MasukShare
4
Tanggal publikasi:
2026-04-29 21:45:13“อืม...ไปเถอะ พ่อว่าจะไปนั่งเล่นที่สวนกล้วยไม้สักหน่อย”
“ครับคุณพ่อ” ปรเมศวร์ขานรับก่อนลุกขึ้นเดินตรงไปยังชั้นสองห้องนอนเก่าของตน โดยมีสายตาเจ้าสัว
พงษ์เทพมองตามหลังไปอย่างไม่สบายใจ ดูจากแววตาปรเมศวร์ยามเอ่ยถึงกันธิชาแล้วรู้สึกสังหรณ์ใจอย่างบอกไม่ถูก ก็ได้แต่หวังว่าบุตรชายจะไม่คิดบ้าบิ่นทำอะไรโง่ๆ ลงไป จนเป็นตราบาปชีวิต
ฟากคนที่ปรเมศวร์เอ่ยถึงกำลังรู้สึกผิดกับการจากไปของอนุวัฒน์อดีตแฟนหนุ่มแม้จะเพิ่งคบกันได้ไม่กี่เดือนแต่ก็รู้สึกผูกพันกันอยู่ไม่น้อย หากวันนั้นเธอยอมรับสาย เขาก็คงไม่ต้องจากไป ถึงแม้อีกฝ่ายจะเคยทรยศหักหลังตนอย่างแสนสาหัส แต่เขาก็ไม่ควรจบชีวิตลงง่ายๆ แบบนี้ งานศพอนุวัฒน์ที่ผ่านมาเธอยังไม่มีโอกาสเข้าไปเคารพศพ เพราะถูกชัญญาแม่เลี้ยงของเขาและเป็นต้นเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับอนุวัฒน์ขาดสะบั้นลง สั่งคนคุมเข้มไม่ให้เธอย่างกรายเข้าไปในงานเด็ดขาด
“เลวที่สุด ยายนั่นกล้าดียังไงถึงให้แกออกจากงาน”
หลังกลับมาจากสัมมนาก็ทราบข่าวร้ายที่เกิดขึ้น เขมจิรารู้สึกเดือดดาลแทนเพื่อนรักจนนั่งไม่ติด กันธิชาถูกชัญญาแย่งคนรักไม่พอยังถูกให้ออกจากงานอีก แต่ก็ไม่มีสิทธิ์คัดค้านได้ เพราะช่วงเวลานั้นชัญญามานั่งรักษาการในตำแหน่งประธานบริษัท
“ก็ดีแล้วไง ไม่ต้องเจอผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นอีก” กันธิชาฝืนยิ้มปลอบใจตัวเอง
“ก็จริง ผู้หญิงอะไรน่าขยะแขยงที่สุด แอบเป็นชู้กับลูกชายสามีตัวเอง คุณวัฒน์ก็เหมือนกัน ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะทำตัวแบบนี้”
“เรื่องมันผ่านไปแล้วอย่าพูดถึงมันอีกเลย ไหนๆ คุณวัฒน์ก็เสียไปแล้ว”
กันธิชาเจ็บปวดทุกครั้งยามนึกถึงเหตุการณ์ที่ถูกอดีตคนรักทรยศหักหลัง แอบไปมีความสัมพันธ์กับแม่เลี้ยงสาว หากเขมจิราไม่พาเธอไปให้เห็นกับตาก็คงจะไม่เชื่อ ว่าผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้วอย่างอนุวัฒน์จะกล้าทำเรื่องน่าอายเช่นนี้ สงสารแต่เจ้าสัวพงษ์เทพที่ไม่รู้ว่าบุตรชายกับภรรยาทำเรื่องเลวๆ อะไรลับหลัง
“อืม... แกเองก็เลิกโทษตัวเองได้แล้วนะ เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความผิดของแกสักนิดเดียวนะธิชา ฉันนี่แหละผิดเต็มๆ ที่บอกคุณวัฒน์ไปว่าแกมีคนรักใหม่แล้ว ก็ไม่คิดว่าคุณวัฒน์จะเสียใจทั้งที่เขาเองก็นอกใจแกไปแอบมีอะไรกับแม่เลี้ยงเขาที่คอนโดฯ”
