MasukShare
ตอนที่ 5 เตือน
Tanggal publikasi:
2026-01-28 10:55:23“กดแผลไว้นะ เดี๋ยวพี่มา”
เมื่อลูกพีชหย่อนบั้นท้ายลงไปบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว พี่เหนือฟ้าคนใจดีก็รีบปรี่ไปหาอุปกรณ์ทำแผลจากตู้ใกล้ๆ เธอใช้โอกาสนั้นสำรวจเขา พี่ชายจากบ้านข้างๆ ที่แสนจะใจดีไม่ได้เปลี่ยนไปจากที่เคยเป็นเลย เขายังเป็นคนเดิม คนที่คอยห่วงใยตอนเธอบาดเจ็บ คนที่คอยเช็ดน้ำตาเวลาร้องไห้ แต่ทำไม … ทำไมตอนนี้เธอถึงได้มองเขาต่างไปจากเดิม สายตาที่ไม่เคยโฟกัสอยู่ตรงไหนบนร่างกายเขา เริ่มมีจุดโฟกัสที่มันแปลก มันใช่เหรอยัยลูกพีช ผู้หญิงดีๆที่ไหนเขาจ้องเป้าผู้ชายอย่างที่เธอทำ ขนาดพี่ใต้หล้าที่เธอชอบ เธอยังไม่เคยมองเขาอย่างจาบจ้วงแบบนี้เลยนะ เลิกสักที เอาสายตาเธอออกมาจากเป้าตุงๆนั้นได้แล้ว “เป็นอะไร? เจ็บแผลมากเลยเหรอ?” เมื่อเห็นคนตัวเล็กนั่งก้มหน้า ก็อดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ ซ่อนความโกรธของเมื่อคืนไว้ข้างใน ปั้นสีหน้าที่ทำหน้าที่พี่ชายใจดี ทั้งที่ไม่ได้อยากทำ ถ้าลูกพีชเป็นน้องสาวของเขา เขาได้จับไม้เรียวหวดใส่ขาขาวเนียนของเธอแน่ แต่งตัวโป๊เปลือยไม่พอ ยังเที่ยวไปจับของหวงของผู้ชายเล่น ไม่รู้จับมาแล้วกี่คน แม่ง! คิดมาถึงตรงนี้มันยิ่งโกรธ “ก็ไม่เท่าไหร่นี่คะ” “ไม่เจ็บ?” “เปล่า มะ ไม่ใช่แบบนั้น” ลูกพีชเกือบเปลี่ยนคำพูดแทบไม่ทัน เจ้าสิ่งนั้นทำลายสมาธิเธอไปโดยสิ้นเชิง เมื่อเขาไม่คิดใจคำพูดเธอ ก็ลอบถอนใจออกมาอย่างโล่งอก แต่ก็นะ เมื่อคืนกับตอนนี้ต่างกันจริงๆ เมื่อคืนออกจะมโหฬาร ตอนนี้ไม่เห็นจะเท่าไหร่เลย “มองอะไรของเธอกัน ยัยเด็กโรคจิต” คนถูกตราหน้าว่าโรคจิตตาโต ส่วนคนพูดเจ้าของเป้านูนที่ถูกตาหวานจับจ้อง ขยับร่างกายหนีไปอีกด้าน ไม่ใช่หลบซ่อนมันจากสายตาจาบจ้วงของเด็กสาว เขากำลังพามันหนีไปปรับตัว ไม่อยากให้มันเหยียดขยายตัวต่อหน้าเด็กที่จะเพิ่งโตเป็นสาว “ชิ! โรคจิตเนี่ยนะ ใครกันที่มันโรคจิต บุกรุกเข้ามาบ้านคนอื่นแบบนี้ อยากโดนตำรวจจับเหรอคะ” “พี่ไม่ได้บุกรุก พี่เดินเข้ามาทางประตู และที่สำคัญ ป้าเพ็ญเป็นคนเปิดประตูให้” เมื่อคนเปิดประตูให้เขาเข้ามา เป็นคนเก่าแก่ของบ้านที่มีความน่าเชื่อถือมากที่สุด ลูกพีชก็ไม่มีคำพูดใดๆโต้แย้งได้อีก ชายหนุ่มที่เข้ามาในบ้านอย่างถูกต้องหันมายกยิ้มมุมปาก เดินกลับมานั่งยองๆหน้าคนตัวเล็ก จับมือนุ่มนิ่มขึ้นมาทำแผล “ดีนะที่มันเข้าไม่ลึก