LOGINShare
๘ บุรุษที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของกระต่ายน้อยเช่นข้าช้ำใจยิ่ง
Last Updated:
2026-01-01 00:30:14
Latest chapter
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๘ ในคืนที่เหน็บหนาวเตาเผาอันนี้อุ่นที่สุด (จบ)
๑๘ในคืนที่เหน็บหนาวเตาเผาอันนี้อุ่นที่สุด“คุณหนู เก่ออินบอกว่ากองทัพของท่านแม่ทัพมาถึงหน้าเมืองแล้วเจ้าค่ะ ครั้งนี้ไม่มีรถม้าอนุมาด้วย เรารีบไปต้อนรับท่านแม่ทัพกันเจ้าค่ะ”ครั้งนี้ชิงป๋ายทู่ไม่ได้ออกไปต้อนรับสามีโดยให้เหตุผลว่ากลัวเห็นรถม้าบรรทุกคนงามกลับมาด้วย“ช่างเถิด อย่างไรก็ไปไม่ทันแล้ว รอฟูจวินกลับมาที่จวนเลยก็แล้วกัน”ชิงป๋ายทู่ในชุดที่พร้อมออกไปข้างนอกกลับมานอนรออยู่บนเตียงเช่นเดิม นางหลับตาลงสงบใจตัวเองไม่ให้เต้นรัวกับการกลับมาของเขา สงบใจไปสงบใจมาก็ผล็อยหลับไปไม่รู้ตัวเลยว่าในขณะที่ตนกำลังเข้าสู่ห้วงนิทรานั้นกำลังมีผู้บุกรุก!อูต้าฉงที่ยังอยู่ในเสื้อเกราะเพราะหวังจะให้ฮูหยินได้เห็นความองอาจของตนเต็ม ๆ เป็นต้องผิดหวังเมื่อเห็นว่าหญิงสาวหลับไป“ท่านแม่ทัพ ให้บ่าวปลุกฮูหยินหรือไม่เจ้าคะ”อูต้าฉงยกนิ้วชี้อังริมฝีปากเอาไว้ สัญลักษณ์ให้นางเงียบเสียง เสี่ยวเซฺว่ยกนิ้วชี้อังริมฝีปากตามเขา พยักหน้ารับเบา ๆ แล้วเดินออกไปจากห้องนอนชายหนุ่มคิดจะนั่งลงบนเตียงนางไม่ดีกว่า สกปรกแต่เมื่อคิดได้ว่าตนไม่สะอาดพอก็ทำเพียงยืนข้างเตียง มองใบหน้าน่ารักที่กำลังหลับตาพริ้มด้วยสายตาคิดถึง โหยหา
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๗ สองปีเทียบไม่ได้เลยกับสองเดือนนี้
๑๗สองปีเทียบไม่ได้เลยกับสองเดือนนี้“เปิ่นหวางมีธุระต้องออกไปทำนอกเมือง กล้าขวางเปิ่นหวางเช่นนั้นหรือ”ยามนี้รถม้าองค์ชายห้าถูกขวางเอาไว้โดยทหารรักษาเมือง เขากะเอาไว้แล้วว่าต้องโดนขวางทางจึงได้ให้ชิงป๋ายทู่ซ่อนกายในรถม้า มีองค์ชายห้ายื่นหน้าออกหน้าต่างรถม้าเพียงคนเดียวยามนี้ชิงป๋ายทู่เหงื่อแตกเต็มใบหน้าแล้ว!“ขอประทานอภัยองค์ชายห้า มีรับสั่งจากเบื้องบนให้ค้นรถม้าทุกคันที่ออกจากเมือง แน่นอนว่ารถม้าคันนี้ก็ไม่ได้รับการยกเว้น”องค์ชายห้ากัดฟัน แกล้งทำเสียงเข้มข่มขู่นายกอง“ทหารชั้นผู้น้อยอย่างพวกเจ้าไม่เห็นเปิ่นหวางอยู่ในสายตาเลยสินะ เปิ่นหวางสั่งลงโทษเจ้าฐานหมิ่นเบื้องสูงได้ เจ้าทราบหรือไม่”นายกองส่งยิ้มบางให้องค์ชายห้าพร้อมโค้งตัวลงคารวะ องค์ชายห้าเห็นเช่นนั้นก็หลุดยิ้ม แต่แล้วรอยยิ้มก็หายไปเมื่อนายกองออกคำสั่งให้คนบังคับรถม้าเบี่ยงไปจอดข้างประตูเพื่อไม่ให้การจราจรติดขัดในเมื่อไม่ให้ค้นก็ทำได้แต่ประวิงเวลาไปก่อน ไท่จื่อเสด็จมาเมื่อไรย่อมมีวิธีจัดการอนุชา!“นี่! ข้าคือองค์ชายห้า กล้าออกคำสั่งเช่นนี้กับข้าหรือ…อาเฟิงบังคับรถม้าไปที่เดิม เปิ่นหวางยังไม่ได้สั่งเจ้ากล้าขัดคำสั่งเปิ่นหว
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๖ จะเป็นนางเอกเรื่องจอมใจท่านแม่ทัพ
