Mag-log inShare
7 หน้าเหมือนคุณ จะลูกใครอีก ️
Huling Na-update:
2026-01-05 18:45:22“ถ้าคุณตาไม่บอด มองแว็บแรกก็น่าจะดูออกนะคะ”
หมูหวานเชื้อสายไทยแท้ ทว่าเจ้าแฝดน้อยของเธอหน้าตาลูกครึ่ง ถอดแบบ DNA มาจากผู้ชายตรงหน้า เฟลิกซ์พ่อมัน
เฟลิกซ์หัวเราะออกมาอย่างเปิดเผย สีหน้าแววตาของเขาเปลี่ยนไป เรื่องมันไม่น่าจะบังเอิญขนาดนี้ ถ้านับเวลาตั้งท้องเก้าเดือน บวกกับอายุของทารกคร่าว ๆ ก็เหมือนจะบรรจบลงพอดี
“คุณไปหลับนอนกับฝรั่งไก่กามาหรือเปล่าครับ ละทีนี้มาสวมรอยว่าเป็นลูกผม”
เขายิ้มเบา ๆ คล้ายกำลังเย้าแหย่อารมณ์ของเธอ
“ยุคสมัยนี้มิจฉาชีพมันเยอะน่ะ ไหนจะแก๊งต้มตุ๋นอีก สามัคคีทำงานกันเป็นทีม ผมจะมั่นใจได้ไงว่าลูกผม ลูกเสือลูกตะเข้หรือเปล่าก็ไม่รู้”
เกลียดมันนัก ! เธอกัดฟันกรอด เชือดเฉือนทางวาจา
“ลูกคุณนั่นแหละ หน้าเหมือนคุณ จะลูกใครอีก”
“DNA ก็อยู่บนหน้าลูกแล้วไงคะ ยืนคู่กันใคร ๆ ก็มองออกว่าคนไหนพ่อมัน ถ้าตาไม่บอด”
เขายกข้อศอกตั้งฉาก วางค้ำใต้คางเชิ่ดหล่อเหลาของตน เธอขึ้นเสียงด่าเขาฉอด ๆ ไม่เคยได้รับกระทำเช่นนี้มานานแล้ว ก็จริงอยู่ที่เธอกับเด็กแฝดหน้าตาไม่เหมือนกัน เรียกได้ว่าต่างกันเยอะ ทั้งสีผม สีตา รูปทรงใบหน้า และผิวพรรณ
เธอผมดำขลับเชื้อชาติเอเชีย แต่เด็กผมทองประกายไปทางฝรั่ง หน้าตาลูกครึ่งชัดเจน ถึงกระนั้นพอลองมองดี ๆ ยังหลงเหลือเค้าโครง จมูกของเด็กไม่โด่ง ค่อนข้างจะเล็กแบน ดั้งแหมบเหมือนแม่มันทั้งคู่
เฟลิกซ์ยังคงหน้านิ่งเก็บอาการความรู้สึกของตัวเอง สิ่งที่เขาแสดงออกมาคล้ายจะเป็นการยียวนอารมณ์
“คุณคลอดเด็กแฝดนี่เองจริงเหรอ ? ไม่ใช่ว่าไปเอาลูกคนอื่นมาย้อมแมวแอบอ้างเพื่อหวังรีดไถเงินจากผมนะ”
“ลูกฉันค่ะ ฉันคลอดแกเอง”
เขาไล่ต่ำสายตาโลมเลียกวาดมองทรวดทรง ส่วนโค้ง ส่วนเว้า ส่อพฤติกรรมคุกคาม ก่อนจะเหน็บแนม
“ติดลูกง่ายดีนะ หรือเพราะยังสาว”
กล่าวแดกดันต่อ
“ผมจำได้ ว่าให้ค่าตัวคุณไปแล้ว ไม่ได้จัดการตัวเองเหรอ ?”
