LOGINShare
บทที่ 326
Latest chapter
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 326
สารภาพตามตรงว่า... ตอนที่หลินซีอินเจอกับฉือเทียนหลินเป็นครั้งแรก เธอถึงกับตะลึงในความดูดีของเขาไปเลย หากไม่ใช่เพราะคิ้วเข้มที่ดูองอาจ จมูกโด่งเป็นสัน และดวงตาคู่นั้นที่ฉายแววหยิ่งทะนงดุจมองข้ามหัวผู้คนไปเสียหมดแล้วละก็... เขาคงเป็นผู้ชายที่มีใบหน้าสวยหวานราวกับผู้หญิงอย่างแท้จริง รู้จักกันมาหลายปี ดูเหมือนสวรรค์จะลำเอียงรักเขาเป็นพิเศษ เพราะกาลเวลาไม่สามารถทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้บนใบหน้าของเขาได้เลย เขายังคงครอบครองใบหน้าที่หล่อเหลาสมบูรณ์แบบ... สมบูรณ์แบบเสียจนทำให้ผู้ชายทุกคน หรือแม้กระทั่งผู้หญิงด้วยกัน ยังต้องรู้สึกละอายใจเมื่อนำตัวเองไปเทียบกับเขา หลินซีอินไม่ค่อยกล้าสบตากับเขานัก สายตาของเธอจึงทอดมองแค่ตรงหัวไหล่ของชายหนุ่ม ก่อนจะเอ่ยถาม: “คุณมาทำไมคะ โยวโยวไม่อยู่บ้านหรอกนะ”ร้อยทั้งร้อยที่ฉือเทียนหลินมาที่นี่ มักจะใช้ข้ออ้างว่ามาเยี่ยมลูกทูนหัวเสมอ “มาหาคุณนั่นแหละ” ทว่าครั้งนี้ จุดประสงค์ของฉือเทียนหลินกลับชัดเจน หลินซีอินเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี มือข้างหนึ่งของเธอยังคงจับบานประตูไว้แน่น: “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” “จะไม่ยอมให้ฉันเข้าไปหน่อยเหรอ?” น้ำเสียงของชายหนุ่มเจือ
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 325
เซียวรั่วอีรีบเออออ: “โอเค ๆ ก็แค่พวกผู้ชายเฮงซวย เราไม่พูดถึงมันแล้วดีกว่า!” หลินซีอินเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า: “เมื่อวานฉือเทียนหลินโทรหาฉันด้วยนะ”“แต่เมื่อวานเธอเมาภาพตัดไปเลยไม่ใช่หรือไง”“ก็ใช่น่ะสิ ฉันเลยมั่นใจว่าไม่ได้เป็นคนรับสายแน่ ๆ... ฉันสงสัยว่าเผยมู่เหยี่ยจะเป็นคนรับ” พอจินตนาการถึงภาพนั้น เซียวรั่วอีก็หลุดสบถออกมาคำหนึ่ง: “ร้ายไม่เบา เผยมู่เหยี่ยทำแสบได้ใจจริง ๆ!”ฉวยโอกาสตอนหลินซีอินหลับมารับสายของฉือเทียนหลินเนี่ยนะ ป่านนี้ฉือเทียนหลินไม่โกรธจนอกแตกตายไปแล้วหรือไง ถึงยังไงหลินซีอินก็ไม่ได้ชอบฉือเทียนหลินอยู่แล้ว แถมหมอนั่นยังชอบมาแย่งความสำคัญของลูกทูนหัวกับเธออีก ทางที่ดีต่อไปนี้ก็เลิกมาวนเวียนให้หลินซีอินเห็นหน้าอีกเลยยิ่งดี “จนป่านนี้ฉือเทียนหลินก็ยังไม่ติดต่อฉันมาเลยนะ” เซียวรั่วอีรีบสวนขึ้นมา: “ก็ดีแล้วนี่ ทำไม หรือว่าเธอเสียดาย?”“ก็ไม่ได้อะไรหรอก” หลินซีอินถอนหายใจ: “ฉันแค่กลัวเขาจะเข้าใจผิด แต่พอคิดดูอีกที... เข้าใจผิดก็ปล่อยให้เข้าใจผิดไปเถอะ” “สามปีแล้วนะ บ้าเอ๊ย สามปีเต็ม ๆ เชียวนะ” เซียวรั่วอีว่า: “เขาชอบเธอชัวร์ล้านเปอร์เซ็
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 324
