ไฟรักไฟเชลย

ไฟรักไฟเชลย

last updateLast Updated : 2025-12-28
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
112Chapters
278views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อทางที่จะทำให้น้องสาวได้จัดการคนบางคนถูกขวางทางเอาไว้ เขาจำเป็นต้องถางทาง(เธอ)...ออกไป แต่เมื่อคุณเธอไม่ยอม แล้วอะไรจะเกิดขึ้นล่ะ! หนึ่งสาวร้าย ก็ปากไม่ได้จัดสักเท่าไหร่นะ แค่มีคนพูดลับหลังว่าเลี้ยงสุนัขไว้หรือเปล่าเท่านั้นเอง หนึ่งหนุ่มหล่อ...หล่อมาก หน้าตาคมเข้ม การแต่งกายก็เริดหรูดูดี(หรือเปล่าไม่แน่ใจ) ที่หลายครั้งถูกเรียกหลับหลังว่าคุณสำอาง เมื่อสองหนุ่มสาวมาเจอกัน ศึกนี้ใครจะชนะ?

View More

Chapter 1

Chapter 1

村田明里(むらた あかり)は不思議でたまらなかった。昨夜、夫である二宮潤(にのみや じゅん)はベッドの上で自分を激しく翻弄した。一体どうしたっていうんだ。

そして今朝、明里は理由を知った。

潤の弟・二宮隼人(にのみや はやと)が婚約するのだ。

しかも、その女性は潤の初恋の相手だった。

つまり、潤が長年想いを寄せていた女性が、彼の弟と結婚することになるのだ。

なんとも皮肉な話だ。

昨夜、潤が自分の腰を掴み、赤い目で、まるで狂ったように何度も激しく抱いてきたことを思い出し、明里は言いようのない虚しさに襲われた。

明里が階下に降りると、既に身支度を整えた潤が出かけるところだった。

190cm近い長身は、それだけで威圧感を与えていた。

長年、高い地位にいるせいか、彼の整った顔立ちよりも、その強いオーラに目が行きがちだった。

しかし、実際は、潤の顔立ちは端正で、どんなに冷徹な表情をしていても、美男子であることは隠しきれない。

さらに、広い肩幅に細い腰、スラリと伸びた長い脚は、高級スーツに包まれ、力強さと自信を醸し出している。

二宮家の御曹司である夫は、落ち着き払っていて、常に冷静沈着であることを、明里はとっくに知っていた。

まるでこの世に、彼の感情を揺さぶるものは何もないかのようだった。

ただ一人、あの女性を除いては……

明里は胸に込み上げる苦しさを押し込め、潤を見ないようにして、ダイニングへと向かった。

潤は明里を一瞥すると、カフスボタンを直し、そのまま出て行った。

