LOGIN“ถอดสิ” ไมค์พูดสั้น ๆ พร้อมเอื้อมมือเรียวรูดซิปกระโปรงลงแล้วดึงรั้งชายกระโปรงออกจากขาเรียวยาวกระทั่งหลุดออกจากปลายเท้าที่ฝ่าเท้าขาวอมชมพู เขาอดใจไม่ไหวโน้มหน้าจูบที่แข้งเนียนขาวทำให้เอเนร่าหัวเราะชอบใจในการกระทำของคู่นอน
“แต่ชิ้นนี้ต้องถอดด้วยปากนะ” เอเนร่าออดอ้อนเอ่ยขอออกไป เธอรู้ว่าอย่างไรเสียไมค์ก็ต้องยอมตามใจเธออยู่แล้ว
ไมค์ก้มต่ำมองปราการชิ้นเดียวในร่างกายที่หลงเหลืออยู่ด้วยแววตาซุกซน มือเรียวลูบขาเนียนของเธอตั้งแต่ปลายขาขึ้นมาที่เนินเนื้อสามเหลี่ยมมีเพียงผ้าปกปิดอยู่ แล้วเขาก็ขึ้นคร่อมทับร่างเพรียวบางจูบที่กลีบปากอวบอิ่ม เอเนร่าเผยอปากรอเมื่อเห็นดังนั้นไมค์จึงสอดลิ้นร้อนชื้นเข้าไปในโพรงปากหวาน ทั้งคู่จูบดูดดื่มแลกลิ้นกันสักพักก่อนที่ไมค์จะค่อย ๆ ลดใบหน้าลงต่ำไปอยู่ที่หน้าท้องเนียนเขาใช้ลิ้นลากเป็นเส้นตรงลงมาหยุดอยู่ที่ขอบกางเกงใน ช้อนสายตาขึ้นไปมองเอเนร่า เธอส่งยิ้มหวานมาให้ดวงตากลมโตเฝ้ามองเขาอย่างรอคอย
เขาไม่ได้ถอดเสียทีเดียวแต่ไมค์ลากลิ้นจากล่างปาดขึ้นมาข้างบนผ่านผ้าบาง เลียแทะเล็มบริเวณขอบกางเกงในหยอกเอินให้เธอเสียวท้องน้อยเล่น ก่อนจะค่อย ๆ ใช้ฟันขาวของตัวเองขบกัดที่ขอบกางเกงในแล้วลากลงมาช้า ๆ ผ่านเรียวขาจนหลุดออกจากปลายเท้า
“เสียว”
เช้าวันต่อมา
เอเนร่ายืนบิดขี้เกียจอยู่ชั้นบนของบ้านที่สามารถมองเห็นได้จากชั้นล่าง เธออยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีเทาคอกว้างลึกจนเห็นเนินอกเย้ายวนชวนหลงใหลกับกางเกงขาสั้นแนบเนื้อสีชมพูเข้มลายลูกไม้ แน่นอนว่าอยู่บ้านเอเนร่าไม่นิยมใส่ชุดชั้นใน เธอเดินลงมายังชั้นล่างเห็นพ่อกำลังจัดขนมปังปิ้งทาเนยวางบนจานกระเบื้องรอลูกสาวมาทานมื้อเช้าด้วยกัน เอเนร่าโผเข้ากอดพ่อจากด้านหลัง พ่อของเธอมีจิตใต้สำนึกความเป็นพ่อคนมากพอที่จะไม่คิดอกุศลกับลูกสาวตนเอง ท่านเลี้ยงเอเนร่าด้วยความรักและตามใจมาตั้งแต่แม่ของเธอจากไป พ่อไม่เคยตีไม่เคยด่าท่านใจกว้างพอที่จะทำความเข้าใจกับความเป็นเธอ
“พ่อขา หนูอยากเรียนโยคะพ่อช่วยหาครูมาสอนให้หน่อยสิคะ”
“กินขนมปังก่อนนะลูก เอเนร่าอยากเรียนแบบไหนพ่อจะได้หาครูมาสอนได้ถูกใจลูก” พ่อดันร่างเพรียวบางของเอเนร่าไปนั่งที่เก้าอี้แล้วเลื่อนจานขนมปังให้ลูกสาว
“ตัวต่อตัว สอนที่บ้านนะคะ พ่อหาข้อมูลของครูมาให้หนูเลือกเองก็ได้ค่ะ”
“ได้สิลูก พรุ่งนี้แล้วกันนะวันนี้พ่อมีประชุมแต่เช้าและอาจจะกลับค่ำ ดูแลตัวเองนะเอเนร่า พ่อรักลูกนะ” พ่อจุมพิตที่หน้าผากเนียนของลูกสาวก่อนจะออกไปทำงาน
