เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 9 แขกกิตติมศักดิ์
วันที่เผยแพร่:
2026-01-29 14:58:2719 : 00 น.
โรงแรมดังระดับหกดาว คือสถานที่จัดงานวันเกิดให้แก่ทายาทคนโตของพิชญพาณิช เพราะเจ้าของงานเป็นหนึ่งในผู้บริหารหลักของกรุ๊ป แขกเหรื่อที่ถูกเชิญมาร่วมงาน จึงไม่ได้มีแค่ญาติสนิทและคนใกล้ตัว ยังมีพนักงานระดับสูงจากฝ่ายต่างๆของบริษัทหลัก รวมถึงพนักงานจากบริษัทย่อยในเครือ ที่ถูกเชิญมาร่วมงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ และที่ขาดไปไม่ได้เลยก็คือ ครอบครัวจากวงการต่างๆ ที่ลูกสาวในบ้านยังครองตัวเป็นโสด ซึ่งครอบครัวเหล่านั้น ถูกคุณนายเก็จมณีสแกนไว้เป็นที่เรียบร้อย “สวัสดีค่ะท่าน คุณหญิง หนูพลอย” ‘พลอยไพลิน’ หญิงสาวหน้าตาสวยหวานวัยยี่สิบห้า เธอเป็นผู้หญิงที่คุณนายเก็จมณีหมายตาไว้ แม้จะเป็นเพียงบุตรสาวคนเล็กของท่านผู้ว่าฯ แต่ถ้าได้แต่งงานกับเหนือฟ้า บารมีย่อมส่งเสริมกันและกัน ทางนั้นต้องการกำลังทรัพย์มาหนุนส่งฐานอำนาจของตัวเอง ลูกชายท่านเองก็ต้องพึ่งอำนาจเพื่อมาสร้างรากฐานในการเบิกทรัพย์ คู่ที่เหมาะสมกันเหมือนกิ่งทองกับใบหยกขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ “สวัสดีครับคุณเก็จมณี แล้วนี่เจ้าของงานไปไหนแล้วล่ะ?” ผู้ว่าราชการจังหวัดข้างเคียงกับกรุงเทพ เอ่ยถามพลางมองหาเด็กหนุ่มเจ้าของงาน ที่ท่านหมายตาไว้ในฐานะลูกเขย เขาควรออกมายืนรอต้อนรับท่านอยู่ข้างๆแม่ แต่ตอนนี้ท่านไม่เห็นแม้เงา เงาร่างที่พอจะคุ้นๆว่าเป็นเขา ก็ไม่เห็นอยู่ในบริเวณทางเข้างาน เจ้าของงานไม่มายืนรอต้อนรับแขกได้ไง “คือแบบนี้ค่ะท่าน เหนือฟ้ากำลังรับแขกทางไกลอยู่ที่ห้องจัดเลี้ยงข้างๆ นี้น่ะค่ะ” ถึงแม้ในใจอยากจะตำหนิลูกชายมาก ที่ทิ้งให้ท่านยืนทำหน้าที่รับแขกแทน แต่การรับรองแขกทางไกลกลุ่มนั้นสำคัญที่สุด แม้แขกท่านนั้นจะคบหากับเหนือฟ้าในฐานะเพื่อนสนิท แต่ท่านผู้นั้นเป็นถึงองค์ชายของประเทศในแทบทะเลทราย คนระดับนั้นอุตส่าห์เดินทางไกลเพื่อมาร่วมงาน ถ้าไม่รับรองกันให้ดีๆ อาจมีปัญหาที่สั่นคลอนถึงความมั่นคงระดับชาติ “แขกคนนั้นสำคัญกว่าผมงั้นเหรอ” ครอบครัวนี้มีคุณสมบัติตรงตามความต้องการของท่านทุกประการ ติดอยู่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คืออีโก้ที่สูงเฉียดฟ้าของท่านผู้ว่าฯ นี่แหละ ถ้าไม่ติดว่าองค์ประกอบครบกว่าครอบครัวอื่นนะ จะไม่มายื่นเสวนาให้เมื่อยปากเลย ไม่ได้ชอบประจบสอพลอคนขนาดนั้นหรอกนะ! “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะท่าน เหนือฟ้าเป็นเจ้าของงาน เขาก็ต้องดูแลแขกทุกท่านให้มันทั่วถึง นิสัยเขาเป็นอย่างนั้นค่ะ รับแขกทางนั้นเสร็จเดี๋ยวเขามา ท่านกับคุณหญิงเชิญทางนี้ดีกว่าค่ะ ยืนนานๆมันเมื่อย เหนื่อยไหมจ๊ะหนูพลอย” แม้คำพูดจะฟังแล้วรู้สึกขัดหูพิลึก แต่กิริยาท่าทางของคุณนายใหญ่แห่งพิชญพาณิช กลับดูดีจนไม่กล้าติ แขกทั้งสามเดินตามไปทั้งที่ยังขุ่นใจ แต่จะเรื่องมากไปกว่านี้ไม่ได้ เดี๋ยวโดนยัยคุณนายช่างเลือกปัดตก “ว้ายตายแล้ว! มากันครบเลยนี่นา!” คุณนายเก็จมณีร้องเสียงหลง จนครอบครัวผู้ว่าฯสะดุ้งตาม ความดีใจฉายอยู่เต็มใบหน้า ทิ้งแขกระดับท่านผู้ว่าฯไปอย่างไม่ลังเล ร่างสูงเพรียวบางของหญิงวัยห้าสิบเศษๆ ก้าวฉับๆไปหาแขกกิตติมศักดิ์ที่อาศัยอยู่บ้านข้างๆกัน “สวัสดีครับคุณเกรซ / สวัสดีค่ะคุณเกรซ” “สวัสดีค่ะคุณป้าเกรซ / สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ …อ่า ทั้งที่บ้านของเราอยู่ข้างกันแท้ๆ ทำไมป้าถึงไม่ยอมสังเกตนะ ลูกพีชของป้าโตเป็นสาวเต็มตัวซะแล้ว” ความสนใจทั้งหมดถูกเทมากองอยู่ที่คนๆเดียว หญิงสาวในชุดราตรีสีชมพูอ่อน ยิ้มหวานรับคำชมจากแม่คนที่สองของตัวเอง ขยับตัวเข้าไปซุกในอ้อมกอดของท่านอย่างไม่กลัวผมเสียทรง เมื่ออ้อมกอดอบอุ่นอ่อนโยนคลายออก ก็เงยหน้าตอบกลับเสียงอ่อนนุ่ม “ก็คุณป้ายุ่งมากนี่คะ” “อืม ป้าก็ยุ่งจริงๆนั่นแหละ นี่ก็ต้องดูแลแขกแทนเจ้าลูกชายตัวดี ตะ! ตายแล้ว! ป้าทิ้งครอบครัวท่านผู้ว่าฯ มาเฉยเลย แป๊บนึงนะจ๊ะ ป้าขอกลับไปหาท่านผู้ว่าฯ ก่อน เดี๋ยวมานะคะ” แขกกิตติมศักดิ์ทั้งสี่คน มองตามแผ่นหลังของแม่งานด้วยความรู้สึกรักใคร่เอ็นดู แม้เวลาจะล่วงเลยมานานหลายสิบปี คนที่พกความมั่นใจไว้เต็มสูบตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่น ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าครอบครัวนี้ ความสัมพันธ์เหนียวแน่นขนาดนี้ ถ้าหากลูกๆได้ผูกสัมพันธ์กันด้วย คงจะดีไม่น้อยเลย “พี่เหนืออยู่นั่น พีชเอาของขวัญไปให้พี่เขาสิลูก” ท่านอยากให้ลูกพีชกับเหนือฟ้าลงเอยกัน มันดูมีความหวังมากกว่ากับลูกชายคนเล็กของบ้านนั้นซะอีก คนที่ถูกผลักดันอย่างไม่รู้ตัวทำหน้ายู่ มองกล่องของขวัญในมือตัวเองนิ่งๆ ตัดสินใจไม่นาน ก็ก้าวเดินเข้าไปหาพี่ชายตัวโตที่อยู่ในลุคแปลกตา