二人は一言も言葉を交わさなかった。

ドアが閉まる音を聞き、明里は苦笑いした。胸に、じんわりと痛みが広がる。

こんな冷え切った結婚生活を受け入れられると思っていたのに……

自分の気持ちはどうすることもできなかった。この男に、少しずつ心を奪われていく。

明里は朝食を食べるものの、味も分からず、ぼんやりとしていた。

スマホが鳴り、明里は出ると、席を立った。「すぐ行きます」

午後になり、明里は研究所で疲れ切っていた。

これまで息の合った岩崎凪(いわさき なぎ)と組んでいたのに、彼は突然異動になり、新しく来た田中俊介(たなか しゅんすけ)はデータ分析が苦手だった。

一人で二人の仕事を抱え、さらに心のモヤモヤも重なり、余計に疲れていた。

仕事を終え、スマホを見ると、潤からメッセージが届いていた。【今夜、屋敷へ戻れ】冷淡な短い文字だった。

隼人と清水陽菜(しみず ひな)の婚約発表だろうと明里は思った。

隼人は、潤の異母兄弟だ。

そして陽菜は、潤が忘れられない女性だった。

兄弟が同じ女性を好きになるなんて。

今夜の夕食は……きっと一触即発の空気になるだろう。

二宮家の屋敷に着いた明里は、玄関を入ろうとしたところで、角に佇む潤と陽菜を見つけた。

少し離れていたため、何を話しているのかは聞こえなかった。

しかし、潤がプレゼントの入った袋を陽菜に渡すのが見えた。

陽菜の顔は、幸せそうな笑みに満ちていた。

彼女は、守ってあげたくなるような顔を上げていた。その表情は、明里が見慣れた、か弱い乙女の表情そのものだった。

一方、潤は、この角度からは横顔しか見えないものの、高い鼻筋と引き締まった顎、そして少しだけ上がった口角が印象的だった。

明里と一緒にいる時には決して見せない笑顔だった。

明里の心は、締め付けられるような痛みを感じた。

明里は爪を手のひらに食い込ませ、視線を逸らし、階段を上った。

ヒールが石段に当たる小さな音が響いた。

その音に気づいた潤は、こちらを振り返った。先ほどの笑顔は消え、冷たい視線で、表情も硬かった。

明里は潤を見ずに、ドアを開けた。

そして、潤は立ち去ろうとした。

その時、陽菜が潤に声をかけた。「潤さん、明日の午後は時間ある?隼人は彼の先生のとこに行くから、一緒に動物病院付き合ってくれない?」

潤は低い声で答えた。「明日の午後は会議があるんだが……ちょっと確認してみる。とにかく、早く中へ入るんだ。寒いだろ」

陽菜は微笑んで言った。「潤さん、先に入ってね。隼人に電話する」

潤が去るのを見届けると、陽菜の口元に笑みが浮かんだ。それは、自信に満ちた、勝ち誇ったような笑みだった。

リビングに入った明里の耳に、嫌味な声が飛び込んできた。

「食事に来るのに、何度も催促させるなんて、どういうつもり?二宮家の嫁なら、もっと自覚を持つべきでしょう。結婚したら、家で夫を支え、子供を育て、家事をするのが当たり前なのに、外で仕事をするなんて、みっともないわ!」

