บทที่ 1

บทที่ 1

“อื้อออ~ ตรงนั้นแหละค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอกชายหนุ่มที่กำลังซุกไซร้ตามเต้านมคัพใหญ่ของตัวเอง “อ๊าาา~ พีคะ”

จะร้องอะไรนักหนาวะ!

คนตัวโตได้แต่คิดในใจ เขากำลังง่วนกับการหยอกล้อหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่ล้นทะลักฝ่ามือของตัวเอง ผู้หญิงใต้ร่างแอ่นอกสู้ลิ้นเขาได้อย่างดี ยิ่งรัวลิ้นมากเท่าไรเธอยิ่งดิ้นทุรนทุราย

เสียอย่างเดียวคือเธอมักจะพูดไม่หยุดและชอบชี้นำให้เขาทำตามที่เธอต้องการ

ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คนอย่าง ‘ปฐพี’ ไม่ชอบเอาเสียเลย เขาไม่ชอบให้ใครมาชี้นิ้วสั่งนอกจากพี่ชายสองคนของเขา โดยเฉพาะผู้หญิงที่เขาหวังเพียงร่างกายของเธอแค่ชั่วครั้งชั่วคราวแบบนี้

แต่ ณ เวลานี้ หากเขาปฏิเสธเธอเพียงเพราะรำคาญในสิ่งที่อีกคนทำก็คงจะเสียเวลาเปล่า ๆ จะให้ไปหาใหม่ก็คงหมดอารมณ์อยากเล่นสนุกพอดี เพราะฉะนั้นรีบทำรีบจากคงเป็นคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับเขา

“เอาเลยไหม” เสียงใหญ่เอ่ยถามคนตรงหน้า เธอสบตาเขาด้วยแววตาหยาดเยิ้ม

แต่เชื่อเถอะว่าผู้หญิงตรงหน้าไม่ได้เยิ้มแค่ตา

ส่วนล่างของเธอก็เยิ้มไม่ต่างกัน

“เอาเลยค่ะ แนนซี่ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เธอตอบทั้งยังชันแขนขึ้นมาเพื่อยื่นหน้าสวย ๆ เข้ามาใกล้เขาราวกับกำลังยั่วยวนเขามากกว่าเดิม “อยากโดนกระแทกแรง ๆ เต็มทีแล้ว”

“ปากดี ถ้าทำแรงจริง ๆ ขึ้นมาอย่ามาร้องขอให้หยุดแล้วกัน”

“เอาแรง ๆ ได้เต็มที่เลยค่ะ แนนซี่จะไม่ขัดพีเลย”

“ชอบนักพวกผู้หญิงพูดจาแบบนี้ใส่”

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือใหญ่ตบเข้าที่แก้มเนียนของเธอ แนนซี่หน้าเหวอเบิกตาโพลงด้วยความตกใจที่ถูกอีกฝ่ายตบเข้าที่ใบหน้าโดยไม่มีการบอกกล่าว มือหนาเลื่อนต่ำลงก่อนจะกำรอบคอของอีกคน

เขาดึงกระชากเธอให้เขาไปใกล้พร้อมกับประกบปากจูบด้วยความรุนแรง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในปาก ปฐพีดูดกลืนมันราวกับหิวกระหาย มือยังคงออกแรงบีบเค้นลำคอขาวของเธอจนอีกคนต้องเอามือมาดึงรั้งข้อมือของเขาออก

ปฐพีขึ้นชื่อว่า ‘เอาดุ’ และรุนแรงมากในเรื่องบนเตียง ชื่อเสียงในด้านฐานะและหน้าตาดีเป็นที่ประจักษ์ของเขา ทำให้ผู้หญิงหลาย ๆ คนเข้าหาเพราะหวังผลประโยชน์ และอยากลอง ร่วมหลับนอนกับเขาสักครั้ง

ซึ่งปฐพีเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมหลายคนถึงเสนอตัวให้เขาได้ง่าย ๆ แบบนั้น

ช่วงแรกก็ตามหารักแท้ อยากมีคนรักเหมือนพี่ชายคนโตบ้าง แต่สิ่งที่เขาเจอมันพลอยพาให้เลิกอยากมีแฟน สิ่งเดียวที่ผู้หญิงพวกนั้นวิ่งหาเขาก็คงไม่พ้นเรื่องบนเตียง

