LOGIN“อะอ้าส์ ตี๋ อย่า…อ้าส์” น้อยหน่าร้องครางกระเส่าเมื่อปลายลิ้นร้อนแตะลงบนร่องสวาทของเธอ แทนที่เธอจะต่อต้าอย่างที่ปากพูด แต่มือกลับยุ้มขย้ำผมเขาเพื่อระบายอารมณ์“อื้อออ…ตี๋”“เอียดอำไอ” (เรียกทำไม)ใบหน้าคมแนบไปกับร่องสวาม ขณะที่พูดก็ไม่อยากผละออก เรียวลิ้นยังคงโลมเลียปุ่มกระสันอย่างกระหาย ไม่รู้ว่าน้อยหน่าบำรุงยังไงมันถึงได้หอมหวาน ไม่คาว นั้นกลับทำให้เขามีอารมณ์ยิ่งกว่าเดิมจนไม่อยากผละริมฝีปากออก“อะอ้าส์ ยะ…อย่าพูดสิ อื้อออ”“อำไอ” (ทำไม)“มันเสียว อ้าส์” น้อยหน่าหลุดครางออกมาในที่สุด ผิวขาวนวลขึ้นสีแดงระเรื่อ ยามที่ริมฝีปากอีกฝ่ายขยับ มันก็ไปโดนกับปุ่มกระสันของเธอ ยามที่มันไปโดนมันก็เสียวยิ่งกว่าเป็นครั้งไหน ๆฟรึ่บ! ตี๋ถอดเสือผ้าออกอย่างรวดเร็วจนร่างกายเปลือยเปล่า“อ้ะ ตี๋ จะทำอะไร” จู่ ๆ เธอก็โดนสลับให้อยู่หัวกับท้าย โดยที่ใบหน้าของเธอแนบไปกับแกนกายของเขา มันทิ่มหน้าของเธอจนเธอไม่กล้ามอง“สลับกัน แล้วจะปล่อย” คำพูดของตี๋ทำให้น้อยหน่ารู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการให้เธอทำอะไรนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้อยหน่าเห็นของผู้ชาย ในคลิปโป๊เธอก็เห็นบ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นของจริงและอยู่ใกล้แ
“ขนมตก ทำไงดีนะ…” ตี๋พูดช้า ๆ พลางมองลงไปที่หน้าอกเธอ สายตาเจ้าชู้นั้นทำเอาน้อยหน่าขนลุกซู่ตุบ!ร่างทั้งร่างของน้อยหน่าถูกผลักให้นอนกับพื้นห้อง ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของตี๋จะขึ้นคล่อม น้อยหน้ามึงงงไปชั่วขณะ คิดหรือต่อต้านอะไรไม่ทัน รู้ตัวอีกทีชั้นในของเธอก็ถูกปลดออกไป แทนที่ด้วยสัมผัสเปียกชื้น…แผล็บเรียวลิ้นร้อนแตะลงบนเนินอก เขาโลมเลียขนมแท่งเล็ก ๆ นั้นก่อนจะงับมันเข้าปาก ทุกท่าทางของตี๋ทำเอาน้อยหน่าตัวค้าง ความรู้สึกแปลก ๆ แล่นวูบวาบอย่างไม่เคยเป็น“อ้าส์…ตี๋ จะทำอะไร” เธอพยายามจะผลักหัวเขาออก แต่สองแขนกลับถูกตรึงไว้เหนือหัวจนไม่อาจสลัดออกได้“ขนมตก ก็ต้องเก็บสิ”“บ้านตี๋เรียกเก็บเหรอ!? อื้อออออ” ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค เรียวลิ้นร้อนก็สัมผัสลงบนเนินอกเธออีกครั้ง สองเต้าคัพอีอวดเด่นอยู่ตรงหน้า น้อยหน่าทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งเสียวซ่าน“ตรงนี้ใช่ขนมรึเปล่า ขอชิมหน่อย” ตี๋ถามอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนที่ริมฝีปากจะครอบครองยอดอกของเธอเอาไว้ เขาทั้งโลมเลีย ดูดดุน“อ้ะอ้าส์…คนบ้า! จะมาดูดนมกันทำไมเนี่ย!”“อ๋อ นี่นม ไม่ใช่ขนม”“งั้นไหน ๆ ก็ไหน ๆ ล่ะ ขอดูดนมหน่อย :) ”“…” น้อยหน่าเธอถึงกลับพูดไม่ออกกับค
