Partager

บทที่ 405

Auteur: ซีซีโหย่วอวี๋
หากเป็นเมื่อสามปีก่อน ถ้ามีคนมาเอ่ยปากชมฉือเทียนหลินแบบนี้ หลินซีอินคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

แต่ตอนน
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 406

    ในหัวของเขานึกถึงได้แค่เผยมู่เหยี่ย แต่เขากลับเลือกที่จะเงียบ ไม่พูดอะไรออกมาเลย เขารับรู้ได้ว่าหลินซีอินมองเขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน เพื่อนสนิท หรือไม่ก็น้องชายคนหนึ่ง แต่ไม่มีวันเป็นคนรักได้ เกิดมาจนป่านนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกชอบใครสักคน จะให้ถอดใจยอมแพ้ไปง่าย ๆ คงเป็นไปไม่ได้ สำหรับเขาในตอนนี้ ขอแค่ได้อยู่เคียงข้างเธอ... เท่านี้ก็พอใจแล้ว วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ในที่สุดเซียวรั่วอีก็มีเวลาว่างเสียที เธอชวนฉือเทียนหลินไปทานข้าวที่ร้านอาหารกับสองแม่ลูกหลินซีอิน บนโต๊ะอาหาร เซียวรั่วอีดูไม่ค่อยเจริญอาหารนัก เมนูโปรดที่คีบมาใส่จาน เธอเขี่ยกินไปได้แค่สองสามคำก็กลืนไม่ลงแล้ว “เป็นอะไรไป เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า” หลินซีอินคีบเนื้อปลาให้เธออีกชิ้น: “ปลาจานนี้ทำออกมาดีเลยนะ เนื้อนุ่มมาก ลองชิมดูสิ” เซียวรั่วอีส่ายหน้า: “ไม่อยากกินเลย” หลินซีอินจึงต้องคีบเนื้อปลากลับมาใส่จานตัวเอง: “สงสัยจะเหนื่อยจัด สัปดาห์นี้เธอบินไปหลายที่เลยใช่ไหม” “บินไปตั้งสามประเทศน่ะ” เซียวรั่วอีตอบ: “ธุรกิจในประเทศทำยากแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไปลุยตลาดต่างประเทศ” ฉือเทียนหลินตักน้ำซุปให้

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 405

    หากเป็นเมื่อสามปีก่อน ถ้ามีคนมาเอ่ยปากชมฉือเทียนหลินแบบนี้ หลินซีอินคงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด แต่ตอนนี้ เธอถึงกับเถียงไม่ออก ผู้ชายอย่างฉือเทียนหลิน วางตัวเก่งเกินไปจริง ๆ หลังจากทานข้าวเสร็จ เขาก็อยู่เล่นเกมเป็นเพื่อนเจ้าก้อนแป้งน้อย รอจนกล่อมเด็กน้อยเข้านอนเสร็จสรรพ ฉือเทียนหลินถึงค่อยเอ่ยปากขอตัวกลับ เรื่องพวกนี้ ตลอดช่วงเวลาสามปีที่อยู่ต่างประเทศ เขาทำบ่อยเสียจนคุ้นชินและเชี่ยวชาญไปนานแล้ว เมื่อหลินโย่วสิงหลับไป หลินซีอินจึงเดินมายืนส่งเขาที่โถงทางเดินหน้าประตู “คืนนี้ทำให้คุณต้องสิ้นเปลืองแล้ว” หลินซีอินเอ่ย: “ไว้วันหลังฉันเลี้ยงข้าวคุณคืนนะ” “ไม่ต้องวันหลังหรอก” ฉือเทียนหลินว่า: “ไอ้คำว่าไว้วันหลัง หรือไว้คราวหน้าน่ะ มันก็แค่คำพูดหลอกกันทั้งนั้นแหละ”หลินซีอินหัวเราะเบา ๆ: “งั้นคุณก็ลองว่ามาสิคะว่าวันไหนดี” ฉือเทียนหลินตอบ: “ลองถามเซียวรั่วอีดูสิว่าเธอว่างวันไหน จะได้มาทานด้วยกัน” หลินซีอินชอบการคบหากันแบบนี้มาก มันทำให้เธอรู้สึกสบายใจ เธอยังคงระบายยิ้ม: “ตกลงค่ะ” เหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอยินดีเป็นเพื่อนกับฉือเทียนหลิน และยอมให้เขาเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของเธอก็ค

