Mag-log inShare
6 เจ้าของสเปิร์ม
Huling Na-update:
2026-01-05 18:44:18ด้านฟรินน์ยังคงเค้นถามพี่ชายไม่หยุด
“เอาไงต่อล่ะพี่ พี่นึกสิ พี่ไปทำใครท้องบ้าง”
คนถูกถามยังคงสงบเงียบ เขาไม่พูดสิ่งใดออกมา
“ผู้หญิงที่พี่เคยนอนด้วย มีใครบ้าง กี่คน เดี๋ยวผมไปช่วยตามตัวมาให้”
ไม่ตอบ นิ่ง เงียบ หยิ่ง พี่ชายของตนเป็นคนประเภทเก็บกด รักษาภาพลักษณ์ตัวเองให้สูงส่งน่าเคารพ หากแต่ฟรินน์รู้ด้านมืดที่ซ่อนไว้ หลังเลิกงานพี่ไปเที่ยวบาร์แทบทุกวัน คงจะไปไข่ทิ้งเรี่ยราด
ขณะเดียวกันด้านนอกตัวอาคาร สองสาวยังคงซุ่มดูเหตุการณ์
“เห็นไหม แผนสำเร็จด้วยดี พวกเขาพายัยหนูแฝดขึ้นชั้นบนแล้ว”
“เขาไปแจ้งความหรือเปล่าล่ะ”
“ไม่หรอก เชื่อสิ แจ้งความก็ดีเหมือนกัน ทีนี้ละคนรู้กันทั้งประเทศ”
“บ้าเหรอ”
“มาเถอะเราไปกัน ถึงเวลาแล้ว” เมษาตัวตั้งตัวตี ดึงแขนหมูหวานเข้าข้างใน ไปหาหลาน ๆ
ผู้ช่วยวนกลับมา ณ ห้องชั้นบน ทว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว มีผู้หญิงแปลกหน้าสองคนแอบอ้างขอเข้าพบรองประธาน
“เอ่อ… มีคนมาขอพบครับ เธอบอกว่าเป็นแม่เด็ก” ผู้ช่วยแจ้ง
ห้องรับรองกว้างขวาง หมูหวานมองข้ามทุกคน สิ่งแรกที่เธอทำคือตรงเข้ามาอุ้มลูก หน้าแดง ร้องไห้จ้า น้ำตาเปียกแก้มไม่มีที่ว่าง
“แฮมแฮมของแม่ แม่มาแล้วค่ะ” เธอยกปกเสื้อเช็ดน้ำมูกน้ำตาให้ลูก
เมษาอุ้มหยองหยอง ตอนนี้ร้องไห้ไม่แพ้กัน ตกใจคนแปลกหน้ารุมตอม ไม่ได้เจอหน้าแม่ แม่หาย
“ป้าขอโทษนะ หนูนิ่งเร็วหยองหยอง”
เสียงร้องไห้ของคู่แฝดค่อย ๆ เงียบลง สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องผู้หญิงแปลกหน้า
ฟรินน์กระซิบถามพี่ชายเสียงเบา “สองคนเลยเหรอพี่”
เมียสอง ลูกสอง วิชาขุนแผน แต่ก็นะถือเป็นเรื่องปกติ ภายนอกเงียบขรึมวางมาด เพราะอยู่ในที่ทำงาน มีสายตานับร้อยคู่เฝ้าจับผิดทุกการกระทำ หลังเลิกงานโน่น ไปบาร์เหล้า สลัดคราบรองประธานทิ้ง
ภวังค์ที่เคยหลงไหล เฟลิกซ์มองเจ้าหล่อนไม่กะพริบตา นานนับปี รูปหน้าที่คุ้นเคย ใช่คนเดียวกับผู้หญิงเมื่อตอนนั้น เธอให้ความสุขเขาทั้งคืน เขาจำเธอได้ดีเสียงครวญครางตอนที่เธออยู่ใต้ร่างเขา แต่ดูวันนี้สิ เธอมาพร้อมกับเด็กทารกหน้าตาบู้บี้ในอ้อมแขน
เพื่อไม่ให้เสียมารยาท เมษาแอบชำเลืองปราย ๆ เธอรู้สาเหตุแล้ว หมูหวานเพื่อนของเธอพลาดพลั้งเสียตัวได้อย่างไร คงจะเคลิบเคลิ้มความหล่อลื่นล้ม แล้วโดนมันจิ้มเข้าให้ พูดได้เต็มปาก ตัวจริงมันโคตรหล่อ เอกลักษณ์หน้าลูกครึ่งเด่นชัด สูงด้วย ตัวสูงมาก
