Share

16 “เบ๊”

ตี๋หัวเราะเยาะ เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า น้อยหน่า เธอเปลี่ยนไปมากนะ

“ทำไม กูจะพูดแล้วมันทำไม”

น้อย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   20 "แล้วเจอกัน"

    “วันนี้เฮียดูแปลก ๆ นะคะ”ตี๋เลิกคิ้ว มองหน้าจอ เสื้อผ้าก็เปลี่ยนแล้ว กล้องก็มองไม่เห็นหน้า แปลกยังไงวะ“ยังไงคะ”“พายก็บอกไม่ถูกค่ะ”“สงสัยวันนี้เฮียจะคิดถึงพายมากไปค่ะ” ตี๋พยายามเปลี่ยนเรื่อง ตกใจเหมือนกันที่โดนทักว่าแปลกไป กลัวน้อยหน่าจะสงสัยอะไรขึ้นมา“…เฮียอ่า” เสียงปลายสายดูเขินขึ้นมา หมุนเก้าอี้ไปมาช้า ๆ ริมฝีปากยกยิ้มอย่างมีความสุขถ้าตอนนี้เขาไม่รู้ว่าพาย คนในสายคือคนเดียวกับน้อยหน่า ตี๋อาจไม่ได้สนุกแบบนี้ เขาคงเห็นเธอเป็นที่ระบายคนหนึ่ง“สรุปว่าพายมีเรื่องอะไรอยากจะคุยค่ะ”“เปล่าค่ะ พายแค่อยากระบายอะไรนิดหน่อยเฉย ๆ ค่ะ”“พูดมาสิคะ”“วันนี้พายไปเจอเพื่อนคนนั้นมา” น้อยหน่าถอนหายใจเบา ๆ ตี๋เหลือบมองหน้าจอคอมอีกครั้ง“เขายอมช่วยพายนะคะ แต่เขาก็แกล้งพายเยอะมากเลยอะ ฮือ” รอยยิ้มของตี๋กว้างขึ้น แทนที่เขาจะสงสารเธอ แต่ไม่รู้ทำไมเวลาเห็นน้อยหน่างอแงเขาถึงสนุก…ยัยนี่ น่ารักชะมัด“แกล้งยังไง หื้ม”“เขาให้พายเป็นเบ๊” เสียงเธอฟังดูงอแงเล็ก ๆ แต่สำหรับน้อยหน่า เธอคิดว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น“พายว่าเขาต้องเอาคืนพายแน่ ๆ” ตี๋หัวเราะเบา ๆ“อาจไม่ใช่แบบนั้นก็ได้ พายรู้ไหมคะว่าผู้ชายนะชอบแกล้งค

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   19 "แปลก ๆ"

    ตี๋กลับมาถึงบ้านในช่วงดึก บ้านเงียบสนิท พ่อ แม่ พี่น้องของเขาหลับหมดแล้ว มีเพียงเสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อย ๆ อยู่ในห้องทำงานเล็ก ๆ ที่แยกออกมาจากห้องนอนเขาวางเครื่องซีพียูของน้อยหน่าบนโต๊ะ ที่มีอุปกรณ์ช่างเรียงรายอยู่เต็มไปหมด“ไหน ดูดิ คอมมันเป็นอะไร” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางเริ่มไขน็อตใต้เครื่องอย่างชำนาญแกร็ก…แกร็กฝาหลังถูกเปิดออก“โชคดีที่แรมไม่เสียหาย” ตี๋บ่นพึมพำขณะตรวจเช็กชิ้นส่วนด้านใน สายตาไล่ดูทีละจุดอย่างคนที่คุ้นเคยกับงานแบบนี้ แรมไม่เสียหาย แต่อื่น ๆ ด้านในช็อตจากการถูกน้ำ แค่มีแรม ทุกอย่างที่สำคัญก็ไม่หายแล้วตี๋ถอด SSD ของน้อยหน่าออก เขาเดินถือขึ้นไปบนห้อง ก่อนที่จะเอาไปเสียบแทนที่ในคอมของเขา คอมของตี๋แรงมากพอและมีช่องใส่ที่จะใส่ได้หลายตัว เขาเสียบ SSD กลับเข้าที่ ทดลองเปิดไฟล์ข้อมูลสำรองหน้าจอโหลดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ สายตาก็ปะทะเข้ากับโฟรเดอร์หนึ่งที่มีชื่อว่า... [ยังไม่ได้ตัด]“อะไรของเธอวะ...หรือจะเป็นคลิปที่บอกว่าสำคัญ” เขาพึมพำก่อนจะกดเปิดดู และในวินาทีนั้นภาพวิดีโอปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ“อะอ๊าส์ ฮะเฮียขาาา”เสียงหวาน ๆ ดังออกมาจากลำโพง ตี๋สะดุ้งทันทีเฮือก รี