แทนที่อนุวัฒน์จะโล่งอกที่กันธิชามีคนรักใหม่ แต่กลับตาลปัตรมาคอยตามตื๊อขอคืนดี จนกันธิชาทนไม่ไหวหนีไปพักร้อนที่ต่างจังหวัดเกือบสองอาทิตย์ กลับมาก็ยังรังควานไม่เลิก
“แกไม่ผิดหรอกเขม ฉันรู้ว่าแกหวังดีถึงพูดไปแบบนั้น”
“ก็ฉันหวังดีจริงๆ และโมโหด้วยที่คุณวัฒน์ยังมาวุ่นวายกับแก เลยพลั้งปากไป...ว่าแต่แกเถอะ จะเอายังไงต่อไป”
“คงต้องไปหางานใหม่ แต่ปัญหาติดอยู่ที่อายุ ปีหน้าจะแตะเลขสามแล้ว ไม่รู้ว่าบริษัทไหนยังอยากจะรับอยู่หรือเปล่า” กันธิชากล่าวติดกังวล
“แต่แกมีประสบการณ์”
“ก็จริง แต่ฉันถูกปลดออกจากงานนะอย่าลืมสิ” กันธิชากล่าวอย่างท้อใจ ไม่คิดว่าจะต้องมาตกงานเอาตอนอายุจะสามสิบ
“ไม่ใช่ปัญหาร้ายแรงสักหน่อย อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ ไปสมัครที่บริษัทฉันสิ ฝ่ายบุคคลเพิ่งติดประกาศเปิดรับตำแหน่งเลขาฯ ผู้บริหาร เห็นว่าเลขาฯ คนเก่าจะลาออกไปอยู่กับสามีที่ต่างประเทศ”
“จริงเหรอ แล้วเขารับไม่เกินอายุเท่าไหร่” กันธิชาเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น
“น่าจะไม่เกินสามสิบห้านี่แหละ เขาอยากได้คนมีประสบการณ์”
“เยี่ยม พรุ่งนี้ฉันจะรีบเข้าไปสมัครแต่เช้าเลย” กันธิชารู้สึกมีความหวังขึ้นมาบ้าง แม้จะไม่เต็มร้อยว่าทางบริษัทจะรับเธอเข้าทำงาน
“ฉันเชื่อว่าเขาต้องรับแกแน่ธิชา” เขมจิราตบบ่าเพื่อนรักเพื่อให้กำลังใจ
“ขอบใจแกมากนะเขมที่คอยให้คำปรึกษาฉันตลอด”
“ก็เราเพื่อนกันนี่ธิชา”
“นั่นสิ ตั้งแต่จำความได้เลยมั้งที่เราเป็นเพื่อนกันมา”
เธอกับเขมจิราถูกนำมาทิ้งหน้าสถานสงเคราะห์ในวันเดียวกัน จากคำบอกเล่าของครูสมใจเจ้าของสถานสงเคราะห์ ทั้งสองจึงถูกเลี้ยงดูมาพร้อมๆ กัน ทำให้เธอและเขมจิรารักใคร่กันดุจประหนึ่งพี่น้อง ยามมีปัญหาก็คอยช่วยเหลือกันมาตลอดจนถึงทุกวันนี้
“ถึงฉันไม่มีใครก็ยังมีแก มีแม่สมใจ และพีทคอยเป็นห่วงเสมอ” กันธิชาเอนศีรษะลงบนไหล่เพื่อนรักอย่างเหนื่อยล้ากับปัญหาชีวิตที่กำลังประสบ แต่ต่อนี้ไปเธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่และคงเข็ดกับความรักไปอีกนานแสนนาน
“ถูกต้องแล้วจ้า อืม...เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ รู้สึกเหนียวตัวยังไงไม่รู้” เขมจิราดันร่างเพื่อนรักออก ก่อนจะลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องนอน ส่วนกันธิชาก็เดินกลับไปยังห้องนอนตัวเองบ้าง เพื่อจัดเตรียมเอกสารไว้สมัครงานในวันรุ่งขึ้น และภาวนาให้เขารับเธอเข้าทำงาน
Bab terbaru