明里が視線を向けると、潤の継母である九条真奈美(くじょう まなみ)がソファに座っていた。いかにも裕福な貴婦人といった雰囲気だ。

しかし、言葉は辛辣で、傲慢だった。

二宮家は大きな家業を抱えており、潤の祖父である二宮和夫(にのみや かずお)が亡くなってからは、潤が中心となって切り盛りしていた。

真奈美は継母であり、潤とは折り合いが悪く、当然、二宮家の財産は全て自分の息子に相続させたいと思っていた。

彼女は潤が嫌いだったし、明里も嫌いだった。

当時、和夫の指示で潤と明里が結婚することになった時、誰もが村田家は二宮家には釣り合わないと思っていた。

ただ一人、真奈美だけは、この結婚を喜んでいた。

潤が身分の低い女性と結婚すればするほど、隼人が釣り合う相手と結婚して家業を継ぐのに有利になるからだ。

今の息子の婚約者には、真奈美はとても満足していた。

清水家には息子が二人いるが、娘は陽菜一人だけなので、とても大切にされていた。

陽菜の上には二人の兄がおり、二人とも彼女をとても可愛がっていた。そして、将来は隼人の助けとなるだろう。

こうして比べてみると、明里は何の取り柄もない女に見えた。だから、誰もいない時は、真奈美は遠慮なく明里に辛く当たった。

しかし、真奈美が言い終わるか終わらないかのうちに、潤が明里の背後に現れた。

彼は手を伸ばし、明里の背中に手を当て、冷たく言った。「ここで何をしている?入れ」

明里は潤の手を避け、中へ入った。

潤は握り拳を作り、指の関節が白くなった。

真奈美は立ち上がり、上品な笑みを浮かべて言った。「潤、いらっしゃい。もうすぐ食事よ」

潤は真奈美に向かって冷たく言った。「なぜリビングにいるんだ?キッチンにいるべきだろ?二宮家に嫁いできたなら、夫を支え、子育てをし、家事をするのが当たり前だろ!」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
112 Chapters
Chapter 1
เสียงประตูห้องพักเปิดออก ทำให้คนที่นอนหงุดหงิดอยู่บนเตียง เพราะเคลื่อนไหวร่างกายไม่สะดวก ด้วยขาขวาถูกพันไว้ด้วยเฝือกพลาสติกเพื่อช่วยพยุงกระดูกที่ร้าวอยู่ไม่ให้เคลื่อนที่ผิดรูป อันเนื่องมาตอนที่รถไปชนเข้ากับต้นไม้นั้น ตัวเธอได้กระแทกเข้ากับขอบประตูอย่างรุนแรง ยังดีว่ากระจกที่แตกร้าวไม่กระเด็นมาบาดตามผิวให้เป็นรอยแผลอันน่าเกลียด ส่วนขานี่...เธอไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไปโดนอะไรมาถึงได้แตกร้าวจนต้องเข้าเฝือกนานแรมเดือนแบบนี้ จะเดินจะเหินก็ไม่สะดวกเอาเสียเลย ใบหน้านวลผ่องเรียวรูปไข่ค่อนไปทางซีดแย้มยิ้มอย่างเริงร่า ดวงตาเบิกกว้างอย่างยินดี เมื่อเห็นหน้าคนมาเยี่ยมในวันนี้ คนซึ่งเธออยากเจอหน้าที่สุดคนหนึ่งนับรองจากมารดา แต่รู้ดีว่าอีกฝ่ายนะยุ่งมากถึงมากที่สุด หน้าที่การงานและภาระอันหนักอึ้งที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องงาน จนแทบไม่มีเวลาพักผ่อนด้วยซ้ำ แต่ในวันนี้เขาโผล่หน้ามาหาเธอได้ อยากจะลุกขึ้นกระโดนไปโอบแขนรอบคอแล้วกดจมูกบนแก้มสากด้วยไรเคราเขียวเป็นปื้นสักสองสามฟอน แต่ก็ทำได้เพียงแค่ขยับพลิกตัวที่ก็เคล็ดขัดยอกแปลบๆ ไปทั่วร่าง“พี่ใหญ่! ดีใจจังเลยคะที่พี่ใหญ่มาเยี่ยม” เปรมมิกาเอ่ยพูดเสียงใสแจ๋ว ตื่นเ
last updateLast Updated : 2025-12-18
Read more
chapter 2
