Share

บทที่ 395

Author: ซีซีโหย่วอวี๋
หลินซีอินรับสายจากเซียวรั่วอีในช่วงบ่าย

ทันทีที่รับสาย มุมปากของเธอก็ยกยิ้มขึ้น: “จะมาคิดบัญชีกับฉ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 396

    “ถ้าเธอตัดสินใจดีแล้ว ฉันก็สนับสนุน” เซียวรั่วอีบอก: “ยังไงก็อย่าปล่อยให้ตัวเองต้องมานั่งเสียใจทีหลังก็แล้วกัน เข้าใจไหม?” เซียวรั่วอีไม่เคยยกเหตุผลร้อยแปดมาเทศนา และไม่เคยคัดค้านเรื่องที่เธอจะกลับไปเริ่มต้นใหม่กับเผยมู่เหยี่ยเธอขอเพียงแค่หลินซีอินไม่เจ็บช้ำน้ำใจก็พอ กลับไปคบกับเผยมู่เหยี่ยอีกครั้งแล้วจะทำไมล่ะ? เผยมู่เหยี่ยทั้งหล่อ รวย มีอำนาจ แถมหุ่นก็แซ่บ นอนกับเขายังไงก็ไม่ขาดทุนหรอก ในมุมมองของเซียวรั่วอี ตราบใดที่เพื่อนรักไม่ได้เป็นฝ่ายเสียเปรียบ เรื่องของเผยมู่เหยี่ยจะยังไงก็ได้ทั้งนั้น หลังมื้อค่ำ เซียวรั่วอีก็ไปนั่งเล่นเกมเป็นเพื่อนเจ้าซาลาเปาน้อยต่อ เธอมองหลินซีอินที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพแล้วกำชับว่า: “คุยกันดี ๆ ล่ะ ถ้าคุยจนได้ที่ โรงแรมก็อยู่ข้าง ๆ แค่นี้เอง ผู้หญิงเราอย่าปล่อยให้ตัวเองขาดทุน แค่ป้องกันให้ดีก็พอ เผยมู่เหยี่ยเนี่ย เรื่องอื่นฉันไม่รู้หรอกนะ แต่หุ่นหมอนั่นงานดีจริง ๆ... เอ๊ะ ว่าแต่ลีลาเขาเด็ดป้ะ?” ต่อให้สนิทกับเซียวรั่วอีจนแทบจะรู้ไส้รู้พุง แต่หลินซีอินก็ยังอายเกินกว่าจะคุยเรื่องลับเฉพาะทะลุปล้องขนาดนี้ หญิงสาวหน้าแดงก่ำ หันไปค้อนขวับใส่เพ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 395

    หลินซีอินรับสายจากเซียวรั่วอีในช่วงบ่าย ทันทีที่รับสาย มุมปากของเธอก็ยกยิ้มขึ้น: “จะมาคิดบัญชีกับฉันล่ะสิ? เป็นไง หนุ่มส่งพัสดุคนนั้นถูกใจหรือเปล่า?”ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านเจือแหบพร่า: “เดี๋ยวนี้หัดมัดมือชกแล้วใช่ไหม? ตอนนั้นคนที่โทรเรียกเผยมู่เหยี่ยคือฮั่วเซียนหยาง เขาเป็นคนทำให้เผยมู่เหยี่ยพาตัวเธอไป เธอควรจะไปคิดบัญชีกับหมอนั่นสิ แล้วไปช่วยเขาทำไมเนี่ย?” หลินซีอินทอดถอนใจเบา ๆ: “อีอี เขากลับมา เธอก็ดีใจไม่ใช่หรือไง” เธอสนิทกับเซียวรั่วอีมาก แค่ได้ยินประโยคแรกที่เอ่ยปาก เธอก็ฟังออกทะลุปรุโปร่งแล้วว่า... อีกฝ่ายกำลังอารมณ์ดี“ดีใจบ้าบออะไรกัน” เซียวรั่วอีออกแรงผลักผู้ชายข้างกาย ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ่งซุกไซ้คลอเคลียไม่ห่าง: “ปวดหัวจะตายชัก เย็นนี้กินข้าวด้วยกันไหม?” ฮั่วเซียนหยางมีไฟลต์บินช่วงค่ำ เขาต้องเดินทางกลับไปอีก การที่เขาทิ้งทุกอย่างแล้วบินกลับมาดื้อ ๆ แบบนี้ งานการก็ยังสะสางไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ เมื่อเซียวรั่วอีวางสาย เธอก็ตีเพียะลงบนหลังมือของเขา: “ปล่อยเลยนะ!” ทว่าฮั่วเซียนหยางไม่เพียงไม่ยอมปล่อย แต่ยังลูบคลำฟอนเฟ้นต่อ ผิวกายนุ่มเนียนทำเอาเขาตัดใจผละ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 394