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 56
“อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ อีกเด็ดขาดนะ” กันธิชาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจ คิดว่าเขาเลิกยุ่งกับเธอตั้งแต่คบกับเขมจิราเสียอีก แต่ถึงอย่างไรเธอจะไม่มีทางให้เกิดขึ้นอีกและจะไม่มีวันทรยศเพื่อนรักอย่างเด็ดขาด“ฉันทำอะไรเธอ คิดลึกไปเปล่าเนี่ย หรือคิดถึงสัมผัสฉัน” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ แล้วเงียบไปจนถึงคอนโดฯ“จะลงมาดีๆ หรือให้ฉันอุ้ม” ปรเมศวร์กล่าวข่มขู่ เมื่อหญิงสาวนั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถ“คุณสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำอะไรฉัน”“โอเคฉันจะไม่ทำอะไรเธอ ถ้าเธอไม่ลุกขึ้นมาปลุกปล้ำฉัน” ชายหนุ่มกล่าวเย้าจนอีกฝ่ายสะบัดค้อนให้“เรามีเรื่องต้องตกลงกัน” ปรเมศวร์กล่าวเสียงขรึม แววตาจริงจังทำให้หญิงสาวยอมเดินตามเขาขึ้นไปยังที่ห้องพัก ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดปรเมศวร์ก็คว้าร่างบางมากอดไว้จนเธอตกใจพยายามผลักไส“ไหนคุณสัญญาแล้วไงคุณปรเมศวร์”“ฉันแค่อยากกอดเธอเท่านั้น” ชายหนุ่มพึมพำด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าจนหญิงสาวต้องยอมสงบนิ่งปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้นครู่ใหญ่ จนกระทั่งจูงมือเธอไปนั่งที่โซฟา
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 55
“สปาเกตตีย่ะฝีมือยายธิชา นี่ถ้าไม่ติดว่าธิชามีงานทำฉันคงลงทุนเปิดร้านอาหารให้แล้ว” พีรพลกล่าวจบก็ก้มหน้าทานต่อโดยลืมไปว่าเขมจิราพาแฟนหนุ่มมาด้วย จากวินาทีแรกที่ปรเมศวร์เห็นกันธิชานั่งอยู่กับผู้ชายตามลำพังในห้องพักก็เกิดความไม่พอใจขึ้นมา“ธิชายังมีสปาเกตตีเหลือพอให้ฉันกับคุณเมศวร์กินหรือเปล่า”“หมดแล้วจ้า แต่เดี๋ยวฉันเข้าไปทำให้ใหม่”“แล้วแกจะหิ้วท้องมากินที่ห้องทำไมยายเขมแทนที่จะแวะกินที่ห้างให้เรียบร้อย”“ก็คุณเมศวร์น่ะสิ บอกว่าอยากกินฝีมือฉัน หลังออกจากโรงหนังเราก็แวะไปซื้อของสดที่ตลาดกันเลย”เขมจิราชูอาหารสดที่ซื้อมา กันธิชาเข้ามารับของไว้แล้วเดินหายไปในห้องครัวเพื่อทำสปาเกตตี“เอาไว้ทำวันหลังก็ได้ครับ” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เขมจิราจึงถือโอกาสแนะนำแฟนหนุ่มให้รู้จักเพื่อนรัก พีรพลไม่รอช้าเอื้อมมือไปแตะทำความรู้จักชายหนุ่มด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊าลืมตัวไปชั่วขณะ ด้วยน้ำเสียงกิริยาต่างๆ ของอีกฝ่าย ทำให้อารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของเขาค่อยๆ สงบลงปรเมศวร์เห
