LOGINจิ่วเยว่นึกเห็นใจพี่สาวที่ไว้ใจคนผิดมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอควรรู้ความจริงเสียที
ถิงถิงจดจ่ออยู่กับการรักษาซวงเหอ ทั้งพยายามกำจัดวิญญาณร้ายและประคองร่างกายกับจิตวิญญาณของซวงเหอไปพร้อมกัน‘วิญญาณชั่วช่างร้ายกาจนัก เหมือนมันมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเองงั้นแหละ’ ถิงถิงเปรย[ถิงถิง ฉันตรวจสอบดูแล้วจิตวิญญาณร้ายนี่ไม่ธรรมดาเหมือนที่เราเคยเจอ มันมีความคิดเป็นของตัวเองเป็นการแบ่งจิตวิญญาณมาจากมนุษย์สัตว์ ไม่ใช่วิญญาณร้ายจากคำสาปโบราณธรรมดา]‘หมายความว่าไงฉันไม่เข้าใจ นี่คือจิตวิญญาณใครงั้นเหรอ? หรือจะเป็นซูกู่จิ้ง’[ไม่ใช่ ขอฉันไปตรวจสอบดูหน่อย] เหมียวเหมี่ยวกล่าวก่อนจะหายวับไป“แกเป็นใคร มีเจตนาอะไรมาทำลายร่างนี้!?” ถิงถิงถามกลุ่มควันดำที่พวยพุ่งขึ้นมาจากร่างซวงเหอ มีจิตอาฆาตรุนแรงหมายทำร้ายถิงถิง ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน“ถิงถิงเธอหมายความว่าไงกัน กลุ่มควันดำนี้มีจิตวิญญาณของมนุษย์สัตว์งั้นเหรอ?” จิ่วเยว่ทั้งตกใจและประหลาดใจไม่น้อย“ถูกแล้ว มันไม่ใช่จิตวิญญาณดำมืดจากคำสาปโบราณธรรมดา” ถิงถิงตอบ“ฮ่าฮ่าฮ่า แกฉลาดดีนี่” เสียงหัวเราะบาดหูดังขึ้น
จิ่วเยว่นึกเห็นใจพี่สาวที่ไว้ใจคนผิดมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอควรรู้ความจริงเสียที “พี่จำคืนก่อนที่เราจะกลับจากเผ่าจิ้งจอกได้ไหม คืนนั้นผมจงใจปล่อยข่าวเรื่องยาวิเศษและการรักษาแม่ให้ไห่ถังรับรู้พร้อมกันกับพี่” “ผลลัพธ์คือไห่ถังพยายามทุกทางเพื่อลอบออกมาส่งข่าวถึงพ่อเธอ แต่ไม่สำเร็จเพราะถิงถิงให้คนเผ่าจิ้งจอกคอยเฝ้าระวังอย่างแน่นหนา” “ตอนเช้าไห่ถังก็ใช้ข้ออ้างเรื่องผมกับถิงถิง รีบร้อนบินกลับเผ่าอย่างเร่งด่วนเพื่อส่งข่าวให้พ่อเธอรับรู้ เรื่องนี้ลุงจื่อเป็นพยานได้” จิ่วเยว่หันไปทางรองหัวหน้าเผ่า “ใช่ ลุงประสานงานกับจิ่วเยว่และหมอผีอู่มาโดยตลอด เราเฝ้าจับตาดูสองพ่อลูกนั่นมานานแล้ว พบเรื่องเลวร้ายที่พวกมันทำหลายอย่าง แต่ยังหาทางเล่นงานมันไม่ได้ เพร
จิ่วเซียนมองมายังถิงถิงและน้องชายด้วยสีหน้าไม่พอใจนักแต่ก็เข้าใจในเหตุผลที่ถิงถิงเอ่ยอ้างออกมา เกี่ยวกับวิธีการรักษาซึ่งเป็นความลับของเผ่าจิ้งจอกเธอหันไปมองทางไห่ถังตั้งใจจะเอ่ยปากให้สหายรุ่นน้องออกไปก่อน แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรไห่ถังกลับพูดจาหาเรื่องถิงถิงอีกครั้ง“ชิฉันกลัวว่าเธอจะไม่มีวิธีอะไรดีมากกว่าน่ะสิ จึงไม่อยากให้ฉันอยู่รอดูความล้มเหลวไงล่ะ”“พอเถอะไห่ถังเธอออกไปก่อน แค่ถิงถิงนำสมุนไพรล้ำค่าและยอมเผยวิชาลับเผ่าจิ้งจอกเพื่อรักษาฉันก็ดีมากแล้ว”“ฝากบอกพ่อเธอด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง อาการป่วยของฉันจะรักษาได้หรือไม่ อย่างน้อยถิงถิงก็ไม่มีวันทำร้ายฉันแน่นอน”ซวงเหอแสร้งทำเป็นพูดดีวางใจในตัวกู่จิ้งที่คิดเป็นห่วงเธอจึงส่งไห่ถังมา ถือเป็นการให้หน้าไห่ถังเลิกถือดีและยอมออกไปอย่างว่าง่ายซึ่งมันก็ได้ผลจริงๆ“งั้นเอาไว้เสร็จเรื่องแล้วหนูค่อยมาเยี่ยมใหม่นะคะ” ไห่ถังเอ่ยก่อนหันไปมองถิงถิงด้วยสายตาอาฆาตและสะบัดหน้าเดินจากไป“ตอนนี้ผู้ไม่เกี่ยวข้องก็ออกไปแล้วกางม่านกำบังเถอะ” ถิงถิงห
