ログイン共有
3
公開日:
2026-04-29 21:45:03“ผมกินอะไรก็ได้ครับ ถ้าเป็นฝีมือป้าเฉลา” ปรเมศวร์กล่าวเอาใจแม่บ้านสูงวัย แล้วหันมาขอบคุณบิดาเบาๆ
“คุณพ่อเองก็ต้องกินเยอะๆ นะครับ ผอมจากเมื่อก่อนจนผิดหูผิดตา” ชายหนุ่มเอ่ยพลางสำรวจใบหน้าบิดาที่ดูซูบลงไป คงตรอมใจเรื่องการจากไปของอนุวัฒน์
“แกก็เหมือนกัน” เจ้าสัวพงษ์เทพตักอาหารใส่จานบุตรชายด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข บรรยากาศเก่าๆ กลับมาอีกครั้ง แม้ในใจของสองพ่อลูกกำลังคิดถึงอนุวัฒน์ อยากให้มานั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วยกันในเวลานี้ แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยขึ้นมาทำลายบรรยากาศ และในขณะนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือของชัญญาก็ดังแทรกกลางบทสนทนา ทำให้หญิงสาวยิ้มเจื่อนๆ เมื่อถูกสายตาของสามีมองมาอย่างตำหนิ จนเธอต้องรีบขอตัวออกไปรับสาย เพียงไม่นานก็เดินกลับเข้ามาขอตัวออกไปข้างนอกด้วยท่าทางรีบร้อน สองพ่อลูกมองตามด้วยความแปลกใจ แต่เพียงระยะสั้นๆ ก็ละความสนใจไป
“พ่อขอโทษนะ” เจ้าสัวพงษ์เทพเอ่ยขึ้นหลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย และพากันมานั่งที่ห้องนั่งเล่น
“เรื่องอะไรครับคุณพ่อ” ชายหนุ่มขมวดคิ้วพร้อมหันมามองหน้าบิดาอย่างงุนงง
“เรื่องของชัญญา ถ้าแกไม่พอใจที่จะอยู่ร่วมบ้านเดียวกัน พ่อจะสร้างบ้านอีกหลังให้เธออยู่”
“ไม่ต้องหรอกครับคุณพ่อ ผมเองก็ไม่คิดอะไรแล้ว แค่ต่างคนต่างอยู่อย่ามาวุ่นวายกับผมก็พอ” ปรเมศวร์มีโลกส่วนตัวสูงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรทุกคนในบ้านต่างรับรู้ดี
“พ่อจะบอกเธอให้”
“แล้วเธอดูแลคุณพ่อดีหรือเปล่าครับ” ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามถึงเรื่องนี้
“ก็ดีนะ” เจ้าสัวพงษ์เทพก็ตอบไม่ได้เต็มปากเพราะช่วงพักหลังชัญญาเปลี่ยนไปหลายอย่าง แต่ไม่อยากบอกให้บุตรชายต้องขุ่นเคืองใจต่อภรรยาสาวของตน
“แกคงคิดว่าพ่อเป็นตาแก่ตัณหากลับสินะ”
“เอ่อ...ผมแค่กลัวว่าคุณญาจะมาหลอกคุณพ่อเท่านั้นเอง”
“เรื่องนั้นแกสบายใจได้ เพราะพ่อไม่เคยยกอะไรให้เธอเลย แม้แต่ชุดเครื่องเพชรของแม่แก จะให้ก็เพียงแค่เงินใช้แต่ละเดือน เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา ก็เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในวันแต่งงาน ตลอดห้าปีที่ผ่านมามีเพียงแค่กอดหรือหอมแก้มเท่านั้น แกคงสงสัยสินะ ว่าพ่อแต่งงานกับเธอทำไม”
“ครับ” ปรเมศวร์ยอมรับว่าเคยสงสัยและแอบคิดอกุศลมาตลอด