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 54
“เดี๋ยวธิชา แกช่วยพาคุณเมศวร์ไปอาบน้ำหน่อยสิ ฉันจะลงไปหาซื้อเสื้อตัวใหม่ให้กับคุณเมศวร์ก่อน” เขมจิรากล่าวจบก็เดินออกไปจากห้องพักพร้อมกระเป๋าสตางค์ เพียงคล้อยหลังไปเท่านั้นกันธิชาก็หมุนตัวกลับเดินเข้าไปในห้องนอนทันที แต่ไม่ทันได้ปิดประตูปรเมศวร์ก็สอดขาแกร่งเข้ามาขวางประตูเอาไว้ก่อนดันตัวเดินเข้ามายืนอยู่กลางห้องอย่างถือวิสาสะ“นี่คุณจะเข้ามาทำไม”“คุณเขมบอกให้เธอพาฉันมาอาบน้ำไม่ใช่หรือ” ชายหนุ่มเอ่ยพลางปลดกระดุมเสื้อ“ใช่ แต่คุณต้องไปอาบน้ำที่ห้องยายเขมโน่น เดี๋ยวฉันพาไป”กันธิชาเดินนำออกมาก่อนยืนหยุดรอที่หน้าห้องนอนของเขมจิรา เมื่อไม่เห็นชายหนุ่มเดินตามออกมาจึงกลับไปเรียกด้วยท่าทางโมโห ก็พบว่าปรเมศวร์อยู่ในสภาพเกือบเปลือยทำเอาหญิงสาวรีบหันหลังให้ทันที แต่แล้วต้องมาสะดุ้งตกใจเมื่อร่างใหญ่มายืนซ้อนด้านหลัง และกำลังเอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อให้“ไปอาบน้ำกันนะ” ปรเมศวร์กระซิบบอกเสียงพร่าข้างๆ ใบหู“ไม่! คุณอยากอาบก็ไปอาบเองสิ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสั่น“แต่เธอเป็นคนทำใ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 53
“ทำกับเธอมันจะสนุกอะไร ไม่เหมือนทำกับคุณเขม ที่ได้เห็นเธอดิ้นพล่านสนุกกว่ากันเยอะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน“ฉันคิดว่าคุณมีใจให้กับเขมเสียอีก” กันธิชาพยายามพูดให้อีกฝ่ายคิดได้และเลิกล้มแผนการนี้เสีย“เปล่า...ฉันเห็นคุณเขมเป็นแค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้น ก็ช่วยไม่ได้เธอโชคร้ายไปหน่อยที่ดันมาเป็นเพื่อนรักของเธอนะกันธิชา”“จิตใจคุณทำด้วยอะไร ถึงทำร้ายผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งได้ลงคอ”“แล้วจิตใจเธอล่ะทำด้วยอะไร ถึงทิ้งนายวัฒน์ได้ลงคอ รู้ไหมนายวัฒน์รักเธอมากแค่ไหน แต่เธอกลับเลือดเย็นทิ้งเขาไปอย่างไม่มีเยื่อใย!” ปรเมศวร์จับไหล่บางเขย่าอย่างรุนแรงด้วยความคับแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอก“จงเตรียมตัวรับผลกรรมให้ดี”ปรเมศวร์กล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป เพียงแค่นั้นกันธิชาก็ทรุดร่างลงนั่งกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ไม่คิดว่าปรเมศวร์จะเลือดเย็นได้ถึงเพียงนี้ แล้วเธอจะช่วยเพื่อนรักให้หลุดพ้นได้อย่างไรกัน&nbs