ทีหลังก็ระวังจะได้ไม่เจ็บตัว” “ไม่ต้องมาสอนหรอก” “?” ดวงตาคู่คมกร้าวขึ้น คนตัวเล็กจึงรีบพูดแก้ประโยคก่อนหน้าของตัวเอง “อุบัติเหตุมันบอกได้ด้วยเหรอว่าจะเกิดขึ้นตอนไหน” “หึ! พอโตขึ้น ฝีปากก็กล้าขึ้นสินะ” เหนือฟ้าเริ่มยุ่งจนไม่มีเวลาให้คนรอบข้าง ตั้งแต่เริ่มเข้าไปเป็นหนึ่งในผู้บริหารของกรุ๊ป พยายามบริหารเวลาแล้ว เร่งมือและระดมสมองเพื่อสะสางงานให้มันเสร็จเร็วขึ้น แต่ผลก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป ยิ่งทำงานเสร็จเร็วเท่าไหร่ งานที่ต้องทำยิ่งเพิ่ม ห้าปีแล้วมั้งที่มันเป็นแบบนี้ แล้วตลอดห้าปี เขาได้เจอยัยเด็กนี่แบบนับครั้งได้ เจ้าหญิงตัวจ้อยที่เขาเฝ้าถนอมฟูมฟักด้วยคำพูดอ่อนหวาน โตมากลายเป็นเจ้าหญิงฝีปากกล้าได้ไง ใครกันที่มันละเลยการอบรมสั่งสอนเธอ “พี่ก็ไม่ต่างกันหรอก ปากเสียขึ้นเยอะเลย โอ้ย! พีชเจ็บนะพี่เหนือ!” “หึ! เจ็บแหละดี จะได้จำ” ร่างกำยำในชุดเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขากระบอก ยืดตัวขึ้นยืนจากนั้นก็ทิ้งบั้นท้ายลงข้างๆ เด็กสาวที่เขาเคยฟูมฟักมาอย่างทะนุถนอม ขยับตัวหนีทันทีพลางทำหน้าตาแปลกๆใส่ คนที่ควรหวาดกลัวมันเขาไหมแม่คุณ จะพรวดพราดเข้ามาจับดุ้นกันอีกไหม ก็ไม่รู้ “จำได้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนตัวเองทำอะไรผิด” เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองตั้งใจมาหาเด็กข้างบ้านเพื่อตักเตือน ก็พูดเข้าประเด็นทันที คนข้างๆนิ่งเงียบไม่ตอบโต้ มีเพียงดวงตากลมโตสีน้ำทะเลเท่านั้นที่วูบไหว บ่งบอกว่าเรื่องที่เธอก่อไว้เมื่อคืน ยังถูกบันทึกอยู่ในความทรงจำ “อย่าทำแบบนั้นอีก เข้าใจที่พูดไหมลูกพีช” “ … ทำไมคะ?” ลูกพีชที่นั่งเงียบมาตลอดเพื่อทบทวนเรื่องราวต่างๆ ถามขึ้นก่อนจะเหยียดริมฝีปากออกเป็นเส้นตรง ความน้อยใจ เสียใจถาโถม เขาก็คงเป็นอีกหนึ่งคน ที่มองเธอเป็นเพียงแค่น้องสาว ไม่ได้มองเธอเป็นอย่างอื่นเลย เหมือนกับที่น้องชายของเขาเป็น เหอะ! ทำไมเธอต้องมานั่งรู้สึกแย่เพราะพี่น้องคู่นี้ด้วยนะ มองเธอในฐานะน้องสาวงั้นเหรอ! ขนาดพี่เพอร์ยังไม่ใกล้ชิดกับเธออย่างที่พี่น้องคู่นี้ทำเลย แย่ที่สุด! ถ้าเป็นมากกว่านี้ไม่ได้ ต่อไปก็อย่ามาเข้าใกล้กันอีก “จะทำไมอีกล่ะ ก็มันไม่ควรทำไง ผู้หญิงดีๆที่ไหนเขาจับไอ้จ้อนผู้ชายเล่นว่ะ!” “พีชไม่ได้ตั้งใจ มันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบเมื่อคืนขึ้นแน่ เพราะต่อไปผู้ชายที่พีชจะจับไอ้นั่นเขา