INICIAR SESIÓNCompartir
16 ฟ้องพ่อ
Última actualización:
2026-01-05 18:57:32
Último capítulo
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 3 จบ หยองๆ แฮมๆ ตอนโต
10 ปีต่อมา“ปาปี๊ขา เค้าอยากเป็นดารา” แฮมแฮมพล่ามบอกบิดา เด็กน้อยในวันนั้นตอนนี้เริ่มโตเป็นสาวแล้ว“เหลืออีกสามเดือน ถ้าเทอมหน้าแฮมแฮมทำเกรดออกมาได้ดี ปาปี๊จะให้ถ่ายโฆษณาชิ้นใหญ่”“จริงนะคะ” แฮมแฮมจ้องพ่อตากลมโต“ครับ แต่ต้องไต่อันดับขึ้นมาอย่างต่ำ 10 อันดับนะ ถ้าได้แค่ 9 ปาปี้ไม่ปัดขึ้นให้นะ”“ค่ะ สบาย เค้าเรียนเก่งอยู่แล้ว”คนเป็นพ่อยิ้มเขิน ลูกไปได้ความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะแฮมแฮมเรียนอ่อนมาก เทียบลำดับเกรดของทั้งห้อง ได้ที่ 20 จากทั้งหมด 30 คน ส่วนหยองหยองเรียนดี เดิมทีสอบได้ลำดับต้น 2 หรือ 3 มาตลอดตั้งแต่ประถม แต่ล่าสุด ม.2 เทอมหนึ่ง หยองหยองคว้าที่หนึ่งของห้องน่าตลกไปกว่านั้น คือทั้งคู่เรียนห้องเดียวกัน ซึ่งแฮมแฮมอาศัยวิธีการทุ่นแรง ลอกการบ้านของหยองหยอง ไม่เชิงว่าแฮมแฮมเรียนไม่เก่ง สองแฝดไอคิวเท่า ๆ กัน แต่แฮมแฮมไม่ได้สนใจเรื่องเรียน ลูกมีความเป็นตัวเองสูง รักสวยรักงามมาตั้งแต่เด็ก ชอบแต่งหน้าทาปากพูดออกหน้ากล้อง ประโยคที่ลูกบอกว่าอยากเป็นดารา เขารู้ว่าลูกพูดจริง เขาฟังมาเป็นร้อยรอบแล้วแฮมแฮมมีช่องโซเชียลของตัวเอง ใกล้จะครบสองแสนผู้ติดตาม เนื้อหาคอนเทนต์แต่งหน้า แต่งตัว ไล
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 2 แฮมแฮมเลี้ยงน้อง & อีกสักคนไหม
น้ำอุ่น ๆ สองมือของแฮมแฮมช่วยลูบถูตัวน้อง จับต้นขาหนา ต้นแขนแน่น ๆ“มัมมี้~ น้องน่ายักจังเยย~” แฮมแฮมเปรยปราย มองน้องชายตาไม่กะพริบ น้องฟรองต์เริ่มอ้วนแล้ว จับส่วนไหนก็แน่นเต็มมือไปหมด“เมื่อก่อนแฮมแฮมของมามี้ก็น่ารักแบบนี้ค่ะ”“จริงเหยอคะ”“ค่ะลูก หนูน่ารักมาก มามี้จูบหนูทุกเช้าก่อนไปทำงาน”หมูหวานมองใบหน้าลูกสาวด้วยความรักเต็มเปี่ยม พรางหวนนึกถึงอดีต ครั้งยังอาศัยอยู่อะพาร์ตเมนต์ที่เก่า พี่เลี้ยงที่จ้างไว้จะมาเจ็ดโมงเช้า และฉันต้องออกไปทำงาน ฝากลูกให้อยู่กับพี่เลี้ยง เวลานั้นจะเป็นเวลาที่แฮมแฮมร้องทุกเช้า เสียงร้องไห้ของลูกฉุดรั้งขาทั้งสองข้างของฉัน มันช่างหนักหน่วง กว่าฉันจะกลั้นใจก้าวขาพ้นประตูได้ ฉันข่มความรู้สึกรีบจ้ำอ้าว กลัวตัวเองจะใจอ่อนฉันอยู่คนเดียว คลอดเอง เลี้ยงเอง เลี้ยงลูกมาด้วยความยากลำบาก ฉันไม่มีความพร้อมด้านการเงิน ทนกัดก้อนเกลือกิน กว่าจะพ้นแต่ละเดือน ในกระเป๋าเหลือเพียงเศษเหรียญ ซื้อของตลาดนัดหาเมนูให้สองแฝดวัยหกเดือนทาน หิ้วกล้วยน้ำว้าสุกกลับบ้าน เจ้าเด็กอ้วนส่อแววกินเก่งมาตั้งแต่เด็ก กล้วยบดไข่แดง แฮมแฮมอ้าปากรอให้แม่ป้อน ข้าวตุ๋นน้ำซุป แฮมแฮมกินทุกอย่าง ในความ