    “มาส่งน้ำซุปให้เธอน่ะ” หลินซีอินยกมือขึ้นชูให้ดู “คุณก็มาหาเธอเหมือนกันเหรอ” “พอดีเลย เดี๋ยวฉันเอาขึ้นไปให้ เธอไม่มีธุระอื่นแล้วใช่ไหม” ฮั่วเซียนหยางถาม หลินซีอินส่ายหน้า: “ไม่มีแล้วล่ะ งั้นคุณเอาขึ้นไปแล้วกัน” ฮั่วเซียนหยางชี้ไปทางเคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับ: “งั้นเธอช่วยบอกพวกเขาสักคำสิ” หลินซีอินมองตามก่อนจะนึกขึ้นได้: “นี่อย่าบอกนะว่า... พวกเขาไม่ยอมให้คุณขึ้นไปข้างบน?” ฮั่วเซียนหยางมีสีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย: “เธอก็รู้นิสัยของอีอี...” เดาว่าเซียวรั่วอีคงสั่งกำชับไว้แล้ว ว่าห้ามปล่อยให้ฮั่วเซียนหยางขึ้นไปเด็ดขาด อันที่จริงหลินซีอินก็อยากเป็นแม่สื่อให้ทั้งคู่อยู่แล้ว เธอจึงเดินเข้าไปพูดคุยกับพนักงานต้อนรับสองสามประโยค พนักงานที่เคาน์เตอร์ต่างก็คุ้นหน้าคุ้นตาเธอเป็นอย่างดี รู้ว่าเธอสนิทสนมกับเซียวรั่วอีมากขนาดไหน จึงยอมไว้หน้าเธออย่างไม่ต้องสงสัย ฮั่วเซียนหยางจึงได้ขึ้นลิฟต์ ก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลง เขาโบกมือให้หลินซีอินพลางบอกว่า: “ไว้คราวหน้าจะเลี้ยงข้าวนะ” หลินซีอินยิ้มพร้อมกับโบกมือตอบ เธอหมุนตัวกลับ แล้วส่งข้อความหาเซียวรั่วอี: “ฉันไม่ได้เข้าไปแล้วนะ พอดี

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 393

    ฮั่วเซียนหยางนวดคลึงหว่างคิ้วพลางยันตัวลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มเลื่อนหลุดลง เผยให้เห็นแผงอกกว้างกำยำสุดเซ็กซี่ เขายกน้ำขึ้นจิบไปครึ่งแก้ว ถึงยอมเปิดปากพูด: “นายไปโดนอะไรสะกิดต่อมมาอีกล่ะ?”ฉือเทียนหลินสวน: “ฉันจะไปโดนอะไรได้? ฉันก็แค่จะมาเตือนนาย วันนี้ฉันเห็นเซียวรั่วอี ผู้หญิงคนนั้นมีเด็กหนุ่มอายุไม่ถึงยี่สิบเดินตามต้อย ๆ ดูเหมือนจะเป็นเด็กเอกพละซะด้วยนะ” ฮั่วเซียนหยางแค้นจนกัดฟันกรอด เซียวรั่วอีเป็นคนรักสนุก เมื่อก่อนเธอก็เคยพูดไว้ว่าอยากลองคบกับเด็กพละ ดูท่าตอนนี้คงจะสมใจอยากแล้วสินะ “ฉันบอกแล้วว่าแต่แรกนายไม่ควรไป” ฉือเทียนหลินพูดอย่างเหลืออด: “หนีไปแบบนี้ก็เท่ากับเปิดทางให้ผู้ชายคนอื่นไม่ใช่หรือไง?” ฮั่วเซียนหยางบีบหว่างคิ้ว: “แล้วจะให้ฉันทำยังไง? ถ้าฉันไม่ไป สุดท้ายเรื่องมันจะยิ่งจบไม่สวย” เซียวรั่วอีไม่มีทางทำหน้าดี ๆ ใส่เขาหรอก ตราบใดที่เขายังมีความรู้สึกอยากครอบครองเธอ ทั้งสองคนก็มีแต่จะต้องทะเลาะกันไม่รู้จักจบสิ้น เรื่องปั่นประสาทให้คนอื่นโมโหนี่ เซียวรั่วอีทำได้ถึงขั้นสุดจริง ๆ “แล้วนายหนีไปมันแก้ปัญหาได้เหรอ?” ฉือเทียนหลินสวน: “หลังจากนี้ก็กะจะปล่อยเบลอไปเลยว่

