LOGINถิงถิงนำทางมู่เฉินค่อยๆย่องไปทางที่มีนกคุกคูอยู่ พยายามทำตัวให้เงียบเชียบที่สุดเพื่อไม่ให้พวกมันร
ถิงถิงเดินกลับถ้ำอย่างสบายอารมณ์ ดีใจที่สามารถรักษาบาดแผลซีห่าวให้หายขาดได้“เฮ้อ อยากอาบน้ำแช่ตัวจัง” ถิงถิงเดินเข้ามาในถ้ำ รู้สึกเหนียวตัวอยากแช่น้ำพุวิเศษเพื่อฟื้นฟูร่างกายให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นเสียหน่อย“ถิงถิง อยากอาบน้ำงั้นเหรอให้ฉันพาเธอไปริมธารน้ำไหม” ซีห่าวโพล่งขึ้นมาทำเอาถิงถิงถึงกับสะดุ้ง“เดี๋ยวนะ นายตามฉันเข้ามาทำไมเนี่ย” ถิงถิงตกใจไม่คิดว่าซีห่าวจะเดินตามเธอเข้ามาในถ้ำด้วย ครู่หนึ่งเธอจึงเห็นหลี่เจี๋ยเดินตามเข้ามาอีกคน“ตอนนี้เธอรักษาฉันหายดีแล้ว ฉันต้องตอบแทนคอยอยู่ดูแลเธอยังไงล่ะ”“ไม่จำเป็นหรอก ฉันรักษานายเพื่อชดใช้ความผิดตัวเอง นายไม่ได้ติดค้างอะไรฉัน” ถิงถิงปฏิเสธกลับไป“แต่ฉันรับปากทำตามเงื่อนไขครึ่งปีแล้ว ควรทำหน้าที่สามีสัตว์ให้ดีไม่ใช่เหรอ” ซีห่าวพูดพร้อมเดินเข้ามาใกล้ถิงถิง ซึ่งถอยหลังห่างออกไปโดยอัตโนมัติ“นายทำหน้าที่สามีสัตว์เหมือนที่หลิวหยางทำก็พอ นำเนื้อมาให้คอยดูแลอยู่ภายนอกไม่ต้องเข้ามาคลุกคลีใกล้ชิดฉันหรอก”
ถิงถิงยังคงอึ้งอยู่กับรูปลักษณ์ตัวเอง หูกับหางจิ้งจอกตกลู่ลงทันที เมิ่งสือที่มองดูลูกสาวอยู่จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ถิงถิงเป็นอะไรไปลูก ไม่ดีใจงั้นหรือที่ตอนนี้ลูกมีหางแล้วอีกทั้งยังมีถึงสามหางเลยนะ ที่สำคัญขนฟูน่ารักของลูกยังงดงามมากด้วย”“แต่พ่อคะ หนูกลมมากเลยล่ะ เหมือนลูกบอลไฟเลยค่ะ” ถิงถิงหันมาเอ่ยกับบิดาใบหน้าจิ้งจอกเศร้าสลดหลีเจี๋ยกับซีห่าวที่ตอนแรกมัวแต่ตกตะลึงกับขนฟูสวยและหางจิ้งจอกสามหางของถิงถิง ไม่ได้คิดอะไรมาก พอได้ยินเธอกล่าวออกมาเช่นนั้นแล้วคิดตามก็อดกลั้นยิ้มไม่ได้แม้นแต่หลี่เจี๋ยที่เย็นชาเฉยเมยยังมุมปากกระตุกจนต้องรีบเม้มมันกลับไป รักษาท่าทีสงบนิ่งเอาไว้เต็มที่“หลานอ้วนกลมแล้วอย่างไรกัน ลุงว่าน่ารักดีออก ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหลานมีสามหางเลยนะ สามหางแสดงถึงพลังวิญญาณที่สูงส่งเหนือชั้นกว่ามนุษย์สัตว์เพศผู้มากมายในเผ่าเสียอีก”หมอผีกู่เอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวหลานสาว เมิ่งสือพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วยเต็มที่“นั่นสิ ถิงถิงของพ่อเป็นจิ้งจอกแดงเพลิงซึ่งงดงามมากที่สุดเลยล่ะ” เม