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 404

    หลินซีอินกำลังขับรถ โทรศัพท์วางอยู่บนแท่นยึด เธอไม่ได้ใส่หูฟัง จึงกดรับสายและเปิดสปีกเกอร์โฟนทันที “ยังไม่เลิกงานอีกเหรอ?” เสียงของฉือเทียนหลินดังมาจากโทรศัพท์ น้ำเสียงของเขาสบาย ๆ เป็นธรรมชาติ แฝงไปด้วยความสนิทสนมคุ้นเคย เผยมู่เหยี่ยตวัดสายตาเย็นเยียบมองไป บนหน้าจอแสดงชื่อที่บันทึกไว้ว่าเป็นฉือเทียนหลินจริง ๆ “กำลังกลับน่ะ” หลินซีอินตอบ: “มีอะไรหรือเปล่า?” “ผมกำลังไปรับโยวโยว” ฉือเทียนหลินบอก: “สั่งอาหารร้านโปรดของคุณไว้ให้แล้วนะ เดี๋ยวเขาจะไปส่งให้ที่บ้าน” หลินซีอินเงียบไปสองวินาที ก่อนจะตอบ: “โอเค” เพราะมีเผยมู่เหยี่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอจึงไม่สะดวกจะพูดอะไรมากนัก ฉือเทียนหลินพูดต่อ: “คุณคงถึงบ้านก่อน อาบน้ำให้เรียบร้อยแล้วรอผมกับโยวโยวกลับไปกินข้าวนะ”หลินซีอินขานรับอีกคำ ปลายสายบอกลาแล้ววางไป การสนทนาสิ้นสุดลง ภายในรถกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง หัวใจของเผยมู่เหยี่ยราวกับถูกใครบางคนบีบเค้นอย่างแรง ฉือเทียนหลินกับหลินซีอินตกลงแล้วเป็นอะไรกันแน่? ทำไมพวกเขาถึงได้สนิทสนมกันถึงเพียงนี้? เขาสามารถไปบ้านเธอ รับลูก สั่งอาหาร แถมยังไปร่วมโต๊ะกินข้าวที่นั่นได้อย่างตามใจชอ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 403

    ถึงจะไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรไปบ้าง แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรหาหลินซีอินทันที หลินซีอินเพิ่งเดินมาถึงตึกหอพัก พอเห็นว่าเป็นเบอร์ของเขาก็กดรับสาย “อินอิน” เผยมู่เหยี่ยเรียกเธอ: “เมื่อกี้เจอลู่จั่วฝานใช่ไหม อย่าไปสนใจเขาเลย หมอนั่นมันประสาท ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร คุณอย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ ได้ไหม” “ไม่มีอะไรหรอก” น้ำเสียงของหลินซีอินราบเรียบ: “ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันวางสายล่ะนะ” “อินอิน ผมพูดจริงนะ ถ้าเขาพูดอะไรไม่ดีออกไป ผมขอโทษแทนเขาด้วย...” “ไม่หรอก” หลินซีอินยิ้มบาง ๆ: “ความจริงสิ่งที่เขาพูดมาก็มีเหตุผลนะ พวกคุณต่างก็มีงานรัดตัว ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องมาเสียเวลากับฉันเลย” พูดจบหลินซีอินก็ชิงตัดสายไป พอเผยมู่เหยี่ยได้ยินแบบนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าคำพูดของลู่จั่วฝานคงจะฟังสวนหูแค่ไหน เขาโมโหจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว เดิมทีความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหลินซีอินก็เจอทางตันอยู่แล้ว เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำยังไงให้เธอยอมใจอ่อน แล้วลู่จั่วฝานยังจะมาสร้างเรื่องวุ่นวายให้อีกในเวลาแบบนี้ เพราะทนความโมโหไม่ไหว เขาจึงส่งข้อความไปด่าลู่จั่วฝานอีกยกใหญ่ พร้อมสั่งให้อีกฝ