ก็คือแฟนของพีช” เหมือนเส้นเลือดในสมองจะปริแตก กาลเวลาทำให้สิ่งมีชีวิตต่างๆเติบโตขึ้น แต่เหนือฟ้าไม่คิดว่ามันจะทำให้เด็กสาวไร้เดียงสา โตขึ้นมาเป็นเด็กกร้านโลก ลูกพีชพูดถึงอวัยวะเพศของผู้ชายได้อย่างไม่สะทกสะท้าน แถมยังเชิญหน้าชูคอขึ้นอย่างมั่นใจ แม่ง! โคตรน่าหมั่นไส้เลย “ตาถั่วแบบนี้เหรอจะหาแฟน!” “เออ! ตาถั่วแบบพีชนี่แหละ จะหาแฟนให้ได้สักสิบคน คอยดูเถอะพี่เหนือ!” “หึ! พี่จะคอยดูครับ คนเก่ง!” เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นความกราดเกรี้ยวของยัยเด็กขี้อ้อน ทั้งน่าโมโหทั้งน่าหมั้นเขี้ยว ยิ่งตอนที่แก้มใสๆนั่นยุบๆพองๆ เป็นปลาทองอยากจะพ่นน้ำ เขายิ่งต้องกลั้นขำ จะหัวเราะก็ไม่ได้ เดี๋ยวเด็กมันไม่กลัว “หมดธุระแล้วก็กลับไปสิ กลับไปในตอนที่พีชยังพูดดีซะพี่เหนือ” “นี่ไล่?” “เออ! ก็ไล่ไง!” “ถ้าพี่ไม่ไปล่ะ?” “พีชไปเอง!” ร่างสมส่วนลุกขึ้นจากโซฟาหนัง ก้าวฉับๆออกไปจากห้องนั่งเล่น มุ่งหน้าไปยังห้องครัวที่อยู่ชั้นหนึ่ง ทั้งโกรธ ทั้งหิว แผลที่โดนมีดบาดก็ทั้งเจ็บทั้งปวด แถมยังมาโดนไอ้พี่เหนือยียวนกวนประสาทอีก เกลียดชะมัดเลย! ทำไมถึงไม่ใจดีกับเธอเหมือนที่ผ่านๆมา หรือกาลเวลากลืนกินพี่เหนือคนนั้นไปจนหมดสิ้นแล้ว
Bab terbaru
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ยกเลิกงานหมั้น
หมับ!มือใหญ่คว้าเอาผ้าเช็ดตัวที่วางพับอย่างเรียบร้อย ก้าวเดินไปหาก้อนอ้วนกลมที่กำลังพยายามจะลงจากเตียง ในจังหวะที่ก้อนกลมนั้นจะล้มหน้าคว่ำเขาก็คว้าไว้ จับผ้าห่มดึงออกไป ใช้ผ้าในมือพันร่างเย้ายวนไว้ ไม่สนดวงตาสีฟ้าใส่ที่มองขวาง “อย่าทำแบบนี้นะ!”“ทำไปแล้ว”“หน้าด้าน!”ลูกพีชด่าอย่างไม่ไว้หน้า คนหน้าด้านที่ทำกับร่างกายเธอด้วยสีหน้าไร้ยางอาย ยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นสองที พยายามจะไม่โกรธ ถ้าคำด่าของเธอมันไม่ลามปามมากไปกว่านี้อะนะ “เดี๋ยวพาไป”“มะ ไม่ต้อง บอกว่าไม่ต้องไง วางพีชลงเดี๋ยวนี้นะพี่เหนือ”ลูกพีชร้องลั่น ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดคนตัวโต ดิ้นไปสักพักก็ต้องฝืนยกท่อนแขนกอดลำคอแกร่งไว้ เมื่อเขาทำท่าทางเหมือนจะโยนเธอลงไปจริงๆ “ปล่อยมือสิ กอดไว้แบบนี้พี่จะปล่อยยังไง”เหนือฟ้าทำหน้าจริงจังจนคนในอ้อมกอดค้อนขวับ กระชับท่อนแขนแน่นขึ้น กลัวเขาจะโยนเธอลงพื้น มากกว่าปล่อยให้ยืนเอง “ไม่อยากให้พี่ปล่อยแล้วนะ”“อือ รีบๆพาพีชเข้าไปเลย”กดใบหน้าเข้าหาแผ่นอกเพื่อซ่อนความเขินอาย ผิวกายเปลือยเปล่าของเขาแผ่ซ่านออกมา ทั้งที่ร่างกายยังมีสภาพเหนื่อยล้า แต่มันก็ยังมีปฏิกิริยาเพราะเขา ความร้อนลามเลียไปทั