๑๖จะเป็นนางเอกเรื่องจอมใจท่านแม่ทัพเช้าวันต่อมาชิงป๋ายทู่ยังคงนอนบนเตียง เพราะกลับสู่สถานการณ์เช่นเมื่อก่อน เสี่ยวเซฺว่จึงไม่ได้ปลุกนายสาว ปล่อยให้นางได้นอนอย่างเต็มที่ ชดเชยเมื่อคืนนี้ที่กว่าจะเข้านอนก็เข้าสู่เที่ยงคืนของวันใหม่แล้วทว่า…แม้เสี่ยวเซฺว่ไม่ปลุกนาง ความคุ้นชินบางอย่างก็ทำให้ชิงป๋ายทู่ได้ยินเสียงคุ้นหูคล้ายดังอยู่ด้านนอกเรือนนอนของนาง เสียงที่มาปลุกนางตลอดเกือบหนึ่งเดือนมานี้‘ฮูหยิน เช้าแล้วตื่นมาทานข้าวเช้าด้วยกันเร็ว’“อื้อ~ขออีกหนึ่งก้านธูปเจ้าค่ะฟูจวิน”ชิงป๋ายทู่บิดขี้เกียจ พูดเสียงอ้อแอ้ในลำคอ จังหวะนั้นเสี่ยวเซฺว่ถือถังน้ำอุ่นเข้ามาในห้องพอดี นางวางถังน้ำอุ่นเอาไว้แล้วยื่นหน้าไปใกล้ ๆ นายสาวฟังว่านางพูดอะไร“...ขอนอนอีกนิดเจ้าค่ะฟูจวิน”เสี่ยวเซฺว่ได้ยินชิงป๋ายทู่ละเมอถึงสามีก็เบะปาก น้ำตาคลอเพราะสงสารคุณหนูที่ต้องห่างจากสามีอีกแล้ว“โธ่~คุณหนูของข้า ทั้งเมืองหลวงนี้จะมีใครน่าสงสารเท่าคุณหนูของข้าอีกหรือไม่”เสี่ยวเซฺว่ขึ้นเตียงเจ้านายแล้วกอดนางเอาไว้ ชิงป๋ายทู่พลันรู้สึกหายใจไม่ออก ชั่วขณะนั้นนางเปลี่ยนเป็นฝันเรื่องอื่น ฝันว่าตนถูกงูรัดพอนางดิ้น เสี่ยวเซฺว่ถึ
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๕ สถานการณ์พิเศษเข้าแทรกซ้อน
๑๕สถานการณ์พิเศษเข้าแทรกซ้อนเพราะมีประสบการณ์จากงานเลี้ยงในวังหลวงคืนวันนั้นแล้ว อูต้าฉงไม่แตะสุราเลยแม้แต่น้อย พลาดครั้งแรกถูกเล่าลือไปทั้งแวดวงขุนนาง หากเขาพลาดครั้งนี้ไม่แคล้วโดนอูลาลาล้อไปยังลูกเข้าพิธีสวมกวานงานเลี้ยงวันเกิดในคืนนี้เชิญเฉพาะญาติสนิทเท่านั้น เมื่อตู้หลางเห็นว่าแขกที่เชิญมาทุกคนอยู่ด้านในจวนหมดแล้วก็สั่งให้บ่าวปิดจวน เริ่มทยอยยกอาหารขึ้นโต๊ะแล้วเริ่มการแสดงงิ้วคณะดังได้ชิงป๋ายทู่ทานอาหารก่อนใครเริ่มอิ่มแล้ว ตอนนี้นางกำลังดื่มสุราโดยมีขนมแกล้มนางเพียงคนเดียวดื่มไปหมดขวดแล้ว ทว่าท่าทางยังคงปรกติ ไม่มีท่าทีเมามาย เรียกสายตาอึ้งทึ่งจากบุรุษที่นั่งอยู่ข้างกายนางยิ่งแล้ว“ฮูหยินดื่มเก่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรหรือ”“ข้าดื่มทุกวันเจ้าค่ะ ต้าเกอ ถานเกอกลัวข้าถูกมอมสุราเลยฝึกให้ข้าดื่มเข้าไว้จะได้ไม่เสียทีใคร ฟูจวินเสียอีก ดื่มสามจอกก็เมาแล้ว”“วิชายุทธ์ที่ฟูจวินฝึกอยู่ต่อต้านสุรา หากดื่มเกินสามจอก หน้าผีก็เห็นเป็นหน้าคนได้”อูต้าฉงนึกถึงเหตุการณ์คืนที่ตนเมาสุราแล้วเผลอมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกับเสี่ยวหลินชิงป๋ายทู่เห็นชายหนุ่มเงียบไปก็ยื่นหน้าไปมองเขา โบกมือเบา ๆ ตรงหน้า
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๔ สายตาฟูจวินมองหาเจ้ามานานแล้ว