“เป็นหมา ก็ต้องไปคาบมา” เขาสั่งเธอ น้อยหน่าไม่มีทางเลือก ท้ายที่สุดเธอก็ยอมคลานและใช้ปากคาบให้ ยามที่เธอก้ม ตี๋ก็มองเห็นหน้าอกคัพอีของเธอนั่นไปไหนต่อไหนขณะที่น้อยหน่าก้มใช้ปากเก็บไขขวงนั้นเธอก็เหลือบไปเห็นท่อนขาของตี๋ที่ยามนี้เขากำลังค่อย ๆ อ้าขาออกอย่างไม่รู้ตัว เผยให้เห็นแกนกายขนาดใหญ่ที่นูนคับเป้ากางเกงอึก น้อยหน่ากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ...ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ น้อยหน่าหน้าแดงซ่าน เธอสะบัดไล่ความคิดฟุ้งซ่าน ก่อนจะคาบไขขวงแล้วคลานเข่าเข้าไปหาเขา“นี่” ไขขวงวางลบบนตักแกร่ง ตี๋ยกยิ้มอย่างผู้ชนะ ไม่วายลูบหัวเธอไปหนึ่งทีราวกับเจ้าของกำลังลูบหัวให้รางวัลเธอน้อยหน่าเธอถูกลูบหัว แทนที่จะต่อต้าน แต่ไม่รู้ทำไมเธอกลับรู้สึกดีจนเผลอเอียงหัวรับสัมผัสนั้น“ดี เจ้านายสั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ” เขายิ้มบาง ๆ เห็นเธอเริ่มยอมก็ยิ่งได้ใจ“อื้อ”เพี๊ยะ!“อ้าส์…ตีทำไม” น้อยหน่าสะดุ้งที่จู่ ๆ ก็โดนตีที่ก้น ทั้ง ๆ ที่ตี๋ก็พึ่งลูบหัวเธอไปหยก แต่ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว...เพี๊ยะ!“ถ้าไม่ได้สั่ง ก็อย่าพูด” ตี๋แกล้งดุ น้อยหน่าลูบก้นตัวเองปรอย ๆ ไม่ได้เจ็บหรอก แค่แสบนิด ๆ เธอไม่ได้พูดหรือร้องออกมาเพราะกลัวว่าจะถูกลงโทษ
“อ่ะ! ใส่ชุดนี่ส่ะ” ตี๋ยื่นถุงชุดให้น้อยหน่าอย่างไม่คิดจะอธิบาย สีหน้าดูนิ่ง ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พอเธอเปิดดู ดวงตาก็เบิกกว้างทันที เมื่อเห็นชุดชั้นในขนฟูฟ่องกับที่คาดผมหูสุนัขสีน้ำตาล“ตะตี๋ ชอบอะไรแบบนี้เหรอ” เธอเงยหน้าขึ้นถามอย่างระแวงเล็ก ๆ แก้มเริ่มร้อนผ่าวทั้งอายทั้งงง ใจเต้นแรงเพราะไม่คิดว่าเขาจะยื่นอะไรแบบนี้มาให้..แม้ว่าเธอจะใส่จนชินก็เถอะ แต่ก็ไม่คิดว่าตี๋จะมีชุดอะไรแบบนี้ด้วย“เปล่า กู เฮ้อ ฉันคิดว่าเธอน่าจะชอบเลยซื้อมา” เขาชะงักคำพูดตัวเองนิดหนึ่งก่อนเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเอง เพราะรู้ว่าน้อยหน่าไม่ชอบให้เขาพูดคำหยาบ“นิสัยเสีย!” น้อยหน่ารีบสวนทันที คิ้วขมวดแน่น หันหน้าหนีเพื่อซ่อนความเขินที่เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆอย่าบอกนะว่าตี๋ดูคลิปเธอแล้ว ถึงได้รู้ว่าเธอชอบอะไรแบบนี้!“อย่ามัวแต่บ่น รีบใส่” ตี๋พูดตัดบท แต่สายตายังคงจับจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ถ้าน้อยหน่ายอมใส่ชุดนี้ คงจะเซ็กซี่ไม่น้อย“จิ๊! รู้แล้วหน่า” เธอสะบัดเสียงใส่ก่อนคว้าชุดไปอย่างจำใจ ใจหนึ่งก็อยากเถียง แต่อีกใจก็ไม่กล้าขัดมากนัก“ไอ้บ้าเอ้ย…” เสียงบ่นพึมพำดังลอดออกมาจากหลังประตู เธอก้มมองชุดในมือ