หัวจรดเท้าดีไปหมดทุกอย่าง สูทสีเทาเข้มราคาแพงที่อยู่บนตัวเพิ่มความขลังน่าเคารพ สมตำแหน่งท่านรองประธาน ทรงนี้ดูท่าแล้วผู้ดีตีนแดง ที่สงสัยคือสองคนนี้มันไปได้กันยังไง ถึงมียัยหนูแฝดออกมา จะโดนตีหัวฉุดเข้าห้องก็ไม่ใช่อีก เท่าที่รู้คือแม่มันสมยอม
หมูหวานใจเต้นโครมคราม เมื่อได้พบหน้าพ่อของลูกตัวเป็น ๆ
เขาอยู่ตรงหน้าฉัน
แก้มสองข้างของเธอเริ่มผลัดสี เลือดในร่างกายสูบฉีด ก้อนเนื้อข้างซ้ายไหวหวั่น มันหวิวแปลกๆ เธอพยายามเก็บอาการประหม่าซ่อนมันไว้ เค้นความกล้าพูดเข้าประเด็นไม่อ้อมค้อม ปั้นรอยยิ้มสดใส
“ฉันเอาลูกสาวคุณมาส่งค่ะ น้องชื่อหมูหยองกับหมูแฮม เรียกหยองหยอง แฮมแฮม ก็ได้ค่ะ”
ดวงตาของเฟลิกซ์เปล่งประกาย เขาหัวเราะในลำคอ มุมปากแสยะยิ้มจาง ๆ นี่เหรอเป็นประโยคทักทาย เขาสลับมองผู้หญิงทั้งสองคน พวกเธอหนีบเด็กคล้องเอว ท่าทีของเขายังคงสุขุมไม่ได้แสดงอารมณ์ น้ำเสียงโทนต่ำตอบกลับไร้เยื่อใย
“ผมจำไม่ได้ ว่าเคยสานสัมพันธ์กับคุณสองคน จนถึงขั้นเลยเถิดมีลูก”
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย แววตาคู่คมชี้ไปยังเส้นทางที่พวกเธอเดินเข้ามา
“ประตูทางออกอยู่ด้านหลัง เชิญครับ”
แม้จะถูกไล่ แต่หมูหวานที่ตั้งใจมาแน่วแน่ไม่เลิกล้มความปรารถนา
“ฉันมั่นใจว่าคุณจำฉันได้”
หมูหวานแก้ต่างให้เมษาที่ยืนข้างกัน “เธอเป็นเพื่อนของฉันค่ะ เราเป็นเพื่อนกัน”
เมื่ออธิบายความเข้าใจผิดเรียบร้อย เธอจึงแจ้งต่อ
“หยองหยอง แฮมแฮม เป็นฝาแฝด ฉันเป็นแม่”
“ขอคุยธุระกันลำพังสองคนได้ไหมคะ”
เฟลิกซ์ส่งซิกไล่ทุกคนออกจากห้องตามคำขอ เหลือเพียงเขากับเธอ และเด็กฝาแฝดที่เธอกำลังอุ้มหนีบเอวซ้ายขวา
หยองหยอง แฮมแฮม งอแงไม่ยอมออกไปกับคุณป้าเมษา เกาะแม่แน่นหนึบ รักแม่ที่สุด กลัวแม่หายไปอีก
ปลายนิ้วปลดกระดุมสูทตัวนอกราคาแพง ทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนัง เขานิ่งขรึมไร้ความวิตกกังวล มองผู้หญิงตรงหน้าหัวจรดเท้า
ขีดเส้นตายเวลาแก่เธอ
“5 นาที ผมงานยุ่งมาก มีอะไรจะพูดเชิญครับ”
ท่าทีสุภาพ การวางตัวเสมือนชนชั้นสูงของเขา ทำเธอหงุดหงิดใจคูณสอง น้ำคำของเธอค่อนข้างขุ่นเคือง เนื่องด้วยเธอเสียเวลามานั่งคอยเขาสองวันเต็ม สุดท้ายคอยเก้อ
“ฉันเอาของมาคืนคุณ สเปิร์มใครคนนั้นเลี้ยง”
“จะบอกว่าของผมสินะ แค่นี้สินะครับที่อยากพูด”
เขาเตรียมจะลุก ทว่าเสียงพูดของเธอดังขึ้นเสียก่อน
“เดี๋ยวค่ะ ฉันยังพูดไม่จบ”
หมูหวานตรงเข้าประเด็นสาเหตุที่เธอถ่อสังขาร แบกหน้าหอบลูกมาถึงที่นี่ มายืนอยู่ตรงหน้าเขาในวันนี้
“ฉันฝากเลี้ยงหมูหยองกับหมูแฮมหน่อยค่ะ อีก 5 วันฉันต้องบินไปนิวเจอร์ซีย์ ฉันไปวีซ่าทำงานของบริษัท ฉันเอาลูกไปด้วยไม่ได้”
“ไม่ตลกไปหน่อยเหรอ คุณคิดว่าผมจำเป็นต้องเลี้ยงลูกคุณ ?”