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า
กรี๊ด!เสียงกรีดร้องดังขึ้นในใจ ร่างกายร้าวระบมขยับถอยออกห่างร่างสูงใหญ่ใต้ผ้าห่ม น้ำตาปริ่มไหลเมื่อความทรงจำต่างๆ มันเด่นชัด คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยคือพี่เหนือฟ้า ผู้ชายที่กำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของผู้หญิงอื่นกลางเดือนหน้า ตอกอัดความเป็นชายเข้าออกในร่างกายเธอตลอดทั้งคืน ไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจหายคอ และไม่มีความอ่อนโยนให้แม้แต่นิดเดียว “ฮึก ฮือ”ความเสียใจซัดสาดเข้าใส่อีกครั้ง ถ้าเธอไม่เมาคงไม่กล้าทำอะไรที่มันผิดศีลธรรมแบบนี้ แต่เขามีสติครบถ้วนดีทุกอย่าง คนมีสติไหมที่ควรหยุดยั้งไม่ให้มันเลยเถิด เขาควรออกไปตั้งแต่เธอไล่ ควรฟังคำห้ามปรามของเธอ ไล่ไม่ไป ดื้อด้านไม่ยอมฟัง ซ้ำยังมาโยนให้มันเป็นความผิดของเธอ กล่าวหาว่าเธอเป็นฝ่ายไปยั่วยวนเขาก่อน“ฮือ”ทำยังไงละทีนี้ ไม่เพียงแต่แย่งคนที่กำลังจะกลายเป็นสามีของคนอื่น เขายังมักง่ายปล่อยข้างในทุกครั้งที่เสร็จ ถึงจะป้องกันไว้ได้ด้วยการไปหายาคุมกำเหนิดชนิดฉุกเฉินมากิน แต่มันรับประกันไม่ได้ว่ายานั่นจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ร้องไห้อีกแล้ว เหนือฟ้าตื่นตั้งแต่คนนอนข้างๆขยับตัวหนี เขาเพิ่งจะได้ทิ้งตัวนอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเอง ก่อนหน้านั้นมัวแต่สะสางง
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ไม่ควรยั่วพี่ NC
“ …. เกลียดเหรอ พี่ชอบเธอมากเลยมั้ง”เหนือฟ้ายิ้มเยาะตัวเองที่เผลอไผลดีใจไปชั่ววูบ ว่าได้ครอบครองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจมาตลอดสักที ร่างกำยำขยับท่อนลำเข้าออกถี่ ๆ ตามระดับความโกรธที่มันทวีความรุนแรง เข้าสุด – ออกสุดเท่าที่จะทำได้และคนใต้ร่างรับไหว ร่างกายเย้ายวนสะท้านขึ้นลงตามแรงโยก หน้าอกขนาดใหญ่กว่าตัวกวัดแกว่งตามแรงขับเคลื่อนของสะโพกสอบ สติมึนเมาถูกมอมเมาต่อด้วยฤทธิ์ของกามารมณ์ ลูกพีชรู้สึกง่วงมาก แต่เจ็บปวดจนปล่อยให้สติดับลงไม่ได้ “ฮึก! พอ! พอที ฮือ!”