คิดถึงญาติของพ่อแล้วก็เซ็งจับจิต ตอนแรกที่ฟื้นมาแล้วเห็นพ่ออยู่ใกล้ ๆ เธอดีใจแทบตาย แต่ก็เบะหน้าออกแทบไม่ทัน เมื่อกวาดสายตามองไปทั่วห้องแล้วพบกับสายตารังเกียจเหยียดหยามจากบรรดาญาติของพ่อที่เฮโลขนพากันมาเป็นขบวน..ไม่ใช่มาเยี่ยมหรอกนะ แต่มาดูว่าเธอตายหรือยังมากกว่า ถ้าไม่ตายก็จะกระทืบซ้ำด้วยคำพูดถากถางซ้ำแบบ...ให้ตายไปเลยยิ่งดี เพราะตัวหารในทรัพย์สมบัติของพ่อจะได้น้อยลงไม่รู้แต่ละคนจะงกและอยากมีอยากได้อะไรนักหนา ตัวเองก็รวยจนไม่รู้เอาเงินไปเก็บไว้ที่ไหนแล้ว ตายไปก็ไม่เห็นจะมีใครเอาอะไรไปได้สักคน นอกเสียจากความดีความชั่วที่จะเหลืออยู่ให้คนข้างหลังได้รู้ ดีก็เอ่ยชม แต่ถ้าชั่วก็ช่วยกันประจานเท่านั้นเอง “เปล่านะคะพี่ใหญ่ สวย ๆ อย่างเปรมเนี่ยนะ อกหัก ค่า...ยอมรับก็ได้ว่าอกมันเดาะนิดหน่อย” ยิ้มแหย ๆ พยักหน้ารับอย่างเสียมิได้ เมื่อเจอกับสายตาจ้องจับผิดจุดประกายสีแดงเพลิงวาววาบขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจะจางหายไป จะว่าไป...วันนี้พี่ชายเธอมามาดโหด น่ากลัวชะมัดเลย“เอาน่าพี่ใหญ่ อกเดาะมันก็เรื่องธรรมดาจะตายไป ถึงจะเจ็บแปลบในใจก็...แค่นิดหน่อยเท่านั้นเอง ไม่กี่วันเปรมก็ทำใจได้แล้วละ ไม่บ้ากินเหล้าเมามาย
last updateLast Updated : 2025-12-18
Read more
Chapter 3
“พี่ใหญ่ถามเหมือนกับไม่รู้นิสัยเปรมอย่างนั้นแหละ” เปรมมิกาสลัดเรื่องราวความหลังอันเป็นความจำที่เธอเก็บบรรจุกล่องล็อคกุญแจแบบปิดตาย ด้วยการโยนลูกกุญแจทิ้งไปข้างทางตอนมืด ๆ และเลือกที่จะลืมเลือนมันให้หมดสิ้น แรก ๆ เธอก็เจ็บอยู่หรอกนะ แต่ตอนนี้ความเจ็บคลายลงไปมากโขแล้ว และเมื่อมองย้อนกลับไป ไม่อยากจะว่าตัวเองนะ แต่...เธอโง่จริง ๆ ที่มองผู้ชายคนนั้นเป็นคนดี เหมาะที่จะร่วมสร้างครอบครัวที่อบอุ่นได้กัน โง่ที่หลงคบผู้ชายไม่จริงใจมาได้ตั้งนาน“อือ เพราะรู้นะซิ เลยได้ถาม” แม้ตอนแรกเขาจะเป็นคนปกป้องให้หญิงสาวได้เกิดมาดูโลก แต่ใช่ว่าเขาจะชอบน้องสาวคนนี้มากนัก ทว่าความรับผิดชอบบวกกับความน่ารักสนใสช่างออดอ้อน ทำให้ป้อมปราการแข็งแกร่งที่สร้างไว้ปริแตก หลงเอ็นดูและรักในตัวน้องสาวคนนี้มากจนกลายเป็นเงาติดตามตัว ความใกล้ชิดและล่วงรู้ถึงนิสัยของอีกฝ่าย ทำให้เขาเชื่อด้วยความมั่นอกมั่นใจ ไม่ว่าอย่างไรเปรมมิกาก็จะไม่ทำอย่างข่าวในหนังสือพิมพ์และอินเตอร์เน็ตแน่นอน“พี่ใหญ่รู้ข่าวจากไหนคะ” เปรมมิกาอดจะสงสัยไม่ได้ ก็ขนาดว่าคนใกล้ชิดเธออย่างมารดาก็ยังไม่รู้เรื่องเลย แล้วคนซึ่งแม้จะรักแต่ไม่ค่อยได้ติดต่อกันรู้เรื