๑๔สายตาฟูจวินมองหาเจ้ามานานแล้วชิงป๋ายทู่พลันรู้สึกว่าตั้งแต่กลับมาจากการขี่ม้าวันนั้นนางมองสามีด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แม้จะยังไม่ให้เขาเข้ามานอนในเรือนของนางในตอนกลางคืนแต่ช่วงกลางวันก็ยังยอมให้เขามาดึงตัวไปทานอาหารที่โรงเตี๊ยมด้านนอกบ้าง ไม่ก็สหายของเขาที่เป็นแม่ทัพบ้าง เป็นการเปิดตัวฮูหยินของตนอย่างเป็นทางการวันนี้สามีของอูลาลาคหบดีที่รวยติดอันดับในเมืองหลวงจัดงานวันเกิดที่จวน สองสามีภรรยาย่อมได้รับเทียบเชิญให้ไปร่วมงานด้วยชิงป๋ายทู่ที่นับว่าสนิทกับจวนคหบดีตู้พอสมควรเป็นฝ่ายเตรียมของขวัญไปมอบให้แทนสามี ในขณะที่กำลังนั่งรถม้าไปด้วยกันนั้น อูต้าฉงก็เอื้อมมือมาจับกล่องที่ชิงป๋ายทู่กอดเอาไว้ไม่ปล่อย“ในนี้มีอะไรหรือ เหตุใดไม่วางเลย”ของขวัญชิ้นนี้ไม่ใช่ความลับอยู่แล้ว นางเปิดกล่องให้สามีดูก็เห็นว่าในนี้เป็นขวดที่ใส่น้ำอบ กลิ่นพิเศษที่โชยออกมาแตะจมูกเขาทำให้สีหน้าเขาผ่อนคลายมากขึ้น เริ่มอยากรู้จักของขวัญชิ้นนี้อย่างละเอียดแล้ว“หอมนัก ฮูหยินทำน้ำอบเองหรือ”ชิงป๋ายทู่ไม่กล้ารับความดีความชอบ“ท่านแม่ทำเจ้าค่ะ หลางเกอชอบกลิ่นนี้มาก แต่ท่านแม่ไม่ขายสูตรให้เขา หลางเกอร่ำรวยไม่มีสิ่งใดที
ในคืนที่เหน็บหนาวข้ามีเตาเผาเป็นเพื่อน ๑๓ ชิงป๋ายทู่ผู้ที่ไม่พยายามอะไรเลยก็สำเร็จ
๑๓ชิงป๋ายทู่ผู้ที่ไม่พยายามอะไรเลยก็สำเร็จจ๋อม!ไม้ไผ่แทงตัวปลาครั้งที่สิบห้า ทว่าเมื่อดึงไม้แทงแหลมขึ้นมาจากน้ำยังคงไร้ตัวปลาเช่นเดิมอูต้าฉงปาดเหงื่อ เขาสัมผัสได้ว่ากำลังถูกจับตามองโดยฮูหยินน้อย ไม่อยากหันไปมองนางเพราะกลัวจะเห็นสีหน้าผิดหวัง เมื่อแทงลงครั้งที่สิบหก ยกไม้ขึ้นมาอีกครั้งแล้วเห็นแต่เพียงความว่างเปล่า เขาก็ต้องหันหน้ามาส่งยิ้มจืดเจื่อนให้นางจนได้“ปลาที่นี่รู้งานนัก แต่ฮูหยินไม่ต้องกังวล เราจะได้ทานปลากันอย่างแน่นอน”ชิงป๋ายทู่ที่ทำสีหน้าลุ้นระทึกยกมือกุมกันไว้พยักหน้ารับเบา ๆ จนเขาแทงปลาครั้งที่ สิบเจ็ด สิบแปด สิบเก้า ยี่สิบแล้วยังคงไร้ปลาเหมือนเดิมนางถึงได้ยื่นมือไปขอไม้แทงกับอูไน่!“รองแม่ทัพอูส่งไม้มาให้ข้า”อยู่ค่ายมีฐานะเป็นรองแม่ทัพ อยู่จวนมีฐานะเป็นองครักษ์ แต่ชิงป๋ายทู่เลือกเรียกเขาในตำแหน่งทางทหารแทน อูไน่ได้ยินเช่นนั้นย่อมรู้สึกถึงการให้เกียรติกัน“ฮูหยินเรียกอูไน่เท่านั้นก็ได้ขอรับ”“อูตูเท่านั้นก็ได้เช่นกันขอรับ”ชิงป๋ายทู่ไม่ติดที่จะสนิทกับทั้งสอง เรียกชื่อพวกเขาให้พวกเขาดีใจก่อนที่จะหมุนตัวไปทางลำธารสังเกตท่าทางแทงปลาของสามี“ฮูหยินน้อยเรียกชื่อข้าแล้ว
You may also like
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน110.5K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย241.0K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้39.7K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน166.7K viewsอัมพุชินี จอมใจไอยคุปต์ (ภาค 1)
ซูซี่แคท / รดาพรรณราย271 viewsเสิ่นชีมารดาของวายร้ายทั้งสามจอมป่วนในจวนอ๋อง
หยกขาว426 viewsเชลยรักสองพยัคฆ์
เสวี่ยเยว่3.8K viewsอ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1K views
