10.ต้นมะม่วงหน้าบ้านครูแอ๊ด

สมัยผมอยู่ ป. 5 ครูที่โรงเรียนมีทั้งหมดไม่ถึงสิบคน ทุกคนอาศัยอยู่ที่บ้านพักครูด้านหลังโรงเรียน ซึ่งนอกจากเป็นที่พักแล้ว ยังสร้างติดทางสัญจรเข้าออกโรงเรียนของพวกเด็กๆที่เดินทางมาจากทิศทางนั้นด้วย ดังนั้นครูโรงเรียนผมจึงเรียกว่าหาความเป็นส่วนตัวไม่ได้ทั้งตอนเช้าและตอนเย็น เด็กจะเดินคุยกันเสียงดังเซ็งแซ่ บางทีพวกที่อยู่เล่นเตะบอลกับเพื่อนจนถึงค่ำๆ มีปัญหาหกล้มวิ่งชนบาดเจ็บกันก็จะวิ่งมาหาครูที่บ้านพักครู ต้องทำแผลส่งหมอกันวุ่นวายไปอีกแล้วแต่กรณี

            คงจะต้องรอจนถึงช่วงปิดเทอมนี่แหละครับ ที่บ้านพักครูพอจะมีความเงียบสงบบ้าง ครูบางคนก็จะหาวันลาพักร้อนไปเที่ยวกัน แต่ครูบางคนก็พักร้อนอยู่บ้านตัวเองในช่วงที่ไม่ต้องเตรียมงานอะไร

            บ้านครูแอ๊ดเป็นที่หมายตาของกลุ่มพวกผมอันประกอบด้วยผม ไอ้จี๊ด ไอ้ต่อง ตั้งแต่ช่วงสอบปลายภาค วันที่มาฟังผลสอบเราก็มาแอบดูกันอีกรอบ เพราะที่ข้างบ้านครูแอ๊ดมีต้นมะม่วงอกร่องต้นใหญ่มากอยู่ต้นหนึ่ง สูงเป็นสิบเมตร ใบดกหนาให้ร่มเงาครึ้มสบาย แต่ใครเขาจะไปสนใจใบกันล่ะครับ ลูกมะม่วงอวบปลั่งที่ออกดกเป็นพุ่มเป็นพวงห้อยระย้าเต็มต้นนั่นต่างหาก บางลูกดิบ บางลูกห่ามแล้ว บ่มอีกสักหน่อยน่าจะหวานหอม เราคุยกันพลางชี้ชวนจับจองกันสนุกสนานจนน้ำลายแทบไหล

            กระนั้นการจะได้กินมะม่วงบ้านครูแอ๊ดก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เพราะเขาว่ากันว่าเมียครูแอ๊ดดุและหวงมะม่วงต้นนี้มาก ขนาดที่ไม่ยอมให้เด็กคนไหนเข้าใกล้ เคยจับเด็กที่แอบมาปีนขึ้นได้หลายครั้งก็ฟาดเอาเสียจนน่องลาย เข็ดขยาดไปตามๆกัน ไม่รู้ว่าจะอะไรกันนักหนา ทั้งที่ลูกก็ออกดกขนาดนี้

            พวกผมสามคนวางแผนและนัดหมายกันว่า ช่วงปิดเทอมนี่แหละ ค่อยหาเรื่องมาเล่นกันที่โรงเรียน แล้วเฝ้าดูเอาว่าช่วงไหนครูแอ๊ดกับเมียไม่อยู่บ้าน ก็จะพากันขึ้นมะม่วงบ้านแกแล้วเอากลับไปสักคนละสองสามโล กินดิบจิ้มกะปิก็หวานคอ กินห่ามก็เปรี้ยวๆมันๆ บ่มหน่อยสุกหวาน ยังไงก็อร่อยแน่นอน

            จนถึงวันนั้น พวกเราเห็นครูแอ๊ดกับเมียขนกระเป๋าเดินทางสองใบขึ้นรถแล้วขับออกจากบ้าน พอครูพ้นโรงเรียนก็พากันร้องไชโยดังลั่น วิ่งไปหยิบไม้ตะกร้อ คุน้ำ แล้วก็ผ้ารองคอยรับมะม่วงมาประจำการ

            เริ่มจากลูกที่อวบอ้วนและตะกร้อสอยถึง เราจัดการกระตุกลงมาได้สองสามพวง แต่ก็ไม่ค่อยได้อย่างใจ เพราะลงมาแล้วเขียวดิบกว่าที่ตาเห็น

“อยากได้ห่ามๆบ้างว่ะ เผื่อเอามาบ่มด้วย” ไอ้จี๊ดว่าแล้วขึ้นต้นมะม่วงเป็นคนแรก “พวกมึงคอยบอกกูด้วยว่าเห็นอยู่ทางไหน”

ไอ้จี๊ดขึ้นไปแล้วจัดการเด็ดลูกห่ามที่หมายตาลงมาให้เรารับได้สามลูก แล้วก็ไม่เห็นลูกอื่นอีก เราตะโกนบอกทางกันคอแห้ง แต่มันก็ไม่ได้อย่างใจ แล้วจู่ๆมันก็สะดุ้งเกือบหงายหลังตกลงมา ทำท่าเหมือนคุยอะไรกับใคร แต่เนื่องจากระยะที่สูงและใบดกหนามากเป็นพิเศษ ผมเลยมองไม่เห็น