last updateLast Updated : 2025-12-18
Read more
Chapter 4
การันต์ตอบกลับเสียงเข้มงวด มาเพิ่มพลังให้กับร่างกายและจิตใจที่บอบช้ำให้แข็งแกร่ง พร้อมที่จะกลับไปห้ำหั่นศัตรูผู้หมายคิดร้าย ไม่มีที่ไหนดีไปกว่าการได้มาพักกับคนที่เขาไว้ใจได้ เขาคนนั้นนอกจากจะดูแลเปรมมิกาเป็นอย่างดีแล้ว ยังจะเอาหญิงสาวอยู่ด้วย แล้วที่สำคัญก็คือ...ที่นี่ไกลมาก ไกลจนญาติ ๆ ผู้ไม่หวังดีทั้งหลายแหล่จะไม่ตามมารังควาญซ้ำเติมเปรมมิกาให้ต้องเจ็บช้ำน้ำใจแน่นอน“แต่มันไกลมากเลยนะคะ พี่ใหญ่ก็รู้ คนของพี่ใหญ่ก็ไม่ได้ชอบหน้าเปรมสักเท่าไหร่ด้วย อยู่ใกล้กันกลัวจะทะเลาะจนฆ่ากันตายเสียมากกว่า” เปรมมิกาเอ่ยด้วยความหงุดหงิดที่ไม่ปกปิดเอาไว้เลย เมื่อคิดถึงคู่แค้นที่เจอกันทีไรต้องปะทะคารมกันทุกครั้งที่เจอก็มีอย่างที่ไหน เจอเธอครั้งแรกก็มาหาว่ายั่วยวนให้ท่า ผู้หญิงอย่างเธอนิสัยก็แย่ ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เขาไม่คิดจะชายตามองให้เสียลูกกะตาหรอกนะชิ...ไอ้คนปากเสีย ทำอย่างกับตัวเองดีนักหนา ขยันทำงานเหลือเกิน ว่างเป็นไม่ได้ต้องทำโน่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา แล้วยังทำตัวอย่างกับฤษีชีไพล ไม่สนใจผู้หญิงที่เขาทอดสายตาให้ ทำว่าพ่อนะรักมั่นคงอยู่กับผู้หญิงคนเดียวแล้วเป็นไงละ สมน้ำหน้า บ้างานดีนัก เลยถูกแม่
last updateLast Updated : 2025-12-18
Read more
chapter 5
“ตามใจพ่อซิคะ หนูมันก็แค่คนอาศัย ไม่มีปากมีเสียงอะไรอยู่แล้วนี่น่า” มัญชิษฐาพูดจาประชดประชัน ไหล่กว้างเลิกขึ้นอย่างไม่คิดจะสนใจ ใครจะอยู่ใครจะไปก็ช่างหัวซิ ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเธอสักหน่อยนี่น่า อย่ามาเจ๋อมายุ่งกับเธอแล้วกัน แม่ไล่ตะเพิดไม่ทันก็แล้วกัน!“ไม่ใช่คนในบ้าน แล้วเป็นใครกันนะที่ทำให้ลูกสาวพ่อไม่สบายใจ ถ้าพ่อจัดการได้ พ่อจะรีบจัดการให้ทันทีเลย”มัญชิษฐาเบะปาก “พ่อว่างหรือคะ” หญิงสาวถามน้ำเสียงประชดประชัน แรกเมื่อยังมีแม่อยู่ พ่อก็ดูดำดูดีเธอบ้าง แต่นับตั้งแต่ผู้เป็นแม่เซ็นใบหย่าและเก็บกระเป๋าออกจากบ้าน ส่วนหนึ่งเพราะทนความเจ้าชู้ของพ่อไม่ได้ และอีกส่วนเพราะได้เจอกับผู้ชายคนใหม่ ไปมีครอบครัวกับผู้ชายที่แสนจะอบอุ่นและเอาอกเอาใจกับผู้ชายคนใหม่ยังต่างประเทศ พ่อก็ไม่เคยหันมาดูดำดูดีเธอเลย สิ่งที่หยิบยื่นให้เห็นจะมีเพียงแค่เงินเท่านั้น“ทำไมถามแบบนี้ละ หนูก็รู้ พ่อทำงานหนักเพื่อใคร เพื่อทำให้หนูสบายนะ” เกือบจะหลุดชื่ออีกคนออกไปจากปาก แม้ว่าจะเลิกรากันไปแล้วเป็นสิบปี ทว่าเขากลับยังคงมีความรู้สึกรักและห่วงใยคนที่เป็นแม่ของลูกอยู่เสมอ“แปลกนะคะ เพราะหนูคิดว่าพ่อทำทุกอย่างเพื่อตัวพ่อเ