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 1 แฮมแฮมไม่ไปโรงเรียน (ติดเหรียญถาวร)
เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยเช้าวันจันทร์ ชีวิตที่ราบรื่นในบ้านหลังโต แล้วก็ความยุ่งเหยิงอีกนิดหน่อย“แฮมแฮม อาบน้ำไปโรงเรียนครับ” เสียงรบเร้าจากคนเป็นพ่อเฟลิกซ์คะยั้นคะยอแฝดคนเล็กทุกเช้า หากแต่ผลลัพธ์ยังเป็นเหมือนเดิม เจ้าตัวมุดตัวหลบซ่อนใต้ผ้าห่ม ไม่ยอมลุกจากเตียงเข้าสัปดาห์ที่สอง สำหรับการเปิดภาคเรียนชั้นอนุบาลหนึ่ง แฮมแฮมจอมขี้เกียจไปเรียนเพียงหนึ่งวันเท่านั้น วันถัดมาก็ไม่ไปอีกเลยประสบการณ์ไปเรียนวันแรกไม่ต้องพูดถึง เจ้าตัวร่ำไห้น้ำตาแตก เกาะขาพ่อขาแม่ไม่ยอมให้พ่อแม่กลับบ้าน ยังดีที่มีหยองหยองอยู่เป็นเพื่อน เฟลิกซ์เลือกให้สองแฝดเรียนห้องเดียวกัน เกิดมีเหตุอะไรขึ้นมา หยองหยองจะได้ช่วยเหลือน้อง อย่างน้อยก็ช่วยปลอบตอนน้องร้องไห้ก็ยังดี แฮมแฮมขี้แยเจ้าน้ำตาตั้งแต่แบเบาะ จนตอนนี้ 3 ขวบแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหาย“แฮมแฮม ลุกมาอาบน้ำครับลูก พี่หยองหยองแต่งตัวเสร็จแล้วนะ เราจะไปโรงเรียนแล้ว” เมื่อเห็นว่าลูกยังคงนิ่งไม่ยอมออกจากใต้ผ้าห่ม คนเป็นพ่อจึงหว่านล้อมต่อ“มาครับไปโรงเรียนกัน มีพี่หยองหยองไปด้วย บ่ายสองครึ่งเลิกเรียน ปาปี๊จะมารับ ตอนเที่ยงปาปี๊จะแวะไปกินข้าวกับแฮมแฮมด้วย”แฮมแฮมยัง
ไข่แฝดลับของท่านรอง 67 ปิกนิกสวนสาธารณะ ตอนจบ
รถตู้คันโตจอด ณ สวนสาธารณะประจำอำเภอ ผู้คนประปรายด้วยเพราะเป็นต่างจังหวัด ค่อนข้างสงบเงียบไม่แออัด เหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจครอบครัว“ปาปี๊ อุ้มงา~ อุ้มเค้า” แฮมแฮมชูสองแขน หมายให้พ่ออุ้มเฟลิกซ์หลุบมองลูก เขาสามารถอุ้มหมูหวานที่กำลังท้องได้ด้วยมือข้างเดียว อีกข้างใช้อุ้มแฮมแฮม แต่ยังมีหยองหยองอีกคน กลัวหยองหยองเกิดน้อยใจว่าพ่ออุ้มแต่น้อง ให้มันสองคนเดินตามหลังมาเองละกัน อายุ 2 ขวบกว่าแล้ว อีก 3-4 เดือนก็จะเข้าเรียนอนุบาล“ปัมปี๊~ อุ้มเค้า~” แฮมแฮมยังคงงอแง จะชักดิ้นชักงอให้ได้“หยองหยอง ปาปี๊ฝากจูงมือน้องด้วยครับ” เฟลิกซ์เดินนำหน้าพร้อมกับภรรยาท้องกลมในอ้อมแขนแฮมแฮมได้เห็นจะร้องไห้ พ่อเดินหนีไปแล้ว“ปัมปี๊ต้องอุ้มมัมมี้ มัมมี้ต่อง มัมมี้เซ็บขา” หยองหยองร่ายยาวบอกน้องสาวฝาแฝด“เดินมาเย็ว!! แฮมแฮม!!” หยองหยองใช้อภิสิทธิ์การเป็นพี่ออกคำสั่งกับน้อง มันไม่ยอมดีนัก จูงมือลากแขนซะเลย“เย็ว ๆ ปัมปี๊เดินนำหน้าไปแย้ว”“ไม่เดินรอลูกหน่อยเหรอคะ” หมูหวานพูดขึ้น สองแขนเรียวคล้องคอเฟลิกซ์ ดวงตาของเธอคอยเหลือบมองลูกที่อยู่ด้านหลัง อยู่ห่างกันไกล เด็ก ๆ เดินช้ามาก แฮมแฮมคงจะงอแง“ไม่หลงหรอก อย่าลืมส
ไข่แฝดลับของท่านรอง 66 หยองๆ แฮมๆ นักทำลายล้าง