“ใช่ค่ะ”
“ทำไมผมต้องทำด้วยล่ะครับ ผมไม่ใช่นักบุญ”
“ฉันท้องกับคุณ คุณเป็นเจ้าของสเปิร์ม ลูกคุณ คุณเป็นพ่อ เหตุผลแค่นี้พอไหม”
“พูดมาแบบนี้ มั่นใจเหรอ ว่าเป็นของผม”
“หรือคุณจะปฏิเสธว่าคุณไม่เคยนอนกับฉัน”
“ใครจะไปรู้ครับ บางทีคุณอาจจะหลับนอนกับผู้ชายไปทั่ว”
Pinakabagong kabanata
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 3 จบ หยองๆ แฮมๆ ตอนโต
10 ปีต่อมา“ปาปี๊ขา เค้าอยากเป็นดารา” แฮมแฮมพล่ามบอกบิดา เด็กน้อยในวันนั้นตอนนี้เริ่มโตเป็นสาวแล้ว“เหลืออีกสามเดือน ถ้าเทอมหน้าแฮมแฮมทำเกรดออกมาได้ดี ปาปี๊จะให้ถ่ายโฆษณาชิ้นใหญ่”“จริงนะคะ” แฮมแฮมจ้องพ่อตากลมโต“ครับ แต่ต้องไต่อันดับขึ้นมาอย่างต่ำ 10 อันดับนะ ถ้าได้แค่ 9 ปาปี้ไม่ปัดขึ้นให้นะ”“ค่ะ สบาย เค้าเรียนเก่งอยู่แล้ว”คนเป็นพ่อยิ้มเขิน ลูกไปได้ความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะแฮมแฮมเรียนอ่อนมาก เทียบลำดับเกรดของทั้งห้อง ได้ที่ 20 จากทั้งหมด 30 คน ส่วนหยองหยองเรียนดี เดิมทีสอบได้ลำดับต้น 2 หรือ 3 มาตลอดตั้งแต่ประถม แต่ล่าสุด ม.2 เทอมหนึ่ง หยองหยองคว้าที่หนึ่งของห้องน่าตลกไปกว่านั้น คือทั้งคู่เรียนห้องเดียวกัน ซึ่งแฮมแฮมอาศัยวิธีการทุ่นแรง ลอกการบ้านของหยองหยอง ไม่เชิงว่าแฮมแฮมเรียนไม่เก่ง สองแฝดไอคิวเท่า ๆ กัน แต่แฮมแฮมไม่ได้สนใจเรื่องเรียน ลูกมีความเป็นตัวเองสูง รักสวยรักงามมาตั้งแต่เด็ก ชอบแต่งหน้าทาปากพูดออกหน้ากล้อง ประโยคที่ลูกบอกว่าอยากเป็นดารา เขารู้ว่าลูกพูดจริง เขาฟังมาเป็นร้อยรอบแล้วแฮมแฮมมีช่องโซเชียลของตัวเอง ใกล้จะครบสองแสนผู้ติดตาม เนื้อหาคอนเทนต์แต่งหน้า แต่งตัว ไล
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 2 แฮมแฮมเลี้ยงน้อง & อีกสักคนไหม
น้ำอุ่น ๆ สองมือของแฮมแฮมช่วยลูบถูตัวน้อง จับต้นขาหนา ต้นแขนแน่น ๆ“มัมมี้~ น้องน่ายักจังเยย~” แฮมแฮมเปรยปราย มองน้องชายตาไม่กะพริบ น้องฟรองต์เริ่มอ้วนแล้ว จับส่วนไหนก็แน่นเต็มมือไปหมด“เมื่อก่อนแฮมแฮมของมามี้ก็น่ารักแบบนี้ค่ะ”“จริงเหยอคะ”“ค่ะลูก หนูน่ารักมาก มามี้จูบหนูทุกเช้าก่อนไปทำงาน”หมูหวานมองใบหน้าลูกสาวด้วยความรักเต็มเปี่ยม