พ่อไม่อยู่บ้านอีกแล้ว วันนี้เป็นวันเสาร์แต่พ่อของเธอยังต้องไปทำงานอยู่ทั้งที่เธอตั้งใจจะอยู่บ้านกับพ่อสองคน ทำอาหารกินกันเอง ชวนดูหนังทำกิจกรรมในครอบครัว เป็นวันหยุดที่แสนจะน่าเบื่อเอเนร่าจึงโทร.ชวนไมค์ให้มาหาเธอที่บ้าน ระหว่างที่รอเพื่อนชายคนสนิทเดินทางมาหา เธอจึงขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ เอเนร่าเลือกใส่เสื้อครอปลูกไม้คล้องคอสีขาวคอลึกเผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจที่เท่าลูกแตงโมกับกางเกงยีนมินิเอวต่ำเป็นกางเกงขาสั้นที่แทบจะเป็นกางเกงในได้อยู่แล้ว ปล่อยผมยาวสยายสีน้ำตาลแดง
รอไม่นานรถยนต์ซุปเปอร์คาร์ของไมค์ก็ขับมาจอดเทียบรั้วหน้าบ้าน แต่เธอไม่ได้ออกไปรับ เพียงบอกเขาว่าประตูบ้านไม่ได้ล็อกเดินเข้ามาได้เลย ส่วนเธอนั่งรออยู่ที่โซฟาปรับนอนหน้าโทรทัศน์ ไมค์เดินเข้ามาหย่อนก้นลงนั่งข้าง ๆ มือเรียวยื่นมาลูบหน้าขาตั้งแต่หน้าแข้งขาวเลื่อนขึ้นมาที่ต้นขาอวบ
“แต่งตัวน่ารักจัง” ไมค์ไม่เคยเห็นเอเนร่าแต่งตัวแบบนี้มาก่อน ปกติจะเห็นเธอแต่งแต่ชุดนักศึกษาเท่านั้น
“ก็ปกติเหมือนทุกวัน”
“แล้วพ่อไม่อยู่บ้านเหรอ” เขาชวนเธอคุย ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าพ่อของเธอไม่อยู่ มิฉะนั้นเอเนร่าจะเรียกเขามาหาที่บ้านได้อย่างไรเล่า
“แล้วเห็นไหมล่ะ”
“ไม่เห็นจริงด้วย แต่งตัวแบบนี้พ่อไม่หวงเหรอ” ไมค์มองสำรวจชุดที่เธอใส่ แต่มือเรียวของเขายังคงลูบขาของเธอ เอเนร่าบิดขาไปมาด้วยความเสียว
เธอหนีบขาอวบเข้าหากันจนเนินเนื้อใต้กางเกงยีนขาสั้นขึ้นนูนเป็นรูปสามเหลี่ยม ไมค์จึงลูบมือขึ้นมาตรงสามเหลี่ยมนั้น เขามองใบหน้าเย้ายวนที่ใช้สายตาหวานหยดยั่วเขาอยู่ด้วยความหลงใหล
“ขึ้นห้องกันไหม” ไมค์ชวนขึ้นห้อง แต่เธอกลับโน้มตัวยื่นแขนเรียวมากอดคอเขาแล้วฉุดลงนอนทาบทับบนตัวเธอ
“ทำไมต้องขึ้นห้องด้วยล่ะ” เมื่อเธอพูดจบก็ยื่นหน้าขึ้นมาจูบที่กลีบปากรูปกระจับนั้นทันที ไมค์ส่งลิ้นร้อนชื้นเข้ามาในโพรงปากสาวทั้งคู่แลกลิ้นกัน จากที่ไมค์อยู่ด้านบนตัวของเธอตอนนี้เป็นเอเนร่าเองที่ขึ้นคร่อมทับบนตัวของไมค์
เอเนร่าจับเสื้อของไมค์ถอดออกทางศีรษะ เมื่อเสื้อหลุดออกจากกายแล้วทั้งคู่ก็ประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่มอีกครั้ง มือเรียวลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอบีบขยำทรวงอกอิ่มที่ใหญ่โตเกินวัย เขาพยายามจับเธอถอดกางเกงออกแต่เอเนร่าไม่ยอมเธอพลิกตัวหันหลังให้ไมค์ หันหน้าไปหาโทรทัศน์