เธอมองค้อน สิ่งที่ออกมาจากปากเขา มีแค่คำดูแคลน ก่อกวนโทสะ
นี่เป็นอีกหนึ่งอีกเหตุผล ที่ฉันไม่อยากมาเจอเขา เขาวางเงินทิ้งไว้ให้ฉัน ทำราวกับฉันเป็นผู้หญิงขายตัว เจ็บใจที่สุด ถึงอย่างไรฉันก็ไม่มีทางเลือกมากนัก มีแต่ต้องอ้อนวอนชายตรงหน้า
“ลูกสาวคุณค่ะ อีกไม่กี่วันน้องจะครบ 8 เดือนแล้ว ระหว่างนี้อยากขอฝากให้คุณช่วยเลี้ยง แกน่ารักค่ะ เลี้ยงง่าย ไม่ดื้อ”
เธอยิ้มสดใส แววตาคาดหวัง เฝ้าดูปฏิกิริยาตอบสนองของเขา
“อืม… ครบ 5 นาทีแล้ว ต้องการพูดแค่นี้ใช่ไหมคับ จบแล้วเชิญ”
หมูหวานหน้าชาจัง ๆ ฉันโดนเขาไล่เป็นหนที่สอง
บ้าที่สุด ฉันไม่อยากจะเชื่อ ฉันพูดขนาดนี้แต่เขากลับปฏิเสธ ถ้อยวาจาของเขาเฉยชาราวกับไม่มีหัวใจ ดีแต่ไล่ฉัน ไหงทีตอนกอบโกยความสุขไม่เห็นพูดแบบนี้
“ฉันไม่ได้เสียเวลาเพื่อมาพูดเล่นนะคะ”
“ผมก็ไม่ได้พูดเล่นครับ”
เธอกระชับอ้อมแขนกอดลูกทั้งสองแน่นขึ้น หัวใจที่แบกความหวังมาเต็มเปี่ยม ตอนนี้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ฉันสมเพชตัวเองที่ต้องหอบลูกแบกหน้ามาหาเขา แล้วเขาก็ปฏิเสธซ้ำ ๆ ไล่แล้วไล่อีก ทำราวกับฉันเป็นหมูเป็นหมา
เขาที่เป็นความหวังสุดท้ายของฉัน เขาไม่รับ เขาไล่เราแม่ลูก น้ำในดวงตาเริ่มเอ่อนอง มันกำลังจะล้นออกมาพร้อมกับความเสียใจ เสียงพูดของเธอเริ่มสั่น
“ลูกเป็นเด็กผู้หญิงวัยกำลังน่ารัก พอแกรู้ความ สิ่งแรกที่แกจะถามหาคือพ่อ นั่นก็คือคุณ”
“และฉันก็จะบอกความจริงกับลูก ว่าพ่อทิ้งหนู”
“ตอนนี้คุณอาจจะไม่รู้สึก พอวันเวลาผ่านไป ถึงตอนนั้น อย่ามาเสียใจทีหลัง”
“จะใช้เรื่องความผิดชอบชั่วดี มาบีบให้ผมรับเลี้ยงเด็กสองคนนี้เหรอ ?”
“เปล่าค่ะ ฉันพูดตามความเป็นจริง ที่เหลือแล้วแต่คุณจะพิจารณาความถูกต้อง และหน้าที่ความรับผิดชอบของคุณ”
“จะให้พูดกันตรง ๆ คุณปฏิเสธไม่ได้ คุณรู้อยู่เต็มอก เรามีอะไรกัน คุณเป็นพ่อของหยองหยองกับแฮมแฮม มันคือเรื่องจริง”
“มันก็แค่ครั้งเดียว หรือคุณตั้งใจล่ะครับ ฮึ ?”