ลูกพีชขอร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความทรมาน เหนือฟ้ายอมคลายแรงโทสะลง แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก ยังขยับกายเคลื่อนไหวถี่รัว เพียงแต่ลดระดับความรุนแรงลง ทั้งยังช่วยเพิ่มความซ่านกระสันให้คนตัวเล็กใต้ร่าง เลื่อนมือลงบดขยี้ติ่งเนื้อเล็กเหนือส่วนอ่อนไหวระรัว “อ๊ะ! อย่า ไม่เอาตรงนั้น”ความซ่านกระสันมหาศาลสาดซัดใส่ เมื่อนิ้วมือใหญ่เคลื่อนไหวบนตุ่มไตเนื้อเหนือรูหลืบ เสียงห้าม ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางซ่าน ร่างกายบิดเร่าไปมาอย่างรุนแรงเมื่อบางอย่างพุ่งทะยานขึ้นมา ต่อต้านไม่ไหวสะโพกมนก็กดต่ำลง ความเสียวซ่านสาดซัดถาโถม สมองขาวโพลนหลังจาก
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เป็นเธอเองที่ทำให้หยุดไม่ได้ NC
“อึก อ่า … พี่เหนือ”รู้สึกโล่งใจจนเผลอเรียกชื่อคนใจร้ายออกมา รีบสูดเอาอากาศเข้าปอดเมื่อได้โอกาส พอจะหายใจดีขึ้นสักพัก ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มต่ำลงมาใหม่ ลูกพีชเผลอกั้นหายใจรอ โล่งใจเมื่อเขาเปลี่ยนจากริมฝีปากไปดูดผิวเนื้อข้างลำคอแทน “อ๊า! อื้อ”“ลูกพีช”เหนือฟ้าเรียกคนตัวเล็กเสียงพร่า ปล่อยมือจากปลายคางโค้งมน เลื่อนต่ำลงไปที่หน้าอกอวบ ขยี้ขย้ำช้าๆ เมื่อเจ้าของมันยกใบหน้าขึ้นมาดู ก็ออกแรงมากขึ้น “อ๊ะ! หยุด หยุดนะ!”คนตัวเล็กห้ามเสียงอ่อน เหนือฟ้าหัวเราะเสียงพร่าต่ำตอบกลับไป เขาคงเมาแอลกอฮอล์ที่หลงเหลืออยู่ในโพลงปากเล็ก เขาไม่อยากหยุด ไม่มีความคิดที่จะหยุดหลงเหลืออยู่เลย ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็คง … ช่างแม่ง! “หยุดเหรอ … เป็นเธอเองนะที่ทำให้พี่หยุดมันไม่ได้”“พี่เหนือ พีชขอโทษ หยุดเถอะนะ!”“ทำไมวะ! เป็นมึงเองไม่ใช่เหรอที่มายั่วกู”ถ้าเขายังอ่อนโยน เขาต้องหยุดสิ่งที่ทำอยู่ลง ตามความต้องการของเธอแน่ เขาไม่อยากหยุด หัวใจและลำกายขยายใหญ่ร่ำร้องบอกแบบนั้น “พี่เหนือ ดะ ได้โปรด”ลูกพีชเปลี่ยนเป็นขอร้องด้วยน้ำตา เหนือฟ้ามองมันด้วยความเฉยชาและไร้ผล มือใหญ่เลื่อนต่ำลงกระชากผ้าเช็ดตัวหลุดรุ่ยทิ้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า พีชเตือนพี่ดีๆ แล้ว (NC นิดหน่อย)
“สบายใจเถอะ ถึงเธอแก้ผ้าพี่ก็ไม่เกิดอารมณ์”เหนือฟ้าพูด ผละออกห่างคนที่ยังตัวสั่นเทิ้ม คนถูกเติมเชื้อความโกรธก้าวไปด้านหน้า คว้าคอเสื้อยืดดึงลงต่ำ ดวงตาสีฟ้าครามมองเข้าไปในความดำมืด “อย่ามั่นใจนักเลยค่ะ พี่ยังไม่เคยเห็นพีชเอาจริง ออกไปได้แล้ว พีชเหนื่อย”ลูกพีชคลายมือออก ก้าวถอยหลังสองก้าว จากนั้นก็ก้าวเบี่ยงไปด้านข้าง กำลังจะหมุนตัวเดินหนี แต่คนตัวโตยังยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอก็เลยปรี๊ดแตก “ทำไมดื้อด้านขนาดนี้ ได้! ไม่ไปใช่ไหม ได้เลยพี่เหนือ!”