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 392

    หลินซีอินกำลังจะปิดประตู แต่เผยมู่เหยี่ยใช้มือดันขวางเอาไว้ หลินซีอินถามเขา: “ประธานเผย มีธุระอะไรอีกหรือเปล่าคะ?” เผยมู่เหยี่ยหลุบตาลงมองเธอ: “หร่วนหร่วน…”หลินซีอินพูดแทรกขึ้นมาทันที: “จำเป็นต้องเรียกชื่อเล่นฉันด้วยเหรอคะ?”แววตาของเผยมู่เหยี่ยเจือความน้อยใจอยู่บ้าง: “ทีคนอื่นยังเรียกได้เลย…” แล้วทำไมเขาถึงเรียกไม่ได้ล่ะ? หลินซีอินเอ่ย: “ฉันแค่รู้สึกว่า ความสัมพันธ์ของเรายังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่จะมาเรียกชื่อเล่นกันได้ โดยเฉพาะ... ก่อนหน้านี้ ฉันไม่พอใจเอามาก ๆ ที่คุณเรียกฉันแบบนี้” “แล้ว... ต้องถึงเมื่อไหร่ผมถึงจะเรียกได้ล่ะ?”หลินซีอินตอบไปตามตรง: “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” เธอถามเผยมู่เหยี่ยกลับ: “เมื่อกี้คุณอยากจะพูดอะไรคะ?” เผยมู่เหยี่ยมีท่าทีประหม่าเล็กน้อย: “แค่อยากจะบอกว่า... ไม่อยากให้คุณเรียกผมว่าประธานเผยแล้ว”“แล้วจะให้เรียกอะไรล่ะคะ?” หลินซีอินถาม เผยมู่เหยี่ยตอบ: “เรียกชื่อผมสิ”หลินซีอินไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เธอเพียงแค่ยิ้มบาง ๆ: “พรุ่งนี้เจอกันนะคะ” เผยมู่เหยี่ยจึงทำได้เพียงเอ่ยตอบ: “พรุ่งนี้เจอกัน”หลินซีอินโบกมือลาแล้วปิดประตูลง เผยมู่เหยี

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 391

    เจ้าตัวเล็กเองก็ไม่ได้มีท่าทีต่อต้านเขา อาจจะเป็นเพราะสัญชาตญาณความผูกพันระหว่างพ่อลูกกระมัง ตอนที่ลงจากรถ เผยมู่เหยี่ยเป็นคนอุ้มเด็กน้อยไว้ในอ้อมแขน ด้วยเวลาเพียงแค่ช่วงบ่าย เขาก็เรียนรู้วิธีอุ้มเด็กได้อย่างคล่องแคล่ว ไม่ว่าหลินโย่วสิงจะตื่นหรือหลับอยู่ก็ตาม “เดี๋ยวผมไปส่งคุณขึ้นไปนะ” ภายในลิฟต์ หลินซีอินเอ่ยขึ้น: “วันนี้ลำบากคุณแล้วจริง ๆ เลี้ยงเด็กนี่เหนื่อยเอาเรื่องเลยใช่ไหมคะ” เผยมู่เหยี่ยตอบกลับ: “คุณน่าจะเหนื่อยกว่าผมเสียอีก ผมเพิ่งช่วยดูแลแค่ครึ่งวัน แต่ตลอดสองปีที่ผ่านมา คุณต้องรับมืออยู่คนเดียวมาตลอด” หลินซีอินแย้ง: “ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ อีอีแวะมาช่วยฉันออกจะบ่อย ตอนอยู่เมืองนอกฉันก็จ้างพี่เลี้ยงไว้ด้วย แล้วก็ยังมีฉือเทียนหลิน...” หลินซีอินนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฉือเทียนหลิน เธอพูดต่อว่า: “ฉือเทียนหลินดีกับฉันมาก แล้วก็ดีกับโยวโยวมาก ๆ ด้วย เขาเป็นพ่อทูนหัวของโยวโยวน่ะ” เผยมู่เหยี่ยเงียบงันไปหลายวินาที ในช่วงเวลาสามปีที่เขาขาดหายไป หลินซีอินต้องพบเจอเรื่องราวมากมาย เธอเดินทางไปต่างประเทศ ทำโปรเจกต์ระดับชาติจน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status