“ดูหนังกันก่อนสิกำลังสนุกเลย” เอเนร่าถ่วงเวลา เพราะเธอยังอยากสนุกนาน ๆ ไหน ๆ พ่อก็ไม่อยู่บ้านแล้ว แถมไมค์ยังมาหาเธอถึงที่บ้าน
วันนั้นเราบังเอิญเดินชนกันตรงมุมตึกสำนักงาน เป็นครั้งแรกที่ผมได้มองใบหน้าสดใสชัด ๆ และได้สัมผัสเรือนร่างนุ่มนิ่มของเธอ เธอน่ารักน่ามองไปเสียทุกส่วน แถมกลิ่นกายยังหอมกรุ่นจนใจผมแอบคิดอยากก้มลงไปสูดดมใกล้ ๆ“ขอโทษทีครับ เจ็บตรงไหนมั้ยครับ”“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ”เธอทำท่าจะเดินจากไป แต่ผมรอช้าไม่ได้ ต้องหารับมือเพื่อรั้งเธอไว้ก่อน“เดี๋ยวก่อนครับ เราเคยเจอกันมาก่อนมั้ย คุณทำงานที่ตึกนี้เหรอครับ”“ใช่ค่ะ ทำงานที่นี่” เธอชะงักทักทาย สายตาคู่โตมองหน้าผมนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะประหม่าจนต้องหลบสายตาไปทางอื่น“ผมก็ทำงานที่นี่เหมือนกันครับ ผมชื่อวินนะ คุณชื่ออะไรเหรอครับ”“นิรดาค่ะ... คงต้องขอตัวก่อนนะคะ”“เรา... พอจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ยครับ”........ ร่างบางเดินหายเข้าไปในตึก ทิ้งให้ผมยืนอยู่อย่างคนไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อของเธอ... นิรดาเธอทำงานอยู่แผนกไหนกันแน่? ผมเฝ้าหาข้อมูลจนสืบรู้มาว่าเธอเป็นพนักงานธนาคารอยู่ชั้นสาม หลังจากนั้น เราสองคนก็ได้เจอกันบ่อยขึ้น ซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากความตั้งใจของผมเองที่พยายามพาตัวเองไปวนเวียนใกล้ ๆ เธอ จากได้สบตา ก็เริ่มได้พูดคุย จากทำความรู้จัก ก็เลื่อนสถานะมา
ส่วนคนสุดท้ายเด็กชายฟาร์เดลวัยแปดเดือน ช่วงที่ตั้งท้องคนนี้เธอบอกเลยว่าแพ้ท้องหนักมาก กินอะไรเข้าไปคืออาเจียนออกมาหมด แต่พอถึงเวลาคลอดคุณหมอกลับมาบอกว่าเด็กตัวโต ไม่สามารถคลอดธรรมชาติได้จะต้องผ่าคลอด กว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลานั้นมาได้ เล่นเธอขลาดเรื่องการมีลูกไปอีกนานเลย“ตาตามา” เสียงน้องเดมี่เรียกคุณตาวิน พร้อมกับชี้มือไปหน้าบ้าน จนทุกคนในบ้านต้องมองตามวินกับภรรยามาเยี่ยมหลาน ๆ นั่นเอง นิรดาเองก็เพิ่งคลอดลูกสาวได้ไม่นาน หลังจากที่เอเนร่าคลอดน้องฟาร์เดลได้ไม่ถึงสามเดือน วินก็ส่งข่าวมาบอกว่าแม่เลี้ยงคลอดน้องแล้วนะ ลูกสาวของนิรดากับวินมีชื่อว่าน้องญาดา น่ารักน่าชังเหมือนแม่มาก เป็นน้องสาวที่ห่างกับเธอยี่สิบเก้าปีเลย“สวัสดีค่ะพ่อ สวัสดีค่ะพี่นิ่ม นึกว่าจะมาวันอาทิตย์ นี่นั่งเครื่องมาไม่บอกหนูเหรอคะพ่อ”“คุณวินคิดถึงหลาน ๆ ค่ะ อยากจะมาตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้วอีกค่ะ แต่งานไม่เสร็จจึงต้องมาวันศุกร์แทน”“เจ้าอ้วนของตา โอ้ ตาอุ้มหนูไม่ไหวแล้วนะเนี่ย” คุณตาวินเดินไปหอมแก้มหลานสาวทั้งสองคนก่อนจะรับร่างหลานชายมาอุ้ม“ซื้ออะไรมาเยอะแยะครับพี่”“ของฝากจากกรุงเทพฯ น่ะ นี่เหล้าอิตาลีเชียวนะได้มาจากลูก
น้องชายทั้งสองของเอเนร่าถูกเชิญมานำขบวนถือแหวนให้พี่สาวและช่อดอกไม้ และแน่นอนว่าเพื่อนเจ้าสาวจะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากกุ๊บกิ๊บเพื่อนสนิทสาวที่รู้ใจเอเนร่าที่สุด ขณะที่เจ้าสาวกำลังเดินผ่านแขกเหรื่อนั้นเธอหันไปสบตากับอริส แม่ส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ มันทำให้เธอน้ำตาคลอ ใบหน้าของบรู๊คลินเปื้อนยิ้มขณะมองมาที่หญิงสาว เขาในลุคนี้ดูหล่อเท่กว่าทุกวัน ทรงผมที่ถูกจัดแต่งมาอย่างเนี๊ยบเอเนร่าไม่เคยเห็นเขาในลุคนี้มาก่อน และนั้นคงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอกับเขาต้องรู้จักกันมากขึ้น บรู๊คลินยื่นมือออกมารอรับ วินจับมือของลูกสาวไปวางทาบทับบนฝ่ามือใหญ่ ไม่มีใครพูดอะไรออกมามีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น“นางสาวเอเนร่า สุขภักดี คุณจะรับนายบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามีของคุณหรือไม่” บาทหลวงถาม“รับค่ะ”“คุณบรู๊คลิน คุณจะรับนางสาวเอเนร่า สุขภักดีเป็นภรรยาของคุณหรือไม่” “รับครับ”“ข้าพเจ้าเอเนร่า สุขภักดีขอรับบรู๊คลิน ลีเบิร์นเนอร์เป็นสามี และขอสัญญาว่าจะถือความซื่อสัตย์ต่อคุณในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบายเพื่อรักแลยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่” เอเนร่ากล่าวคำปฏิญาณ“ข้าพเจ้าบรู๊คลิน
“Yes or no” เขาถามย้ำอีกครั้ง“นี่มันเป็นวันเกิดฉันนะ” เอเนร่าสวนกลับไปทันที “ผมอยากเป็นของขวัญวันเกิดให้คุณ แต่งงานกับผมนะครับ” เขาพูดพร้อมทรุดกายนั่งคุกเข่ากับพื้นและหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มออกมาจากกระเป๋าเสื้อด้านใน แหวนเพชรเม็ดงามวงใหญ่กว่าที่เธอสวมอยู่“ทุกคนรู้เรื่องอยู่แล้วใช่ไหมค่ะ พ่อรู้ใช่ไหม” เอเนร่ายังเล่นตัวไม่ยอมตอบคำถามของบรู๊คลิน และหันไปจี้ถามทั้งสามคน นิรดาหลบตาเธอคนแรก