมุกปิดลงครั้นอ่อนล้าเต็มที
“รับปากก่อนได้ไหมว่าจะไม่ยุ่งกับไอ้โอบ.. นะครับโปรด”
“อือ”
ครางตอบเสียงเบา เอี้ยวตัวเล็กน้อยกอดลำแขนแกร่งที่โอบเอวตัวเองอยู่ มาก่อนยกยิ้มขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงตอบรับ
รีบอาบน้ำให้คนตัวเล็กก่อนจะพามาเช็ดตัวใส่เสื้อผ้าให้เสร็จเรียบร้อย ถึงได้อุ้มไปนอนลงบนเตียงกว้าง ปิดไฟจนมืดสนิท ขึ้นไปนอนลงข้าง ๆ ดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเอาไว้แน่น กดจูบหน้าผากมน ตบก้นกลมเบา ๆ กล่อมให้คนโปรดนอนหลับสนิทอย่างที่ชอบทำเมื่อตอนยังเป็นแฟนกัน
----- โปรดอย่าหย่าก่อน -----
Talk Talk
มีคนแอบกินกันอีกแล้วครับคุณผู้อ่าน อย่าไปบอกใครนะคะว่าเขาสองคนไม่ชอบกัน บอกไปใครเขาจะเชื่อ ฮ็อบ
ปัจฉิมบททำบุญร่วมชาติตักบาตรร่วมขัน“ที่รัก ขนมมาแล้วครับ”หลังจากเคลียร์ใจกันไปเมื่อคืนนี้เช้ามาคนเป็นสามีก็เอาอกเอาใจหนักกว่าเดิม ลงมือทำอาหารเช้าด้วยตัวเอง โดยให้แม่บ้านสาวสองคนคอยช่วยสอนทานมื้อเช้าเสร็จมาก่อนก็อุ้มภรรยามานั่งดูหนังในห้องนั่งเล่น เข้าไปเอาของกินเล่นมาให้ พร้อมน้ำผลไม้ที่คนโปรดชอบดื่มเป็นประจำทั้งที่โซฟาก็ตัวใหญ่มีที่ว่างมากพอให้นั่งได้ถึงสามสี่คน ทว่ามาก่อนกลับเลือกนั่งลงบนพื้นพรมด้านล่าง คอยหยิบขนมป้อนให้คนโปรด“กูกินเองได้น่ะก่อน ไม่ต้องป้อนหรอก”“อยากป้อน อ้าปากเร็ว อา~” ว่างพลางทำเสียงคล้ายกับหลอกล่อเด็กน้อยคนโปรดถอนหายใจอย่างเอือม ๆ กระนั้นก็อ้าปากรับขนมเข้าปาก“อร่อยไหม”“อือ”“อร่อยก็กินเยอะ ๆ”ขนมชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกป้อนให้คนโปรดจนหมดจาน ไม่มีเข้าปากตัวเองสักชิ้น แค่เห็นภรรยาตัวเองกินได้ก็อิ่มอกอิ่มใจมากแล้ว“ก่อน”“ครับ?”“ขึ้นมานั่งด้วยกันสิ”“ไม่เป็นไร”“ขึ้นมา”ครั้นคนโปรดเริ่มเสียงแข็งมาก่อนก็ไม่อาจขัดได้ รีบลุกขึ้นไปนั่งข้าง ๆ คนตัวเล็กขยับกายเข้ามาชิด กอดแขนแกร่งพร้อมซบไหล่กว้าง ความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย รวมไปถึงความสบายใจของการได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ม
24อย่าเลิกกันเป็นครั้งที่สอง“กินส้มไหมก่อนปอกให้”“...”มาก่อนนั่งอยู่บนพื้นพรมปอกส้มให้คนรักโดยไม่รอฟังคำตอบ ตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาลคนโปรดก็ยังไม่คุยกับมาก่อนสักคำนี่ก็เข้าวันที่สามแล้ว มีแต่มาก่อนที่พูดเองเออเองคอยทำนู่นทำนี่ให้ทั้งที่ไม่ได้ขอ“อ้าปากเร็วครับ” ว่าพลางยื่นส้มไปจ่อที่ปากครั้นคนโปรดยอมอ้าปากกินส้มที่เขาปอกไปเท่านี้ก็พอใจแล้ว แม้ว่าตลอดหลายวันนับตั้งแต่ที่คนโปรดฟื้นขึ้นมาจะยังไม่พูดด้วยสักคำ มาก่อนก็ยังไม่นึกถอดใจ อีกทั้งยังเอาใจมากกว่าเดิม อาจจะน้อยใจบ้างแต่ไม่นานก็หายไปเอง ตอนนี้เขาอาจจะกำลังเรียนรู้สิ่งที่คนโปรดเคยเจออยู่ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดมาก่อนยังคงทำหน้าที่ป้อนผลไม้เข้าปากคนรัก