เขาปาหอกพิษใส่หัวใจฉัน น้ำในดวงตาฉันไหลหยด ฉันเจ็บแค้นกับคำพูดของเขา ราวกับว่าทุกอย่างมันกลายเป็นความผิดของฉันคนเดียว
เธอร้องไห้ออกมาแล้ว เฟลิกซ์ไม่พูดสิ่งใดตอบ เขาทำเพียงมองเธอ ช่างเป็นภาพที่น่าเวทนา
เมื่อเห็นเขาเงียบนานสองนาน มันนานจนน่าประหลาด หัวใจของฉันหล่นกองตาตุ่ม ก้อนเนื้อในอกสั่นไหว แขนสองข้างอุ้มลูกแทบไม่ไหว ฉันผิดหวังซ้ำ ๆ
ครั้งสุดท้ายแล้วจริง ๆ หากพ่อหนูเขาไม่รับ แม่ก็จะพาหนูกลับ แม่จะไม่ยัดเยียดให้คนที่เขาไม่ต้องการ เรายังมีคุณตาคุณยาย แม่จะแบกหน้าพาหนูกลับบ้านต่างจังหวัด เราจะอยู่กันที่นั่น คุณตากับยายคงไม่ใจดำไล่เรา
ดวงตาแดงก่ำ เธอพูดเนิบช้ากว่าปกติ
“คุณจะทิ้งลูกตัวเองงั้นเหรอ ? จะไม่เอาแกจริง ๆ เหรอ ? แกออกมาแล้วนะ แกกำลังมองหน้าคุณอยู่ คุณไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ”
เฟลิกซ์นิ่งราวกับรูปปั้นโชว์ ภายใต้เสื้อผ้าที่ห่อหุ้ม หัวใจเขามันกำลังคลั่ง ครุ่นคิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาหลังจากนี้ คลื่นใต้น้ำลูกใหญ่กำลังก่อตัว มันอาจจะซัดตัวเขาจมหาย ไร้หนทางแหวกว่าย
เรื่องใหญ่โตวุ่นวายจะเกิดขึ้นระหว่างสองครอบครัว เขามีพันธะผูกมัดตัว เชือกที่บุพการีเป็นคนคล้องคอจูงจมูก และเขาอาจจะหลุดจากเก้าอี้ตำแหน่งรองประธาน จนไม่เหลืออะไรเพราะเด็กสองคนนี้
…แต่ดวงตาสองคู่นั้นยังไร้เดียงสาอยู่เลย น่าจะยังไม่ถึงขวบ ยังแบเบาะนัก แม่มันก็จะทิ้งไปแล้ว
Pinakabagong kabanata
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 3 จบ หยองๆ แฮมๆ ตอนโต
10 ปีต่อมา“ปาปี๊ขา เค้าอยากเป็นดารา” แฮมแฮมพล่ามบอกบิดา เด็กน้อยในวันนั้นตอนนี้เริ่มโตเป็นสาวแล้ว“เหลืออีกสามเดือน ถ้าเทอมหน้าแฮมแฮมทำเกรดออกมาได้ดี ปาปี๊จะให้ถ่ายโฆษณาชิ้นใหญ่”“จริงนะคะ” แฮมแฮมจ้องพ่อตากลมโต“ครับ แต่ต้องไต่อันดับขึ้นมาอย่างต่ำ 10 อันดับนะ ถ้าได้แค่ 9 ปาปี้ไม่ปัดขึ้นให้นะ”“ค่ะ สบาย เค้าเรียนเก่งอยู่แล้ว”คนเป็นพ่อยิ้มเขิน ลูกไปได้ความมั่นใจแบบนี้มาจากไหนกันนะแฮมแฮมเรียนอ่อนมาก เทียบลำดับเกรดของทั้งห้อง ได้ที่ 20 จากทั้งหมด 30 คน ส่วนหยองหยองเรียนดี เดิมทีสอบได้ลำดับต้น 2 หรือ 3 มาตลอดตั้งแต่ประถม แต่ล่าสุด ม.2 เทอมหนึ่ง หยองหยองคว้าที่หนึ่งของห้องน่าตลกไปกว่านั้น คือทั้งคู่เรียนห้องเดียวกัน ซึ่งแฮมแฮมอาศัยวิธีการทุ่นแรง ลอกการบ้านของหยองหยอง ไม่เชิงว่าแฮมแฮมเรียนไม่เก่ง สองแฝดไอคิวเท่า ๆ กัน แต่แฮมแฮมไม่ได้สนใจเรื่องเรียน ลูกมีความเป็นตัวเองสูง รักสวยรักงามมาตั้งแต่เด็ก ชอบแต่งหน้าทาปากพูดออกหน้ากล้อง ประโยคที่ลูกบอกว่าอยากเป็นดารา เขารู้ว่าลูกพูดจริง เขาฟังมาเป็นร้อยรอบแล้วแฮมแฮมมีช่องโซเชียลของตัวเอง ใกล้จะครบสองแสนผู้ติดตาม เนื้อหาคอนเทนต์แต่งหน้า แต่งตัว ไล