สักพักมันปีนกลับลงมาบ่นเรื่องมดแดงที่ระดมกัดจนแสบยิบไปทั้งตัว “แม่ง...บนนั้นตรงเกือบยอด มีเด็กผู้หญิงอีกคนนั่งแทะมะม่วงสุกอยู่ว่ะ ไม่รู้ขึ้นไปตอนไหน โผนกิ่งนั้น โจนกิ่งนี้คล่องยังกะลิง”

            ผมมองตามแล้วไม่เห็น แต่ก็นึกอยากจะเห็นเลยอาสาขึ้นไปเด็ดมะม่วงต่อ ระหว่างทางเห็นลูกห่ามๆสวยๆก็แวะเด็ดแล้วตะโกนให้พวกมันรับอีกสองลูก จนกระทั่งหางตาเห็นอะไรแวบๆข้างบน

            มีเด็กผู้หญิงอยู่บนต้นไม้จริงๆด้วย อายุน่าจะเท่าๆพวกเราแต่คล่องและปราดเปรียวมาก โผนกิ่งต่อกิ่งอย่างสนุกสนาน

            “มาขึ้นมะม่วงเหรอ โยนให้เพื่อนเรารับก็ได้นะ อยู่ข้างล่างโน่น” ผมว่า

            เด็กหญิงยิ้มปากกว้างเห็นฟันเรียงยาว ผมใจหายวาบ

หน้าเธอดูแล้วมันดูแห้งๆแปลกๆ ตากระด้างเหมือนไม่มีแวว ผมก็กระเซิง ตัวผอมแลดูเหมือนซากอะไรบางอย่างมากกว่าคนจริงๆเธอชี้ลูกมะม่วงสุกลูกหนึ่งแล้วโผไปทางนั้น

            ทันใดนั้นเอง เท้าของเธอเกาะพลาด พลัดร่วงแล้ววืดลงมาใกล้ตัวผม ผมผวาตกใจรีบพุ่งไปจะคว้าตัว แต่ก็ทำให้มือที่ยึดกิ่งอยู่ลื่นหลุดไปด้วย

            ผมร่วงจากความสูงราวห้าเมตร ระหว่างทางกระแทกกิ่งไม้ทำให้ชะลอความเร็วลงบ้าง ได้ยินเสียงเพื่อนสองคนร้องลั่น และโชคดีที่มันเอาผ้ารองหัวไว้ได้ทัน ผมจึงหักแค่แขน ไม่ใช่คอด้วย

            บุญเก่ายังพอมี ครูแอ๊ดกับเมียลืมกระเป๋าสตางค์แล้วขับรถกลับมาพอดี เลยได้พาผมไปส่งโรงพยาบาลพร้อมบทสวดด่าระหว่างทางยาวเหยียด

            หลังจากเรื่องนั้นวันนั้นแล้ว พวกเราจึงเข้าใจว่ามองเมียครูแอ๊ดผิดไปมาก แกไม่ได้คิดว่าจะหวงมะม่วงเอาไว้กินเองหรอก แต่มันมีเรื่องราวก่อนพวกเราเกิดที่แกเล่าไม่ได้ และกลัวว่าจะเกิดซ้ำรอยอีกต่างหาก

            หลังเปิดเทอมมะม่วงอกร่องบ้านครูแอ๊ดออกเต็มต้น สุกเหลืองส่งกลิ่นหอมทะลุเปลือกไปทั่วบริเวณ ครูแอ๊ดกับเมียช่วยกันเก็บมะม่วง เอามาให้เป็นอาหารกลางวันของนักเรียนได้อิ่มอร่อยกันถ้วนหน้า บางส่วนแกแยกไว้กินกับข้าวเหนียวมูล ทำใส่บาตรเลี้ยงพระ ที่เหลือขายเอาเงินไปไว้ช่วยเหลือค่าเสื้อผ้าเด็กนักเรียนที่บ้านยากจนได้อีก

            ส่วนผมกับไอ้จี๊ด ไอ้ต่อง พวกเรานัดกันกลับมาทุกปีหลังจากเรียนจบไปแล้ว เพื่อช่วยครูแอ๊ดกับเมียทำข้าวเหนียวมะม่วงขายช่วยน้องๆ และทำบุญให้ยายตัวแสบผู้น่าสงสารที่เราเคยโลดโผนโจนทะยานอยู่บนยอดมะม่วงร่วมกันด้วย

ขอให้ไปสู่สุคตินะ ชาติหน้าเกิดมาขอให้อยู่ในครอบครัวที่มีกิน ไม่ต้องมาอดอยากขโมยเขากินแบบนี้อีก...ผมอธิษฐานเช่นนั้นขณะที่มองไปยังต้นมะม่วง ยิ้มให้กับเงาดำตะคุ่มคล้ายร่างเด็กหญิงตัวเล็กน่ารักแสนซนคนหนึ่งที่กำลังจ้องมองกลับมาเช่นกัน