“ถิงถิง รู้สึกอย่างไรบ้างลูก เจ็บปวดไม่สบายตรงไหนอีกหรือเปล่า” เมิ่งสือถามพร้อมยื่นมือไปลูบศีรษะถิงถิงเบาๆ“หนูไม่เป็นไรค่ะพ่อ ตอนนี้ร่างกายแข็งแรงพลังล้นเหลือเลยล่ะ” ถิงถิงตอบพร้อมรอยยิ้มสดใส“ดีๆๆในเมื่อถิงเอ๋อฟื้นกำลังมาแล้ว เช่นนั้นนังหนูเจ้าช่วยเปลี่ยนร่างสัตว์ให้ลุงดูหน่อยได้ไหมเล่า” หมอผีกู่ร้องขอหลานรักเมิ่งสือตกใจไม่แพ้หลี่เจี๋ยกับซีห่าว ซึ่งพวกเขาต่างรู้ดีว่าเยว่ถิงถิงเกลียดร่างสัตว์ที่เป็นจิ้งจอกพิการหางกุดของเธอที่สุด ตัวเธอไม่ได้กลายร่างให้ใครเห็นมานานหลายปีแล้วนานจนเมิ่งสือลืมไปเลยว่ารูปร่างสัตว์ของบุตรสาวเป็นเช่นไร เท่าที่จำได้ถิงถิงก่อนหน้านี้เป็นจิ้งจอกสีแดงหม่นๆไร้หาง เป็นที่ขบขันของชาวเผ่าที่พบเห็นแต่เขากับภรรยาไม่เคยนึกรังเกียจทั้งยังมองว่าบุตรสาวยังคงเป็นจิ้งจอกน้อยที่สวยงามน่ารักน่าเอ็นดูเสมอ“อาหลางนายจะฝืนใจถิงถิงทำไมกัน” เมิ่งสือหันไปกล่าวกับญาติผู้พี่“เรื่องนี้มันจำเป็นนะอาสือ”หมอผีกู่เอ่ยเสียงเรียบสีหน้าท่าทางจริงจัง เมิ่งสือถอนหายใจยาวอ
ทุกคนมานั่งล้อมวงพูดคุยกันในขณะที่ถิงถิงนอนพักผ่อนหลังดูดซับพลังจากคริสตัลวิญญาณสีแดงจนหมด“ซีห่าว ตอนนี้ถิงถิงชดใช้การกระทำของตัวเองรักษาบาดแผลนายจนหายดีแล้ว หวังว่านายคงไม่เคียดแค้นลูกสาวฉันมากเหมือนก่อนหน้านี้อีกนะ”เมิ่งสือเอ่ยกับซีห่าวที่หันไปมองถิงถิงแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาตอบเขา“ผมไม่ได้คิดแค้นเคืองเธอแล้วครับ หัวหน้าเผ่าวางใจได้”ซีห่าวตอบตามตรง เมื่อเขาเห็นความมุ่งมั่นในการรักษาของถิงถิงขณะที่ต้องฝืนทนรับความเจ็บปวดจากเปลวไฟต้องสาปเมื่อครู่ ความโกรธแค้นชิงชังในตัวเธอก็สิ้นสลายลงไปพร้อมกับเปลวไฟที่ดับมอดลงนั่นแล้ว“ดีที่นายไม่เกลียดเธอ เพราะดูเหมือนพลังชำระล้างของถิงถิงจะทำให้นายเลื่อนระดับพลังวิญญาณเป็นขั้นที่ห้าแล้วด้วย”หลี่เจี๋ยพูดขึ้นมา สองผู้อาวุโสที่มัวแต่ห่วงถิงถิงจึงเพิ่งสังเกตเห็นกระแสพลังวิญญาณของซีห่าวที่เลื่อนชั้นมาเป็นระดับห้า“แน่นอนฉันไม่โกรธแค้นเธอแล้วจริงๆ ตามที่ให้คำมั่นสัญญาต่อเทพสัตว์ก่อนหน้านี้ ในเมื่อเยว่ถิงถิงรักษาบาดแผลฉันได้ นับจากนี้ไปฉันไม่มีทางทำร้ายเธอเด็