“ไม่รู้ว่าพรหมลิขิตหรือเปล่า พ่อบังเอิญเจอญามาทำบุญที่วัดอยู่เป็นประจำ เมื่อมีโอกาสเจอกันบ่อยครั้ง ก็ทำให้ตาแก่ขี้เหงาอย่างพ่อ เกิดอยากหาคู่ชีวิตไว้พากันเข้าวัดเข้าวา สนทนาเรื่องธรรมะบ้าง”
“คุณญาน่ะหรือครับชอบไปวัด” ชายหนุ่มค่อนข้างแปลกใจ ดูภาพลักษณ์ชัญญาแล้วไม่น่าจะเป็นจำพวกชอบเข้าวัด แต่ภาพลักษณ์ภายนอกก็ใช่จะบ่งบอกถึงนิสัยใจคอเสมอไป
“อืม...ก็มีเธอนี่แหละคอยไปเป็นเพื่อนพ่อฟังเทศน์ ทำบุญอยู่ที่วัดเป็นประจำ แต่ช่วงหลังจากที่ตาวัฒน์เสีย เธอก็ไม่มีเวลาไปเป็นเพื่อนพ่อเลย เพราะยุ่งกับงานบริษัท” เจ้าสัวพงษ์เทพกล่าวด้วยน้ำเสียงเหงาๆ ตามประสาคนแก่
“ต่อไปผมเข้าไปดูแลบริษัท คุณญาคงมีเวลาดูแลคุณพ่อมากขึ้น”
“ขอบใจนะเมศวร์ที่เข้าใจหัวใจคนแก่อย่างพ่อ”
“ครับ ถ้าเป็นความสุขของคุณพ่อ ผมก็ยินดี” เขาอยากทำให้ทุกๆ เวลาของบิดามีแต่ความสุขมากที่สุด เท่าที่จะมากได้ เพราะไม่อยากจะเสียดายวันเวลา เหมือนเช่นที่เคยรู้สึกกับอนุวัฒน์
“จริงๆ ถ้าเราเปิดใจคุยกันเมื่อห้าปีก่อนก็คงดี” เจ้าสัวพงษ์เทพรู้สึกเสียดายเวลาที่ผ่านมา ในเวลานั้นต่างคนต่างเอาความคิดของตนเป็นใหญ่ จนไม่ยอมรับฟังเหตุผลของกันและกัน
“ผมก็ต้องขอโทษคุณพ่อ ที่แสดงกิริยาก้าวร้าวไปในวันนั้น”
“ช่างมันเถอะ เรื่องก็ผ่านไปแล้ว ถ้าตาวัฒน์รู้ว่าพ่อกับแกปรับความเข้าใจกันได้ เขาคงดีใจ” เจ้าสัวพงษ์เทพอดกล่าวถึงบุตรบุญธรรมไม่ได้
“ใช่ครับ” ปรเมศวร์ขานรับเพียงสั้นๆ แล้วนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนเอ่ยเสียงสั่นยามนึกถึงน้องชายอันเป็นที่รักของตน รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้อยู่เคียงข้างน้องชายยามที่กำลังมีปัญหากับชีวิตรัก “ถ้าผมรู้ว่านายวัฒน์มีปัญหา ผมคงกลับมาหาเขาเร็วกว่านี้”
“ตาวัฒน์ไม่ได้เล่าอะไรให้แกฟังบ้างหรือไงกับปัญหาที่เกิดขึ้น” เจ้าสัวพงษ์เทพเห็นบุตรชายทั้งสองสนิทสนมกัน มีอะไรก็ปรึกษากันตลอด ทำให้เขาทราบข่าวคราวปรเมศวร์จากอนุวัฒน์เสมอ
“ไม่ครับเลยครับ ปิดปากเงียบไม่ยอมพูดถึง แต่ส่วนมากก็โทร.คุยกันก็เฉพาะเรื่องงานและเรื่องคุณพ่อเท่านั้น มารู้ว่านายวัฒน์เลิกกับกันธิชาก่อนประสบอุบัติเหตุก็จากคำบอกเล่าของคุณญา คุณพ่อล่ะครับ รู้เรื่องนี้หรือเปล่า”
“ไม่เลย นับครั้งได้ที่จะเจอหน้ากัน เพราะพักหลังมานี้ตาวัฒน์คอยหลบหน้าพ่อตลอด แถมยังขอย้ายออกไปอยู่คอนโดฯ ใกล้บริษัท พ่อเคยถามว่าทำไม เขาบอกเพียงว่าขี้เกียจขับรถไกลๆ” เจ้าสัวพงษ์เทพเองก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของบุตรบุญธรรม และใบหน้าเหมือนคนอมทุกข์ตลอดเวลา
“แล้วตอนนี้กันธิชายังทำงานเป็นผู้ช่วยคุณจิตตรีอยู่หรือเปล่าครับ ผมอยากคุยกับเธอสักหน่อย”
