Compartilhar

บทที่ 2

Autor: พีชชี่
ฉันหยุดยืนอยู่ตรงประตูห้องทำงาน

มาร์โกเพิ่งวางสาย สีเลือดบาง ๆ ยังระเรื่ออยู่บนใบหน้าจากน้ำเสียงอ่อนหวานที่เขาใช้คุยกับอิซาเบลลา

แต่ทันทีที่สายตาเขามาปะทะกับฉัน ความอ่อนโยนนั้นก็ดับวูบเหลือเพียงความเย็นชาแข็งกระด้าง

“ซามารา เธอมาทำอะไรที่นี่” น้ำเสียงนั้นสุภาพพอควร แต่ห่างเหินราวกับฉันเป็นเพียงคนนอก

หากเป็นเมื่อก่อน ฉันคงเจ็บจนพูดไม่ออก คงเฝ้าถามว่าเหตุใดเขาถึงเปลี่ยนไปมากเพียงนี้

ทว่าตอนนี้ ความรู้สึกเหล่านั้นกลับเงียบสงบอย่างประหลาด

“นี่คือบ้านของฉัน มาร์โก” ฉันเอ่ยเรียบ ๆ “หรือคุณลืมไปแล้ว”

คำพูดไม่ได้ดัง แต่ชัดเจนพอ ตราบใดที่กิจการตระกูลโรมาโนยังไม่ถูกเขากุมไว้ทั้งหมด

คนที่มีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้… ยังเป็นฉัน

แววตาเขาวูบไหวเล็กน้อย

“ฉันแค่หมายความว่า เธอควรเคาะประตู ฉันกำลังจัดการเรื่องสำคัญของครอบครัว”

ฉันยิ้มบาง “เรื่องสำคัญ… อย่างเช่นวางแผนกำจัดฉันงั้นหรือ”

เสียงฉันนิ่งจนแทบไร้อารมณ์ สีหน้าของเขาซีดลง

“เธอได้ยินอะไร”

“ได้ยินพอ ที่จะเข้าใจ”

ฉันเดินไปยังตู้เครื่องดื่มของพ่อ หยิบแก้วขึ้นมา พลางรินของเหลวสีอำพันอย่างไม่เร่งรีบ

“เป็นบทสนทนาน่าประทับใจทีเดียว”

จังหวะนั้นเอง ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง อิซาเบลลาก้าวเข้ามา

เธอสวมชุดแต่งงานวาเลนติโนที่มีเพียงหนึ่งเดียว ชุดที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นชุดแต่งงานของฉัน

ผ้าลูกไม้สีขาวสะท้อนแสงอ่อน ๆ งดงามไร้ที่ติ เธอยกมือแตะริมฝีปากราวกับเพิ่งสังเกตเห็นฉัน

“โอ้ ซามารา ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่นี่” แล้วหันไปหามาร์โกด้วยแววตาออดอ้อน

“คุณไม่ได้บอกเลยว่าเธอยังอยู่” สีหน้าเขาอ่อนลงทันทีเมื่อมองเธอ

“ไม่เป็นไร อีกไม่นาน ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย”

โลกเหมือนหมุนช้าลง ภาพในอดีตย้อนกลับมา

ฉัน… ในชุดเดียวกันนี้ ยืนร้องไห้อยู่หน้ากระจกบานเดิม

เพียงเพราะมาร์โกเคยเอ่ยว่า อิซาเบลลาดูงดงามกว่าเมื่อใส่สีขาว

“สีขาวบริสุทธิ์เกินไปสำหรับเธอ ซามารา เธอว่าไหม… สีแดงน่าจะเหมาะกับเธอมากกว่า”

สุดท้าย ในพิธีสาบาน ฉันจึงสวมชุดสีแดงเข้ม แดงดั่งคำมั่นที่ผูกมัด

แดงดั่งเลือดที่ต้องชดใช้ และวันนี้ผู้หญิงคนนั้นกำลังสวมชุดของฉัน

ราวกับประกาศชัยชนะอย่างเงียบงัน

“ชุดสวยมากนะ” ฉันเอ่ยด้วยรอยยิ้มบางเบา

อิซาเบลลาชะงักเล็กน้อย

“ฉันคิดว่าเธอจะโกรธเสียอีก มันถูกสั่งตัดให้เผื่อเธอ”