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 402

    หลินซีอินขมวดคิ้ว “ก็บอกแล้วไงว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ลู่จั่วฝานเอ่ยขึ้น: “ผมเองก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่าคนที่มู่เหยี่ยชอบคือคุณ ตอนนั้นผมมีอคติกับคุณไปหน่อย ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ” “ช่างเถอะค่ะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว” หลินซีอินตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย: “คุณยังมีธุระอื่นอีกไหมคะ” ช่วงนี้เธอยุ่งมาก กลางคืนต้องค้นคว้าหาข้อมูล กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปค่อนคืนแล้ว ตอนพักเที่ยงเธอมีเวลาพักผ่อนแค่ครึ่งชั่วโมง จึงไม่อยากมาเสียเวลากับลู่จั่วฝาน “มี” ลู่จั่วฝานมองออกว่าเธอเริ่มรำคาญ: “ในฐานะเพื่อนสนิทของเผยมู่เหยี่ย ผมอยากถามหน่อยว่าตอนนี้คุณคิดยังไงกันแน่ มู่เหยี่ยชอบคุณ เรื่องเมื่อก่อนก็แค่เข้าใจผิด ตอนนี้ก็ปรับความเข้าใจกันแล้ว พวกคุณจะกลับมาแต่งงานกันใหม่เมื่อไหร่” หลินซีอินยิ้มบาง ๆ: “ฉันยังไม่มีความคิดที่จะกลับไปแต่งงานกับเขาค่ะ” ลู่จั่วฝานอยากจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ แต่พอเห็นป้ายห้ามสูบบุหรี่ก็ต้องข่มใจไว้ เขาพูดขึ้นว่า: “ผมล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างมู่เหยี่ย คุณไปรังเกียจเขาตรงไหน แล้วตอนแรกคุณจะแต่งงานกับเขาทำไม ในเมื่อตอนนี้เขายังรักและลืมคุณไม่ได้ แล้วคุณจะมามัวเล่นแง่

  • ใต้เงาของรักแรก ฉันขอเป็นดวงดาว   บทที่ 401

    ข้างกายลู่จั่วฝานมีหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งเดินคู่มาด้วย รูปร่างของเธอสูงโปร่ง บุคลิกโดดเด่นสะดุดตา มองดูแล้วน่าจะเป็นเด็กที่เรียนเต้นมา ตอนนั้นหลินซีอินกำลังเดินกลับจากโรงอาหาร โดยมีอู๋ซินเยว่และลี่สิงจือเดินขนาบข้าง อู๋ซินเยว่ถูกหลินซีอินดึงตัวมาทำงานในนามของสตูดิโอ ถึงแม้ก่อนหน้านี้อู๋ซินเยว่จะพลาดโอกาสไปเรียนต่อต่างประเทศ แต่ความเป็นมืออาชีพของเธอก็เป็นสิ่งที่ไม่มีใครกังขา ประกอบกับความสัมพันธ์อันดีระหว่างเธอกับหลินซีอิน ทั้งคู่ทำงานเข้าขากันได้อย่างยอดเยี่ยม หลินซีอินจึงตัดสินใจจ้างเธอมาทำงานในนามของสตูดิโอ “พี่คะ ผู้ชายตรงนั้นหล่อจังเลย!”อู๋ซินเยว่ควงแขนเธอพร้อมกับกระซิบเสียงเบา หลินซีอินเงยหน้าขึ้นไปมอง แล้วก็พบว่าเป็นลู่จั่วฝานซึ่งลู่จั่วฝานเป็นฝ่ายสังเกตเห็นเธอก่อนแล้ว ในรั้วมหาวิทยาลัย สาวสวยสไตล์หลินซีอินถือว่าโดดเด่นสะดุดตาเอามาก ๆ หญิงสาวข้างกายเขาเริ่มชักสีหน้าไม่พอใจ เธอเขย่าแขนเขาเบา ๆ: “คุณมองอะไรอยู่คะเนี่ย”ลู่จั่วฝานตอบกลับด้วยท่าทีทีเล่นทีจริง: “ใคร ๆ ก็ชอบมองของสวย ๆ งาม ๆ กันทั้งนั้นแหละ” “นั่นอาจารย์มหา'ลัยเราค่ะ!” หญิงสาวพูด: “แต่เธอหย่าแล้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status