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more
Chapter 6
“แต่พี่มาก็ดีเหมือนกันนะครับ ผมมีแผนการปรับปรุงไร่สวนปาล์มเสนอ”“พี่ให้เต็มเป็นคนจัดการได้อย่างเต็มที่แล้วไม่ใช่เหรอ” การันต์ตอบกลับอย่างเชื่อใจ เขาไม่ได้อยากจะได้ที่ดินของเต็มสิบ ทว่าอยากช่วยชายหนุ่ม เสนอให้ยืมเงินไปแล้ว แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมก็เลยต้องมัดมือชกในอีกทาง ให้เงินโดยแลกกับที่ดินครึ่งหนึ่งและให้ชายหนุ่มเป็นคนจัดการบริหารเอง เมื่อมีเงินพอก็ให้มาบอก เขาพร้อมจะขายคืนโดยไม่คิดกำไรแม้แต่บาดเดียว ถือว่าพี่ช่วยน้องการันต์เดินตามร่างหนุ่มรุ่นน้องไปนั่งริมระเบียงของบ้าน นัยน์ตาคมกวาดมองบ้านหลังเล็กกะทัดรัด มองไปทางไหนล้วนแล้วแต่สบายตา ดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวา แตกต่างจากบ้านเขาอย่างสิ้นเชิง...บ้านหลังใหญ่ ผู้คนมากมายล้นหลาม แต่...หาความสุขความอบอุ่นไม่ได้เลย ญาติพี่น้องเป็นเสมือนคนแปลกหน้า บ้างก็เหมือนศัตรูคอยห้ำหั่นด้วยคำพูดและท่าทีหยามเหยียด ใครล้มก็พร้อมกระทืบซ้ำ ก่อนจะเดินข้ามไปอย่างไม่ไว้หน้า“ผมอยากขอคำแนะนำจากคุณใหญ่นะครับ บางอย่างผมทำได้ แต่บางอย่างผมยังไม่แน่ใจว่าควรจะไปทางไหนดี”“หน้าตาก็เหมือนโจรทีหนึ่งแล้ว ผิวก็ยิ่งกว่าโอเลี้ยง ปากก็เปราะอีก ขยันทำแต่งานเกินไป...แฟนเลยหนีไ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more
Chapter 7
“อะไรกัน พี่เชื้อมาทั้งที มีอาหารเลี้ยงแค่นี้เองเรอะ แล้วจะไปพอกินอะไร” เปรมมิกาเอ่ยขึ้นอย่างให้รู้ว่าเธอกำลังก่อกวนอารมณ์ของเต็มสิบที่ค่อย ๆ เย็นลงแล้วให้ร้อนรุ่มขึ้นมาอีก คิ้วเข้มเลิกขึ้นและนัยน์ตากลมโตใสแจ๋วส่งสารท้าทาย“ก็กินเท่าที่มี นึกว่าจะดีที่มีของกินน้อย ๆ คุณจะได้ลดหุ่นอวบอ้วนมีไขมันเกาะให้กระชับขึ้นสักหน่อย” เต็มสิบตอบแบบประชดประชัน แล้วรีบก้าวตามการันต์ซึ่งลงไปยืนรอที่รถก่อนแล้ว เพื่อจะเอากระเป๋าใส่เสื้อผ้าไปเก็บยังห้องพักของแต่ละคน ซึ่งเมื่อมีหนึ่งห้องนอนใหญ่ การันต์เลยต้องพักกับเขา และหนึ่งห้องรับแขกขนาดไม่ใหญ่ที่จะต้องเป็นที่พำนักของเปรมมิกา คนถูกว่าอ้วนรีบก้มมองสภาพตัวเองอย่างเร็ว อีตาไม่เต็มสิบปากเสีย เธอยังไม่ได้อ้วนสักหน่อย ยังรูปร่างเพรียวบางเหมือนเดิม แต่เกะกะด้วยเฝือกที่เข้ามาเท่านั้นแหละ ชิ...