เช้าที่สดใส อากาศต่างจังหวัดชื่นปอด คนท้องเปรยปราย“อยากกินลูกกอกลุงดำ”คนฟังคิ้วขมวดงุนงง เขาไม่รู้จักในสิ่งที่เธอกล่าวมา“ลูกกอก คืออะไร”“มะกอกค่ะ ไปลักมาให้หน่อย อยู่ข้างถนน ข้าง ๆ ต้นเงาะจำได้ไหม น่าจะแก่แล้ว อยากกินจิ้มพริกเกลือ”ครั้งอดีตเธอเคยพาเขาไปขโมยเงาะข้างทางของใครก็ไม่รู้“ซื้อเอาดีกว่า” เฟลิกซ์เสนอสิ่งที่สมควรทำ“อยากกินของลุงดำคนเดียว มันอร่อยกว่า”เฟลิกซ์ยกหูโทรศัพท์ โทรหาคนขับรถ ไม่ถึง 20 นาที รถตู้สีดำจอดเบื้องหน้าเขากล่าวสั่งงานของวันนี้ คือไปขโมยมะกอกของลุงดำ พิกัดห่างจากไปอีก 3 กิโล ซ้ายมือข้างเงาะต้นใหญ่คนขับรถยิ้มเจื่อนเมื่อรู้สิ่งที่ตนต้องไปทำ “อ่า ทราบครับ”“เอาลูกอ้วน ๆ แก่จัดนะคะ ลักเงาะมาด้วยนะ 2-3 ช่อ” หมูหวานพูด“ได้ครับ” คนขับรถยิ้มรับระหว่างที่ขับรถ ชายฉกรรจ์แอบบ่นนินทาเจ้านาย“ของแค่นี้ ทำไมไม่ซื้อเอา สั่งให้ไปขอโมยของชาวบ้านเนี่ยนะ?”หลังได้มะกอกกับเงาะมาเป็นที่เรียบร้อย ยังมีอีกงานหนึ่งที่ต้องไปทำ เจ้านายกระซิบสั่ง คำถามคือ จะไปหาซื้อมาจากไหน แถวนี้เป็นชุมชนตำบลเล็ก ๆ ไม่น่าจะมีร้านขายไม่นานเกินรอ คนขับรถกลับมาพร้อมกับของที่สั่ง เงาะสีแดงช่อใหญ
ไข่แฝดลับของท่านรอง 65 สองแฝดออกผจญภัย & แม่ตีตูดลาย
อากาศเช้า ๆ ยังคงหนาวแต่ก็ไม่มากนัก พระอาทิตย์ทอแสงอบอุ่น ฝ่าเท้าน้อยย่ำเตาะแตะเป็นจังหวะตามเส้นสีขาวของถนนยางมะตอย สองข้างทางมีใบหญ้าสีเขียวขจี รู้สึกเป็นอิสระดั่งลูกนกน้อยออกจากรัง ผจญภัยโลกกว้าง จินตนาการถึงไก่ทอดอร่อย ๆ ท้องเริ่มร้อง อยากกิน“ไก่ต้อด ไก่ต้อด ไปกิงไก่ต้อด” แฮมแฮมอารมณ์ดีร้องฮัมเพลงตลอดทาง“เอาน่อง แย้วก็ปีก” หยองหยองเสริม“แฮมถือเงินดี ๆ นะ เดี๋ยวหล่นหาย อดเยย”“เค้าใส่ในกาเป๋าแย้ว”เด็กหญิงแก้มย้วยสองพี่น้อง เดินจับมือ สอดประสานนิ้วทั้งห้าแน่นหนึบ ไม่มีทิ้งกัน ทั้งคู่ไม่เคยแยกจากกันแม้แต่วันเดียว มีหยองหยองที่ไหน ต้องมีแฮมแฮมที่นั่น อยู่ด้วยกันตั้งแต่ตัวเท่าเม็ดถั่ว จนตอนนี้กลมเป็นถังแก๊ส10 นาทีต่อมา ความสดใสจางหายทีละนิด ขาคู่สั้นเริ่มล้า เรี่ยวแรงถดถอย แฮมแฮมพึมพำ “เค้าเหนื่อยแย้ว ยังไม่ถึงอีกเหยอ”หยองหยองย่ำเท้าตามหลังน้องไม่ไหว คิดจะหันหลังกลับทางเดิม“ไกล ไม่ไปแย้ว เยากลับบ้านเถอะ มามี้เป็นห่วง หิวนมแย้ว”ทั้งคู่หยุดพักหายใจ มันเหนื่อยจริง ๆ ไหงตอนนั่งรถแค่แป๊บเดียว นี่เดินนานแล้วยังไม่ถึงร้านไก่ทอดเลยหญิงวัยกลางคนเพลิดเพลินกับการรดน้ำต้นไม้บริเวณแปลงหน้าบ
También te puede gustar
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์69.8K vistasยั่ว
มังกรเล่นน้ำ135.1K vistasเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน77.3K vistasHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์94.5K vistasดอกไม้ในมือมาร
พริมริน202 vistasสายลมรักเมขลา
คุณน้ำอิง1.9K vistasเธอที่เขาไม่เอา
นามภัทร148 vistasสุดที่รักของนักรบ
เค้กมัฟฟิ่นn480 vistas
