MasukShare
บทที่ 304
Bab terbaru
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 306
หลินซีอินลองคิดทบทวนดูแล้ว กลับรู้สึกว่า...มันก็ใช่ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้นั้นเสียทีเดียว ถึงเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงได้ดีกับหลินจื่อหาวนักหนาก็เถอะ แต่ถ้าจะบอกว่าเป็นเพราะค่านิยมรักลูกชายมากกว่าลูกสาว มันก็ดูจะเกินจริงไปหน่อย เพราะถึงยังไงหลินจื่อหาวก็ไม่ใช่ลูกชายแท้ ๆ ของพวกเขาเสียหน่อย จะมีพ่อแม่ที่ไหนไปรักลูกชายบ้านอื่นมากกว่าลูกสาวในไส้ของตัวเองกันล่ะ หลังจากทานข้าวเสร็จและกลับมาถึงบ้าน หลินโย่วสิงก็เข้านอนกลางวัน หลินซีอินคิดครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจว่าช่วงบ่ายจะแวะกลับไปที่บ้านพ่อกับแม่สักหน่อย ตั้งแต่กลับมาจากต่างประเทศ เธอโทรศัพท์หาพวกท่านตั้งหลายครั้ง แต่ก็ถูกกดตัดสายทิ้งตลอด ประกอบกับช่วงที่ผ่านมางานโปรเจกต์ก็ยุ่งจนหัวหมุน เพิ่งจะพอปลีกเวลาได้ก็ตอนนี้นี่แหละ ทว่าพอมายืนอยู่หน้าประตูบ้านจริง ๆ หลินซีอินกลับเกิดความรู้สึกประหม่าและหวั่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอรวบรวมความกล้าแล้วเคาะประตู แต่ผลปรากฏว่าเมื่อบานประตูเปิดออก คนที่เดินมาต้อนรับกลับเป็นหญิงสาวท้องโตคนหนึ่ง เธออายุอานามน่าจะไล่เลี่ยกับหลินซีอิน มัดผมทรงดังโงะ สีหน้าดูฉงนไม่แพ้กันเมื่อเห็
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 305
ชวีเหลียนอีละสายตาจากผู้หญิงที่มากับเด็กคนนั้นเช่นกัน เธอหัวเราะเบา ๆ: “มู่เหยี่ยยุ่งขนาดนั้น คงไม่ค่อยมีเวลาหรอก” หมิงชิงหว่านพูดเสียงออดอ้อน: “ถ้าพี่ไป ต่อให้พี่มู่เหยี่ยจะยุ่งแค่ไหน เขาก็ต้องยอมมาทานข้าวเป็นเพื่อนพี่แน่ ๆ ค่ะ!” “แล้วเธอล่ะ?” ชวีเหลียนอีถามกลับ: “พวกเราไปทานข้าวกัน แล้วทิ้งเธอไว้คนเดียว มันจะดีเหรอ?”หมิงชิงหว่านถึงกับชะงักไป เมื่อสบเข้ากับแววตาของชวีเหลียนอี เธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าอีกฝ่ายจงใจพูดแบบนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ชวีเหลียนอีมองเจตนาของเธอออกทะลุปรุโปร่ง รู้ว่าเธอคิดจะใช้ชวีเหลียนอีเป็นสะพานเพื่อเข้าหาเผยมู่เหยี่ย แต่ชวีเหลียนอีไม่มีทางหยิบยื่นโอกาสนั้นให้เธอแน่นอน หมิงชิงหว่านฝืนยิ้มอย่างเก้อเขิน: “เดี๋ยวฉันเดินไปเป็นเพื่อนพี่เองค่ะ ถ้าพี่มู่เหยี่ยมีเวลา พวกคุณก็ไปทานข้าวกัน ส่วนฉันค่อยกลับบ้านเองก็ได้! แต่ถ้าเขายุ่ง เราสองคนค่อยไปหาอะไรทานด้วยกัน ดีไหมคะ?” ชวีเหลียนอีคลี่ยิ้มบาง ๆ: “ก็คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ” หลินซีอินซึ่งยืนอยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นว่าหมิงชิงหว่านกับผู้หญิงอีกคนเดินลับสายตาไปแล้ว เธอถึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ทำไมถึ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 304