ปล่อยให้คนโปรดนั่งดูหนังเฉย ๆ ไม่ต้องขยับตัวเยอะ แม้ว่าทุกอย่างจะดีหมดแล้ว แต่ขาข้างที่หักยังต้องใส่เฝือกอยู่ ช่วงนี้คนโปรดเลยนั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ที่บ้านไม่ได้ไปทำงาน ทว่าไม่วายยังวานให้เลขาเอาเอกสารมาให้ตรวจถึงที่บ้าน คนติดงานอย่างคนโปรดหากให้อยู่เฉย ๆ ก็คงรู้สึกเบื่ออยู่ไม่น้อย“ที่รักเมื่อยไหม เดี๋ยวก่อนนวดให้”หลังจากป้อนส้มหมดไปสองลูก ก็เริ่มหาอย่างอื่นทำ คนโปรดละสายตาจ
23หมาหัวเน่าตัวนี้มันรักเธอชายหนุ่มนำผ้าขนหนูผืนเล็กบิดน้ำพอหมาดเช็ดไปตามเนื้อตามตัวคนที่ยังคงนอนหลับสนิทไม่รู้สึกตัวมาตลอดสองอาทิตย์ แม้กระทั่งหมอเองก็ยังนึกแปลกใจที่คนโปรดไม่ฟื้นขึ้นมาทั้งที่บาดแผลภายนอกหายดีหมดแล้วมาก่อนทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมข้างเตียง กุมมือเล็กขึ้นมาจูบซ้ำ ๆ อย่างที่ทำอยู่ทุกวัน แม้ว่าหลายวันมานี้จะเริ่มเข้มแข็งขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังแอบน้ำตาซึมไม่หายทว่าฝ่ามือกลับรู้สึกได้ถึงนิ้วที่กระดิกขยับไปมา หลังจากที่นอนนิ่งไม่ตอบสนองมาหลายวัน ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจระคนตกใจในที่สุดคนโปรดก็ลืมตาแล้ว“โปรด..” น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยเรียกคนรัก พลางวางมือลงบนกลุ่มผมนุ่มดวงตาปรือปรอยเหลือบมองมาก่อนค้างอยู่อย่างนั้นไม่ได้หลบสายตาหนีทว่าไม่พูดไม่อะไรออกมาสักคำ มาก่อนกดปุ่มข้างเตียงเรียกหมอหลังจากตรวจอาการเสร็จเรียบร้อยได้ข้อสรุปว่าทุกอย่างปกติดีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นภายนอกกรือภายใน รอพักฟื้นอีกสองสามวันก็สามารถกลับบ้านได้มาก่อนไม่ลืมที่จะแจ้งข่าวไปให้ผู้ใหญ่ทราบทั้งพ่อแม่คนโปรด และพ่อแม่ของตัวเอง หลังจากนั้นทุกคนก็มาถึงพร้อม ๆ กันรวมถึงวิเวียนที่แวะมาเยี่ยมพอด
22คำที่ไม่เคยได้พูดไปตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมามาก่อนยังคงเอาแต่นั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย แทบจะไม่หลับไม่นอน ใต้ตาดำคล้ำอย่างเห็นได้ชัด ครั้นภายในห้องตกอยู่ในความเงียบก็พลันน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้ง จนบางครั้งก็อดตำหนิตัวเองไม่ได้ที่อ่อนแอแบบนี้มาก่อนกุมมือเล็กเอาไว้ยกขึ้นแนบใบหน้าตนเอง ดวงตาแดงก่ำจดจ้องไปยังใบหน้าคนรักแทบจะตลอดเวลา หากคนโปรดตื่นมาจะได้เจอเขาเป็นคนแรก แม้ไม่รู้ว่าจะอยากเห็นหน้าผู้ชายเลว ๆ คนนี้อยู่หรือเปล่าหากนึกย้อนไปเมื่อวันเกิดอุบัติเหตุ มาก่อนเกือบขาดใจตายไปหน้าห้องฉุกเฉินแล้วแท้ ๆ เพราะคำบอกกล่าวของหมอ แต่เหมือนฟ้าจะยังเห็นใจคนรักห่วย ๆ อย่างเขาอยู่บ้าง เพราะคนที่เสียชีวิตไม่ใช่คนโปรด แต่เป็นอีกคนที่เกิดอุบัติเหตุมาพร้อมกัน เพียงแค่ชื่อเหมือนกันก็เท่านั้นส่วนคนโปรดก็มีอาการบาดเจ็บตามร่างกายที่มองเห็นได้ภายนอกอีกทั้งขาข้างขวาหักทว่าได้ทำการใส่เฝือกไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนภายในโชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ด้วยแรงกระทบกระเทือนบริเวณศีรษะทำให้คนโปรดหมดสติ ซึ่งหมอก็ให้คำตอบไม่ได้ว่าจะฟื้นตอนไหน แม้ว่าภายนอกจะดูปกติดีแล้วก็ตาม“โปรด.. ไปวิ่งเล่นอยู่ที่ไหน กลับมาหาก่อนได้แล้ว