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   18 "แฟนเก่า"

    “จิ๊ จำของโปรดแฟนเก่าไม่ได้รึไง”อ่อน้อยหน่าพยักหน้ารับ มุมปากยกยิ้ม ที่แท้อีตานี่ก็หาเรื่องนี้เอง กะอีแค่ของโปรดแฟนเก่าทำไมเธอจะจำไม่ได้ล่ะ“กะเพราเครื่องในไก่ใส่ขิง ไข่ดาวไม่สุก”ตึกตึก ตึกตัก ตึกตักหัวใจของตี๋สั่นระรัวหลังจากที่ได้ยินว่าน้อยหน่าพูดว่าของโปรดคืออะไร สีหน้าที่อยู่ใต้เรือนผมช็อกไปชั่วขณะ‘จำได้ด้วยเหรอวะ’“งั้นเดี๋ยวน้อยหน่ามานะ” แต่น้อยหน่ากลับไม่ปล่อยให้ตี๋เงียบ เธอรีบตัดบทโดยการออกไปทันที อยากรีบทำ รีบกลับ จะได้ไปคุยกับเฮียธีร์ที่เธอเฝ้ารอ...ไม่รู้ว่าตอนนี้เฮียจะคิดถึงเราอยู่ไหมนะคล้อยหลังที่น้อยหน่าเดินออกไปแล้ว ตี๋ก็นั่งลงแทนที่เธอ เขาหยิบมาม่าของทอยมากินอย่างสนิทสนม ก็แหง่ล่ะ เขาเป็นพี่น้องกันนี่หน่า“ไอ้เหี้ย ไอ้ติ๋ม แฟนเก่ามึงสวยจังวะ” ทอยรีบพูดด้วยความตื่นเต้น หลังจากที่ได้ยินน้อยหน่าแนะนำตัวเองว่าเป็นเพื่อนมัธยม เขากลับไม่เชื่อ เพราะเคยเห็นหน้าเธอมาก่อน...เหมือนไอ้ติ๋มจะเคยพามาเล่นเกมที่ร้านเมื่อสามสี่ปีก่อน“ก็งั้น ๆ แหละ ไม่เห็นจะสวยตรงไหน” ตี๋ยักไหล่ตอบตรงกันข้าม ทว่ามุมปากกลับยกยิ้มอย่างภูมิใจน้อยหน่าน่ะสวย แต่ติดตรงที่เป็นแฟนเก่านี่สิ! ถ้าตอนนี้ไม่

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   17 “จำของโปรดแฟนเก่าไม่ได้รึไง”

    “น้องไม่ไปเล่นกับไอ้ติ๋มอ่ะ” เจ้าของร้านพูดขึ้นพลางยกชามมาม่าร้อน ๆ มาวางตรงหน้าตัวเอง ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามอย่างสบาย ๆ ท่าทางไม่ห่างเหินราวกับคุยกับคนรู้จัก“อ่อ ไม่เป็นไรค่ะพี่ พอดีหนูเล่นบอร์ดเกมไม่เป็นนะคะ”หลังจากที่คุยตกลงกันเสร็จว่าเธอจะเป็นเบ๊ให้ จนตอนนี้ตี๋ก็ยังไม่ยอมให้เธอกลับ ให้นั่งคอยอยู่ในร้าน โดยให้เหตุผลว่า เป็นเบ๊ ก็ต้องอยู่รับใช้แต่น้อยหน่ากลับไม่คิดแบบนั้น ความรู้สึกเธอตอนนี้ ไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่มาเฝ้าแฟนเล่นเกม ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เธอควรจะได้กลับไปคุยกับเฮียธีร์มากกว่ามาติดแหง็กอยู่ตรงนี้ซู้ดดด เสียงดูดเส้นมาม่าดังขึ้น“กินไหมน้อง”ชายหนุ่มตรงหน้าถามพลางใช้ตะเกียบชี้ไปที่ชาม กลิ่นหอมลอยมาแตะปลายจมูกชัดเจน“ตามสบายเลยค่ะพี่”น้อยหน่าส่ายหน้าเบา ๆ พร้อมยิ้ม ทั้งที่กลิ่นมันหอมจนท้องควรจะร้อง แต่เธอกลับไม่รู้สึกหิว หรืออาจเพราะสิ่งที่กำลังรบกวนอยู่ในใจมันแรงกว่าความหิวธรรมดาไปแล้ว“เอ่อ พี่ทอยนะ เซ็กทอย”เขาแนะนำตัวพร้อมยิ้มกว้าง สีหน้าดูขำกับมุกของตัวเอง“...”น้อยหน่าชะงักไปเล็กน้อย ความคิดหยุดไปชั่วขณะ เหมือนสมองยังไม่ทันประมวลคำพูดเมื่อครู่“ฮ่า ๆ พี่ล้อเล