“โกรธหรือ” ฉันส่ายหน้าอย่างแผ่วเบา

“มันเหมาะกับเธอมาก” ฉันก้าวเข้าไปใกล้ พินิจเนื้อผ้าอย่างสงบ

“ฉันเคยคิดว่าชุดนี้มันมากเกินไปสำหรับฉัน ชุดมันหนักเกินไป”

เธอยิ้มตึงเล็กน้อย “จริงหรือ”

“แต่สำหรับเธอ มันพอดีแล้ว” ฉันเงยหน้ามองเธอ

“บางครั้ง คนเราก็ต้องมีเครื่องแต่งกายที่เหมาะกับบทบาทของตัวเอง”

บรรยากาศนิ่งงัน มาร์โกเอ่ยเสียงเข้ม

“ซามารา เธอหมายความว่าอะไร” “ฉันเพียงชมเธอ” ฉันหันไปมองเขา

“คุณก็คิดว่าเธอสวยไม่ใช่หรือ” สายตาเขาหันไปหาอิซาเบลลาโดยไม่ลังเล

“เธอสวยเสมอ” คำพูดนั้นเบา แต่คมกริบ

ในวันแต่งงานของเรา เขาไม่เคยเอ่ยคำนี้กับฉันเลย

“ถ้าอย่างนั้น ฉันไม่รบกวนแล้ว” ฉันหมุนตัวจะเดินออกไป

“เดี๋ยวก่อน” เขาหยิบวิสกี้ขวดโปรดของฉันขึ้นมา

“ดื่มด้วยกันสักแก้ว เราควรคุยกันดี ๆ”

ฉันมองของเหลวสีอำพันในขวด

ในอดีต ทุกครั้งที่เกิดรอยร้าว เขามักใช้เครื่องดื่มเป็นสะพาน

ราวกับความขมจะลบความเจ็บได้

“ไม่ล่ะ ขอบคุณ” ฉันตอบเรียบ ๆ

“ฉันเลิกดื่มแล้ว” เขามองฉันอย่างไม่เข้าใจ

“เธอเปลี่ยนไป”

“คนเราย่อมเปลี่ยน” ฉันสบตาเขาอย่างสงบ

“บางครั้งก็เพื่อปกป้องตัวเอง”

อิซาเบลลาเอ่ยแทรกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

“บางทีซามาราอาจต้องใช้เวลาปรับตัวกับความเปลี่ยนแปลง”

ถ้อยคำสุภาพ แต่แววตาเธอเปล่งประกายแห่งชัยชนะ

ฉันเหมือนเพิ่งนึกบางอย่างขึ้นได้

“มาร์โก ฉันต้องการกองทุนทรัสต์ของแม่”

สีหน้าเขาชะงัก “กองทุนอะไร”

“เงินห้าสิบล้านดอลลาร์ที่แม่ฝากไว้ให้ฉันก่อนเสียชีวิต”

เสียงฉันเรียบ แต่หนักแน่น “ตอนนี้ฉันต้องการมัน” เขากับอิซาเบลลาสบตากันครู่หนึ่ง

เลือดค่อย ๆ เลือนหายจากใบหน้าของมาร์โก

“กองทุนอะไร”

“อย่าแกล้งไม่รู้เรื่อง” น้ำเสียงฉันเย็นลงอย่างชัดเจน

“ก่อนแม่จะจากไป เธอฝากเงินห้าสิบล้านดอลลาร์ไว้ในทรัสต์สำหรับฉัน เพื่ออนาคตของฉัน และตอนนี้… ฉันต้องการมัน” มาร์โกกับอิซาเบลลาหันมาสบตากันเพียงชั่วอึดใจ