กลับมาที่ปัจจุบันน้อยหน้าเดินกลับมาที่บ้านของตี๋พร้อมกับขนม ทั้ง ๆ ที่เมื่อตอนมาเธอก็ซื้อให้เขาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมเธอยังตามใจเขาอีก ตอนแรกก็ปฏิเสธส่ะดิบดี รู้ตัวอีกทีก็ซื้อมาหลายอย่างแล้ว ทั้งเบเกอรี่ ทั้งขนมกรุบกรอบ“อ่ะ ขนม” เธอยื่นถุงขนมให้ แต่ไม่กล้าสบตา พอเห็นตี๋เธอก็แทบทำอะไรไม่ถูก ยังเขินอายกับจูบนั้นอยู่“หน้าแดง ไม่สบายเหรอ”“ชะ..ใช่!” น้อยหน่ารีบหลบสายตา กลัวเขาจับได้ว่าเขิน ใครใช้ให้มาจูบกันเล่า ไม่อย่างนั้นก็ไม่เป็นแบบนี้หรอก อีตาบ้าเอ้ย!“ตี๋ซ่อมคอมอยู่แบบนี้…แสดงว่าใกล้เสร็จแล้วใช่ไหม” เธอถาม พยายามเปลี่ยนเรื่อง“ยัง”“…”“ขาดกำลังใจ”“ฮะ!?” เธอร้องหน้าเหวอ คำตอบของตี๋ทำเอาน้อยหน่ามึนงงไปชั่วขณะ ขนมก็ซื้อให้ กาแฟก็ซื้อให้ ยอมทำตามทุกอย่างที่ร้องขอแล้ว ยังมาขาดกำลังใจอะไรอีก แต่ถึงอย่างนั้นน้อยหน่าก็ปฏิเสธไม่ได้“กำลังใจอะไร...”“ฉันกำลังซ่อมของสำคัญให้เธออยู่นะ”“...แล้ว”“ก็ต้องมีแรงบันดาลใจหน่อยสิ” เขายิ้มมุมปาก เหมือนมีแผน“อย่าบอกนะว่าตี๋จะหาเรื่องใช้น้อยหน่าอีก” เธอจ้องเขา เริ่มระแวงจริงจังตั้งแต่มาที่นี่เนี่ย เธอยังไม่ได้หยุดพักเลยนะ ถ้ายังจะใช้กันอีก จะงอแงจริง ๆ
“ไอ้บ้า ไอ้บ้า!” น้อยหน่าร้องงอแงอยู่บนรถ เธอทุบพวงมาลัยรถราวกับคนบ้า มือแตะริมฝีปากตัวเองเบา ๆ เธอไม่ได้โกรธ ไม่ได้รังเกียจ แต่เธอกำลังเขิน...หึ้ย ไม่อยากยอมรับเลยว่าเขินไปกับไอ้ตี๋บ้านั่น พูดไปก็ยิ่งหงุดหงิดตัวเองที่ยังคิดถึง คนนิสัยเสียแบบนั้นเนี่ยนะ!เธอสะบัดหน้าเล็กน้อย พยายามปฏิเสธความรู้สึกในใจติ้ง เสียงข้อความทักมา ไม่ใช่จากใครที่ไหน แต่จากคนที่กำลังทำให้เธอเป็นบ้าอยู่แบบนี้…ตี๋[ไปไหน ซื้อขนมมาส่งหน่อย]ตี๋บอกให้เธอซื้อขนมไปให้เขา แต่เธอไม่อยากไป ไม่รู้จะมองหน้าอีกฝ่ายยังไง“จ้างให้ก็ไม่ไปหรอก! เลิกกันแล้ว ใครใช้ให้มาทำแบบนั้นกัน ฮือออ คนบ้า!”เธอโวยวายลั่น แต่ปลายนิ้วยังแตะริมฝีปากเบา ๆ อย่างเผลอคิดถึงตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก“ไม่ได้…ห้ามหวั่นไหวนะ ตอนนี้เรามีเฮียแล้ว” เธอพึมพำ กำมือแน่น พยายามกดหัวใจที่เต้นแรงพยายามคิดคำพูด น้ำเสียง หุ่นของเฮียธีร์เพื่อไม่ให้คิดถึงตี๋ แต่ไม่ว่าจะห้ามความคิดยังไง ภาพตอนที่เธอจูบกับตี๋ก็ลอยเข้ามาวนเวียนอยู่ไม่เลิกติ้ง![เธอ ตี๋อยากกินขนม]คราวนี้ตี๋ทักหาเธออีกรอบ ทว่าคราวนี้มันดูเหมือนเป็นการอ้อนผ่านตัวอักษร หวนให้คิดถึงวันวานในอดีต เมื่อก่อ