ตัวเองดีนักหรือไง รูปร่างสูงใหญ่แล้วก็ดำปิดปี๋ นี่ถ้าหลงไปอยู่ในสวนสัตว์ อาจคิดไปได้ว่ามีหมีหลุดออกมาเดินเพ่นพ่านเสียด้วยซ้ำ คอยดูนะ จะทำให้ลบทุกคำที่พูดดูถูกเธอไว้ให้หมดเลย“ไม่สนุกหรือผิง มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า ฉันเห็นแกเครียดมาหลายวันแล้วนะ” พ่อหนุ่มร่างใหญ่กล้ามโตแ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more
Chapter 8
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มร่างใหญ่ ทว่าเวลาพูดกลับบีบน้ำเสียงให้แหลมเล็ก ท่วงท่ากิริยาสะบัดสะบิ้งอย่างต้องการให้ตัวเองดูเป็นผู้หญิงเดินจากไปไกลพอแล้ว ชายหนุ่มซึ่งยืนหลบมุมสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ ก็เดินเท้าเบาไปทรุดตัวลงนั่งใกล้กับคนซึ่งหมายตาเอาไว้ “ขอนั่งด้วยคนนะคุณ”“ที่นั่งเยอะแยะไป คุณจะนั่งตรงไหนก็ตามใจซิ แต่อย่างมานั่งบนหัวฉันแล้วกัน” มัญชิษฐาตอบกลับอย่างประชดประชันน้ำเสียงแข็งกร้าว ยามค่ำมืดแบบนี้ เธอเป็นผู้หญิงนั่งอยู่คนเดียวก็ไม่ปลอดภัยพอแล้ว เวลานี้กลับมีใครไม่รู้มาขอนั่งด้วย คิดได้ว่าเป็นเรื่องไม่ดีแน่ ดังนั้นควรรีบไปก่อนเกิดเหตุร้ายอันไม่คาดคิด ทว่าเพียงแค่สองขาเรียวยาวยืดตรง ทาบสองมือบนพนักเก้าอี้ยันตัวขึ้น“จะรีบไปไหนละคุณ อยู่คุยกันก่อนซิ” มือแข็งแกร่งก็ยื่นไปจับแขนกลมกลึงและบีบเต็มแรง“ว้าย! ปล่อยฉันนะ!” ไม่ทันสิ้นเสียงร้องและสะบัดมือที่จับแขนเอาไว้ให้หลุด หัวใจมัญชิษฐาก็หลุนตุบลงไปกองอยู่ปลายเท้า เมื่ออีกฝ่ายซึ่งเธอยังไม่เห็นหน้า ออกแรงกระตุกจนร่างโปร่งบางเซถลาไปนอนพังพาบบนร่างหนาแกร่งราวกับหินแกรนิตอย่างแนบชิดจนได้กลิ่นหอมอ่อนของโคโลนญ์ท่อนแขนกำยำรัดร่างกลมกลึงจนแนบชิด “อ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more
Chapter 9