นั่งหมายความว่าทุกคนรู้เรื่องหมดยกเว้นเธอ“พ่อรู้นิดเดียว บรู๊คบอกจะเซอร์ไพส์ลูก พ่อรู้แค่นั้น” “ใช่ฉันก็รู้แค่นั้น เพราะคุณอาบรู๊คไม่ยอมบอกอะไรเลย” กุ๊บกิ๊บรีบออกตัว“พี่ก็รู้เท่าที่คุณวินรู้แหละค่ะ” นิรดาตอบบ้าง“ผมวางแผนเองคนเดียวเลย หันมาตอบคำถามผมก่อน เร็ว!” บรู๊คลินรับผิดก่อนจะรบเร้าให้เอเนร่าตอบเขาก่อน“ค่ะ ตกลง”“เย้!!! รักคุณที่สุดเลยที่รักของผม วันนี้ผมเรียกพี่ว่าพ่อได้เต็มปากแล้วนะครับพ่อวิน” คำพูดของบรู๊คลินเรียกเสียงหัวเราะให้ทุกคนในบ้าน วันเกิดปีนี้เป็นวันที่สุดพิเศษและมีความสุขที่สุด วินได้เจอผู้หญิงที่รักเขาและเขาก็รักเธอแล้ว นั้นเป็นสิ่งที่เธอหมดห่วงและยอมตกลงแต่งงา
วันเสาร์ เป็นวันที่วินกับนิรดาหยุดงานทำให้ทั้งสองนัดเจอกันเพื่อไปเลือกซื้ออาหารมาจัดงานวันเกิดเล็ก ๆ ให้ลูกสาวสุดที่รัก ก่อนหน้านั้นสองวันวินชวนลูกสาวคุยถึงงานวันเกิดที่จะถึงว่าจะจัดแบบไหน หรือบรู๊คลินอยากพาไปเลี้ยงที่ไหนไหม“แล้วลูกคุยกับบรู๊คหรือยังว่าจะไปที่ไหน” “ไม่ต้องคุยหรอกค่ะพ่อ เราทำอาหารกินภายในครอบครัวเหมือนทุกปีก็พอ”เมื่อได้ยินสิ่งที่เอเนร่าพูดก็พอจะเดาได้ว่าระหว่างสองคนเกิดอะไรขึ้น จึงปล่อยเลยตามเลยเพราะว่าก่อนหน้านั้นหนึ่งเดือนบรู๊คลินยังคุยกับเขาอยู่เลยว่าจะทำเซอร์ไพส์ในงานวันเกิดของเอเนร่า ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมจึงไม่รู้ว่าบรู๊คลินคิดจะทำอะไรงานวันเกิดปีนี้เอเนร่าไม่ได้เหงาอย่างที่คิด แม้วาในทุกปีจะมีเพียงพ่อกับเธอเท่านั้น แต่ทว่าปีนี้มันพิเศษกว่าทุกปีเพราะว่ามีนิรดา และยังมีกุ๊บกิ๊บมาร่วมงานวันเกิดเธอด้วย และที่สำคัญอริสวิดีโอคอลข้ามประเทศมาอวยพรวันเกิดให้ลูกสาว“สุขสันต์วันเกิดนะลูกรัก แม่ขอให้หนูมีความสุขและ ขอให้หนูประสบความสำเร็จในชีวิตในทุก ๆ เรื่องนะลูก เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคต แม่รักลูกนะจ๊ะ” “ขอบคุณค่ะแม่ หนูก็รักแม่ค่ะ”“ส่วนของข
“พ่อยังไม่กลับหรือ” เป็นประโยคแรกที่เขาพูดกับเธอ เอเนร่าลอบถอนหายใจเมื่อทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่คาดหวัง“กำลังกลับ” เธอตอบสั้น ๆ เพราะเธอไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไรนัก นับวันบรู๊คลินยิ่งดูหล่อเท่และเนี๊ยบตามฉบับนักธุรกิจหนุ่ม มันช่างแตกต่างจากบรู๊คลินคนที่เธอรู้จัก เขาดูดีในชุดสูทรองเท้าหนัง หากเป็นแต่ก่อนคงเห็นภาพเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงสปอร์ตขายาวสะพายกระเป๋าใบใหญ่ เขาเดินมาหาและยกมือใหญ่ลูบศีรษะของแฟนสาวอย่างเอ็นดู ก่อนจะโอบรอบเอวหญิงสาวพาเดินเข้าบ้าน“งอนเหรอ……ช่วงนี้ผมงานยุ่งจริง ๆ ผมอยากให้คุณเข้าใจ” เขาพูดขณะทรุดกายนั่งก่อนฉุดร่างเพรียวบางลงไปนั่งตักหนาด้วย“เข้าใจค่ะ เพราะเข้าใจไงคะ ฉันถึงไม่ไปวุ่นวายกับคุณ”“บอกให้ไปอยู่ด้วยกันแต่แรก็ไม่ยอม ผมอยากตื่นเช้ามาเจอหน้าคุณคนแรกก่อนนอนก็อยากเห็นหน้าเมียเป็นคนสุดท้าย” น้ำเสียงเนือย ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวน้อยใจแต่ปากแข็ง“ไม่ต้องพูดเลย จะให้ฉันทิ้งพ่องั้นเหรอ”“ไม่ใช่ยังงั้นซะหน่อย มีอะไรกินบ้างอะหิวมากเลย หิวจนจะกินคุณได้ทั้งตัวแล้ว” เขาเปลี่ยนเรื่องคุย แล้วแกล้งจู่โจมหญิงสาวด้วยการใช้ปากและจมูกซุกไซร้งาบงับซอกคอ จนคนในอ้อมแขนดิ้นข
"เอาแบบนี้ก็ได้ นายจะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา ฉันเลิกงานฉันจะแวะไปรับลูกเอง"เริ่มเรียนคลาสแรกด้วยการวอร์มร่างกายให้พร้อมก่อน เอเนร่าใส่กางเกงเลกกิ้งขายาวกับเสื้อกล้ามสีชมพูพาสเทลเข้าชุด ชุดแนบเนื้อนุ่มสีหวานโชว์หุ่นเซี๊ยะน่ามอง กางเกงเลกกิ้งเอเนร่าจงใจเลือกและเธอไม่ใส่ชุดชั้นในเหมือนเช่นทุกครั้งที
“งั้นก็รีบไปแต่งตัวนะลูกแล้วลงมาทานข้าวด้วยกัน”“ค่ะ” เอเนร่าตอบรับก่อนจะก้าวเท้าขึ้นบันไดเธอเหลือบตามองคนที่นั่งอยู่ที่โซฟา เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนเดินขึ้นห้องไปบนโต๊ะอาหารที่มีพาสต้า สเต๊กเนื้อ มันบด และสลัดผักทูน่า ซึ่งเป็นฝีมือของพ่อม่ายลูกติด เอเนร่าเลือกใส่เสื้อคอกว้างโชว์ให้เห็นร่องอกนั่งอยู่ต
“พ่อหาได้เร็วทันใจหนูจังค่ะ แถมยังถูกใจหนูด้วย” ประโยคท้ายเอเนร่าพูดเสียงเบา วินฟังไม่ถนัดว่าลูกสาวพูดอะไรเพราะเอเนร่าหันหลังให้เขาขณะพูด แต่บรู๊คลินได้ยินมันชัดเจน“ลูกรักอยากเรียน พ่อก็ต้องส่งเสริมสิ่งที่ดีและมีประโยชน์กับลูก ไปอาบน้ำแต่งตัวนะลูกจะได้ลงมาทานอาหารกัน ตามสบายนะบรู๊ค”“ครับ” บรู๊คลิ
เอเนร่าจับเสื้อของไมค์ถอดออกทางศีรษะ เมื่อเสื้อหลุดออกจากกายแล้วทั้งคู่ก็ประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่มอีกครั้ง มือเรียวลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอบีบขยำทรวงอกอิ่มที่ใหญ่โตเกินวัย เขาพยายามจับเธอถอดกางเกงออกแต่เอเนร่าไม่ยอมเธอพลิกตัวหันหลังให้ไมค์ หันหน้าไปหาโทรทัศน์“ดูหนังกันก่อนสิกำลังสนุกเลย” เอเนร่าถ่วง