ก็นะ…

อยากได้ก็สนอง แค่นั้น…

ไม่ต้องไปหวังว่าจะได้รับความรักจากใคร

“ถุงอยู่ตรงไหน” เขาแบมือขอบางอย่างจากเธอ แล้วบางอย่างที่ว่าก็คือ ‘ถุงยางอนามัย’

“ต้องใช้ด้วยเหรอคะ?” แนนซี่ถาม “ไม่ต้องใช้ก็ได้ค่ะ”

“ไม่” ปฐพีตอบเสียงหนักแน่น “ไม่มีก็ไม่ทำแค่นั้น”

ร่างสูงผละออกจากหญิงสาวทันที เขาคว้าหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองที่กองอยู่ข้างเตียงขึ้นมาสวมใส่ แนนซี่คิ้วขมวดเข้าหากันทั้งยังชักสีหน้าไม่พอใจใส่เขาอีก

“อะไรคะ ไม่มีถุงก็สดไงไม่เห็นเป็นอะไรเลย เสียวกว่าตั้งเยอะ”

“หึ เสียวสิ เสียวพลาดไงล่ะ”

“ไม่พลาดหรอกค่ะ ครั้งเดียวเอง”

“ฉันไม่ทำ”

“เดี๋ยวสิคะ!” แนนซี่รีบดึงเกาะอกที่หล่นมาอยู่ใต้ราวนมขึ้นปกปิดทรวงอกใหญ่ของตัวเอง

เธอวิ่งตามปฐพีที่เดินหนีออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะคว้าแขนเขาไว้ได้ทัน ใบหน้าสวยที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางโทนเข้มกำลังบึ้งตึง

“พีจะไปไหน!” เธอถามเสียงดัง

“กลับ”

“คือ?” แนนซี่เลิกคิ้วถาม “จะทิ้งกันไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ ไหนบอกคืนนี้จะนอนด้วยกันไง!”

“ไม่มีถุงก็จบ” ปฐพีตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขาเดินเลี่ยงเธอออกมาแต่แขนแกร่งก็ถูกคว้าไว้อีกเช่นเคย “โคตรน่าเบื่อ”

“ว่าแนนซี่เหรอ”

“ขนาดยังไม่ได้เอายังสลัดยากขนาดนี้ ถ้าได้ไม่ติดหนึบเป็นปลิงเลยเหรอวะ”

“หมายความว่าไงคะ? นี่หวังจะฟันแนนซี่เล่น ๆ แล้วทิ้งเลยเหรอ”

“ก็ต้องการแค่เซ็กส์ไม่ใช่หรือไง?”

“…”

“ถ้าต้องการแค่นั้นก็อย่าทำตัวน่ารำคาญดิ”

“…”

“แค่นี้ก็อารมณ์เสียมากพอแล้ว”

ปฐพีกระชากแขนตัวเองกลับคืน เขาเดินจากเธอมาโดยไม่หันกลับไปมองอีก ผู้หญิงอันดับหนึ่งที่เขาไม่ต้องการพบเจอมากที่สุดคือการเสนอตัวโดยที่ไร้เครื่องป้องกันแบบแนนซี่

ทั้งที่ก่อนหน้านั้นตกลงกันไว้แล้วแท้ ๆ ว่าจะใช้ถุงยาง พอถึงเวลาจริง ๆ กลับบอกให้สด

เหอะ!

แต่ก็เป็นความผิดของเขาเองนั่นแหละที่ลืมหยิบอาวุธของตัวเองลงมาจากรถด้วย

เขาและเธอเจอกันในผับชื่อดังในย่านหนึ่ง ไม่ได้รู้จักมักจี่กันมาก่อนหน้านั้น หากจะมีเซ็กส์กันโดยที่ไม่ใช้ถุงยางมันก็อาจจะดูเสี่ยงมากไปหน่อย เขาไม่อยากติดโรคและยังไม่อยากพลาดทำใครท้องโดยที่ไม่ได้รู้สึกรักหรืออยากรับผิดชอบชีวิตของคนคนนั้น

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ปฐพีเดินเข้าไปด้านในด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย ร่างสูงยืนพิงผนังลิฟต์แล้วหลับตาลงช้า ๆ หวังจะพักสายตาสักหน่อย

ติ๊ง!