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที บานประตูก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง เซียวรั่วอีในชุดที่แต่งกายอย่างมิดชิดเรียบร้อยก้าวออกมาจากห้อง แล้วเดินตรงไปทางลิฟต์ ฮั่วเซียนหยางที่ยังคงคุกเข่าอยู่รีบผุดลุกขึ้นแล้ววิ่งตามไปทันที: “อีอี! คุณจะไปไหน”“ไม่ต้องมายุ่ง!” “งั้นคุณก็ไปเถอะ” ฮั่วเซียนหยางหยุดฝีเท้าลง: “ผมจะคุกเข่ารอคุณกลับมาอยู่ตรงนี้”พูดจบชายหนุ่มก็เดินกลับไปที่หน้าประตูห้องของเธอ แล้วทรุดตัวลงคุกเข่าอีกครั้ง เซียวรั่วอีโกรธจนแทบจะเป็นบ้า เธอถอดกระเป๋าสะพายออกแล้วปาใส่เขาอย่างแรง: “คุณมันบ้า! บ้า! บ้าไปแล้วแน่ ๆ!” ฮั่วเซียนหยางลุกพรวดขึ้นมาสวมกอดเธอไว้แน่น: “ใช่ ผมมันบ้า! ผมเป็นโรคที่ถ้าไม่มีเซียวรั่วอีแล้วจะต้องตาย! เมื่อก่อนผมทำผิดต่อคุณ คุณจะทรมานผมแค่สามปีมันจะไปพออะไร คุณต้องทรมานผมไปทั้งชีวิตสิ!” เซียวรั่วอีผลักเขาออกอย่างแรง: “ไปให้พ้น!”ทางด้านหลินซีอิน เธอไม่มีทางรู้เลยว่าหลังจากที่เซียวรั่วอีกลับไปแล้วต้องเผชิญกับเรื่องอะไรบ้าง เมื่องานในโปรเจกต์จบลงไปเปลาะหนึ่ง เธอจึงอยากจะให้รางวัลตัวเองด้วยการหยุดพักผ่อนเสียหน่อย พอพ้นช่วงปีใหม่ไป หลินโย่วสิงก็จะอายุครบสามขวบ ถึงตอนนั้นก็สาม
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 303
กลางดึกสงัด หลินโย่วสิงหลับสนิทไปแล้ว หลินซีอินที่นอนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามเซียวรั่วอีซึ่งนอนอยู่อีกเตียงหนึ่ง: “เธอหลับหรือยัง” เซียวรั่วอีขานรับในลำคอเบา ๆ “อืม” “หลับแล้วยังจะพูดได้อีกนะ” หลินซีอินยิ้มบาง ๆ: “ขอถามอะไรหน่อยสิ” “ถามมาสิ” น้ำเสียงของเซียวรั่วอีราบเรียบไร้อารมณ์ “ฮั่วเซียนหยางไม่ได้ติดต่อเธอมาเลยเหรอ” เซียวรั่วอีเงียบไป หลินซีอินพูดต่อ: “อีอี ฉันรู้นะว่าที่หลายวันนี้เธอมาคลุกอยู่เป็นเพื่อนฉันกับโยวโยวที่โรงพยาบาล อย่างแรกคือเธอรักและเอ็นดูโยวโยวจริง ๆ แต่อีกอย่าง... เธอแค่อยากหลบหน้าฮั่วเซียนหยางใช่ไหมล่ะ”“ทำไมฉันต้องกลัวเขาด้วย” เซียวรั่วอีสวนกลับ: “ฉันบอกว่าจบก็คือจบ เขาเองก็คงไม่หน้าด้านหน้าทนตามตื๊อฉันหรอก” “งั้นหลังจากนี้พวกเธอจะไม่ติดต่อกันแล้วจริง ๆ น่ะเหรอ แล้วถ้าวันหน้าเขามีแฟน แต่งงาน มีลูก เธอจะไม่รู้สึกอะไรเลยจริง ๆ ใช่ไหม”“ก็คงรู้สึกมั้ง” เซียวรั่วอีตอบ: “ฉันคงจะอวยพรให้เขารักกันยืนยาวก็แล้วกัน” “ฉันถามจริงจังอยู่นะ!” “ฉันก็ตอบจริงจังเหมือนกัน” เซียวรั่วอีพูดต่อ: “ฉันกับเขาถูกกำหนดมาแล้วว่าไม่มีทางไปรอด ต่อจากนี้เขาจะเป็นยังไงฉันก็ไม่สน
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 302