พรางหวนนึกถึงอดีต ครั้งยังอาศัยอยู่อะพาร์ตเมนต์ที่เก่า พี่เลี้ยงที่จ้างไว้จะมาเจ็ดโมงเช้า และฉันต้องออกไปทำงาน ฝากลูกให้อยู่กับพี่เลี้ยง เวลานั้นจะเป็นเวลาที่แฮมแฮมร้องทุกเช้า เสียงร้องไห้ของลูกฉุดรั้งขาทั้งสองข้างของฉัน มันช่างหนักหน่วง กว่าฉันจะกลั้นใจก้าวขาพ้นประตูได้ ฉันข่มความรู้สึกรีบจ้ำอ้าว กลัวตัวเองจะใจอ่อนฉันอยู่คนเดียว คลอดเอง เลี้ยงเอง เลี้ยงลูกมาด้วยความยากลำบาก ฉันไม่มีความพร้อมด้านการเงิน ทนกัดก้อนเกลือกิน กว่าจะพ้นแต่ละเดือน ในกระเป๋าเหลือเพียงเศษเหรียญ ซื้อของตลาดนัดหาเมนูให้สองแฝดวัยหกเดือนทาน หิ้วกล้วยน้ำว้าสุกกลับบ้าน เจ้าเด็กอ้วนส่อแววกินเก่งมาตั้งแต่เด็ก กล้วยบดไข่แดง แฮมแฮมอ้าปากรอให้แม่ป้อน ข้าวตุ๋นน้ำซุป แฮมแฮมกินทุกอย่าง ในความ
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 1 แฮมแฮมไม่ไปโรงเรียน (ติดเหรียญถาวร)
เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยเช้าวันจันทร์ ชีวิตที่ราบรื่นในบ้านหลังโต แล้วก็ความยุ่งเหยิงอีกนิดหน่อย“แฮมแฮม อาบน้ำไปโรงเรียนครับ” เสียงรบเร้าจากคนเป็นพ่อเฟลิกซ์คะยั้นคะยอแฝดคนเล็กทุกเช้า หากแต่ผลลัพธ์ยังเป็นเหมือนเดิม เจ้าตัวมุดตัวหลบซ่อนใต้ผ้าห่ม ไม่ยอมลุกจากเตียงเข้าสัปดาห์ที่สอง สำหรับการเปิดภาคเรียนชั้นอนุบาลหนึ่ง แฮมแฮมจอมขี้เกียจไปเรียนเพียงหนึ่งวันเท่านั้น วันถัดมาก็ไม่ไปอีกเลยประสบการณ์ไปเรียนวันแรกไม่ต้องพูดถึง เจ้าตัวร่ำไห้น้ำตาแตก เกาะขาพ่อขาแม่ไม่ยอมให้พ่อแม่กลับบ้าน ยังดีที่มีหยองหยองอยู่เป็นเพื่อน เฟลิกซ์เลือกให้สองแฝดเรียนห้องเดียวกัน เกิดมีเหตุอะไรขึ้นมา หยองหยองจะได้ช่วยเหลือน้อง อย่างน้อยก็ช่วยปลอบตอนน้องร้องไห้ก็ยังดี แฮมแฮมขี้แยเจ้าน้ำตาตั้งแต่แบเบาะ จนตอนนี้ 3 ขวบแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหาย“แฮมแฮม ลุกมาอาบน้ำครับลูก พี่หยองหยองแต่งตัวเสร็จแล้วนะ เราจะไปโรงเรียนแล้ว” เมื่อเห็นว่าลูกยังคงนิ่งไม่ยอมออกจากใต้ผ้าห่ม คนเป็นพ่อจึงหว่านล้อมต่อ“มาครับไปโรงเรียนกัน มีพี่หยองหยองไปด้วย บ่ายสองครึ่งเลิกเรียน ปาปี๊จะมารับ ตอนเที่ยงปาปี๊จะแวะไปกินข้าวกับแฮมแฮมด้วย”แฮมแฮมยัง