“เห็นญาบอกว่าหนูธิชาลาออกไปแล้ว ตาเมศวร์เรื่องก็ผ่านไปแล้ว เราอย่ารื้อฟื้นมันอีกเลยนะ”
เจ้าสัวพงษ์เทพรู้ว่าบุตรชายต้องการไปพูดคุยอะไรกับกันธิชา
“ผมแค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่ตาวัฒน์จะเสียเท่านั้นเองครับ”
“งั้นก็ตามใจ แต่พ่ออยากจะบอกว่าหนูธิชาเป็นคนดี” เจ้าสัวพงษ์เทพเอ่ยขึ้นราวกับต้องการเตือนบุตรชายทางอ้อม
“ครับคุณพ่อ เดี๋ยวผมขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะครับ” ชายหนุ่มกล่าวตัดบทเพราะทนฟังบิดาเอ่ยถึงกันธิชาในแง่ดีต่อไม่ไหว
最新チャプター
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 82
ปรเมศวร์โน้มใบหน้าลงแนบกับกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบาราวกับปุยเมฆแล้วสอดลิ้นที่ร้อนผะผ่าวเข้าไปสำรวจรอบๆ โพรงปากนุ่ม ก่อนลิ้นของทั้งสองจะเกี่ยวตวัดดูดซับความหอมหวานของกันและกันทั้งหนักหน่วงและเร่าร้อนไปในคราเดียวกันในขณะนั้นมือเรียวเล็กเริ่มลูบคลำร่างกำยำสะเปะสะปะเผลอไปสัมผัสความแข็งแกร่งที่ร้อนผ่าว จนชักมือขึ้นมาราวกับถูกของร้อน แต่ถูกชายหนุ่มดึงกลับลงไปแตะที่เดิม“อืม...มันคิดถึงเธอแทบขาดใจ”“ฮื้อ...ไม่เอาคุณเมศวร์” กันธิชาใจหวิวเมื่อแตะสัมผัสส่วนกลางกายของสามี แต่ดูมันจะดิ้นสู้กับมือเธอเหลือเกิน และเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาวิงวอน เขาถึงยอมปล่อยมือเธอออกมาเพราะไม่อยากบังคับเธอให้ทำอะไรที่ฝืนใจตัวเอง แต่แอบน้อยใจอยู่ลึกๆ ที่หญิงสาวทำเหมือนรังเกียจมัน เสี้ยววินาทีต่อมาต้องชะงักงันเมื่อเธอเอื้อมมือลงไปสัมผัสมันอีกครั้งอย่างแผ่วเบา จนชายหนุ่มเหลือบสายตามองเธอด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนบดขยี้จูบเรียวปากนุ่มอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนกว่าทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา ปลายนิ้วแกร่งบรรจงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบนผิวเนียนละเอียดไม่เว้นแม้แต่ตารางเดียว จากนั้นกลับมาหยุด
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 81
“ก็ได้ค่ะ” กันธิชาจำต้องพยักหน้าคล้อยตามเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขาในวันสำคัญ ก่อนพาร่างเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนและผ้าขนหนู ปรเมศวร์จึงสาวเท้าเดินตามหญิงสาวไปแต่ปรากฏว่าประตูถูกล็อกจากด้านใน นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเขามีกุญแจสำรอง เมื่อไขเข้าไปพบว่าหญิงสาวกำลังพยายามเอื้อมมือมาด้านหลังเพื่อรูดซิปชุดแต่งงาน