หลี่เจี๋ยที่กำลังส่งพลังวิญญาณให้ถิงถิงรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย เขาสัมผัสได้ถึงกระแสพลังที่จู่ๆก็เพิ่มพูนขึ้นมาในร่างของเธอ“หลี่เจี๋ยฉันไม่เป็นไร นายถอยออกไปก่อน” ถิงถิงเอ่ยกับหลี่เจี๋ยโดยไม่หันหน้าไปมองเขา หลี่เจี๋ยถอยหลังออกมาอย่างว่าง่ายขณะเดียวกันก็เฝ้าระวังเธอไม่ห่าง‘พลังเต็มเปี่ยมแบบนี้ต่อให้ต้องทุ่มสุดตัวจนหมด เจ้างูใหญ่นี่ก็จะตายไม่ได้เด็ดขาด’ ถิงถิงคิดอย่างแน่วแน่โถมใช้พลังพิเศษรักษาซีห่าวเต็มที่ผ่านไปชั่วครู่พลังสีเขียวในการรักษาของเธอก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงสีทองเต้นระริกไปมาโอบล้อมบาดแผลของซีห่าวไว้ พร้อมกันนั้นก็กดเปลวเพลิงสีแดงดำและกลิ่นอายชั่วร้ายให้ถดถอยลงไป“นั่นอะไรนะ” เมิ่งสือเอ่ยอย่างประหลาดใจขณะช่วยถ่ายทอดพลังวิญญาณให้หมอผีกู่จนเขาพยุงร่างตัวเองยืนได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง“เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนพลังวิญญาณของถิงถิงจะยกระดับขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งแล้ว ทั้งยังมีพลังพิเศษธาตุไฟเพิ่มมาด้วย”“พลังชำระล้างผสานกับเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์เอาชนะเพลิงต้องสาปนั่นได้แน่&rd
เมื่อพ่อกับลุงถิงถิงกินอาหารที่เธอนำมาเสร็จ ต่อไปก็ถึงช่วงเวลาสำคัญรักษาบาดแผลให้ซีห่าว“เอาล่ะนายต้องกลายร่างเป็นงูก่อนแล้วฉันจึงจะรักษาให้ได้” ถิงถิงเอ่ยออกไป กู้ซีห่าวเปลี่ยนเป็นร่างสัตว์อย่างว่าง่ายงูดำเกล็ดนิลขนาดใหญ่กินพื้นที่หนึ่งในสามของถ้ำหัวหน้าเผ่าซึ่งปกติก็กว้างขวางกว่าถ้ำมนุษย์สัตว์คนอื่นๆอยู่แล้ว มันกำลังนอนขดตัวยกหัวชูคอขึ้นมามองถิงถิงบนหัวงูดำเกล็ดนิลมีเขาเป็นแง่งงอกออกมาสองเขาถิงถิงดูแล้วรู้สึกว่าเขามีส่วนคล้ายมังกรอยู่หน่อย เกล็ดตรงลำคอเป็นสีนิลมันวาววับราวอัญมณีล้ำค่า งดงามมากทีเดียวน่าเสียดายที่มันแหว่งเว้าและมีบาดแผลเป็นร่องลึกจากน้ำมือเยว่ถิงถิงคนก่อน‘ตอนซีห่าวโดนมีดกรีดแทงลงมาจะเจ็บปวดมากขนาดไหนนะ ทั้งที่ถูกวางยาแต่เจ็บจนต้องตื่นขึ้นมาเองแบบนั้น’ ถิงถิงนึกสงสารเห็นใจซีห่าวไม่น้อย“บาดแผลของซีห่าวมีพลังชั่วร้ายแทรกซึมอยู่ไม่ต่างจากหลี่เจี๋ยเลยสักนิด พลังแห่งคำสาปโบราณทรมานเจ้ามามากเลยสินะ”หมอผีกู่สำรวจบาดแผลลึกยาวตั้งแต่บริเวณต้นคอมาจนเกือบกึ่งกลางหลัง พลางเอ่ยอย่างส