เสียงหอบกระเส่าครวญครางผสานเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าด้วยความสุขสม ดังสอดรับกับแรงกระเพื่อมไหวของน้ำในอ่างซึ่งสาดกระเซ็นล้นออกมาเป็นระลอก ราวคลื่นทะเลที่บ้าคลั่งสาดกระทบชายฝั่งถิงถิงกอดเกี่ยวร่างกำยำสมส่วนของซีห่าวเอาไว้แน่น ราวกับต้องการยึดเป็นที่พึ่งสุดท้ายด้วยร่างกายที่ไหวสะท้านและอ่อนระทวยยามหลอมรวมกันเป็นหนึ่งไอน้ำร้อนเกาะกระจกเงาจนไม่อาจเห็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนในนั้น มีเพียงความพร่ามัวกรุ่นกำจายไปด้วยอารมณ์เสน่หาที่พลุ่งพล่านผ่านไปราวสองชั่วโมงงูดำตัวร้ายจึงยอมผละห่างจากร่างแบบบาง เขาช่วยชำระล้างร่างกาย เช็ดตัวและห่อหุ้มถิงถิงอย่างอ่อนโยนด้วยผ้าขนหนูเนื้อนุ่ม เสร็จแล้วจึงพาเธอไปนอนลงบนเตียงใหญ่“ภรรยา เหนื่อยหรือไม่” ซีห่าวถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า“อืม” ถิงถิงเพียงส่งเสียงอืมในลำคอเป็นการตอบรับ เธอปรือตาที่หวานหยาดเยิ้มราวมีน้ำค้างใสกระจ่างเอ่อคลออยู่ในนั้นซีห่าวจ้องมองภาพถิงถิงที่มีเพียงผ้าขนหนูพันกายไว้หมิ่นเหม่ ก่อนคลื่นความปรารถนาอันลึกซึ้งจะก่อตัวคุกรุ่นขึ้นมาอีกระลอก“แต่ฉันไม่เหนื่อยเลยสักนิด
ถิงถิงสำรวจตู้เสื้อผ้าพบว่ามีชุดเสื้อคลุมอาบน้ำเตรียมไว้ให้เสร็จสรรพ ทั้งชุดที่แขวนอยู่และยังมีสำรองในตู้ชั้นบนอีกหนึ่งชุดในส่วนของห้องน้ำมีสบู่เหลว ครีมอาบน้ำ ยาสระผม ครีมบำรุงผิวหน้าผิวกายครบครัน ทุกอย่างล้วนเป็นข้าวของเครื่องใช้ที่เธอซื้อติดบ้านเป็นประจำอยู่แล้ว“เอาล่ะฉันขออาบน้ำก่อนนะ นายออกไปรอข้างนอกเถอะ” ถิงถิงหันไปกล่าวกับซีห่าวซึ่งเดินตามเธอเข้ามาสำรวจห้องน้ำด้วยเมื่อเธอเอ่ยกับเขาจบก็ก้มหน้าก้มตาเตรียมน้ำอุ่นและใส่บาธบอมบ์กลิ่นส้มอ่อนๆหอมสดชื่นลงไป ตีจนขึ้นฟองสีขาวนวลละเอียดโดยไม่ได้หันมาสนใจซีห่าวอีกหลังเตรียมทุกอย่างเสร็จ ถิงถิงจึงหันกลับมาหมายปลดเปลื้องเสื้อผ้าเพื่อลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำ แต่ดันพบซีห่าวยืนนิ่งมองเธออยู่ไม่วางตา“นาย ทำไมยังไม่ออกไปอีก!” ถิงถิงถามเขา“ฉันอยากอาบกับเธอด้วยได้ไหม?” ซีห่าวเผยรอยยิ้มน้อยๆนัยน์ตาเป็นประกายสีหน้าท่าทางหล่อเหลาเย้ายวนใจก้าวเข้ามาหาถิงถิง เธอใจเต้นแรงใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“ถิงถิงเราแต่งงานแลกเปลี่ยนตราประทับกันแล้ว เป็นสามีภรรยาที่ถู
เมื่อเข้ามาในพื้นที่ซึ่งค่อนข้างเป็นส่วนตัวแล้ว ถิงถิงก็มีบางสิ่งที่ต้องพูดกับซีห่าวให้ชัดเจนเสียก่อน“ซีห่าว นายแน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะแลกเปลี่ยนตราประทับและเป็นสามีสัตว์ของฉันตลอดไป” ถิงถิงถามย้ำ“แน่ใจสิ ที่ผ่านมาเธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าฉันรักเธอแค่ไหน” คำพูดและสีหน้าท่าทางซีห่าวกึ่งยั่วเย้ากึ่งล้อเล่น แต่แววตาเขากลับหนักแน่นมั่นคง จนถิงถิงรู้สึกใจเต้นแรง“อืม เข้าใจแล้ว”“แต่ขอบอกอะไรนายไว้หน่อย การเข้าไปในมิติของฉันจิตวิญญาณเราจะเชื่อมต่อกันทันที ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนตราประทับในตอนนั้น นายเข้าไปแล้วจะได้ไม่ตกใจ”“ฉันดูเหมือนเป็นคนตกใจอะไรง่ายงั้นเหรอ” ซีห่าวเอ่ยพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้“มะ ไม่หรอก” ถิงถิงตอบน้ำเสียงตะกุกตะกักที่จู่ๆใบหน้าหล่อเหลาก็ยื่นเข้ามาใกล้ จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา“มิติพิเศษของฉันกว้างใหญ่เหมือนเป็นถิ่นอาศัยเล็กๆแห่งหนึ่ง มีต้นไม้พืชพันธุ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้และที่ฉันเอาไปปลูกเพิ่มเติมด้วย ทั้งยังมีธารน้ำพุวิเศษที่ใช้รั