และในแววตาของพวกเขานั้น ฉันเห็นความตื่นตระหนก ที่พวกเขาพยายามซ่อนไว้อย่างไม่มิด

เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบ

มาร์โกรีบเอ่ยขึ้น คล้ายกำลังควานหาถ้อยคำมาปะติดปะต่อ

“เงินก้อนนั้น… ถูกนำไปใช้ใหม่ เพื่อการลงทุนสำคัญของครอบครัว”

“ลงทุนอะไร” ฉันถามเรียบ ๆ

เขาหลีกสายตา ไม่อาจมองตรงมาที่ฉันได้ “เพชร เทียร์ ออฟ ซิซิลี” เขาตอบเสียงแผ่ว

“ฉันซื้อมันให้อิซาเบลลา เป็นการ… แสดงไมตรีต่อฟัลโคเน่”

เทียร์ ออฟ ซิซิลี

ราคาประมูล… สี่สิบแปดล้านดอลลาร์

เงินที่แม่แลกมาด้วยเลือดและชีวิตของเธอ กลับถูกชายคนนี้นำไปซื้อเครื่องประดับให้ผู้หญิงอีกคน

โลกทั้งใบโอนเอนในสายตาฉัน ความเวียนศีรษะแล่นขึ้นมาจนแทบยืนไม่อยู่

อิซาเบลลายกมือซ้ายขึ้นอย่างภาคภูมิ เพชรสีชมพูเม็ดนั้นส่องประกายระยิบระยับใต้แสงไฟ

“มันสวยมากใช่ไหม”

ฉันมองมันอย่างนิ่งงัน นึกถึงเสียงแผ่วเบาของแม่บนเตียงคนไข้

“ซามารา แม่แลกเงินก้อนนี้มาด้วยทั้งชีวิตของแม่ ถ้าวันหนึ่งลูกจำเป็นต้องหนี… อย่าลังเลเลยนะ”

เสียงของเธอยังดังก้องอยู่ในความทรงจำ และตอนนี้ เงินที่เธอแลกมาด้วยลมหายใจสุดท้าย

กลับกลายเป็นเพียงเครื่องประดับบนมือของผู้หญิงอีกคน

ฉันสูดลมหายใจลึก พยายามกดเก็บทุกความรู้สึกที่ปะทุขึ้นมา

ไม่ให้มันแหลกสลายออกมาต่อหน้าพวกเขา

ฉันสูดลมหายใจลึก

“เข้าใจแล้ว” ฉันหันหลังให้พวกเขา

“ซามารา” เสียงมาร์โกต่ำลงเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้

“อย่าลืมว่าเธอคือทายาทโรมาโน ความอ่อนแอของเธอส่งผลต่อทุกคน และตอนนี้เราจำเป็นต้องมีฟัลโคเน่”

ประตูปิดลงเบื้องหลังฉัน เสียงนั้นก้องอยู่ในโถงทางเดิน

บ้านที่เคยอบอุ่น บัดนี้กลับเงียบงันและอึดอัด

แต่กุญแจสำคัญนั้นอยู่ในมือของฉัน

ชื่อในพันธสัญญาเลือดถูกเปลี่ยนไปเรียบร้อยแล้ว

อีกไม่นานมาร์โกจะได้ตระหนักว่า เขาไม่ได้แต่งงานกับหมาก แต่คือผู้หญิงที่หัวใจของเขาเฝ้าเรียกร้องมาโดยตลอด

และในที่สุด ฉันก็จะได้เป็นอิสระจากนรกแห่งนี้เสียที
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 9

    เช้าวันคริสต์มาส ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงคลื่นซัดฝั่งแผ่วเบาแสงอาทิตย์ส่องผ่านกระจกเข้ามา อบอุ่นและอ่อนโยนมันเป็นคริสต์มาสที่เงียบสงบที่สุดในรอบหลายปีของฉันไม่มีการเมืองในครอบครัว ไม่มีรอยยิ้มเสแสร้ง มีเพียงความสงบแท้จริงฉันเดินออกไปที่ระเบียง และพบว่าอาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้อย่างงดงามบนโต๊ะสตรอว์เบอร์รีสด ครัวซองต์อุ่น ๆ และกาแฟบลูเมาน์เทนหอมกรุ่นหนึ่งกา“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณโรมาโน”แม่บ้านชื่อเอลีนา หญิงชาวอิตาเลียนวัยราวห้าสิบ ผู้สง่างาม เดินเข้ามาหา“คุณดันเต้สั่งให้เราเตรียมอาหารเช้าให้คุณค่ะ”“แล้วเขาอยู่ไหนคะ?” ฉันถาม“กำลังจัดการธุระด่วนบางอย่างค่ะ” เอลีนายิ้ม “เขาบอกว่าไม่อยากรบกวนคุณ อยากให้คุณได้นอนพักเต็มที่”ความอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นกลางอกของฉันมาร์โคในชีวิตก่อนของฉันไม่เคยนึกถึงความรู้สึกของฉันเลย เขามักปลุกฉันกลางดึกด้วยข้ออ้างว่าเป็น “ธุระของครอบครัว” แต่ดันเต้…เขาปกป้องแม้กระทั่งเวลานอนของฉันช่วงบ่าย รถมาเซราตีสีดำคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ดันเต้ก้าวลงจากรถ มือถือกล่องของขวัญหลายใบ“เมอร์รี่คริสต์มาส ซามารา” เขาพูด พลางยื่นของขวัญให้ฉันฉันเปิด

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 8

    หลังจากมาร์โกออกไป ฉันพิงประตูไว้ รู้สึกอ่อนล้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนชั่วขณะหนึ่ง ตอนที่เขาคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ใจฉันเกือบจะอ่อนลงแต่แล้วฉันก็นึกถึงความเจ็บปวดในชีวิตก่อน สายตาเย็นชาของเขาในตอนที่ยื่นยาพิษให้ฉัน และความสงสารที่หลงเหลืออยู่ก็สลายหายไปทันที บาดแผลบางอย่าง ไม่มีวันให้อภัยได้เช้าวันต่อมา ฉันตัดสินใจบางอย่าง“ซาราห์ จองตั๋วไปปารีสให้ฉันที” ฉันบอกผู้ช่วย “ฉันต้องการวันหยุด”“ได้เลยค่ะบอส จะออกเดินทางเมื่อไหร่ดีคะ?”“เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”ฉันต้องออกจากแอลเอสักพักการมีอยู่ของมาร์โกทำให้อากาศเหมือนถูกวางยาพิษฉันอยากปล่อยตัวเองให้หลงไปในโถงทางเดินของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ อยากยืนอยู่ต่อหน้างานศิลปะที่เคยช่วยชีวิตฉันไว้ครั้งหนึ่ง อยากสูดอากาศที่ไม่ปนเปื้อนด้วยความทรงจำของเขาสองชั่วโมงต่อมา ซาราห์กลับมาพร้อมข่าวร้าย“บอสคะ เรื่องนี้แปลกมาก” เธอขมวดคิ้ว “เที่ยวบินส่วนตัวทั้งหมดไปยุโรปถูกยกเลิกค่ะ บอกว่า ‘มีปัญหาทางเทคนิค’”ท้องของฉันเหมือนร่วงวูบลงทันที“แล้วเที่ยวบินชั้นประหยัดละ?”“เหมือนกันค่ะ สนามบินแจ้งว่าระบบควบคุมการจราจรทางอากาศขัดข้อง” ซาราห์ส่ายหน้า