พูดจบเธอก็ล้มตัวลงนอน พลางยกมือขึ้นทัดปอยผมไว้ที่หลังใบหู จู่ ๆ เซียวรั่วอีก็จ้องเธอเขม็ง: “หร่วนหร่วน” หลินซีอินเอียงคอมอง: “มีอะไรเหรอ?” เซียวรั่วอีผลักศีรษะของเธอให้หันไปอีกทางเล็กน้อย ทำให้เห็นรอยจูบบนลำคอของเธออย่างชัดเจน รอยจูบนั้นอยู่ตรงบริเวณใต้ใบหูค่อนไปทางด้านหลัง ต่อให้หลินซีอินส่องกระจก ถ้าไม่ตั้งใจสังเกตจริง ๆ ก็คงมองไม่เห็น เซียวรั่วอีถามด้วยความไม่สบายใจ: “เมื่อคืนเธอกับเผยมู่เหยี่ย...” หลินซีอินรีบตอบ: “ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นแหละ ฉันหลับสนิทรวดเดียวสว่างเลย” “แต่หลังหูเธอมีรอยจูบนะ” เซียวรั่วอีทัก: “รอยจูบใช่ไหม? หรือว่ายุงกัด?” ซึ่งอันที่จริง รอยจูบกับรอยยุงกัด เธอแยกแยะออกอยู่แล้ว หลินซีอินชะงักอึ้งไป ก่อนจะรีบกระโดดลงจากเตียงแล้วพุ่งตรงไปที่ห้องน้ำทันที เธอเอียงคอยืดตัวส่องกระจก จนกระทั่งเห็นรอยนั้น รอยเด่นหราซะขนาดนั้น มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่รอยยุงกัดแน่ ๆ รอยจูบชัด ๆ! วินาทีนั้น ต่อให้หลินซีอินจะเป็นคนเย็นชาและไม่ค่อยแสดงความรู้สึกแค่ไหน ก็แทบจะหลุดสบถด่าออกมา เผยมู่เหยี่ย ไอ้คนเฮงซวย! ตอนที่เขาถอดเสื้อผ้าเช็ดตัวให้ เธออุต
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 323
“อีอี เธอไม่เป็นไรใช่ไหม” ทันทีที่รับสาย สิ่งเดียวที่หลินซีอินเป็นห่วงก็คือเซียวรั่วอี น้ำเสียงของเซียวรั่วอีแหบพร่าและทุ้มต่ำราวกับคนเป็นหวัด: “ฉันไม่เป็นไร” “เธอเป็นอะไรไป เป็นหวัดเหรอ” หลินซีอินขมวดคิ้ว: “เมื่อวานเธอเพิ่งดื่มมา วันนี้ห้ามกินยาฆ่าเชื้อเด็ดขาดเลยนะ” “ไม่ได้เป็นหวัดซะหน่อย” เซียวรั่วอีตวัดสายตาขวับไปถลึงใส่ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะถามกลับ: “เธอถึงบ้านหรือยัง” “ถึงแล้ว” หลินซีอินมีคำถามมากมายที่อยากถาม แต่ไม่รู้ว่าสถานการณ์ทางฝั่งของเซียวรั่วอีเป็นอย่างไรบ้าง: “แล้วเธอล่ะ อยู่ที่ไหน” “ฉันอยู่...” เซียวรั่วอีกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไป: “เดี๋ยวฉันไปหานะ”“โอเค” ปากบอกว่าเดี๋ยวแต่หลินซีอินกลับต้องรอจนกระทั่งนอนกลางวันตื่นขึ้นมา กว่าเซียวรั่วอีจะมาถึงก็ปาเข้าไปบ่ายสามกว่าแล้ว หลินซีอินมองสำรวจเพื่อน หญิงสาวดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวล ผิวพรรณผุดผ่อง ไม่เหมือนคนป่วยเป็นหวัดเลยสักนิด เธอถึงค่อยเบาใจลง วันนี้เซียวรั่วอีมาในลุคหน้าสดไร้เครื่องสำอาง พอมาถึงห้องของหลินซีอินก็สะบัดรองเท้าทิ้ง หยอกล้อกับหลินโย่วสิงอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ทิ้งตัวนอนคว่ำแหมะลงบนเตียงกว้างอย่างห
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 322