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   16 “เบ๊”

    ตี๋หัวเราะเยาะ เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า น้อยหน่า เธอเปลี่ยนไปมากนะ“ทำไม กูจะพูดแล้วมันทำไม”น้อยหน่าเงียบไป เธอไม่อยากทะเลาะกับเขาแล้ว ตอนนี้เธอควรขอร้องเขามากกว่าที่จะทำให้อีกฝ่ายอารมณ์เสีย“ตี๋ช่วยซ่อมคอมให้เราหน่อยนะ เราไปซ่อมที่ร้านไม่ได้จริง ๆ”“ทำไม มันมีคลิปโป๊อยู่ในนั้นรึไง”“ไม่ใช่นะ!”น้อยหน่าโพล่งเสียงดังด้วยความตกใจที่ได้ยินตี๋พูดแบบนั้น ตี๋เองก็ตกใจเช่นกัน ไม่คิดว่าจู่ ๆ น้อยหน่าจะเสียงดังขึ้นมา ต้องมีลังลมคมในอะไรแน่ ๆ“จิ๊ จะเสียงดังทำไมวะ”น้อยหน่าก้มหน้าลง ก่อนจะพูดเสียงเบา“ไม่ใช่คลิปโป๊หรอก…” เธอเม้มปากแน่น แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องพูดความจริง เพราะถ้าไม่พูด ตี๋อาจไม่ช่วยเธอ“…แค่ 18+ นิดหน่อย ที่ยังไม่ได้เบลอหน้าน่ะ”คำพูดนั้นเบาจนแทบจะปลิวไปกับลม แต่ตี๋กลับได้ยินมันชัดเจนทุกถ้อยคำ จนเขานิ่งไปแฟนเก่าที่เคยน่ารัก เรียบร้อย เปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย แต่ถึงอย่างนั้นตี๋ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามต่อ เขารอว่าเธอจะพูดอะไร“เราเล่าให้ตี๋ฟังหมดแล้วนะ ว่ามันสำคัญกับเราขนาดไหน”“เพราะฉะนั้นตี๋ช่วยเราเถอะนะ”“ตี๋…”ตี๋ถอนหายใจ ที่เขาเงียบไปยังช็อกไม่หาย แม้เขาจะไม่ได้ต่อต้านพวกสตรี

  • ใครบอกตี๋ติ๋ม   15 “มีอะไร”

    น้อยหน่านั่งเฝ้าตี๋อยู่ในร้านบอร์ดเกมมาเกือบชั่วโมงแล้ว แต่คนที่เธอมาตามหากลับยังไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าเธอจริง ๆ จัง ๆ สักครั้ง ตี๋นั่งอยู่ที่โต๊ะเดิม ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมกับเพื่อนเหมือนโลกนี้ไม่มีเธออยู่ตรงนั้นเลยเสียงลูกเต๋ากระทบโต๊ะ เสียงการ์ดถูกสับ เสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ เขา ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ ยกเว้นก็แต่หัวใจของน้อยหน่าที่เริ่มหงุดหงิดขึ้นเรื่อย ๆ มันค่อย ๆ สะสมจากความเงียบ จากการถูกมองข้าม จากการที่เธอต้องนั่งรออยู่คนเดียวทั้งที่เป็นคนตั้งใจมาหาเขาเองแท้ ๆสุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแชตหาเพื่อนทันทีติ้ง[มีน ทำไงดีแก ตี๋มันให้ฉันนั่งรอ ไม่คุยกับฉันเลย]ข้อความถูกส่งไปแทบจะทันทีที่เธอพิมพ์จบ เหมือนถ้าช้ากว่านี้อีกนิด เธอคงเผลอลุกไปลากเขาออกมาคุยตรง ๆ แล้วจริง ๆไม่กี่วินาทีต่อมาติ้ง[เริ่ด]น้อยหน่ากะพริบตาปริบ ๆ ความหงุดหงิดที่มีอยู่แล้วเหมือนโดนเติมไฟเข้าไปอีกนิด[…]เธอพิมพ์ส่งกลับไปแบบงง ๆ นิ้วจิ้มหน้าจอแรงขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวติ้ง[สรุปไปหาจริง ๆ เหรอ][เออสิ]เธอพิมพ์ตอบพลางเหลือบตามองไปทางตี๋ที่ยังคงนั่งเล่นเกมอย่างสบายใจ เหมือนเธอเป็นแค่เก้าอี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status