ชายหนุ่มจึงรีบสาวเท้าเข้าไปช่วยพร้อมจรดริมฝีปากอุ่นลงบนแผ่นหลังขาวเนียนอย่างแผ่วเบา ก่อนชุดจะร่วงลงไปกองกับพื้น“เข้ามาทำไมคุณเมศวร์ ไม่เห็นหรือว่าฉันกำลังจะอาบน้ำ...” กันธิชาเอียงหน้าถามไม่ทันจบประโยค ก็ถูกริมฝีปากอุ่นโน้มลงมาทาบบนเรียวปากอย่างแนบแน่น เพราะไม่อยากตอบคำถามใดๆ ให้เสียเวลา หญิงสาวอึกอักเล็กน้อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนค่อยๆ หลับตาพริ้มลงรับจุมพิตของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันนั้นฝ่ามือใหญ่ก็เลื่อนมาเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มเบาๆ เพียงอึดใจต่อมาก็พลิกร่างหันมาเผชิญหน้า“พี่จะทำให้คืนนี้เป็นคืนพิเศษที่น่าจดจำสำหรับเรา” ปรเมศวร์เอ่ยพลางถอดชิ้นเล็กออกจากเรือนร่างของหญิงสาว แม้ใจอยากจะทำอะไรต่อมิอะไรกับร่างเย้ายวนเบื้องหน้า แต่ต้อง
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 80
“ก็มันอดไม่ได้นี่”“ฉันกับพี่ณุก็แค่เจ้านายกับลูกน้อง ทีคุณล่ะยังตามเทกแคร์คุณยูโกะตั้งแต่เธอเดินทางมาถึงเชียว”“ก็ยูโกะไม่รู้จักใครในงาน ทาเคชิก็ติดธุระสำคัญมาด้วยไม่ได้ คงไม่ดีที่ปล่อยให้แขกเวิ้งว้างคนเดียว น่าเกลียดแย่” ปรเมศวร์รีบอธิบายไม่อยากให้หญิงสาวไม่สบายใจ“ก็เหมือนกับพี่ณุ ทั้งที่ไม่มีอะไรแต่คุณก็ยังจะหาเรื่องหึงหวง” กันธิชายกเรื่องนี้ขึ้นมาเปรียบเปรยให้ชายหนุ่มเข้าใจและเลิกหึงหวงตนกับพิษณุวัชร์สักที“จ้าเข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มนวลหนึ่งฟอดอย่างเอาใจ ก่อนจะได้ยินเสียงกระแอมดังขึ้นแทรกทำให้คู่บ่าวสาวต้องผละร่างออกจากกัน แล้วหันไปมองที่ต้นเสียง พบว่าเป็นยูโกะที่เดินเฉิดฉายนำหน้าสองพ่อลูกเข้ามา“หวานไม่เกรงใจใครเลยนะคะ” ยูโกะกล่าวกระเซ้าคู่บ่าวสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพอทราบว่าปรเมศวร์กำลังจะแต่งงาน ทำให้เธอตกใจไม่คาดคิดว่าปรเมศวร์จะลงเอยกับใครได้ ยิ่งรู้ว่าผู้หญิงที่โชคดีคือกันธิชายิ่งประหลาดใจเข้าไปใหญ่ จึงบังคับขู่เข็ญเขาเล่าให้ฟัง ปรเมศวร์ก็เล่าเพียงคร่าวๆ พอได้ร
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 79
“จ้า” ชายหนุ่มยิ้มแหยพลางคิดเรียบเรียงคำพูดอยู่ในใจ ปรากฏว่าอาหารมื้อนี้เขารับประทานได้น้อยมาก ผิดกับกันธิชาที่กินหมดจานไม่เหลือ“วันนี้ทำไมกินน้อยจังคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นจานข้าวของปรเมศวร์พร่องลงไปเพียงนิดเดียว“พี่เห็นเธอกินอร่อยก็อิ่มตามแล้วล่ะ เอาเค้กสักชิ้นนะ” ชายหนุ่มวางจานเค้กลงเบื้องหน้าหญิงสาว“ขอบคุณค่ะ ถ้าฉันกินแบบนี้ทุกวันคงอ้วนเป็นหมูแน่” กันธิชาบ่นแต่ก็ตักเค้กขึ้นกินไม่หยุด“ดีสิ”“อ้วนนี่นะดี”“ใช่จ้ะ ถ้าเธออ้วนแล้วจะได้ไม่มีผู้ชายคนไหนชายตาแลไง”“ต่อไปคุณก็คงเบื่อฉันใช่ไหม”“พี่บอกตรงไหนว่าเบื่อ”“ก็คุณบอกว่าอ้วนแล้วจะไม่มีผู้ชายชายตาแลไงเล่า” หญิงสาวโต้แย้งกลับไปด้วยน้ำเสียงแง่งอนจนชายหนุ่มหลุดขำ“พี่หมายถึงผู้ชายคนอื่น แต่สำหรับพี่ถึงเธอจะอ้วนถึงร้อยกิโลพี่ก็จะไม่มีทางเบื่อเธออย่างแน่นอน และยังจะรักเธอไปจนวันตาย” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงและแว
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 78
ส่วนคนเจ้าแผนการเข้ามาคุยเรื่องสถานที่จัดงานแต่งงานกับผู้จัดการโรงแรมซึ่งเป็นคนเดียวกันกับคนที่ยืนจ้องเธอหน้าโรงแรมเมื่อหลายเดือนก่อน จนมารู้ความลับที่ปรเมศวร์เคยกุเรื่องว่าเธอเป็นคนรักของเขาอีกด้วย หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้ในใจแต่ไม่กล้าแย้งอะไรขึ้นมาในเวลานี้ เพราะไม่อยากให้ปรเมศวร์เสียหน้าต่อหน้าลูกน้องจนเสียการปกครองและเขายังแนะนำเธอให้พนักงานทุกคนได้รู้จักในฐานะว่าที่นายหญิง ทำให้อดตื้นตันใจไม่ได้ที่ปรเมศวร์ให้เกียรติเธอขนาดนี้แม้กระนั้นก็ยังไม่ลืมที่เขาโกหกเรื่องเธอกับศักดิ์ชาย กระทั่งเข้ามานั่งในห้องทำงานของปรเมศวร์ ก็ไม่รอช้าเอ่ยถามข้อข้องใจทันที“นี่คุณเมศวร์ ทำไมคุณต้องโกหกคุณศักดิ์ชายว่าฉันเป็นแฟนคุณด้วย”“โกหกที่ไหน ก็เราเป็นแฟนกันจริงๆ และกำลังจะแต่งงานกันอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า”“ไม่ใช่ตอนนี้ ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน ตอนที่คุณเกลียดฉันเข้ากระดูกดำน่ะ”“อย่ารู้เลยดีกว่า” ชายหนุ่มตอบเลี่ยงๆ แล้วเฉไฉเปิดแฟ้มเอกสาร“แต่ฉันอยากรู้เพราะมันเกี่ยวข้องกับฉันเต็มๆ”“อืม...งั้นพ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 77
“รับได้สิคะ และไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือรำคาญใจที่คุณเป็นแบบนี้”“ขอบใจนะธิชา แม้ว่าความรักของเราเริ่มต้นไม่สวย แต่หลังจากนี้พี่สัญญาว่าเธอจะพบแต่สิ่งที่สวยงาม”“ฉันไม่ขออะไรมาก ขอแค่คุณรักและซื่อสัตย์กับฉันเท่านั้น”“พี่สัญญาว่าจะรักและซื่อสัตย์กับเธอคนเดียวและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด” ปรเมศวร์ยืนยันด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและมั่นคงก่อนวกกลับมาคุยเรื่องงานแต่งงาน “อืม...ธิชาคิดแพลนงานแต่งงานของเราหรือยังล่ะว่าอยากจัดแบบไหน”“ฉันอยากจัดงานแต่งงานเล็กๆ ริมชายหาด และเชิญแต่ญาติกับเพื่อนที่สนิทๆ เท่านั้นค่ะ คุณว่าดีไหม”“จะจัดงานเล็กๆ ไม่ได้หรอก เธอก็รู้นี่ว่าพี่ทำธุรกิจ รู้จักคนมากมาย”“ฉันเข้าใจค่ะ งั้นก็แล้วแต่คุณแล้วกันค่ะ” หญิงสาวพึมพำตอบเสียงแผ่วเบาๆ“งานเล็กๆ ก็งานเล็กๆ” ชายหนุ่มไม่ชอบเลยที่เห็นแววตาสดใสดูเศร้าสลดลง“เอ...แต่เมื่อกี้คุณยังบอกเลยว่าจัดงานเล็กๆ ไม่ได้”“พี่แต่งงาน