นั่นเป็นชุดที่เธอเคยใส่เมื่อสามปีก่อน ตอนที่จากไป เธอไม่ได้หยิบอะไรติดตัวไปเลยสักอย่าง ผ่านไปสามปี...ไม่น่าเชื่อว่าเผยมู่เหยี่ยจะยังไม่ยอมทิ้งมันไปอีก หลินซีอินขมวดคิ้ว ก่อนจะก้มลงหยิบเดรสตัวนั้นขึ้นมาพาดไว้ที่แขน แล้วเดินออกจากห้องนอน เผยมู่เหยี่ยรอเธออยู่ด้านนอก ถ้าสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง... หลินซีอินเอ่ยปาก: “ขอบคุณนะ มือถือของฉันอยู่ที่คุณหรือเปล่า” เธอไม่อยากถามว่าใครเป็นคนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ยิ่งไปกว่านั้น เนื้อตัวของเธอยังรู้สึกสะอาดสะอ้าน ไม่รู้ว่าถูกจับอาบน้ำหรือแค่เช็ดตัวให้ แต่เธอไม่อยากรับรู้ทั้งนั้น ตอนนี้เธอแค่อยากกลับบ้าน เผยมู่เหยี่ยยื่นมือถือคืนให้โดยไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่หลุบตาลงมองเธอ หลินซีอินปลดล็อกหน้าจออย่างรวดเร็ว ดูประวัติการโทร แล้วก็เข้าไปดูข้อความ ป้าจ้าวกับฉือเทียนหลินโทรมาหลายสาย ฉือเทียนหลินยังส่งข้อความทิ้งไว้อีกตั้งเยอะ แต่เธอไม่ได้กดเข้าไปอ่านรายละเอียดก็กดออกจากแอปฯ เสียก่อน ไม่มีข้อความจากเซียวรั่วอีเลย เธอล็อกหน้าจอมือถือ แล้วเงยหน้ามองเผยมู่เหยี่ยอีกครั้ง: “ขอบคุณนะ ฉันไปล่ะ” “กินข้าวก่อนค่อยไปสิ” “ไม่เป็นไรค่ะ” น
ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว บทที่ 321
จังหวะที่เขาจะเดินจากไป เธอไม่ยอมปล่อย เผยมู่เหยี่ยแทบจะสะกดกลั้นสัตว์ร้ายในกายเอาไว้ไม่อยู่ เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เขามักจะไร้ซึ่งความยับยั้งชั่งใจมาแต่ไหนแต่ไร “งั้นยังอยากได้ไม้ขีดไฟอยู่ไหม?” เขาถาม หลินซีอินพยักหน้ารัว ๆ: “เอา!” เผยมู่เหยี่ยคว้าของบางอย่างใกล้มือยัดใส่มือเธอ: “อะ นี่ไงไม้ขีดไฟ” มันคือนาฬิกาข้อมือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง หลินซีอินยิ้มกว้างทันที: “ฉันจะออกไปขายไม้ขีดไฟแล้วนะ” เธอล้มตัวลงนอนกอดนาฬิกาข้อมือไว้อย่างพึงพอใจ มุมปากของเผยมู่เหยี่ยยกยิ้มขึ้นมา รู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเธอในตอนนี้น่ารักน่าเอ็นดู และมีเสน่ห์เหลือเกิน เขาไม่เคยเห็นหลินซีอินในมุมนี้มาก่อนเลย หลินซีอินเพิ่งผ่านการร้องไห้มา ปลายจมูกจึงยังแดงรื้นนิด ๆ ทว่าริมฝีปากกลับอวบอิ่มแดงระเรื่อ แวววาวราวกับเยลลี่ ชวนให้คนมองอยากจะก้มลงไปจุมพิตสักที ลูกกระเดือกของเผยมู่เหยี่ยขยับขึ้นลงอีกครั้ง เขาเบือนหน้าหนีอย่างงุ่นง่านใจ ก่อนจะหลุดสบถคำหยาบออกมาคำหนึ่งในที่สุด ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน หลินซีอินยังไม่ทันลืมตาก็รู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด เธอยกมือขึ้นนวดคลึงขมับทั้งสองข้าง ความทรง
You May Also Like
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์329.7K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.6K viewsพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง94.6K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat215.3K viewsความลับของเจ้าชาย {The Prince's Secret }
Kim Nayeol288 viewsสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว133 viewsพระชายาข้ามภพ ป่วนใจท่านอ๋อง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์509 viewsสลับชะตา บุปผาคู่
ศรีอักษรรินทร์139 views