ไข่แฝดลับของท่านรอง 67 ปิกนิกสวนสาธารณะ ตอนจบ
รถตู้คันโตจอด ณ สวนสาธารณะประจำอำเภอ ผู้คนประปรายด้วยเพราะเป็นต่างจังหวัด ค่อนข้างสงบเงียบไม่แออัด เหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจครอบครัว“ปาปี๊ อุ้มงา~ อุ้มเค้า” แฮมแฮมชูสองแขน หมายให้พ่ออุ้มเฟลิกซ์หลุบมองลูก เขาสามารถอุ้มหมูหวานที่กำลังท้องได้ด้วยมือข้างเดียว อีกข้างใช้อุ้มแฮมแฮม แต่ยังมีหยองหยองอีกคน กลัวหยองหยองเกิดน้อยใจว่าพ่ออุ้มแต่น้อง ให้มันสองคนเดินตามหลังมาเองละกัน อายุ 2 ขวบกว่าแล้ว อีก 3-4 เดือนก็จะเข้าเรียนอนุบาล“ปัมปี๊~ อุ้มเค้า~” แฮมแฮมยังคงงอแง จะชักดิ้นชักงอให้ได้“หยองหยอง ปาปี๊ฝากจูงมือน้องด้วยครับ” เฟลิกซ์เดินนำหน้าพร้อมกับภรรยาท้องกลมในอ้อมแขนแฮมแฮมได้เห็นจะร้องไห้ พ่อเดินหนีไปแล้ว“ปัมปี๊ต้องอุ้มมัมมี้ มัมมี้ต่อง มัมมี้เซ็บขา” หยองหยองร่ายยาวบอกน้องสาวฝาแฝด“เดินมาเย็ว!! แฮมแฮม!!” หยองหยองใช้อภิสิทธิ์การเป็นพี่ออกคำสั่งกับน้อง มันไม่ยอมดีนัก จูงมือลากแขนซะเลย“เย็ว ๆ ปัมปี๊เดินนำหน้าไปแย้ว”“ไม่เดินรอลูกหน่อยเหรอคะ” หมูหวานพูดขึ้น สองแขนเรียวคล้องคอเฟลิกซ์ ดวงตาของเธอคอยเหลือบมองลูกที่อยู่ด้านหลัง อยู่ห่างกันไกล เด็ก ๆ เดินช้ามาก แฮมแฮมคงจะงอแง“ไม่หลงหรอก อย่าลืมส
ไข่แฝดลับของท่านรอง 66 หยองๆ แฮมๆ นักทำลายล้าง
เช้าที่สดใส อากาศต่างจังหวัดชื่นปอด คนท้องเปรยปราย“อยากกินลูกกอกลุงดำ”คนฟังคิ้วขมวดงุนงง เขาไม่รู้จักในสิ่งที่เธอกล่าวมา“ลูกกอก คืออะไร”“มะกอกค่ะ ไปลักมาให้หน่อย อยู่ข้างถนน ข้าง ๆ ต้นเงาะจำได้ไหม น่าจะแก่แล้ว อยากกินจิ้มพริกเกลือ”ครั้งอดีตเธอเคยพาเขาไปขโมยเงาะข้างทางของใครก็ไม่รู้“ซื้อเอาดีกว่า” เฟลิกซ์เสนอสิ่งที่สมควรทำ“อยากกินของลุงดำคนเดียว มันอร่อยกว่า”เฟลิกซ์ยกหูโทรศัพท์ โทรหาคนขับรถ ไม่ถึง 20 นาที รถตู้สีดำจอดเบื้องหน้าเขากล่าวสั่งงานของวันนี้ คือไปขโมยมะกอกของลุงดำ พิกัดห่างจากไปอีก 3 กิโล ซ้ายมือข้างเงาะต้นใหญ่คนขับรถยิ้มเจื่อนเมื่อรู้สิ่งที่ตนต้องไปทำ “อ่า ทราบครับ”“เอาลูกอ้วน ๆ แก่จัดนะคะ ลักเงาะมาด้วยนะ 2-3 ช่อ” หมูหวานพูด“ได้ครับ” คนขับรถยิ้มรับระหว่างที่ขับรถ ชายฉกรรจ์แอบบ่นนินทาเจ้านาย“ของแค่นี้ ทำไมไม่ซื้อเอา สั่งให้ไปขอโมยของชาวบ้านเนี่ยนะ?”