All Chapters of ใต้ร่างของเหนือฟ้า : Chapter 1 - Chapter 10

@V bar เพราะเชื่อในคำล่อลวงของเพื่อนสนิทอย่างเอวา ทำให้ ลูกพีช นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดัง ตัดสินใจเสียสละเวลาในการปั่นรายงานมานั่งดื่มในบาร์หรู เพื่อมองหาความรักครั้งใหม่ตามคำแนะนำของเพื่อน บาร์ชื่อดังแห่งนี้เปิดให้บริการอยู่ในย่านเศรษฐกิจ ราคาสมาชิกช่วยคัดสรรระดับลูกค้าที่มาใช้บริการไปในตัว และมีผู้คนไม่น้อยที่เลือกใช้สถานที่แห่งนี้ เป็นตัวช่วยคัดสรรระดับบุคคลที่จะเข้ามาวนเวียนอยู่ในชีวิตเช่นเดียวกับที่ลูกพีชทำ “โธ่! คนนั้นโดนยัยนั่นฉกไปแล้ว!”เป้าหมายรายที่หก ที่เอวาแสกนแล้วแสกนอีกจนกว่าจะผ่าน ถูกผู้หญิงแต่งตัวจัดจ้านฉกไปต่อหน้าต่อตา ในขณะที่เธอมองหาผู้ชายดีๆสักคนให้เพื่อน ยัยเพื่อนตัวดีกลับเอาแต่นั่งดื่ม ไม่ได้สนใจอะไรมากมายจนเธอเริ่มฉุน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่กล้าบ่นอะไรมาก ด้วยเข้าใจว่าเพื่อนยังมูฟออนจากคนเก่าไม่ได้ รักแรกก็เป็นแบบนี้แหละ ฝังใจ! เป้าหมายใหม่ยังคงถูกสแกนหาโดยฝีมือของเอวา เมื่อเจอคนที่ตรงตามมาตรฐานของเพื่อนก็สะกิดไหล่เรียกให้หันไปมอง เป็นอีกครั้งที่ลูกพีชส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วก็เป็นอีกครั้งที่เอวาคว้าน้ำเหลวในการจับคู่ให้เพื่อนแต

หมับ! “มานี่เดี๋ยวนี้เลยเอวา!”ลูกพีชก้าวเข้าไปกระชากเรียวแขนนวลเนียนนั้นออกมา รู้สึกโกรธจัดที่เพื่อนกล้านอกใจแฟนแสนดีอย่างพี่ปกเกล้า แต่เมื่อกระชากร่างสมส่วนนั้นออกมาจนเห็นใบหน้าชัดขึ้นแล้ว เธอถึงกับหน้าซีดปากสั่น ยกมือขยี้ตาซ้ำๆ แต่ภาพที่เห็นยังเหมือนเดิมเอ้า! ไม่ใช่ยัยเอวานี่นา ดู ดูคนผิดได้ไง“ทำบ้าอะไรของแกวะ!”ผู้หญิงหน้าตาสวยจัดถามเสียงสั่นเพราะความโกรธ คนเข้าใจผิดเหลือบตาขึ้นมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลา อับอายขายขี้หน้าจนต้องรีบก้มหน้าหลบสายตา คิดหาวิธีจัดการกับสถานการณ์ตรงหน้า แกล้งทำเป็นเมาดีไหม แต่แม่ง! ท่าทางมันไม่ให้เลย หรือจะแกล้งบ้าดี? โอ้ย! ทำไม่ได้หรอก “ … แล้ว แล้วมันทำไมอะ! ในเมื่อฉันเป็นแฟนของเขา!”ลูกพีชเลือกโกหกออกไป จะบอกเป็นอย่างอื่นก็ไม่ได้ เพราะผู้หญิงหน้าสวยอกโตตรงหน้า ตั้งท่าง้างมือเตรียมตบเธอแล้ว บอกว่าเป็นแฟนนี่แหละ หน้าสวยๆ ของเธอจะได้อยู่รอดปลอดภัย“แฟน? …คุณบอกว่าตัวเองโสดไม่ใช่หรือไง?” คนโกหกกอดอกเชิ่ดหน้าขึ้น พยายามทำให้บทบาทของตัวเองดูน่าเชื่อถือ ส่วนคนที่อยู่ดีๆก็มีแฟน ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยเพราะคำโกหกของเด็กข้างบ้าน“ผมพูดอย่างนั้นเหรอ?” ชา