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 52
“ได้ครับ ก๋วยเตี๋ยวนี่ของโปรดเอมมี่เขาเลยนะครับ” พิษณุวัชร์เอ่ยพลางมองบุตรสาวที่กำลังสนุกสนานร้องเพลงกับพีรพลที่หน้าเวทีกว่าทั้งหมดจะลากลับก็เกือบสามทุ่ม ส่วนพีรพลกลับไปก่อนเพราะถูกมารดาโทร.ตามตัวตั้งแต่บ่าย เมื่อมาถึงที่หน้าคอนโดฯ ก็เห็นเขมจิรากำลังยืนคุยกับปรเมศวร์อยู่ข้างรถ กันธิชาแกล้งทำทีไม่เห็นแต่พิษณุวัชร์เดินเข้าไปกล่าวทักทายปรเมศวร์เสียก่อนทำให้เธอจำต้องเดินตามไปด้วย“สวัสดีครับคุณเมศวร์”“อ้าวคุณณุ ไปไหนกันมาหรือครับ” ปรเมศวร์เหลือบมองกันธิชาชั่วแวบหนึ่งก่อนถาม“ไปที่สถานสงเคราะห์บ้านต้องรักสมใจมาครับ ไปแจกของให้เด็กๆ” คำตอบของพิษณุวัชร์ทำให้เขมจิราหันไปมองกันธิชาเป็นคำถาม“คุณณุคะ ธิชาต้องขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะรู้สึกเหนื่อยๆ” กันธิชาเอ่ยแทรก เพราะไม่อยากจะยืนอยู่ตรงนี้นาน รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก“แล้วเจอกันที่บริษัทครับ” พิษณุวัชร์หันมายิ้มให้กับเลขาฯ สาว จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในคอนโดฯ เขมจิราจึงขอตัวเดินตามไปเพราะมีเรื่องค้างคาใจ เมื่อกลับเข้ามาถึง
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 51
“คุณธิชาอยากกินอะไรสั่งเลยครับ เผื่อผมด้วย”“คุณณุสั่งดีกว่าค่ะ เดี๋ยวไม่ถูกปาก”“ผมกินได้หมดครับ” ชายหนุ่มคะยั้นคะยอพร้อมส่งเมนูรายการอาหารไปให้ หญิงสาวจึงหันไปสั่งอาหารกับพนักงานมาสามอย่างพร้อมกับน้ำดื่ม ในระหว่างที่รออาหาร พิษณุวัชร์ก็ถือโอกาสเอ่ยถามถึงครูสมใจเรื่องอาการป่วย“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ วันอาทิตย์นี้ธิชาก็ตั้งใจจะไปเยี่ยมท่านที่สถานสงเคราะห์ ว่าจะไปช่วยดูแลเด็กๆ ด้วยค่ะ”“ผมขอไปด้วยได้ไหมครับ ชวนเอมมี่ไปแจกขนมให้เพื่อนๆ ด้วย”“ได้สิคะ เด็กๆ คงดีใจ นานแล้วที่ไม่มีคนใจดีเข้าไปหาเด็กๆ” กันธิชากล่าวขอบคุณพลางส่งยิ้มให้ และตั้งใจจะชวนเขมจิราไปด้วย ตั้งแต่เกิดเรื่องเธอยังไม่มีโอกาสได้เล่าเรื่องสถานสงเคราะห์ให้เขมจิราฟังเลยเมื่อถึงวันอาทิตย์ปรากฏว่าเขมจิราได้ออกจากห้องพักไปตั้งแต่เช้าตรู่ โดยแปะกระดาษโน้ตไว้ที่หน้าประตูห้องนอนบอกเพียงสั้นๆ ว่าไปเที่ยวพัทยากับปรเมศวร์ กันธิชารู้สึกหน่วงที่หัวใจอย่างบอกไม่ถูกหลังจากวันนั้นที่ปรเมศวร์ขอคบหาดูใจกับเข
Anda juga akan menyukai