เหนือฟ้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังยืนนิ่ง เมื่อร่างสมส่วนก้าวเข้ามาจนเกือบชิด เขาถึงเริ่มเข้าใจสิ่งที่ตัวเองเป็น มือใหญ่เอื้อมไปจับมือเล็ก ดึงขึ้นสูงพูดสิ่งที่ตรงกับความรู้สึกมากที่สุดออกไป “จะทำอะไร?”น้ำเสียงนุ่มนวล แต่คนเมาที่อยู่ในอารมณ์โกรธ ฟังมามันโคตรจะยียวนกวนประสาท มือเล็กอีกข้างคว้าหมับเข้าที่ขอบกางเกงแบบยางยืด ดึงมันลงสุดมือ “จะไปได้ยัง?”“แค่นี้? จะยึดกางเกงพี่ไว้”“ฮึ่ย!”ลูกพีชไม่สนแล้วว่าหลังจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น มือเล็กตรงเข้าขยุ้มลำกาย มันไม่ขยายตัวในทีแรกเพราะเจ้าของยังข่มอารมณ์ไว้ได้ แต่ไม่นานมันก็เริ่มขยับขยาย ไม่มาก แค่พอให้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เธอจะทำอะไรพี่
ต่ำลงไปที่ชั้นล่างสุดของคอนโด เหนือฟ้าเก็บพับความห่วงใยซ่อนไว้ ใช้ข้ออ้างเรื่องของที่ลูกพีชลืมไว้ในร้านอาหาร เอามันมาส่งให้เธอที่คอนโด รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ผ่านทางเพอร์ ฟังเขาบ่นเรื่องเธอเล็กน้อย จากนั้นค่อยขับรถมาเหนือฟ้าวนรถไปถึงชั้นสุดท้ายที่สามารถจอดรถได้ จากนั้นก็โดยสารลิฟต์ต่อขึ้นมาอีกไม่กี่ชั้น ทำทุกอย่างด้วยความคุ้นเคย เขาเคยมาที่นี่บ่อย ตั้งแต่มันยังเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า จนกระทั่งตอนที่มันเสร็จพร้อมใช้งานแล้ว เขาก็มาบ่อยยิ่งกว่าเจ้าของอาคาร คอนโดหรูแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยบริษัทของครอบครัวเขา เขาที่ตอนนั้นเป็นหนึ่งในผู้บริหาร ทั้งยังพ่วงตำแหน่งวิศวกรหลัก เป็นคนดูแลทั้งหมด ตั้งแต่การเลือกใช้คนงาน วัสดุก่อสร้าง รวมถึงของที่ใช้ตกแต่งภายใน มันจะกลายเป็นทรัพย์สินของเธอ เขาจึงพิถีพิถันเลือกแต่สิ่งที่ดีที่สุด ในฐานะพี่ชายอีกคนหนึ่งของเธอ และในฐานะผู้ชายธรรมดาที่ตัวเองอยากเป็น ติ๊ง! ลิฟท์โดยสารเคลื่อนขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด ร่างสูงในชุดลำลองเดินผ่านห้องพักจนมาถึงห้องสุดทางเดิน มันเป็นห้องที่กว้างที่สุด ทำเลดีที่สุด ของตกแต่งด้านในดีกว่าของในทุก ๆ ห้อง ตอนที่ลูกพีชตัดสินใจเลือกห
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 6 ใครหล่อกว่า ?