“กดแผลไว้นะ เดี๋ยวพี่มา”เมื่อลูกพีชหย่อนบั้นท้ายลงไปบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว พี่เหนือฟ้าคนใจดีก็รีบปรี่ไปหาอุปกรณ์ทำแผลจากตู้ใกล้ๆ เธอใช้โอกาสนั้นสำรวจเขา พี่ชายจากบ้านข้างๆ ที่แสนจะใจดีไม่ได้เปลี่ยนไปจากที่เคยเป็นเลย เขายังเป็นคนเดิม คนที่คอยห่วงใยตอนเธอบาดเจ็บ คนที่คอยเช็ดน้ำตาเวลาร้องไห้ แต่ทำไม … ทำไมตอนนี้เธอถึงได้มองเขาต่างไปจากเดิม สายตาที่ไม่เคยโฟกัสอยู่ตรงไหนบนร่างกายเขา เริ่มมีจุดโฟกัสที่มันแปลก มันใช่เหรอยัยลูกพีช ผู้หญิงดีๆที่ไหนเขาจ้องเป้าผู้ชายอย่างที่เธอทำ ขนาดพี่ใต้หล้าที่เธอชอบ เธอยังไม่เคยมองเขาอย่างจาบจ้วงแบบนี้เลยนะ เลิกสักที เอาสายตาเธอออกมาจากเป้าตุงๆนั้นได้แล้ว “เป็นอะไร? เจ็บแผลมากเลยเหรอ?”เมื่อเห็นคนตัวเล็กนั่งก้มหน้า ก็อดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ ซ่อนความโกรธของเมื่อคืนไว้ข้างใน ปั้นสีหน้าที่ทำหน้าที่พี่ชายใจดี ทั้งที่ไม่ได้อยากทำ ถ้าลูกพีชเป็นน้องสาวของเขา เขาได้จับไม้เรียวหวดใส่ขาขาวเนียนของเธอแน่ แต่งตัวโป๊เปลือยไม่พอ ยังเที่ยวไปจับของหวงของผู้ชายเล่น ไม่รู้จับมาแล้วกี่คน แม่ง! คิดมาถึงตรงนี้มันยิ่งโกรธ “ก็ไม่เท่าไหร่นี่คะ”“ไม่เจ็บ?”“เปล่า มะ ไม

สามวันต่อมา กิจวัตรประจำวันที่ค่อนข้างอัดแน่น ทำให้ลูกพีชหลงลืมวีรกรรมสุดโต่งของตัวเองลงไปได้บ้าง แต่สัมผัสในมือวันนั้นยังคงตามหลอกหลอน ติดแน่นยิ่งกว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในสมองซะอีก มือเล็กกำแท่งข้าวหลามหนองมนที่มีคนหิ้วมาฝากมารดาแน่น ของพี่เหนือฟ้าก็ประมาณนี้เลย แต่กำแล้วนุ่มมือกว่า รู้สึกอุ่นกว่าข้าวหลามแท่งนี้ด้วย “ทำอะไรอะพีช หนูจะแกะเองเหรอ?”“เปล่าค่ะแม่ พีชแค่สงสัยอะไรนิดหน่อย รบกวนแกะใส่จานให้หน่อยค่ะพี่มล”เสียงของแม่ที่นั่งจัดแต่งจานผลไม้อยู่ช่วยเตือนสติ ลูกพีชยัดแท่งข้าวหลามใหญ่กว่ากำมือเข้าถุงเหมือนเดิม จากนั้นก็ยื่นทั้งถุงไปให้พี่มล ที่รับหน้าที่งานครัวมานานเกือบห้าปี พี่มลทำงานของตัวเองอย่างรู้หน้าที่ เพียงไม่นานข้าวหลามหนองมนก็ถูกจัดวางบนจาน หั่นชิ้นขนาดพอดีคำ บนจานมีซ้อมมาให้จิ้มทานด้วย “ลองทานดูสิ ข้าวหลามจากหนองมนเลยนะ”“พีชรู้แล้วค่ะ สติ๊กเกอร์ติดตัวเบ้อเร่อแน่ะ”ลูกพีชไม่ชอบของหวานสไตล์ขนมไทยเท่าไหร่ ข้าวหลามก็ไม่เคยทานเลยสักครั้ง แต่ความอยากรู้ในเรื่องบางอย่าง ทำให้เธอตัดสินใจใช้ซ้อมจิ้มมันขึ้นมาลองอย่างไม่ลังเล ลองยัดมันเข้าไปทั้งหมด ท่ามกลางสายตาตกใจขอ

19 : 00 น. โรงแรมดังระดับหกดาว คือสถานที่จัดงานวันเกิดให้แก่ทายาทคนโตของพิชญพาณิช เพราะเจ้าของงานเป็นหนึ่งในผู้บริหารหลักของกรุ๊ป แขกเหรื่อที่ถูกเชิญมาร่วมงาน จึงไม่ได้มีแค่ญาติสนิทและคนใกล้ตัว ยังมีพนักงานระดับสูงจากฝ่ายต่างๆของบริษัทหลัก รวมถึงพนักงานจากบริษัทย่อยในเครือ ที่ถูกเชิญมาร่วมงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ และที่ขาดไปไม่ได้เลยก็คือ ครอบครัวจากวงการต่างๆ ที่ลูกสาวในบ้านยังครองตัวเป็นโสด ซึ่งครอบครัวเหล่านั้น ถูกคุณนายเก็จมณีสแกนไว้เป็นที่เรียบร้อย “สวัสดีค่ะท่าน คุณหญิง หนูพลอย”‘พลอยไพลิน’ หญิงสาวหน้าตาสวยหวานวัยยี่สิบห้า เธอเป็นผู้หญิงที่คุณนายเก็จมณีหมายตาไว้ แม้จะเป็นเพียงบุตรสาวคนเล็กของท่านผู้ว่าฯ แต่ถ้าได้แต่งงานกับเหนือฟ้า บารมีย่อมส่งเสริมกันและกัน ทางนั้นต้องการกำลังทรัพย์มาหนุนส่งฐานอำนาจของตัวเอง ลูกชายท่านเองก็ต้องพึ่งอำนาจเพื่อมาสร้างรากฐานในการเบิกทรัพย์ คู่ที่เหมาะสมกันเหมือนกิ่งทองกับใบหยกขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ “สวัสดีครับคุณเก็จมณี แล้วนี่เจ้าของงานไปไหนแล้วล่ะ?”ผู้ว่าราชการจังหวัดข้างเคียงกับกรุงเทพ เอ่ยถามพลางมองหาเด็กหนุ่มเจ้าของงาน ที่