พี่เหนือฟ้าสวมแว่น ดูดีกว่าตอนที่สวมเพียงแค่สูทนิดหน่อย “เหนือฟ้า มีเจ้าหญิงเสด็จมาหานาย” ชีคหนุ่มเจ้าทะเลทรายมองเห็นก่อน จึงเอ่ยเย้าหยอกเพื่อนที่ยืนหันหลังอยู่ ส่งยิ้มอ่อนโยนทักทายสาวสวยในชุดราตรีสีชมพูขับผิว เจ้าของวันเกิดหมุนตัวกลับหลัง หัวคิ้ววิ่งเข้าชนกัน เมื่อเห็นเนินเนื้ออวบอั๋นโผล่พ้นร่มผ้าออกมามากกว่าที่ควร เข้าใจว่ามันเป็นดีไซน์ของชุด แต่ใส่ชุดอื่นก็ได้ไหม จะใส่แหวกอกมาเพื่ออะไร กลัวคนไม่รู้หรือไง ว่านมแม่งใหญ่อะ “มองอะไรรามิล!” “ก็ต้องมองคนสวยอยู่แล้วสิ” “กลับเข้าไปรออยู่ในห้องเลย เดี๋ยวฉันมา!” “เห้ย! อย่าดันสิวะเหนือฟ้า! เห้ย!” ปึง! เมื่อดันเพื่อนกลับเข้าไปในห้องได้แล้ว เหนือฟ้าก็รีบดันประตูปิด เดินกลับมาหาคนที่ยังยืนหน้าสลอน ไม่ได้ทุกข์ร้อนทั้งที่กำลังถูกสายตาหลายสิบคู่จับจ้องเนินเนื้อขาวและร่องลึก คิ้วเรียวโก้งเลิกขึ้นหนึ่งข้าง เมื่อสีหน้าของพี่ข้างบ้านบอกชัดว่ากำลังไม่พอใจ ใช่สิ! ก็เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาชอบนี่นา เขาจะทำสีหน้าดีใจได้ยังไง “อ๊ะนี่ของขวัญ!” ลูกพีชยัดกล่องขนาดเล็ก ที่ด้านในเป็นนาฬิกาปาเต๊x ใส่เข้าไปในมือใหญ่ กำลังจะก้าวเดินหนีไปหามุมหลบ ฝีเท้าที่กำลังจะยกก็ถูกกดลงพื้น ก้าวเดินถอยหลังอย่างไม่ได้ตั้งใจ ในขณะที่ผู้ชายที่ตัวเองยังไม่พร้อมเผชิญหน้า เดินเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มจางๆ “พีชก็มาสินะ” “อือ ค่ะ วันเกิดพี่เหนือเชียวนะ พีชไม่มาได้เหรอ” ลูกพีชพยายามทำตัวให้เหมือนปกติ แต่ให้ตายสิ เสียงของเธอมันสั่น ไม่ได้สั่นเพราะคนตรงหน้าเธอนะ ที่มันสั่นเพราะแผ่นหลังเปลือยเปล่า กำลังอิงแอบลงไปบนกล้ามท้องของใครบางคนต่างหาก พี่เหนือฟ้า! เพียงแค่อุทานชื่อเขาขึ้นมาในใจ ร่างกายส่วนที่ไวต่อความรู้สึก ก็เสียววูบหมุนวนจนต้องเขยิบตัวเดินไปข้างหน้า หมับ! ข้อมือเธอถูกคว้าไปจับ แรงกระชากทำให้เธอถอยกลับไปยืนอยู่ที่เดิม ไม่ๆ ถอยกลับไปลึกกว่าเดิม และแนบชิดกว่าเดิมด้วย “!!” “แต่วันเกิดพี่ปีนี้พีชไม่ยอมไป” ใต้หล้าเอ่ยถึงวันเกิดของตัวเอง ที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อต้นเดือน ด้วยน้ำเสียงออกไปทางน้อยใจ คนที่ตั้งใจหลบเลี่ยงยกยิ้มให้เป็นธรรมชาติ เขาอยากให้เธอเป็นเพียงน้องสาว เธอก็จะเป็นน้องสาวของเขา และจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป!