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 7

    “คุณโรมาโนคะ นิตยสาร นิตยสารศิลปะรายสัปดาห์ อยากทำบทความพิเศษเกี่ยวกับคุณค่ะ”สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส แกลเลอรีของฉันกลายเป็นศูนย์กลางของวงการศิลปะในแอลเอภายในเวลาเพียงสี่เดือน ‘Rebirth’ ทำยอดขายทะลุยี่สิบล้านดอลลาร์ในที่สุดฉันก็พิสูจน์ได้แล้วว่า ฉันไม่ได้แค่เอาชีวิตรอดโดยไม่มีมาร์โก คอร์วินีฉันสามารถเติบโตและประสบความสำเร็จได้“บอกพวกเขาว่าฉันว่างสัปดาห์หน้า” ฉันบอกซาราห์ขณะที่กำลังจัดตกแต่งสำหรับนิทรรศการคริสต์มาส ซาราห์ก็รีบวิ่งมาหาฉัน สีหน้าซีดเผือด“บอสคะ ข่าวร้ายค่ะ” เธอพูด “มาร์โก คอร์วินี มาถึงแอลเอเมื่อวานนี้”เครื่องประดับคริสตัลในมือฉันแทบจะหล่น“อะไรนะ?”“เขามากับภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ และเช็กอินเข้าพักที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลส์” ซาราห์พูดต่อ “ได้ข่าวว่าตระกูลคอร์วินีกำลังมีปัญหาอย่างหนักที่ชิคาโก” หัวใจฉันเริ่มเต้นแรงมาร์โกอยู่ที่แอลเอ กับอิซาเบลลา“ปัญหาอะไร?” ฉันถามซาราห์เปิดหน้าฟีดข่าวบนแท็บเล็ตให้ดู“เอฟบีไอบุกตรวจค้นทรัพย์สินสำคัญหลายแห่งของตระกูลคอร์วินีค่ะ ได้ข่าวว่ามีคนในหักหลัง”ฉันมองภาพใบหน้าตึงเครียดของมาร์โกบนหน้าจอ ความรู้สึกหนักอึ้งก่อตัวในท้อง

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 6

    "สุภาพบุรุษและภาพสตรี การประมูลค่ำคืนนี้กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วครับ”ฉันอยู่ในงานประมูลศิลปะแบบแบล็กไทภายในห้องบอลรูมโอ่อ่าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในลอสแอนเจลิสแชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายเหนือศีรษะ เสียงสนทนาแผ่วเบาผสานกับเสียงแก้วแชมเปญกระทบกันอย่างนุ่มนวลฉันยกแก้วขึ้นจิบเบา ๆ พลางทักทายแขกเหรื่ออย่างเป็นกันเองในฐานะเจ้าของแกลเลอรีหน้าใหม่ ฉันจำเป็นต้องสร้างเครือข่าย สร้างความไว้วางใจ และทำให้ชื่อของฉันถูกจดจำ“มิสโรมาโน คุณคิดเห็นอย่างไรกับปิกัสโซ่คืนนี้” วิลเลียม มอร์แกน นักสะสมรายใหญ่เอ่ยถาม“เป็นผลงานชิ้นเอกอย่างไม่ต้องสงสัยค่ะ” ฉันตอบ พลางพินิจภาพวาดตรงหน้าอย่างละเอียด “แต่ฉันสนใจชิ้นนั้นมากกว่า…”“โอ้พระเจ้า นั่นซามารา โรมาโนใช่ไหม”เสียงแหลมคมตัดผ่านบทสนทนาของพวกเรา ฉันหันไปมองอิซาเบลลา ฟัลโคเนกำลังเดินตรงเข้ามาในชุดราตรีสีทองเปิดแผ่นหลัง ผ้าไหมแนบลำตัวสะท้อนแสงไฟระยิบระยับส่วนโค้งของหน้าท้องเธอเด่นชัดใต้เนื้อผ้า อย่างน้อยก็สี่เดือนแล้วบรรดาสาวสังคมจากชิคาโกสองสามคนเดินตามหลังมา ดวงตาเป็นประกายราวกับกำลังรอชมละครฉากสำคัญ“อิซาเบลลา” ฉันพยักหน้าให้เล็กน้อย น้ำเ