หลังได้มะกอกกับเงาะมาเป็นที่เรียบร้อย ยังมีอีกงานหนึ่งที่ต้องไปทำ เจ้านายกระซิบสั่ง คำถามคือ จะไปหาซื้อมาจากไหน แถวนี้เป็นชุมชนตำบลเล็ก ๆ ไม่น่าจะมีร้านขายไม่นานเกินรอ คนขับรถกลับมาพร้อมกับของที่สั่ง เงาะสีแดงช่อใหญ
ไข่แฝดลับของท่านรอง 65 สองแฝดออกผจญภัย & แม่ตีตูดลาย
อากาศเช้า ๆ ยังคงหนาวแต่ก็ไม่มากนัก พระอาทิตย์ทอแสงอบอุ่น ฝ่าเท้าน้อยย่ำเตาะแตะเป็นจังหวะตามเส้นสีขาวของถนนยางมะตอย สองข้างทางมีใบหญ้าสีเขียวขจี รู้สึกเป็นอิสระดั่งลูกนกน้อยออกจากรัง ผจญภัยโลกกว้าง จินตนาการถึงไก่ทอดอร่อย ๆ ท้องเริ่มร้อง อยากกิน“ไก่ต้อด ไก่ต้อด ไปกิงไก่ต้อด” แฮมแฮมอารมณ์ดีร้องฮัมเพลงตลอดทาง“เอาน่อง แย้วก็ปีก” หยองหยองเสริม“แฮมถือเงินดี ๆ นะ เดี๋ยวหล่นหาย อดเยย”“เค้าใส่ในกาเป๋าแย้ว”เด็กหญิงแก้มย้วยสองพี่น้อง เดินจับมือ สอดประสานนิ้วทั้งห้าแน่นหนึบ ไม่มีทิ้งกัน ทั้งคู่ไม่เคยแยกจากกันแม้แต่วันเดียว มีหยองหยองที่ไหน ต้องมีแฮมแฮมที่นั่น อยู่ด้วยกันตั้งแต่ตัวเท่าเม็ดถั่ว จนตอนนี้กลมเป็นถังแก๊ส10 นาทีต่อมา ความสดใสจางหายทีละนิด ขาคู่สั้นเริ่มล้า เรี่ยวแรงถดถอย แฮมแฮมพึมพำ “เค้าเหนื่อยแย้ว ยังไม่ถึงอีกเหยอ”หยองหยองย่ำเท้าตามหลังน้องไม่ไหว คิดจะหันหลังกลับทางเดิม“ไกล ไม่ไปแย้ว เยากลับบ้านเถอะ มามี้เป็นห่วง หิวนมแย้ว”ทั้งคู่หยุดพักหายใจ มันเหนื่อยจริง ๆ ไหงตอนนั่งรถแค่แป๊บเดียว นี่เดินนานแล้วยังไม่ถึงร้านไก่ทอดเลยหญิงวัยกลางคนเพลิดเพลินกับการรดน้ำต้นไม้บริเวณแปลงหน้าบ
Maaari mong magustuhan
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก59.3K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด310.2K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี64.5K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน62.1K viewsไฟรักไฟเชลย
จิ่วเทียนอี้อี281 viewsTreasure เด็กหวงเฮียฟาริค
Losthappines7 viewsเมียร้างรัก
มาตานานา พิธุ1.7K viewsดั่งพรหมลิขิตรัก
ฐิญาดา11 views