บทล่าสุด
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ยกเลิกงานหมั้น
หมับ!มือใหญ่คว้าเอาผ้าเช็ดตัวที่วางพับอย่างเรียบร้อย ก้าวเดินไปหาก้อนอ้วนกลมที่กำลังพยายามจะลงจากเตียง ในจังหวะที่ก้อนกลมนั้นจะล้มหน้าคว่ำเขาก็คว้าไว้ จับผ้าห่มดึงออกไป ใช้ผ้าในมือพันร่างเย้ายวนไว้ ไม่สนดวงตาสีฟ้าใส่ที่มองขวาง “อย่าทำแบบนี้นะ!”“ทำไปแล้ว”“หน้าด้าน!”ลูกพีชด่าอย่างไม่ไว้หน้า คนหน้าด้านที่ทำกับร่างกายเธอด้วยสีหน้าไร้ยางอาย ยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นสองที พยายามจะไม่โกรธ ถ้าคำด่าของเธอมันไม่ลามปามมากไปกว่านี้อะนะ “เดี๋ยวพาไป”“มะ ไม่ต้อง บอกว่าไม่ต้องไง วางพีชลงเดี๋ยวนี้นะพี่เหนือ”ลูกพีชร้องลั่น ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดคนตัวโต ดิ้นไปสักพักก็ต้องฝืนยกท่อนแขนกอดลำคอแกร่งไว้ เมื่อเขาทำท่าทางเหมือนจะโยนเธอลงไปจริงๆ “ปล่อยมือสิ กอดไว้แบบนี้พี่จะปล่อยยังไง”เหนือฟ้าทำหน้าจริงจังจนคนในอ้อมกอดค้อนขวับ กระชับท่อนแขนแน่นขึ้น กลัวเขาจะโยนเธอลงพื้น มากกว่าปล่อยให้ยืนเอง “ไม่อยากให้พี่ปล่อยแล้วนะ”“อือ รีบๆพาพีชเข้าไปเลย”กดใบหน้าเข้าหาแผ่นอกเพื่อซ่อนความเขินอาย ผิวกายเปลือยเปล่าของเขาแผ่ซ่านออกมา ทั้งที่ร่างกายยังมีสภาพเหนื่อยล้า แต่มันก็ยังมีปฏิกิริยาเพราะเขา ความร้อนลามเลียไปทั
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เนื้อแท้ของผู้ชายที่ชื่อเหนือฟ้า
กรี๊ด!เสียงกรีดร้องดังขึ้นในใจ ร่างกายร้าวระบมขยับถอยออกห่างร่างสูงใหญ่ใต้ผ้าห่ม น้ำตาปริ่มไหลเมื่อความทรงจำต่างๆ มันเด่นชัด คนที่เธอมีเซ็กส์ด้วยคือพี่เหนือฟ้า ผู้ชายที่กำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของผู้หญิงอื่นกลางเดือนหน้า ตอกอัดความเป็นชายเข้าออกในร่างกายเธอตลอดทั้งคืน ไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจหายคอ และไม่มีความอ่อนโยนให้แม้แต่นิดเดียว “ฮึก ฮือ”ความเสียใจซัดสาดเข้าใส่อีกครั้ง ถ้าเธอไม่เมาคงไม่กล้าทำอะไรที่มันผิดศีลธรรมแบบนี้ แต่เขามีสติครบถ้วนดีทุกอย่าง คนมีสติไหมที่ควรหยุดยั้งไม่ให้มันเลยเถิด เขาควรออกไปตั้งแต่เธอไล่ ควรฟังคำห้ามปรามของเธอ ไล่ไม่ไป ดื้อด้านไม่ยอมฟัง ซ้ำยังมาโยนให้มันเป็นความผิดของเธอ กล่าวหาว่าเธอเป็นฝ่ายไปยั่วยวนเขาก่อน“ฮือ”ทำยังไงละทีนี้ ไม่เพียงแต่แย่งคนที่กำลังจะกลายเป็นสามีของคนอื่น เขายังมักง่ายปล่อยข้างในทุกครั้งที่เสร็จ ถึงจะป้องกันไว้ได้ด้วยการไปหายาคุมกำเหนิดชนิดฉุกเฉินมากิน แต่มันรับประกันไม่ได้ว่ายานั่นจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ร้องไห้อีกแล้ว เหนือฟ้าตื่นตั้งแต่คนนอนข้างๆขยับตัวหนี เขาเพิ่งจะได้ทิ้งตัวนอนเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเอง ก่อนหน้านั้นมัวแต่สะสางง