21เรื่องราวในอดีต4 ปีที่แล้วเด็กหนุ่มวัยยี่สิบสองปีนั่งหน้าบึงตึ้งกำมือถือแน่นด้วยความโกรธ สามชั่วโมงแล้วที่เขาพยายามติดต่อหาคนรัก ทว่าอีกคนไม่รับอีกทั้งยังปิดเครื่องหายไปเพื่อนสนิทของมาก่อนที่คนโปรดพอจะรู้จักก็โทรไปแล้วแต่ก็ไม่มีใครสักคนที่จะรับสายเช่นกันเมื่อช่วงสายของวันหลังจากเลิกเรียนแล้วคนโปรดไปรอมาก่อนที่หน้าคณะบริหาร ไม่นานนักอีกคนก็หัวเราะร่ามากับกลุ่มเพื่อน แทบจะไม่ได้มองด้วยซ้ำว่าเขานั่งรออยู่ตรงนี้“ก่อน!” ร่างเล็กลุกขึ้นเดินเข้าไปหาพลางยกยิ้มให้น้อย ๆ“อ้าวโปรด มารอนานยังทำไมไม่ส่งข้อความไปบอกก่อน”“โปรดส่งไปแล้วนะ”“อ่า.. เหรอ สงสัยก่อนไม่ได้ยิน ขอโทษนะ”มาก่อนหัวเราะแห้ง ๆ ครั้นตัวเองเป็นฝ่ายที่ไม่ได้หยิบมือถือขึ้นมาดู เพราะมันแต่คุยกับเพื่อนเรื่องปาร์ตี้งานวันเกิดพี่บาสคืนนี้“ไม่เป็นไร”“จริงสิ เดี๋ยวคืนนี้ก่อนไปงานวันเกิดพี่บาสนะ”“อีกแล้วเหรอ?” คำถามของคนโปรดทำเอาเพื่อน ๆ ในกลุ่มมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก เพราะรู้ดีว่ามาก่อนแทบอยู่ไม่ติดห้อง เอะอะก็ไปร้านพี่บาสราวกับเป็นบ้านหลังที่สอง“วันนี้วันเกิดพี่บาส ก่อนรับปากไว้แล้วว่าจะไปเลยไม่อยากผิดคำพูด”“เดี๋ยวนี้ก่อน
20ความเจ็บปวดที่ไม่เคยชินชาหนึ่งอาทิตย์ในประเทศฝรั่งเศสมาก่อนรู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษ เพราะเขากับคนโปรดได้เที่ยวเล่นด้วยกันโดยไร้ซึ่งปากเสียง อีกทั้งยังยิ้มและหัวเราะให้เขามากขึ้น เหมือนตอนยังเป็นแฟนกันไม่มีผิดคนโปรดพาไปเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ตอนกลางวันเดินชมศิลปะภาพวาด เดินเล่นกันจนถึงตะวันลาลับฟ้าพร้อมชมความสวยงามของพิระมิดแก้วในตอนกลางคืน ความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินมาทั้งวันหายเป็นปลิดทิ้ง ได้ยืนเคียงข้างคนที่ตัวรักท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกมันดีเกินบรรยายมาก่อนได้ถ่ายภาพเก็บไว้ จนเต็มเครื่อง ส่วนใหญ่แล้วเป็นรูปตอนเผลอของคนโปรดเสียมากกว่า ทั้งยังแอบตั้งไว้เป็นรูปล็อกหน้าจออย่างถือวิสาสะไม่ให้เจ้าตัวรู้อีกต่างหาก“เพิ่งกลับมาถึงบ้านมึงก็จะไปทำงานเลยหรือไง?”“แค่จะแวะเข้าไปดูสักหน่อย ไม่อยู่ตั้งหลายวัน”“ไม่มีมึงคนเดียวอีกสักวันไม่เจ๊งหรอกโปรด พ่อมึงก็อยู่ พักอีกอีกสักวันเถอะนะ”เก็บกระเป๋าเข้าที่เสร็จแล้วมาก่อนก็เข้ามานั่งเล่นอยู่ที่ห้องคนโปรด ทว่าคนบ้างานจะเข้าบริษัททั้งที่เพิ่งกลับมาถึงแท้ ๆ ร่างกายไม่เหน็ดเหนื่อยหรือรู้สึกอยากพักผ่อนบ้างหรือยังไงกันคนโปรดมองคนที่นั่งอยู่ปล