วันนั้นทั้งวันลูกพีชใช้ชีวิตอยู่กับอารมณ์ขุ่นมัว วันต่อมาก็ยังไม่หายขาด และมันลามมาถึงวันจันทร์ วันที่เธอต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อฝ่ารถติดมามหาวิทยาลัย ลูกพีชขับรถเองได้ แต่วันนี้อารมณ์เธอขุ่นจนไม่อยากขับ เธอให้คนที่บ้านขับรถให้ แต่เขาขับไม่ถูกใจ มันจึงไปตีอารมณ์ขุ่นในใจให้ยิ่งหมอง แม้เขาจ
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 4 อย่าให้พี่ต้องดุ
พรึ่บ! “อย่าให้พี่ต้องดุ!”เหนือฟ้ารั้งร่างคนดื้อรั้นที่พยายามจะเดินหนีไป เขารู้จักยัยเด็กนี่มาทั้งชีวิต รู้จักนิสัยเธอดียิ่งกว่าพี่ชายแท้ๆของเธอซะอีก ตอนเด็กๆ ทำตัวดื้อดึงแบบนี้มันก็น่าเอ็นดูอยู่หรอก แต่ความเอ็นดูนั้นมันเอามาใช้กับสถานการณ์ในตอนนี้ไม่ได้ เขาไม่ปล่อยให้ยัยหน้าหวานแต่หุ่นดาวยั่วน
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 3 เข้าใจผิด
หมับ! “มานี่เดี๋ยวนี้เลยเอวา!”ลูกพีชก้าวเข้าไปกระชากเรียวแขนนวลเนียนนั้นออกมา รู้สึกโกรธจัดที่เพื่อนกล้านอกใจแฟนแสนดีอย่างพี่ปกเกล้า แต่เมื่อกระชากร่างสมส่วนนั้นออกมาจนเห็นใบหน้าชัดขึ้นแล้ว เธอถึงกับหน้าซีดปากสั่น ยกมือขยี้ตาซ้ำๆ แต่ภาพที่เห็นยังเหมือนเดิมเอ้า! ไม่ใช่ยัยเอวานี่นา ดู ดูคนผิดได
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 2 พี่ชายข้างบ้าน
‘เป็นอะไรครับเจ้าหญิง ร้องไห้ทำไม’เด็กหญิงวัยสิบขวบสวมใส่เดรสฟูฟองราวกับเป็นเจ้าหญิง แหงนเงยใบหน้าเปื้อนน้ำตาขึ้นมอง ดีใจจนหลุดยิ้มทั้งที่น้ำยังท่วมสองตา เมื่อลูกชายคนโตจากปราสาทหลังข้างๆ เดินมายืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง ~พี่เหนือฟ้าของลูกพีชมาช่วยแล้ว~‘พี่เพอร์กับพี่ใต้หล้าไม่ยอมให้
Anda juga akan menyukai