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 2 แฮมแฮมเลี้ยงน้อง & อีกสักคนไหม
น้ำอุ่น ๆ สองมือของแฮมแฮมช่วยลูบถูตัวน้อง จับต้นขาหนา ต้นแขนแน่น ๆ“มัมมี้~ น้องน่ายักจังเยย~” แฮมแฮมเปรยปราย มองน้องชายตาไม่กะพริบ น้องฟรองต์เริ่มอ้วนแล้ว จับส่วนไหนก็แน่นเต็มมือไปหมด“เมื่อก่อนแฮมแฮมของมามี้ก็น่ารักแบบนี้ค่ะ”“จริงเหยอคะ”“ค่ะลูก หนูน่ารักมาก มามี้จูบหนูทุกเช้าก่อนไปทำงาน”หมูหวานมองใบหน้าลูกสาวด้วยความรักเต็มเปี่ยม พรางหวนนึกถึงอดีต ครั้งยังอาศัยอยู่อะพาร์ตเมนต์ที่เก่า พี่เลี้ยงที่จ้างไว้จะมาเจ็ดโมงเช้า และฉันต้องออกไปทำงาน ฝากลูกให้อยู่กับพี่เลี้ยง เวลานั้นจะเป็นเวลาที่แฮมแฮมร้องทุกเช้า เสียงร้องไห้ของลูกฉุดรั้งขาทั้งสองข้างของฉัน มันช่างหนักหน่วง กว่าฉันจะกลั้นใจก้าวขาพ้นประตูได้ ฉันข่มความรู้สึกรีบจ้ำอ้าว กลัวตัวเองจะใจอ่อนฉันอยู่คนเดียว คลอดเอง เลี้ยงเอง เลี้ยงลูกมาด้วยความยากลำบาก ฉันไม่มีความพร้อมด้านการเงิน ทนกัดก้อนเกลือกิน กว่าจะพ้นแต่ละเดือน ในกระเป๋าเหลือเพียงเศษเหรียญ ซื้อของตลาดนัดหาเมนูให้สองแฝดวัยหกเดือนทาน หิ้วกล้วยน้ำว้าสุกกลับบ้าน เจ้าเด็กอ้วนส่อแววกินเก่งมาตั้งแต่เด็ก กล้วยบดไข่แดง แฮมแฮมอ้าปากรอให้แม่ป้อน ข้าวตุ๋นน้ำซุป แฮมแฮมกินทุกอย่าง ในความ
ไข่แฝดลับของท่านรอง ตอนพิเศษ 1 แฮมแฮมไม่ไปโรงเรียน (ติดเหรียญถาวร)
เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยเช้าวันจันทร์ ชีวิตที่ราบรื่นในบ้านหลังโต แล้วก็ความยุ่งเหยิงอีกนิดหน่อย“แฮมแฮม อาบน้ำไปโรงเรียนครับ” เสียงรบเร้าจากคนเป็นพ่อเฟลิกซ์คะยั้นคะยอแฝดคนเล็กทุกเช้า หากแต่ผลลัพธ์ยังเป็นเหมือนเดิม เจ้าตัวมุดตัวหลบซ่อนใต้ผ้าห่ม ไม่ยอมลุกจากเตียงเข้าสัปดาห์ที่สอง สำหรับการเปิดภาคเรียนชั้นอนุบาลหนึ่ง แฮมแฮมจอมขี้เกียจไปเรียนเพียงหนึ่งวันเท่านั้น วันถัดมาก็ไม่ไปอีกเลยประสบการณ์ไปเรียนวันแรกไม่ต้องพูดถึง เจ้าตัวร่ำไห้น้ำตาแตก เกาะขาพ่อขาแม่ไม่ยอมให้พ่อแม่กลับบ้าน ยังดีที่มีหยองหยองอยู่เป็นเพื่อน เฟลิกซ์เลือกให้สองแฝดเรียนห้องเดียวกัน เกิดมีเหตุอะไรขึ้นมา