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ไม่ควรยั่วพี่ NC
“ …. เกลียดเหรอ พี่ชอบเธอมากเลยมั้ง”เหนือฟ้ายิ้มเยาะตัวเองที่เผลอไผลดีใจไปชั่ววูบ ว่าได้ครอบครองคนที่เป็นเจ้าของหัวใจมาตลอดสักที ร่างกำยำขยับท่อนลำเข้าออกถี่ ๆ ตามระดับความโกรธที่มันทวีความรุนแรง เข้าสุด – ออกสุดเท่าที่จะทำได้และคนใต้ร่างรับไหว ร่างกายเย้ายวนสะท้านขึ้นลงตามแรงโยก หน้าอกขนาดใหญ่กว่าตัวกวัดแกว่งตามแรงขับเคลื่อนของสะโพกสอบ สติมึนเมาถูกมอมเมาต่อด้วยฤทธิ์ของกามารมณ์ ลูกพีชรู้สึกง่วงมาก แต่เจ็บปวดจนปล่อยให้สติดับลงไม่ได้ “ฮึก! พอ! พอที ฮือ!”ลูกพีชขอร้องเสียงแผ่ว ใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความทรมาน เหนือฟ้ายอมคลายแรงโทสะลง แต่ก็ไม่ได้มากมายนัก ยังขยับกายเคลื่อนไหวถี่รัว เพียงแต่ลดระดับความรุนแรงลง ทั้งยังช่วยเพิ่มความซ่านกระสันให้คนตัวเล็กใต้ร่าง เลื่อนมือลงบดขยี้ติ่งเนื้อเล็กเหนือส่วนอ่อนไหวระรัว “อ๊ะ! อย่า ไม่เอาตรงนั้น”ความซ่านกระสันมหาศาลสาดซัดใส่ เมื่อนิ้วมือใหญ่เคลื่อนไหวบนตุ่มไตเนื้อเหนือรูหลืบ เสียงห้าม ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางซ่าน ร่างกายบิดเร่าไปมาอย่างรุนแรงเมื่อบางอย่างพุ่งทะยานขึ้นมา ต่อต้านไม่ไหวสะโพกมนก็กดต่ำลง ความเสียวซ่านสาดซัดถาโถม สมองขาวโพลนหลังจาก
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เป็นเธอเองที่ทำให้หยุดไม่ได้ NC
“อึก อ่า … พี่เหนือ”รู้สึกโล่งใจจนเผลอเรียกชื่อคนใจร้ายออกมา รีบสูดเอาอากาศเข้าปอดเมื่อได้โอกาส พอจะหายใจดีขึ้นสักพัก ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มต่ำลงมาใหม่ ลูกพีชเผลอกั้นหายใจรอ โล่งใจเมื่อเขาเปลี่ยนจากริมฝีปากไปดูดผิวเนื้อข้างลำคอแทน “อ๊า! อื้อ”“ลูกพีช”เหนือฟ้าเรียกคนตัวเล็กเสียงพร่า ปล่อยมือจากปลายคางโค้งมน เลื่อนต่ำลงไปที่หน้าอกอวบ ขยี้ขย้ำช้าๆ เมื่อเจ้าของมันยกใบหน้าขึ้นมาดู ก็ออกแรงมากขึ้น “อ๊ะ! หยุด หยุดนะ!”คนตัวเล็กห้ามเสียงอ่อน เหนือฟ้าหัวเราะเสียงพร่าต่ำตอบกลับไป เขาคงเมาแอลกอฮอล์ที่หลงเหลืออยู่ในโพลงปากเล็ก เขาไม่อยากหยุด ไม่มีความคิดที่จะหยุดหลงเหลืออยู่เลย ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็คง … ช่างแม่ง! “หยุดเหรอ … เป็นเธอเองนะที่ทำให้พี่หยุดมันไม่ได้”“พี่เหนือ พีชขอโทษ หยุดเถอะนะ!”