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 6
พิษณุวัชร์พ่อหม้ายวัยสามสิบแปดส่งยิ้มพร้อมตักอาหารใส่จานให้แก่หญิงสาว ที่เขาประทับใจตั้งแต่แรกพบ ในวันที่เข้ามาสัมภาษณ์ และตัดสินใจรับเธอเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาฯ ทันที โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “มีอะไรหรือเปล่าคะบอส” กันธิชาเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งมองหน้าเธอ และยิ้มแปลกๆ“เอ่อ...เปล่า
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 5
ปรเมศวร์เข้ามาสานต่องานโครงการที่อนุวัฒน์ทำค้างไว้และเคลียร์ปัญหาต่างๆ ที่ชัญญาสร้างขึ้นซึ่งค่อนข้างหนักเอาการ แต่โชคดียังมีจิตตรีเลขาฯ สาวคนเก่งช่วยอีกแรง เพราะเธอรู้เกี่ยวกับข้อมูลของโครงการทั้งหมด ทำให้งานรุดหน้าไปได้อย่างรวดเร็วจนน่าพึงพอใจ“ขอบคุณมากครับคุณตรี ที่อยู่ช่วยงานจนดึกทุกว
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 4
“อืม...ไปเถอะ พ่อว่าจะไปนั่งเล่นที่สวนกล้วยไม้สักหน่อย”“ครับคุณพ่อ” ปรเมศวร์ขานรับก่อนลุกขึ้นเดินตรงไปยังชั้นสองห้องนอนเก่าของตน โดยมีสายตาเจ้าสัวพงษ์เทพมองตามหลังไปอย่างไม่สบายใจ ดูจากแววตาปรเมศวร์ยามเอ่ยถึงกันธิชาแล้วรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูก ก็ได้แต่หวังว่าบุตรชายจะไม่คิดบ้าบิ่นทำอะไรโง่ๆ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 2
“ไม่! ยูโกะจะไปคนเดียวค่ะ ทาเคชิน่าเบื่อจะตาย คอยขัดยูโกะทุกเรื่อง และคุณพ่อก็เชื่อแต่ทาเคชิอย่างกับเขาเป็นลูก แทนที่จะเข้าข้างยูโกะซึ่งเป็นลูกแท้ๆ” ยูโกะกล่าวถึงบอดี้การ์ดหนุ่มหน้านิ่งด้วยความหมั่นไส้ จนปรเมศวร์อดหัวเราะออกมาไม่ได้ กับท่าทางเหมือนเด็กยามที่ถูกขัดใจ ซึ่งก็ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยนัก“เพ
あなたも気に入るかもしれません
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.5K ビューเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.5K ビューขย้ำรักเลขา NC-20
C534.8K ビューล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.1K ビューคืนรักร้อนอ้อนผีหื่น
แพรสีนิล115 ビューเด็ก D ของอากันต์ 18+++
มนต์ศิขริน822 ビューรักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย54 ビューคลื่นสวาททาสสิเน่หา nc 18++
มนต์ศิขริน36 ビュー