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 5

    ฉันก้าวออกจากคฤหาสน์โดยไม่หันกลับไปมองอีกเลยที่นั่นจบลงแล้ว สำหรับฉัน ทั้งความทรงจำ ทั้งความเจ็บปวดหกชั่วโมงต่อมา ฉันยืนอยู่ที่ทางออกสนามบินเมืองลอสแอนเจลิสแสงแดดแห่งแคลิฟอร์เนียส่องสว่าง อบอุ่น และอิสระต่างจากสีเทาเย็นชาของชิคาโก ราวกับเป็นคนละโลกฉันลากกระเป๋าเดินทางฝ่าฝูงชน แล้วปล่อยให้ตัวเองค่อย ๆ จางหายไปกับผู้คนรอบตัวครั้งนี้…คงไม่มีใครออกตามหาฉันอีกแล้วในความคิดของมาร์โก ฉันคงสิ้นลมหายใจไปนานแล้วสามเดือนแห่งความมุ่งมั่นและความพยายามอย่างไม่ลดละและในที่สุด หอศิลป์ของฉันก็เปิดต้อนรับแขกอย่างเป็นทางการ“สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ดิฉันขอต้อนรับทุกท่านสู่ค่ำคืนเปิดตัว ‘แกลเลอรี รีเบิร์ธ ค่ะ”ฉันยืนอยู่ท่ามกลางพื้นที่จัดแสดงงานศิลป์อันหรูหราในย่านเบเวอร์ลีฮิลส์ สายตามองทอดไปยังแขกระดับแนวหน้าของลอสแอนเจลิสที่มาร่วมงานผลงานทุกชิ้นบนผนังผ่านการคัดเลือกด้วยตัวฉันเองตั้งแต่งานร่วมสมัยที่ท้าทายกรอบเดิมของศิลปินหน้าใหม่ไปจนถึงผลงานชิ้นเอกทรงคุณค่าที่หาชมได้ยาก“ซามารา ที่นี่งดงามมากจริง ๆ” เจนนิเฟอร์ วอลช์ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์กล่าวพร้อมรอยยิ้ม ถือแก้วแชมเปญอย่างสง่

  • ในวันที่ฉันเซ็นชื่อแทนเธอ   บทที่ 4

    ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้น ฉันก็ได้เห็นสัญชาตญาณที่แท้จริงของมาร์โกเขาไม่ได้พุ่งมาทางฉัน เขาทิ้งตัวเข้าปกป้องอิซาเบลลา ใช้ร่างกายของตัวเองกำบังเธอราวกับพร้อมจะรับกระสุนทุกนัดแทนเธอ เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียวและในจังหวะเดียวกันนั้น เขาผลักฉันกระแทกเข้ากับชั้นหนังสือไม้โอ๊กหนักอึ้งแผ่นหลังฉันกระแทกกับไม้แข็งอย่างแรง หนังสือร่วงกราวลงมาทับร่างฉันราวกับสายฝนมุมแหลมของเล่มหนึ่งบาดแขนฉันจนเปิดเป็นแผลยาวเลือดซึมกระจายบนแขนเสื้อไหมสีขาวของฉันเหมือนดอกไม้สีคล้ำที่บานอย่างน่าเกลียดความเจ็บแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่ยังเทียบไม่ได้กับความรู้สึกที่หัวใจถูกฉีกเป็นชิ้น ๆเมื่อเสียงปืนสงบลง มาร์โกไม่ได้หันมามองฉัน เขาก้มดูอิซาเบลลา ที่กำลังสั่นเทาอยู่ในอ้อมแขนของเขา“ที่รัก คุณโอเคไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” น้ำเสียงเขาสั่นปนความตื่นตระหนกและความห่วงใยอย่างสุดหัวใจ“มะ… ไม่” อิซาเบลลาสะอื้น “มาร์โก ฉันกลัวมาก”“ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่แล้ว” เขาจูบหน้าผากเธอเบา ๆ“ผมจะไม่มีวันยอมให้ใครทำร้ายคุณ” ผมจะไม่มีวันยอมให้ใครทำร้ายคุณคำนั้นคือแรงกระแทกสุดท้าย เศษเสี้ยวความหวังที่ฉันเคยมีต่อเขา

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status