ลิฟต์เลื่อนลงได้เพียงสองชั้นก็หยุด ประตูลิฟต์เปิดออกพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ทำให้ปฐพีถึงกับชะงัก เขาลืมตาขึ้นมองผู้มาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

ผู้หญิงตัวเล็กที่สัดส่วนค่อนข้างอวบอัดในชุดเดรสสีน้ำเงินเปิดหลัง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนสะอาดตาน่าสัมผัส ไหนจะผมยาวสลวยสีน้ำตาลที่ถูกมัดรวบตึงโชว์ลำคอขาวเนียนน่าซุกไซร้นั่นอีก

แค่มองก็มีอารมณ์แล้ว

ปฐพีจ้องอีกฝ่ายตาไม่กระพริบ มุมปากหยักยกยิ้มอย่างพึงพอใจ คืนนี้เขาคงมีอะไรให้ได้ทำมากกว่านอนเฉย ๆ แล้ว

“เดี๋ยวดิพี่!!”

ใครวะ?

ขายาวที่กำลังจะก้าวเข้าไปหาหญิงสาวตรงหน้าถึงกับต้องหยุดชะงักเมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในลิฟต์อย่างร้อนรน แถมยังเปลือยท่อนบนโชว์ท้องแบน ๆ ไร้มัดกล้ามนั่นอีก

“พี่นับฟังผมก่อนได้ไหม ผมกับผู้หญิงคนเมื่อกี้เราไม่ได้มีอะไรกันเลยจริง ๆ นะพี่” ผู้ชายตรงหน้ากอดแขนเรียวของเธอไว้แน่น ทั้งยังรีบพูดอธิบายด้วยท่าทางร้อนรนอีกต่างหาก

“ฟังไม่ขึ้นนะดิน” เสียงหวานของเธอเอ่ย “กางเกงแทบจะหลุดอยู่แล้วนะนั่น”

สิ้นคำพูดของเธอ ชายคนนั้นก็รีบดึงกางเกงตัวเองขึ้นแล้วติดกระดุมอย่างรวดเร็ว ปฐพีที่ยืนมองอยู่ถึงกับหลุดขำเขาก้มหน้าลงพยายามกลั้นเสียงขำของตัวเองเอาไว้

“พี่เชื่อใจผมนะ ผมมีแค่พี่คนเดียว ไม่ได้มีใครคนอื่นเลย”

“แล้วที่ถอดเสื้อแบบนี้คือ?”

“มันร้อนน่ะ”

“แอร์ยี่สิบสององศากับห้องแค่นั้นมันร้อนมากเลยสินะ”

“ฮะ ๆ คือมัน…” ชายคนนั้นหัวเราะกลบเกลื่อน จนปฐพีเผลอหัวเราะเสียงดังออกมา “ขำไรวะ”

ผู้ชายตรงหน้าหันขวับมามองเขาที่ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงขำของตัวเองเอาไว้ เสียงแข็งเอ่ยถามปฐพีอย่างไม่พอใจที่ตัวเองถูกหัวเราะเยาะทั้งที่เขาสองคนไม่รู้จักกันมาก่อน

“แม่ง!” ชายตรงหน้าทำท่าทางนักเลงใส่เขา ส่วนปฐพีก็แค่ตอบกลับด้วยการยักไหล่ใส่อย่างกวนประสาท “พี่…”

“ออกไป” เธอสะบัดมือเขาออก เป็นจังหวะเดียวกับที่ใบหน้าสวยหันมองอีกฝ่ายจนเผยให้เห็นใบหน้าด้านข้าง

ปฐพีหยุดมองเธอด้วยความตกใจ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยของผู้หญิงตรงหน้า จมูกโด่งรั้งเป็นสันปลายจมูกเชิ่ดงอน ขนตาแพหนากระพริบขึ้นลงช้า ๆ ปากอวบอิ่มที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีชมพูอ่อนกับกลิ่นกายหอมที่เขาคุ้นเคย

แม้จะเห็นเพียงครึ่งหน้าแต่เขามั่นใจว่าไม่ผิดแน่

ผู้หญิงคนนี้คือคนเดียวกันกับคนที่เคยถอดรองเท้าตบเขาจนปากแตก

‘นับดาว’

แฟนเก่าของเขาเอง!!