หยองหยองจะได้ช่วยเหลือน้อง อย่างน้อยก็ช่วยปลอบตอนน้องร้องไห้ก็ยังดี แฮมแฮมขี้แยเจ้าน้ำตาตั้งแต่แบเบาะ จนตอนนี้ 3 ขวบแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหาย“แฮมแฮม ลุกมาอาบน้ำครับลูก พี่หยองหยองแต่งตัวเสร็จแล้วนะ เราจะไปโรงเรียนแล้ว” เมื่อเห็นว่าลูกยังคงนิ่งไม่ยอมออกจากใต้ผ้าห่ม คนเป็นพ่อจึงหว่านล้อมต่อ“มาครับไปโรงเรียนกัน มีพี่หยองหยองไปด้วย บ่ายสองครึ่งเลิกเรียน ปาปี๊จะมารับ ตอนเที่ยงปาปี๊จะแวะไปกินข้าวกับแฮมแฮมด้วย”แฮมแฮมยัง
ไข่แฝดลับของท่านรอง 67 ปิกนิกสวนสาธารณะ ตอนจบ
รถตู้คันโตจอด ณ สวนสาธารณะประจำอำเภอ ผู้คนประปรายด้วยเพราะเป็นต่างจังหวัด ค่อนข้างสงบเงียบไม่แออัด เหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจครอบครัว“ปาปี๊ อุ้มงา~ อุ้มเค้า” แฮมแฮมชูสองแขน หมายให้พ่ออุ้มเฟลิกซ์หลุบมองลูก เขาสามารถอุ้มหมูหวานที่กำลังท้องได้ด้วยมือข้างเดียว อีกข้างใช้อุ้มแฮมแฮม แต่ยังมีหยองหยองอีกคน กลัวหยองหยองเกิดน้อยใจว่าพ่ออุ้มแต่น้อง ให้มันสองคนเดินตามหลังมาเองละกัน อายุ 2 ขวบกว่าแล้ว อีก 3-4 เดือนก็จะเข้าเรียนอนุบาล“ปัมปี๊~ อุ้มเค้า~” แฮมแฮมยังคงงอแง จะชักดิ้นชักงอให้ได้“หยองหยอง ปาปี๊ฝากจูงมือน้องด้วยครับ” เฟลิกซ์เดินนำหน้าพร้อมกับภรรยาท้องกลมในอ้อมแขนแฮมแฮมได้เห็นจะร้องไห้ พ่อเดินหนีไปแล้ว“ปัมปี๊ต้องอุ้มมัมมี้ มัมมี้ต่อง มัมมี้เซ็บขา” หยองหยองร่ายยาวบอกน้องสาวฝาแฝด“เดินมาเย็ว!! แฮมแฮม!!” หยองหยองใช้อภิสิทธิ์การเป็นพี่ออกคำสั่งกับน้อง มันไม่ยอมดีนัก จูงมือลากแขนซะเลย“เย็ว ๆ ปัมปี๊เดินนำหน้าไปแย้ว”“ไม่เดินรอลูกหน่อยเหรอคะ” หมูหวานพูดขึ้น สองแขนเรียวคล้องคอเฟลิกซ์ ดวงตาของเธอคอยเหลือบมองลูกที่อยู่ด้านหลัง อยู่ห่างกันไกล เด็ก ๆ เดินช้ามาก แฮมแฮมคงจะงอแง“ไม่หลงหรอก อย่าลืมส
ไข่แฝดลับของท่านรอง 66 หยองๆ แฮมๆ นักทำลายล้าง
เช้าที่สดใส อากาศต่างจังหวัดชื่นปอด คนท้องเปรยปราย“อยากกินลูกกอกลุงดำ”คนฟังคิ้วขมวดงุนงง เขาไม่รู้จักในสิ่งที่เธอกล่าวมา“ลูกกอก คืออะไร”“มะกอกค่ะ ไปลักมาให้หน่อย อยู่ข้างถนน ข้าง ๆ ต้นเงาะจำได้ไหม น่าจะแก่แล้ว อยากกินจิ้มพริกเกลือ”ครั้งอดีตเธอเคยพาเขาไปขโมยเงาะข้างทางของใครก็ไม่รู้“ซื้อเอาดีกว่า” เฟลิกซ์เสนอสิ่งที่สมควรทำ“อยากกินของลุงดำคนเดียว มันอร่อยกว่า”เฟลิกซ์ยกหูโทรศัพท์ โทรหาคนขับรถ ไม่ถึง 20 นาที รถตู้สีดำจอดเบื้องหน้าเขากล่าวสั่งงานของวันนี้ คือไปขโมยมะกอกของลุงดำ พิกัดห่างจากไปอีก 3 กิโล ซ้ายมือข้างเงาะต้นใหญ่คนขับรถยิ้มเจื่อนเมื่อรู้สิ่งที่ตนต้องไปทำ “อ่า ทราบครับ”“เอาลูกอ้วน ๆ แก่จัดนะคะ ลักเงาะมาด้วยนะ 2-3 ช่อ” หมูหวานพูด“ได้ครับ” คนขับรถยิ้มรับระหว่างที่ขับรถ ชายฉกรรจ์แอบบ่นนินทาเจ้านาย“ของแค่นี้ ทำไมไม่ซื้อเอา สั่งให้ไปขอโมยของชาวบ้านเนี่ยนะ?”หลังได้มะกอกกับเงาะมาเป็นที่เรียบร้อย ยังมีอีกงานหนึ่งที่ต้องไปทำ เจ้านายกระซิบสั่ง คำถามคือ จะไปหาซื้อมาจากไหน แถวนี้เป็นชุมชนตำบลเล็ก ๆ ไม่น่าจะมีร้านขายไม่นานเกินรอ คนขับรถกลับมาพร้อมกับของที่สั่ง เงาะสีแดงช่อใหญ
ไข่แฝดลับของท่านรอง 65 สองแฝดออกผจญภัย & แม่ตีตูดลาย
อากาศเช้า ๆ ยังคงหนาวแต่ก็ไม่มากนัก พระอาทิตย์ทอแสงอบอุ่น ฝ่าเท้าน้อยย่ำเตาะแตะเป็นจังหวะตามเส้นสีขาวของถนนยางมะตอย สองข้างทางมีใบหญ้าสีเขียวขจี รู้สึกเป็นอิสระดั่งลูกนกน้อยออกจากรัง ผจญภัยโลกกว้าง จินตนาการถึงไก่ทอดอร่อย ๆ ท้องเริ่มร้อง อยากกิน“ไก่ต้อด ไก่ต้อด ไปกิงไก่ต้อด” แฮมแฮมอารมณ์ดีร้องฮัมเพลงตลอดทาง“เอาน่อง แย้วก็ปีก” หยองหยองเสริม“แฮมถือเงินดี ๆ นะ เดี๋ยวหล่นหาย อดเยย”“เค้าใส่ในกาเป๋าแย้ว”เด็กหญิงแก้มย้วยสองพี่น้อง เดินจับมือ สอดประสานนิ้วทั้งห้าแน่นหนึบ ไม่มีทิ้งกัน ทั้งคู่ไม่เคยแยกจากกันแม้แต่วันเดียว มีหยองหยองที่ไหน ต้องมีแฮมแฮมที่นั่น อยู่ด้วยกันตั้งแต่ตัวเท่าเม็ดถั่ว จนตอนนี้กลมเป็นถังแก๊ส10 นาทีต่อมา ความสดใสจางหายทีละนิด ขาคู่สั้นเริ่มล้า เรี่ยวแรงถดถอย แฮมแฮมพึมพำ “เค้าเหนื่อยแย้ว ยังไม่ถึงอีกเหยอ”หยองหยองย่ำเท้าตามหลังน้องไม่ไหว คิดจะหันหลังกลับทางเดิม“ไกล ไม่ไปแย้ว เยากลับบ้านเถอะ มามี้เป็นห่วง หิวนมแย้ว”ทั้งคู่หยุดพักหายใจ มันเหนื่อยจริง ๆ ไหงตอนนั่งรถแค่แป๊บเดียว นี่เดินนานแล้วยังไม่ถึงร้านไก่ทอดเลยหญิงวัยกลางคนเพลิดเพลินกับการรดน้ำต้นไม้บริเวณแปลงหน้าบ
Maaari mong magustuhan
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat56.7K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน306.1K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C89.5K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย310.6K viewsคลั่งรักมายบัดดี้
เจ้าเหมียวโอโจะ134 viewsตามรักคืนใจ [ลูกแฝด]
KhunRaFah64 viewsสะดุดรักพี่คนสวย
suyuesui3.4K viewsพื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]
Sun Su763 views