“เป็นอะไรหรือเปล่า?” เผยมู่เหยี่ยปล่อยมือ แล้วขยับมายืนอยู่ข้างกายหลินซีอิน หลินซีอินดึงสายตากลับมาพลางส่ายหน้า: “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ”ลี่สิงจือเพิ่งได้สติ รีบเอ่ยขึ้นทันที: “พี่ครับ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” เขามองเห็นรอยนิ้วมือของตัวเองประทับอยู่บนท่อนแขนของหลินซีอิน ผิวของเธอทั้งขาวและบอบบาง ประกอบกับเมื่อครู่เขาออกแรงบีบมากไป จึงทิ้งรอยช้ำเอาไว้ชัดเจน หลินซีอินไพล่แขนซ่อนไว้ด้านหลัง: “ฉันไปก่อนนะคะ” ผู้ชายสองคนนี้ เธอไม่อยากเจอหน้าเลยสักคน ลี่สิงจือทำท่าจะตามไป แต่เผยมู่เหยี่ยกลับก้าวมาขวางเอาไว้ ลี่สิงจือสะดุ้งตกใจกับสายตาเย็นชาดุดันของชายหนุ่มตรงหน้า เผยมู่เหยี่ยหันหลังเตรียมจะเดินจากไป ลี่สิงจือเคยเจอผู้ชายคนนี้เมื่อสามปีก่อนแค่ครั้งเดียว แต่พอมาเจออีกครั้งในวันนี้ เขาก็จำได้ทันที “ผมรู้ว่าพวกคุณหย่ากันแล้ว!” ฝีเท้าของเผยมู่เหยี่ยชะงักไป ลี่สิงจือพูดต่อ: “ในเมื่อหย่ากันแล้ว คุณก็ควรจะอยู่ให้ห่างจากเธอไว้!” เผยมู่เหยี่ยหันกลับมาปรายตามองเขา: “ไม่เห็นหรือไงว่าเมื่อกี้เธอผลักไสนายแค่ไหน? คนที่ควรอยู่ให้ห่างจากเธอน่ะ น่าจะเป็นนายมากกว่า” พูดจบ เผยม
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 301
หลังจากทำหน้าที่เจ้าภาพส่งแขกกลับไปจนหมด ลี่สิงจือก็หันมามองเธอ: “พี่ครับ ไปทานข้าวด้วยกันไหม” หลินซีอินปฏิเสธ: “วันนี้คงไม่ได้ ฉัน... ยังมีธุระน่ะ” เธอเกือบจะหลุดปากออกไปแล้วว่าจะไปโรงพยาบาล ตลอดสามปีที่ทำงานร่วมกัน ลี่สิงจือได้เติบโตจากเด็กหนุ่มวัยใส กลายเป็นผู้ชายเต็มตัวที่พึ่งพาได้นานแล้ว แน่นอนว่าเรื่องที่หลินซีอินหย่าร้างและมีลูก ย่อมไม่อาจปิดบังเขาได้เช่นกัน ทว่าเขาก็ยังคงเรียกเธอว่าพี่ราวกับว่าทุกอย่างไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย ตอนที่ลูกของเธอคลอด เขาก็ยังส่งของขวัญมาให้ หลังจากนั้นเขาก็พยายามจะก้าวเข้ามาในชีวิตของหลินซีอิน ทว่าเธอไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาเลย ตอนอยู่ต่างประเทศ เขาเคยบังเอิญเจอเธออุ้มลูกอยู่แค่ครั้งเดียวเท่านั้น หากบอกว่าเมื่อก่อนด้วยความที่อายุยังน้อย เขาเพียงแค่ชื่นชมในความสามารถของเธอ ทว่าสามปีที่ผ่านมานี้ ลี่สิงจือก็รู้ซึ้งแก่ใจดีแล้วว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับหลินซีอินกันแน่ ต่อให้เธอจะเคยผ่านการหย่าร้างหรือมีลูกติด ก็ไม่อาจหยุดยั้งความรู้สึกชอบที่เขามีต่อเธอได้ แต่เห็นได้ชัดว่าหลินซีอินไม่ยอมเปิดโอกาสนั้นให้เขาเลย... แม้กระทั่งโอกาสที่จ
Anda juga akan menyukai
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย203.1K Dibacaพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง93.8K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.6K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat128.7K Dibacaดวงใจคาสโนวา
พลอยภัทรา5 Dibacaเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan824 Dibacaพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา33 Dibacaอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู112 Dibaca