“ทำไมวะ! เป็นมึงเองไม่ใช่เหรอที่มายั่วกู”ถ้าเขายังอ่อนโยน เขาต้องหยุดสิ่งที่ทำอยู่ลง ตามความต้องการของเธอแน่ เขาไม่อยากหยุด หัวใจและลำกายขยายใหญ่ร่ำร้องบอกแบบนั้น “พี่เหนือ ดะ ได้โปรด”ลูกพีชเปลี่ยนเป็นขอร้องด้วยน้ำตา เหนือฟ้ามองมันด้วยความเฉยชาและไร้ผล มือใหญ่เลื่อนต่ำลงกระชากผ้าเช็ดตัวหลุดรุ่ยทิ้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า พีชเตือนพี่ดีๆ แล้ว (NC นิดหน่อย)
“สบายใจเถอะ ถึงเธอแก้ผ้าพี่ก็ไม่เกิดอารมณ์”เหนือฟ้าพูด ผละออกห่างคนที่ยังตัวสั่นเทิ้ม คนถูกเติมเชื้อความโกรธก้าวไปด้านหน้า คว้าคอเสื้อยืดดึงลงต่ำ ดวงตาสีฟ้าครามมองเข้าไปในความดำมืด “อย่ามั่นใจนักเลยค่ะ พี่ยังไม่เคยเห็นพีชเอาจริง ออกไปได้แล้ว พีชเหนื่อย”ลูกพีชคลายมือออก ก้าวถอยหลังสองก้าว จากนั้นก็ก้าวเบี่ยงไปด้านข้าง กำลังจะหมุนตัวเดินหนี แต่คนตัวโตยังยืนนิ่งอยู่กับที่ เธอก็เลยปรี๊ดแตก “ทำไมดื้อด้านขนาดนี้ ได้! ไม่ไปใช่ไหม ได้เลยพี่เหนือ!”เหนือฟ้าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังยืนนิ่ง เมื่อร่างสมส่วนก้าวเข้ามาจนเกือบชิด เขาถึงเริ่มเข้าใจสิ่งที่ตัวเองเป็น มือใหญ่เอื้อมไปจับมือเล็ก ดึงขึ้นสูงพูดสิ่งที่ตรงกับความรู้สึกมากที่สุดออกไป “จะทำอะไร?”น้ำเสียงนุ่มนวล แต่คนเมาที่อยู่ในอารมณ์โกรธ ฟังมามันโคตรจะยียวนกวนประสาท มือเล็กอีกข้างคว้าหมับเข้าที่ขอบกางเกงแบบยางยืด ดึงมันลงสุดมือ “จะไปได้ยัง?”“แค่นี้? จะยึดกางเกงพี่ไว้”“ฮึ่ย!”ลูกพีชไม่สนแล้วว่าหลังจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น มือเล็กตรงเข้าขยุ้มลำกาย มันไม่ขยายตัวในทีแรกเพราะเจ้าของยังข่มอารมณ์ไว้ได้ แต่ไม่นานมันก็เริ่มขยับขยาย ไม่มาก แค่พอให้
ใต้ร่างของเหนือฟ้า เธอจะทำอะไรพี่
ต่ำลงไปที่ชั้นล่างสุดของคอนโด เหนือฟ้าเก็บพับความห่วงใยซ่อนไว้ ใช้ข้ออ้างเรื่องของที่ลูกพีชลืมไว้ในร้านอาหาร เอามันมาส่งให้เธอที่คอนโด รู้ว่าเธออยู่ที่นี่ผ่านทางเพอร์ ฟังเขาบ่นเรื่องเธอเล็กน้อย จากนั้นค่อยขับรถมาเหนือฟ้าวนรถไปถึงชั้นสุดท้ายที่สามารถจอดรถได้ จากนั้นก็โดยสารลิฟต์ต่อขึ้นมาอีกไม่กี่ชั้น ทำทุกอย่างด้วยความคุ้นเคย เขาเคยมาที่นี่บ่อย ตั้งแต่มันยังเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า จนกระทั่งตอนที่มันเสร็จพร้อมใช้งานแล้ว เขาก็มาบ่อยยิ่งกว่าเจ้าของอาคาร คอนโดหรูแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยบริษัทของครอบครัวเขา เขาที่ตอนนั้นเป็นหนึ่งในผู้บริหาร ทั้งยังพ่วงตำแหน่งวิศวกรหลัก เป็นคนดูแลทั้งหมด ตั้งแต่การเลือกใช้คนงาน วัสดุก่อสร้าง