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มร่างใหญ่ ทว่าเวลาพูดกลับบีบน้ำเสียงให้แหลมเล็ก ท่วงท่ากิริยาสะบัดสะบิ้งอย่างต้องการให้ตัวเองดูเป็นผู้หญิงเดินจากไปไกลพอแล้ว ชายหนุ่มซึ่งยืนหลบมุมสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ ก็เดินเท้าเบาไปทรุดตัวลงนั่งใกล้กับคนซึ่งหมายตาเอาไว้ “ขอนั่งด้วยคนนะคุณ”“ที่นั่งเยอะแยะไป คุณจะนั่งตรงไหนก็ตามใจซิ แต่อย่างมานั่งบนหัวฉันแล้วกัน” มัญชิษฐาตอบกลับอย่างประชดประชันน้ำเสียงแข็งกร้าว ยามค่ำมืดแบบนี้ เธอเป็นผู้หญิงนั่งอยู่คนเดียวก็ไม่ปลอดภัยพอแล้ว เวลานี้กลับมีใครไม่รู้มาขอนั่งด้วย คิดได้ว่าเป็นเรื่องไม่ดีแน่ ดังนั้นควรรีบไปก่อนเกิดเหตุร้ายอันไม่คาดคิด ทว่าเพียงแค่สองขาเรียวยาวยืดตรง ทาบสองมือบนพนักเก้าอี้ยันตัวขึ้น“จะรีบไปไหนละคุณ อยู่คุยกันก่อนซิ” มือแข็งแกร่งก็ยื่นไปจับแขนกลมกลึงและบีบเต็มแรง“ว้าย! ปล่อยฉันนะ!” ไม่ทันสิ้นเสียงร้องและสะบัดมือที่จับแขนเอาไว้ให้หลุด หัวใจมัญชิษฐาก็หลุนตุบลงไปกองอยู่ปลายเท้า เมื่ออีกฝ่ายซึ่งเธอยังไม่เห็นหน้า ออกแรงกระตุกจนร่างโปร่งบางเซถลาไปนอนพังพาบบนร่างหนาแกร่งราวกับหินแกรนิตอย่างแนบชิดจนได้กลิ่นหอมอ่อนของโคโลนญ์ท่อนแขนกำยำรัดร่างกลมกลึงจนแนบชิด “อ
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more
Chapter 10
“เป็นไง เถียงไม่ออก ใบ้กินเพราะฉันรู้ทันใช่ไหม” ก็ทำไมเขาจะพูดแบบนี้ไม่ได้ละ ในเมื่อเขา...เป็นคนแปลกหน้าแท้ๆ เจอกันไม่ทันจะได้พูดจาแนะนำชื่อเลย แค่แกล้งกระตุกร่างลงมากอดหน่อยเดียวเอง ก็ทำตัวอ่อนระทวย ยั่วเข้าให้แล้ว โถ...แม่ผู้ดีแปดสาแหรก รวยเงินแต่ทำตัวเละเทะยิ่งกว่าบางคน ซึ่งไม่มีเงินจะกินข้าวจนต้องแบกหน้าขายนาผืนน้อยเสียอีก“ไอ้...” เธอไม่รู้ว่าจะสรรหาคำพูดไหนมาด่าคนตรงหน้าให้เจ็บแสบไปถึงทรวง“อยากเปลี่ยนรสชาติการนอนกับผู้ชายไหมคุณผู้หญิง เอาไอ้ที่กลัดมัน ขย้ำเธอเหมือนเสือกินอาหาร กลางพื้นดินทรายแบบนี้ ฉันว่าได้รสชาติกว่านอนกับพวกสุภาพบุรุษจะทำอะไรทีก็ค่อยๆ ละเลียดชิมอย่างกับกลัวจะบอกช้ำแตกหักในห้องหรูเริดติดแอร์จนเย็นฉ่ำดีกว่านะ รับรองรสชาติจัดจ้านถึงใจจนคุณลืมไม่ลงเชียวละ”มัญชิษฐาได้แต่งุนงง ผู้ชายที่รายล้อมรอบกายนั้นล้วนแล้วแต่พูดจาสุภาพเรียบร้อย แม้จะหาทางให้เธอยอมก็ยังคอยตะล่อมไม่กระโตกกระตาก แม้จะมือเร็วไปบ้าง แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นกอดกระชับแนบชิด จนร่างแทบจะจมหายไปในอ้อมกอดแบบนี้ แล้วที่สำคัญคือ...ไม่เคยมีใครพูดจายิ่งกว่าหมาไม่รับประทานใส่หน้าเธอแบบนี้เลย“เอาน่าคุณผู้หญิง นอนก
last updateLast Updated : 2025-12-25
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status