รวมถึงของที่ใช้ตกแต่งภายใน มันจะกลายเป็นทรัพย์สินของเธอ เขาจึงพิถีพิถันเลือกแต่สิ่งที่ดีที่สุด ในฐานะพี่ชายอีกคนหนึ่งของเธอ และในฐานะผู้ชายธรรมดาที่ตัวเองอยากเป็น ติ๊ง! ลิฟท์โดยสารเคลื่อนขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด ร่างสูงในชุดลำลองเดินผ่านห้องพักจนมาถึงห้องสุดทางเดิน มันเป็นห้องที่กว้างที่สุด ทำเลดีที่สุด ของตกแต่งด้านในดีกว่าของในทุก ๆ ห้อง ตอนที่ลูกพีชตัดสินใจเลือกห
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 10 ของขวัญวันเกิด
“ก็วันนั้นพีชป่วยอ่า พี่เพอร์ไม่ได้บอกพี่ใต้หล้าให้พีชเหรอ”“ก็บอกแหละ แต่ … ช่างเถอะ เจอที่นั่งหรือยัง ให้พี่พาไปไหม” ใต้หล้าเหลือบมองพี่ชายที่อยู่ใกล้คนตัวเล็ก เห็นได้ชัดว่าท่าทางมันดูผิดปกติ อยากรั้งเธอออกมาให้ห่างจากเขา แต่เจอสายตาแบบนั้นก็ไม่กล้า “ก็ดีค่ะ”ลูกพีชรีบตอบตกลง ไม่ใช่ว่าเธออย
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 8 เชิญ
“พีชขึ้นไปทำรายงานก่อนนะคะ”อยู่ดีๆก็รู้สึกไม่ดี ลูกพีชตั้งใจจะหนีออกมาจากอาการปั่นป่วนของหัวใจ แต่ถูกมารดาใช้สายตารั้งไว้ มันคงน่าเกลียดแหละที่หนีออกไปทันที หลังจากที่มีแขกเดินเข้ามา “ผมเห็นว่าวันนี้อยู่กันครบ ก็เลยจะมาเชิญทุกคนไปร่วมงานวันเกิดของผม ที่จะจัดขึ้นในวันมะรืนนี้น่ะครับ”“หืม? ปกติ
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 7 ลอง
สามวันต่อมา กิจวัตรประจำวันที่ค่อนข้างอัดแน่น ทำให้ลูกพีชหลงลืมวีรกรรมสุดโต่งของตัวเองลงไปได้บ้าง แต่สัมผัสในมือวันนั้นยังคงตามหลอกหลอน ติดแน่นยิ่งกว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในสมองซะอีก มือเล็กกำแท่งข้าวหลามหนองมนที่มีคนหิ้วมาฝากมารดาแน่น ของพี่เหนือฟ้าก็ประมาณนี้เลย แต่กำแล้วนุ่มมือกว่า รู้สึกอุ่นกว
ใต้ร่างของเหนือฟ้า ตอนที่ 1 บทนำ
@V bar เพราะเชื่อในคำล่อลวงของเพื่อนสนิทอย่างเอวา ทำให้ ลูกพีช นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตัดสินใจเสียสละเวลาในการปั่นรายงานมานั่งดื่มในบาร์หรู เพื่อมองหาความรักครั้งใหม่ตามคำแนะนำของเพื่อน บาร์ชื่อดังแห่งนี้เปิดให้บริการอยู่ในย่านเศรษฐกิจ ราคาสมาชิกช่วยคัดสรรระดับล
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.4K viewsขย้ำรักเลขา
C567.3K viewsท่านประธานกระหายรัก
กาสะลอง84.9K viewsของหวงเกมเดิมพัน
ซาลาห์189 viewsนางร้ายขัดดอก
เลดี้พิ้งค์82 viewsTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX249 viewsพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น409 views
